Faxi - 01.12.1985, Blaðsíða 11

Hreppamir taka við
Fyrsti fundur í sjúkrahússtjórn
var haldinn 9. marz 1947 og þar
var undirritaður samningur milli
þeirra sjö hreppa, er aðild áttu að
byggingarframkvæmdum og þar
ákveðið, að rekstrarkostnaður
sjúkrahússins skiptist á hreppana
í réttu hlutfalli við íbúatölu. Þó
þannig að Grindavíkur og Vatns-
leysustrandarhreppur bæru
kostnað að hálfu en Miðnes-
Hafna- og Gerðahreppur stofn-
kostnað að 3/ en rekstrarkostnað
að fullu. Ákveðið var að sjukra-
flutningar færðust á rekstur
sjúkrahússins.
Ákveðið var að sjúkrahúsið
skyldi vera sameiginleg eign allra
hreppa Keflavíkurlæknishéraðs í
sama hlutfalli og að ofan greinir
og með sömu skilyrðum til endur-
bóta og viðhalds.
Einnig var ákveðið að stjórnin
réði framkvæmdastjóra, sem ann-
aðist bókhald, daglegan rekstur,
innheimtu gjalda og greiðslur
skulda. Einnig að hafa eftirlit með
eigninni og stjórna málefnum
stofnunarinnar í samráði við
sjúkrahússtjórn.
Á næsta fundi var kosinn fyrsti
formaður Sjúkrahússtjórnar,
Ragnar Guðleifsson. í fram-
kvæmdanefnd voru kosnir Karvel
Ögmundsson, Björn Finnbogason
og Ragnar Guðleifsson, og var
nefndinni falið að leita eftir láni
allt að kr. 700 þúsund. Á þessum
tíma höfðu allar framkvæmdir
stöðvast vegna fjárskorts, en smá-
vegis íjármagn náðist og því var
ákveðið að heija framkvæmdir að
nýju vorið 1947. Verkið tóku að
sér Einar Norðfjörð, Bergsteinn
Sigurðsson og Guðjón Hjörleifs-
son. Verkstjóri var ráðinn Krist-
inn Jónsson. Miklir fjárhagsörð-
ugleikar voru vegna skorts á láns-
fé og sömuleiðis tafði skömmtun á
vörum framkvæmdir.
Á fundi sjúkrahússtjórnar 21.
mars 1948 var lagt fram gjafa- og
afsalsbréf frá Rauðakrossdeild-
inni fyrir sjúkrahúsbyggingunni
og á þessum sama fundi var tekið
á móti framlagi frá Gullbringu-
sýslu, 25 þúsund kr. gegn tvö-
földu framlagi hreppanna.
Um vorið 1949 hafði byggingin
verulega þokast áfram og þá feng-
ust loks langþráðir peningar, lán
að upphæð kr. 300 þúsund.
Þetta sumar urðu töluverðar
umræður um það hvort lyfta
skyldi vera í sjúkrahúsinu. Að
lokum var ákveðið að breyta bygg-
ingunni þannig, að hægt væri að
koma fyrir lyftu. Þetta sama sum-
ar bauðst Katólska reglan til að
taka að sér rekstur sjúkrahússins
eða að leggja til starfsfólk við
stofnunina. Þessu virðist hafa ver-
ið hafnað því að engar bókanir um
viðræður eru finnanlegar.
Verkinu miðar hægt
Á árabilinu 1949—52 miðar
framkvæmdum við bygginguna
hægt. í tímaritinu Faxa 4. 1952
reifar Ragnar Guðleifsson stöðu
mála (tilv.l.) ,,Árið 1952 mátti
heita, að byggingin væri fullgerð.
Málningu utan og innanhúss var
lokið og verið var að leggja dúk á
gólf og röntgentæki og skurðborð
var komið. Heildarkostnaður þá
varorðinkr. 1.250.000.00. Varþá
talið að 0.8-1 milj. kr. skorti, til að
sjúkrahúsið gæti hafið störf.
Rætt var við Gísla Sigurbjörns-
son, forstjóra í elliheimilinu
Grund, sem þá var á förum til
Þýskalands, og hann beðinn um
aðstoð við að semja um kaup á öll-
um búnaði fyrir sjúkrahúsið.
Tókst að ná samningum við fyrir-
tækið Siemerz, og um greiðslur
samdist þannig, að við undirritun
samnings greiddust 10% kaup-
verðs og síðan átta jafnar afborg-
anir á sex mánaða fresti."
Samkvæmt bókun sjúkrahús-
stjórnar gekk erfiðlega að fá lánsfé
til þessara kaupa.
Þann 26. apríl 1952 var sjúkra-
húsið leigt flugvallarstjóra ríkis-
ins fyrir flugfarþega, ef tafir yrðu
á flugi, fyrir kr. 10 þús. á mánuði.
Ofangreind leiga miðaðist við, að
húsið yrði nýtt 15 sólarhringa á
mánuði.
Þessi leiga féll úr gildi 21. júlí
sama ár og þá þegar óskaði Fé-
lagsmálaráðuneytið eftir því að fá
húsið á leigu, fyrir verkamenn á
Keflavíkurílugvelli. Því tilboði
var hafnað.
Sjúkrahússtjórn ræddi þann
möguleika að því er virðist vegna
íjárhagsörðugleika að afhenda
ríkisstjórninni sjúkrahúsið til
eignar með vissum skilyrðum um
rekstur. Var Ragnari Guðleifssyni
og Karvel Ögmundssyni falið að
ræða við ríkisstjórnina um þetta
mál.
Á næsta fundi sjúkrahússtjórn-
ar þann 14. ágúst 1952 voru mætt-
ir fulltrúar ríkisstjórnarinnar þeir
Hans Andersen og Hallgrímur
Dalberg í þeim erindum, að fá
sjúkrahúsið leigt fyrir starfslið á
Keflavíkurílugvelli, en því erindi
var vísað frá.
Enn var falast eftir sjúkrahúsinu
fyrir verkamenn þann 10. feb.
1953, og voru það Sameinaðir
verktakar í Reykjavík, sem ósk-
Bjarni Sigurdsson, fyrsti yfirlœknir
sjúkrahússins.
uðu eftir leigunni til 6 mánaða
minnst. Félagsmálaráðuneytið að
fenginni umsögn Heilbrigðis-
málaráðuneytis lýsti sig sam-
þykkt, að húsið yrði leigt.
Um nokkurra mánaða bil hér á
eftir verður aðeins að geta í eyð-
urnar, þar sem ekkert finnst um
málið skrifað og fundir ekki
haldnir. En þarna virðast sjúkra-
hússtjórnarmenn hafa spyrnt við
fótum og snúið sér ákveðið að því
að opna húsið sem sjúkrahús.
Það kemur fram á næsta fundi
30. sept. 1953 að auglýstar hafi
verið lausar til umsóknar stöður
yfirlæknis, yfirhjúkrunarkonu,
ráðsmann og matráðskonu, og þá
þegar var búið að ráða Bjarna Sig-
urðsson yfirlækni að sjúkrahús-
inu frá 1. nóvember 1953.
Vígsla sjúkrahússins
Þann 18. nóvember 1954 var
loks stóra stundin runnin upp þ.e.
vígsla Sjúkrahúss Keflavfkur-
læknishéraðs. Vígsluna fram-
kvæmdi sóknarpresturinn séra
Björn Jónsson. Margir tóku til
máls og einkenndust ræðurnar af
einhug ræðumanna til þessa
merka málefnis sem nú loks var
komið í höfn. Strax við vígsluna
var búið að breyta þremur
herbergjum, sem ætluð voru
starfsfólki í sjúkrastofur, þannig
að sjúkrahúsið rúmaði 25
sjúklinga og auk þess var ein
sjúkrastofa gerð að fæðingarstofu
(tímarit Faxi des. 1954.. tilv. III).
Fullbúið kostaði sjúkrahúsið kr.
2,2 millj. þar af frá Rauðakross-
deildinni kr. 150 þúsund og aðrar
FRAMHALD Á BLS. 390
Póst- og símamálastofnunin
í Keflavík auglýsir
Þeir símnotendur sem óska eftir
breytingum í símaskrá, svo og þeir sem
óska eftir skráningu aukanafna, veröa
aö vera búnir aö því fyrir 21. desember
1985 svo aö ný nöfn og allar breytingar
komist inn í símaskrá 1986.
FAXI 323