Faxi - 01.12.1985, Qupperneq 75

horfin. En meðan ég horfði á
þetta, sem var víst örstutta stund,
var ég að hugsa um hvað mundi
hafa orðið skipinu að grandi, þar
sem sjórinn var svo spegilsléttur.
Þessa nótt svaf ég hjá móður
minni. Vakti ég hana strax og
sagði henni frá þessu.
15. apríl sama ár fórst Titanic og
er ég í engum efa um að ég hafi séð
slysið, áður en það vildi til, enda
þótt mér virtist það vera seglskip,
öll önnur atriði voru nákvæmlega
rétt.
Hugskeyti frá Þórði
Þorgrímssyni mági
mínum
Sumarið 1914 ætlaði Þórður
mágur minn að koma upp frá
Kaupmannahöfn með , ,Ceres‘,
sem kom síðast í júnímánuði, en í
staðinn fyrir að koma skrifaði
hann að hann væri veikur að hann
treysti sér ekki til að koma. Móðir
hans tók sér þetta mjög nærri og
langaði svo til að vita um hvort
hann mundi koma upp með
næstu ferð , ,Botníu“. Ég stakk því
upp á því við hana að senda skeyti
til Leith og láta það liggja þar þegar
Botnía kæmi þangað. Þá gæti hún
fengið að vita hvort hann væri
með. Þetta var gjört. Svo liðu 4
dagar og nú var komið fram yfir
áætlunardag Botníu og vorum við
þá hætt að vonast eftir skeyti. En
á fimmta degi að morgni, fæ ég
svo sterkt hugskeyti um það að nú
sé Þórður einmitt að fá skeytið og
sé staddur í Eeith. Ég segi svo frá
þessu, en það var ekki tekið veru-
lega trúanlegt, sem varla var von.
Sama dag fæ ég aftur hugskeyti,
að nú sé Þórður að skila skeyti á
stöðina í Leith, sem eigi að fara
hingað heim, ég leit þá á klukk-
una og þá vantar hana 5 mínútur
í 12 á hádegi. Ég sagði aftur frá
þessu og bætti því við að skeytið
mundi koma í dag um kl. 3!4.
Sama dag kom skeytið frá Þórði
dagsett þann dag í Leith og kl. á
skeytinu var 5 mínútur í 12. Þegar
Þórður kom heim sagði ég honum
frá þessu, en ekki sagðist hann
hafa reynt að senda hugskeyti, en
mikið hefði hann hugsað heim,
því hann var enn lasinn og langaði
að komast heim sem fyrst. Hefur
svo þessi hugsun hans náð til mín.
Oftar hefur það komið fyrir að
ég hef fengið hugskeyti þessu lík,
þó fleiri séu ekki hér talin.
Heym
Sumarið 1915 vann maðurinn
minn við mótorbát. Þá var þaö
einu sinni snemma morguns að
hann var að búa sig til að fara til
vinnu. Ég var ekki klædd en vak-
andi að mér fannst. Björn var í
næsta herbergi. Heyrði ég þá
gengið upp stigann (við bjuggum
á annarri hæð) og barið. Ég heyri
að Björn ansar og mér heyrist sá
sem talar vera formaður bátsins,
sem Björn vann við og hann segja:
,,Þú verður að róa í dag, Björn,
okkur vantar mann.“ Að vörmu
spori kemur Björn inn til mín og
ég spyr hann hvort Sigurður for-
maður hafi komið. Björn veit ekk-
ert og segir að enginn haíi komið,
mig hljóti að hafa dreymt þetta, en
þegar við erum að tala um þetta er
barið. Það er þá sendimaður frá
formanninum með þau boð að
Björn verði að róa í dag, því þá
vanti mann og það svaraði þeim
tíma frá því ég heyrði þetta og þar
til sendimaður kom, að ég hef
heyrt það nákvæmlega á sama
tíma og skipunin var gefin af for-
manninum.
Jarðarför Guðrúnar
Högnadóttur
Þegar ég var á landsímastöðinni
hér í Keflavík var það einn dag, að
ég hafði lítið að gjöra, ég fékk því
vinstúlku mína eina til að sitja hjá
mér. Var þá glatt á hjalla hjá
okkur (því báðar voru ungar) og
við alveg lausar við alvarlegar
hugleiðingar. Allt í einu kemst ég
í mjög einkennilegt ástand, sé
ekkert í kringum mig en finnst að
ég gangi á eftir líkkistu ásamt
mörgu fólki og mér finnst það vera
á götu rétt við stöðina. Þetta var-
aði örstutt, þangað til ég kom til
sjálfrar mín aftur, sagði ég þá vin-
stúlku minni þetta strax og sagði
það mundi einhver bráðlega deyja
þar.
Þá lá fyrir dauðanum kona
nokkur í þeim hluta bæjarins sem
fjær var stöðinni, svo vinstúlka
mín getur þess til, að það muni sú
kona verða. Því svaraði ég neit-
andi, sagði að það yrði einhver
hérna rétt hjá, en þar var þá eng-
inn veikur.
TVeim dögum síðar verður bráð-
kvödd gömul kona, Guðrún
Högnadóttir að nafni, og átti hún
heima í næsta húsi við stöðina. Ég
var mesta uppáhald þessarar
konu. Ég var auðvitað við jarðar-
förina og varð alveg á sarna stað í
líkfylgdinni eins og í sýninni.
Athugasemd: Frú Marta var um
nokkur misseri á landsímastöðinni
í Keflavík fyrst eftir að síminn var
lagður þangað, þá ung og ógift.
Konan er í alla staði mjög vönduð
og áreiðanleg og því skal ég
ábyrgjast að óhætt er að taka það
allt trúanlegt sem ég hefi þegar
skrifað hér upp eftir henni.
Endir
Suðumesjamenn
©íebtíeg jóí
©ott og far^ceít
komanbi ár
Verzlunarmannafélag
Suðurnesja
Óskum Grindvíkingum
og öðrum Suðurnesjamönnum
(Síebiíegra jóía og
far3ceí3 komanbi ár3
Bcejarstjórn
Grindavíkur
FAXI 387