Faxi - 01.12.1985, Qupperneq 61

annað en að hafa vitni. Sýslumað-
ur: , ,hé eu vitni og nú e baa a játa
Benedikt, þé hafi veime beenivín
og ég ve a taka yu fastan á mean
veið a ansaka máli og veita hve þé
hafi fengi bennivín o hvernig. Þeg-
ar hér var komið sögu tók Bene-
dikt bréf úr vasa sínum og rétti
sýslumanni þetta skrautlega um-
slag með gylltum ramma og
mynstur á hverju horni, bréfið var
á Dönsku og stóð ekki í sýslu-
manni að lesa það. í bréfinu stóð
að eftir góða kynningu og þjón-
ustu Benedikts með fýlgdarliði
Friðriks 8unda konungs íslands
og Danmerkur, þá sendi ég þér
þennan vínkút sem vinarvott og
vona að hann geri þér fremur gott
en illt, og það fremur gott fyrst þið
á íslandi fáið ekki að hafa það
frjálst eins og við Danir. (Deres
hengivne C.Christensen) yðar ein-
lægur C.Ch. Það kom heldur bet-
ur undrandi svipur á Siemsen
sýslumann; ,,þé fyigefi Benedikt
en þé átt a sýna mé þa stags, allt
má búi þé mei faa Benedikt vei
sæli ég íf alla pappía.“ Af þessu
öllu hafði Benedikt ávallt gaman
að minnast á, en aldrei sagðist
hann hafa selt dropa af þessu víni
og lengi getað gefið kunningjum
þegar slík tilefni gæfust, en aldrei
lét hann menn sem á annað borð
drukku að ráði fá dropa af þessu.
Túnnuna lét hann á stokka á af-
vikin stað í liskhúsi sínu og aldrei
varð hann var við að menn óvel-
komnir kæmust í það.
Vegna þess að verið er að minn-
ast á Franz Siemsen sýslumann
og Benedikt í Suðurkoti, þá rifjast
upp eftirfarandi atvik þessara
ágætismanna:
Tjarnarkot hét tómthús er stóð
niður við Vogatjörn að austan, nú
aðeins mótar fyrir rústum af kál-
garði. Kot þetta var selt á uppboði
ásamt innbúi. Fulltrúi sýslu-
manns, sem var þá Franz Siem-
ens, hélt uppboðið. Þar keypti
Benedikt hluti og greiddi út í
hönd, sama gerði nágranni hans
Asmundur Arnason frá Hábæ vel-
þekktur útvegsbóndi. Nokkuð
eftir uppboðið kemur reikningur
frá sýslumanni til Benedikts þess
efnis að hann skuldi það sem
hann hafði keypt á Tjarnarkots-
uppboðinu. Benedikt og Ás-
mundur í Hábæ áttu erindi til
Hafnarfjarðar og fóru saman á
fund sýslumanns. Benedikt: ,,Ég
er kominn vegna reiknings sem
þér senduð mér útaf Tjarnarkots-
uppboðinu. ,, Sýslum.: ,, þá
boðgið þé Benedikt.“ Benedikt:
,,Neiégborgaði alltástaðnum, en
hafði Ásmund í Hábæ með mér
því hann sá þegar ég borgaði.“
Sýslum: ,,ha Ásmund látum
Ásmund faa é veit hann segi satt,
é skifa baa allt boðgað í Tjana-
kot.“ Þar með lauk þessu máli er
sýnir best að sýslumaður vildi
aldrei standa í deilum, enda ýms-
ar sögur um hann og afskipti hans
sem yfirvalds og fór þá eftir áliti
annarra eins og sjálfs síns.
Fyrst ég er að segja frá Siemsen
sýslumanni, verð ég að bæta við
einu af mörgu er Benedikt henti á
sinni lífsgöngu.
Ein af tekjuöflun Benedikts var
að fara austur um sveitir og kaupa
fénað á fæti sem kallað var og reka
það suður til Keflavíkur og slátra
því þar og koma í peninga, hann
var ekki einn um þetta, góðkunn-
ingi hans Júlíus Petersen kennari
í Keflavík stundaði þessa fjáröfl-
un með honum í nokkur ár. í
svona verslunarferðir þurfti mikið
lausafé og það helst í skíru silfri
eða gulli, eldri bændum þótti
seðlablöðin ótraustlegur gjald-
miðill og báðu fremur um ,,pen-
inga“.
Mér er nær að álíta að Benedikt
hafi lagt til greiðslufé og átt við
kaupmálin, en Júlíus vissi ég um
að sá um slátrun og afurðasöluna.
Er mér nokkuð hugstæð sú sjón er
ég sá á blóðvöllinn á túni Júlíusar
Petersens, var hann austanmeg-
inn við Klapparstíginn í Keflavík
og margir við hin ýmsu verk en
einn bar þó af, það var aðalslátrar-
inn Guðfinnur Eiríksson, stór og
sver, þegar hann var með upp-
brettar ermar, blóðuga svera
handleggi, blóðslettóttfötin, rautt
og þrútið andlit með slátrara-
sveðjuna milli tannanna þversum,
þá var hann sá vígalegasti sem ég
hef séð af manntegund að vera,
enda gekk líka verkið eftir því.
Það kjöt sem ekki seldist á staðn-
um fór í Ishúsið, sem mætti segja
að væri vélvætt með ís frá vetrin-
um áður, er aflað var á tjörnum
með ærnu erfiði en þjónaði því
sem til var ætlast á næsta vetri.
Haust eitt eru þeir félagar að
búa sig til kaupaferðar í austur-
veg, nesta sig með peninga og
annað farteski, á góðum hestum
og eins og endra áforma að ná til
Kolviðarhóls fyrir háttutíma og
gista þar. Þeir voru venju fremur
síðbúnir og næstum komið myrk-
ur þegar þeir voru staddir nokkuð
fyrir ofan Lögberg, stöðvast þá
hestarnir snögglega og í sama
mund sjá þeir að kaðall var
strekktur þvert yfir götuna en féll
niður þegar tveir menn með grím-
ur fyrir andliti, hlupu að hestun-
um sitt frá hvorri hlið, að hesti
Júlíusar frá vinstri og ætla að
grípa um beislið en fatast þegar
Júlíus kippti í það og sló duglega
í og þaut útí myrkrið er Benedikt
kallaði til hans að halda áfram
þegar hann sá að hann var laus.
Sá er var hægra megin var snögg-
ari að ná um beislið og halda hest-
inum en við þá skímu dvínandi
dagsbirtu sá Benedikt að maður-
inn var í sömu fötum og hann
hafði séð fyrr um daginn í banka
þeim er hann tók ferðapeningana
og þekkti vel manninn. Þegar
Benedikt vissi hver var bak við
grímuna hefur honum sennilega
runnið í skap og aukist afl, sveifl-
aði hann óla-langri svipunni eins
og kraftar hans leyfðu, fór ólin um
höfuð og háls ræningjans, er fékk
það mikið högg að hann greip um
höfuðið og slangraði út fyrir veg-
inn, þar með sluppu ferðafélag-
arnir naumlega frá því að verða
peningalausir og undu glaðir við
þegar komið var heim að Kolvið-
arhóli.
Aldrei hafðist uppúr Benedikt
hver þar hafði verið að sitja fyrir
þeim og fór það með honum í gröf-
ina. Sama var með þann er laum-
aðist í jakkavasa Benedikts þar
sem mannþröng var mikil og
hugðist sá ná þar peningum sem
hann vissi að voru í vasanum, en
Benedikt varð var við laumuspil-
ið, lét sem ekkert væri þar til hann
með snöggri handsveiflu keyrði
hönd sína í sama vasann og
kreppti í hnefa, þar með var hönd
hins föst í vasanum. Er Benedikt
leit við sá hann sér til undrunar
kunnugt andlit þess sem höndina
átti, rétti Benedikt þá úr hnefan-
um og hinn fór tómhentur. Aldrei
sagði Benedikt hver þessi hafi ver-
ið, fremur en frá ræningjanum.
Var þarna af góðsemi hlíft tveim
eða þrem mönnum frá ærumissi,
þannig var Benedikti réttast lýst.
sm
SÖISAÐ
Hiiwpomn
Til þess aö góöur árangur náist í
sólarlampa þarftvennt til: Þaö
þarf örlítiö magn af svokölluöum
B-geisla, sem örvar frumumyndun
í húöinni, og þaö þarf nœgjan-
legt magn af A-geislum sem
gera húöina brúna.
Máliö er einfalt. Þaö er hreinlega
ekki vit í ööru en aö aögœta
hvort þaö sé OSRAM pera í
lampanum.
OSRAM-perur í báöum lömpun-
um.
Verö: 10 tímar á kr. 700.
SUND - HEITIR POTTAR
Innifalið í veröinu.
SUNDHÖLL
KEFLAVÍKUR
Sími 1145
FAXI 373