Tónlistin - 01.10.1941, Blaðsíða 7

Tónlistin - 01.10.1941, Blaðsíða 7
TÓNLISTlN svo einkennilega til, að svipað at- vik er skráð úr æfi finnska tón- skáldsins Sibelius. Eftir að Árni var kominn í Lat- ínuskölann, tók hann að gefa sig niikið að söng; gekk hann í sam- eiginlegan kór Latínuskólapilta og stúdenta, sem laut stjórn Árna Bein- leins Gíslasonar í eitt ár, en hinn mæti maður, séra Bjarni Þorsteins- son, prófessor, tók við kórstjórn- inni af honum. Ennfremur söng Árni með í öðru söngfélagi, sem st.jórnað var af Kristjáni Kristjáns- syni lækni. Söng Árni ávallt fyrsta bassa, því að hann hafði lága og þýða baryton-rödd og sýndi jafnan mikinn áhuga á æfingunum. Aftur til þessara skólaára má rekja fyrstu tilraunir Árna í tón- smíði. Sönglögin voru nærtækust, og þótti honum tilhlýðilegt að velja sér texla eftir föðurbróður sinn, Sleingrim Thorsteinsson, skáld; þannig varð til fyrsta lag hans, „Ég veit eitt hljóð svo heljar þungt", sem Árni mun þó ekki hafa verið allskostar ánægður með, því það hefir aldrei verið gefið út. En fyrstu lögin, sem birtust á prenti, eru „Verndi þig englar" og „Dagur er liðinn" eftir Steingrim Tliorsteins- son, og „Er sólin hnigur hægt í djúp- an sæ" eftir Hannes Hafstein. Val- týr Guðmundsson, ritstjóri, hafði komizt að því, að Árni fengist við sönglagagerð, og eftir áskorun rit- stjórans voru lögin birt í „Eimreið- inni" 1893. Eftir því sem þá var auðið, opn- uðu námsárin i Beykjavík Árna inn- , sýn i sönglist þeirra tíma, og munu skólapiltar ekki hafa getað veitt sér öllu meiri þekkingu á því sviði en Árna hlotnaðist, þótt hann lengi framan af léti sér nægja að spila aðeins eftir eyranu á píanó eða stofuorgel (harmóníum). Oft sat hann á kvöldin heima hjá Stein- grími söngkennara, frænda sínum, ræddi við hann um söngmál og kynnti sér hið stóra þjóðlagasafn Steingrims eftir danska tónskáldið Berggreen. Var safn þetta í 10 stór- um bindum og inniliélt þjóðlög allt norðan frá Finnlandi suður til Tyrk- lands og Persiu. Venjulega var eitt kvöld helgað hverju landi og sam- anburður gerr á hinum ólíku stíl- brigðum þjóðlaganna. Eins og nærri má geta, hefir þetta verið ótæmandi fjársjóður fyrir ungan, uppvaxandi tónlistarfrömuð, því að tónlistareðli þjóðanna hefir í þjóðlaginu birzt honum i hinni einföldustu og sönn- ustu mynd og vakið formtilfinningu hans. Eftir að Árni Thorsteinson kem- ur til Kaupmannahafnar 1890, lýkst upp fyrir honum nýr og óþekktur heimur. Tækifærin til að kynnast hinum ýmsu greinum tónlistarinnar eru svo mörg, að varla gefst tími til að sinna öllu því, sem í boði er. Hinn ungi studiosus juris, sem býr á stúdentaheimilinu „Begen- sen", sækir að vísu alla sína tíma, en hugurinn dvelur annarsstaðar. Hann gerist virkur félagi í „Den danske Studentersangforening", sækir þar dyggilega æfingar i fjög- ur ár og fer meðal annars með kórn- um í söngför til Svíþjóðar. Þetta starf gefur honuni kost á að koril-

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.