Ljósmæðrablaðið - 15.11.2001, Blaðsíða 24

gefast upp? Geturðu hugsanlega gefið eftir
inn í spennuna, sleppt taki?" Þarna er verið
að þjálfa líkamlega meðvitund og um leið
meðvitund á andlega og/eða tilfinninga-sviðinu.
Þeim mun meiri þekkingu sem móðirin hefur
á sjálfri sér því hæfari er hún til að axla þá
miklu ábyrgð sem það er að ala önn fyrir
heilu mannslífi. Meðgangan er tilvalinn tími
til uppbyggingar og endurskoðunar.
Eins og hormónin mýkja upp líkamann á
meðgöngunni eru flestar konur sammála um
það að hjartað verður meyrara en ella og
heilmiklar tilfinningasveiflur sem eiga sér stað.
Þá er um að gera að nota sér það og
skoða hvað kemur upp. Allar konur finna til
dæmis fyrir einhveijum ótta á meðgöngunni.
I stað þess að hlaupa frá óttanum eða afneita
honum er miklu betra að viðurkenna óttann,
umfaðma hann og jafnvel treysta öðrum fyrir
honum.
Viðurkenning er oft allra mikilvægasta skrefið
í úrlausn mála í stað þess að reyna að breyta.
Jóga jarðtengir og virkar styðjandi í
tilfinningasveiflum meðgöngunnar.
Meðgangan er yndislegur tími til að hægja
á asanum, verða dálítið innhverfari en vanalega
og dekra við sig. Þegar barnið fæðist er ekki
alltaf tími til þess, þótt gott sé að kunna að
taka stund fyrir sjálfan sig. í fæðingunni sjálfri
eflast og margfaldast svo allar tilfinningar
konunnar þannig að ef hún hefur náð að skoða
sig og viðurkenna sjálfa sig á meðgöngunni
bregst hún betur við eigin sveiflum og uppnámi
þegar á hólminn er komið.
BARNIÐ
Það sem sldptir svo miklu máli
er að sleppa taki, sleppa
stjómun, að vinna ekki á móti
hríðunum heldur flæða með
þeim. En þótt viö séum að þjálfa
hugann í jóga og viljum vera
eins vel menntuð og undirbúin
jyrir fœðinguna og við getum
þá fœðum við ekki með
huganum heldur með
líkamanum.
einungis um konuna sjálfa heldur heila litla
mannveru sem hún er í þann mundað fara að
bera ábyrgð á. Svo má ekki gleyma því að allt
sem gert er fyrir konuna sjálfa á meðgöngunni
hefur áhrif á barnið.
í jóga fyrir barnshafandi konur leggjum við
áherslu á að konan tengi við barnið, við
stöldrum við og höldum um kviðinn, tölum
við fóstrið, sendum því góðar hugsanir, ást og
öryggi. Bamið er ekki framandi hnöttur sem
hangir framan á konunni heldur manneskja,
sál sem konan getur þegar byrjað að
tengjast.
Samvinnan er þegar hafin á meðgöngunni
og svo er fæðingin samvinna konunnar og
barnsins. Konan er ekki ein að þjást í
tilgangsleysi, hver verkur hefur sína ástæðu
og ef vel er hugsað til barnsins léttir það á.
"ÉG VEIT BEST"
Hvernig getur svo jóga hjálpað í hríðum og
í fæðingunni? Það sem skiptir svo miklu máli
er að sleppa taki, sleppa stjórnun, að vinna
ekki á rnóti hríðunum heldur flæða með þeim.
En þótt við séum að þjálfa hugann í
jóga og viljum vera eins vel menntaðar og
undirbúnar fyrir fæðinguna og við
getum þá fæðurn við ekki með huganum heldur
með líkamanum. Jóga hjálpar okkur
að beina athyglinni inn í skynjun líkamans hér
og nú. Það er öðruvísi en að mennta sig bara
í höfðinu og þurfa svo allt í einu að yfirfæra
þá þekkingu yfir á líkamann. Menntun og
þekking er af hinu góða en ástundunin skiptir
öllu. Þess vegna er svo mikilvægt fyrir hina
barnshafandi konu að tengjast sínum eigin
líkama, hlusta á hann og treysta honum. "Þetta
er þín fæðing og líkaminn þinn veit best hvað
er að gerast og hvað þú þarft að gera."
Ein kunningjakona mín sem á þrjú börn
sagði mér hvað hún þurfti að takast á við í
sínum fæðingum. í fyrsta sinn vildi hún fæða
á íjórum fótum en var bundin á bekkinn. í
annað sinn vildi hún aftur á Qórar fætur en
móðir hennar lokkaði hana upp á bekkinn. í
þriðja sinn krafðist hún þess að vera á fjórum
og fékk það. Þama sjáum við að reynsla hennar
og meðvitund hefur styrkst, hún ákveður sjálf,
stendur betur með sér og vonandi em tímamir
eitthvað að breytast líka.
T/i Ljósmæðrablaðið
^ nóv 2001
Og þá að litla barninu sem er að fara að líta
dagsins ljós, þessu stórkostlega kraftaverki
sem hvert lítið líf er. Þetta snýst jú ekki