Samtíðin - 01.12.1962, Side 26

18
SAMTÍÐIN
áður en samning hennar hefst. Hins
vegar kveðst hann vita ógerla, livernig
atburðarásin kann að verða, fyrr en
jafnóðum og hann skrifar. Hún streymir
fram og hlítir eigin lögmálum eins og
lífið sjálft.
Vinnuhrögð Simenons eru raunsæ og
markviss. Hann byggir á traustum
grunni. í því sambandi liæfir að nefna,
að á unga aldri var liann hlaðamaður
heima í Belgíu og skrifaði sakamálafrétt-
ir. Þau kynni, sem hann öðlaðist við það
af afbrotum fólks, liafa komið honurn
að góðu haldi við sagnagerðina. Auk
þess fylgist liann enn nákvæmlega með
vinnubrögðum lögreglunnar og hlustar
að jafnaði á tilkynningar hennar í stutt-
bylgju-útvarpstæki sínu.
EN ÞESSI afbrotasagnahöfundur
heimsins nr. 1 í dag vill alls ekki láta
nefna sig slíku nafni. Hann hefur að
vísu sætt sig prýðilega við að verða marg-
milljónari af glæpasagnagerð, en hann
reiðist, ef hann er orðaður við samningu
þess háttar rita!
„Bækur mínar eru ekki leynilögreglu-
sögur,“ segir hann, „heldur byggjast þær
á sálfræðilegum athugunum. Ég spyr
aldrei: Hver myrti?“ Hins vegar spyr
ég: Hvers vegna gerðist maðurinn morð-
ingi?“
Georges Simenon dreymir stórveldis-
drauma í ríki andans. Hann vill verða
eins konar Balzac samtíðar sinnar, vill
skapa raunhæfa heimsmynd i ríki skáld-
sagnanna. Þegar hann skrifar um af-
brotamenn, setur hann sig nákvæmlega
í spor þeirra, gerist meðsekur þeim, ef
svo mætti segja, en áfellist þá ekki.
Gagnrýnendur telja, að beztu sögur
Simenons séu Óhreinn snjór og Sjálfs-
morðingjar. Sjálfur kveðst liann vona,
að sagan Frændi hefur lokað sig inni, frá
1942, muni verða talin sígilt rit, er tím-
ar líða.
Simenon ráðleggur ungum rithöfund-
um að lesa gaumgæfilega verlc liöfuð-
skálda, en auk þess allt, sem þeir kom-
ast yfir — og gleyma því síðan. Svo eiga
þeir að setjast við og skrifa, skrifa,
skrifa! Það er eina leiðin að hinu mikla
marki sérhvers meiri háttar höfundar,
segir hann.
Ný bókmenntaverðlaun
ÞAU heita Formentor-verðlaunin
(Prix Formentor) og Iiafa vakið mikla
athygli meðal bókmenntaþjóða. Nafnið
draga þau af J)vi, að lil þeirra var stofn-
að á Formentor-tanganum á Mallorca
fyrir röskum tveim árum. Stofnendurnir
voru 6 alkunn bókaforlög: Seix-Barral
á Spáni, Einaudi á Italíu, Gallimard í
Frakklandi, Grove Press í Bandaríkjun-
um, Rohwolt í Þýzkalandi og Weiden-
feld & Nicolson á Englandi.
Á fundi í fyrra hættust þessi 7 útgáfu-
fyrirtæki i hópinn: Arcadia í Portúgal,
Bonniers í Svíþjóð, Gyldendal í Dan-
mörku, Gyldendal í Noregi, McClelland
<£ Stewart í Kanada, Meulenhoff í Hol-
landi og Otava í Finnlandi (ísland vant-
aði í hina norrænu lest).
Verðlaunin eru 10.000 dollarar (= um
430.000 ísl. kr., þegar þetta er ritað), og
eru þau veitl árlega fyrir nýja skáld-
sögu, sem ekki hefur áður verið prentuð.
Þau voru fyrst veitt í fyrra spænskum
höfundi, Juan García Hortelano fyrir
skáldsögu, sem nú verður þýdd á 13
mál og gefin út af fyrrnefndum forlög-
um.
I fyrra stofnuðu sömu forlög önnur
bókmenntaverðlaun, sem heita Alþjóða-
verðlaun útgefenda (Prix International
des Éditeurs). Þau nema einnig 10.000