Heimilisblaðið - 01.01.1963, Blaðsíða 3

Saeotrinum fjölgar ad nýju
EFT|r Donald Culross peattie.
0 Gjöreyðing úgnaði þessari friðsömu skepnu. En nu bregður
sceoturinn sér aftur á leik i Kyrraliafinu norðanverðu.
Hins vegar er ekki lengur hcegt að fá feld hans keyptan,
þótt gull sé i boði.
|A-Ð Hefur ráðið örlögum sæotursins,
Ve hann er búinn einum fegursta og
sóTðrnætasta feldi, sem um getur. Eftir-
kosfln e^rr Þessum verðmæta grip hefur
ftiai.ae hundruð mannslífa, einnig frelsi
Arn gna’ og v&ldið hvörfum í sögu Norður-
í j, 61 Þegar svo tuttugasta öldin gekk
Ske ^tti sv0 heita, að þessi friðsama
inuPna væri næstum horfin af sjónarsvið-
eft;’ s°kum þess hve feldur hennar þótti
^rsóknarverður.
egai^°^0rrnn er ýmist biksvartur á lit, ell-
yfh'borð feldsins er svo dökkbrúnt, að
inn lu'kar sem svart væri, en sjálfur bjór-
er silfurgljáandi. Dýrið heldur sig
köi^11 1 SJ0 með álíka hitastigi, fremur
inn ’ þarf því ekki fremur en ísbjörn-
Ur ^ skipta um feld eftir árstíðum. Feld-
ársju Ss er jafn þéttur og fallegur allan
skinnS hring. Hann er heitari en safala-
beSs f.0g si;erkari en minkaskinn, sem auk
iun gr°ft í samjöfnuði við oturfeld-
Vej u er hins vegar svo komið, að jafn-
kWlrgfaldir milljónamæringar fá ekki
s®oturfeldinn, því að árið 1910 sam-
þykktu fjögur ríki (Bandaríki Norður-
Ameríku, Rússland, Japan og England)
sáttmála þess efnis, að dýr þetta skuli
algjörlega friðað.
Á þeim tíma þegar sæoturinn geystist
um höfin í heljarmiklum flokkum, sem
ógerningur var að koma tölu á, hélt hann
sig einkum í þeim kalda sjávarstraumi,
sem nær frá nyrztu eyjum Japans, með-
fram Aluet-eyjum, suður með klettóttri
strönd Alaska og þokuslóðum Kaliforníu,
allt suður til Mexíkó. Það var yndi þessa
glaðværa dýrs að bylta sér í hinum stóru
þang-lónum, í öryggi fyrir hákörlum og
hvölum, erfðafjendum sínum, unz maður-
inn uppgötvaði það ...
Fyrir þann tíma hefur sæoturinn átt
dásamlega tilveru; úthafsbrimið var yndi
þeirra, og sömuleiðis þokan var þeim
ánægjuleg, dimm og þétt og ævintýraleg
með ströndum fram. Og enda þótt hér sé
um spendýr að ræða, eru þeir hvorki skyld-
ir selum né sæljónum, heldur heyra undir
marðardýra-ættina rétt eins og vatna-otur-
inn, minkurinn og þefdýrið. Sæmilega vax-