Tónlistin - 01.10.1941, Blaðsíða 18

Tónlistin - 01.10.1941, Blaðsíða 18
14 TÓNUSTIN niúsik, getur ekki komizt hjá að fyllast heilagri vandlætingu yfir slíki'i rneðferð. Eins eyðileggja þess- ir menn allan smekk hjá fólki, sem ef' til vill er músíkhneigt í eðli sínu, en hefir, sakir vánþroska í þessnm efnum, gefið jazzinum of mikinn gaum'. Og það alvarlégastá við þetta allt er það, að einmitt þessar „út- setningar" njóta mestrar hylli hjá yngri kynsloðinni. Temu eftir Chop- in, Schubert o. m. fl. eru þannig sungin og blistruð á götum úti af fólki, sem aldrei hefir heyrt þessi lög í sinni upprunalegu mynd. Hvernig verður svo þessu sama fólki við, ef það skyldi nú af tilviljun heyra t. d. E-dúr „étude" eftir Chop- in, sem gengur nú eins og eldur í sinu um allan jazz-heiminn! Ég get svarað þessari spurningu hiklaust á þá leið, að þvi muni þykja lítið til þess koma. „Jazz-tónskáldin" hafa séð fyrir því. Þetta er lang-tilfinn- anlcgast í bæ eins og Reykjavik, þar sem allt vantar, sem við á að hafa, t. d. góðan konsertsal til að ala fólk upp að staðaldri við góða músík og spyrna þar með við ófögnuði sem þessum. Þó að útvarpið vinni að þvi að bæta smekk fólksins, t. d. með fyrirlestrum, sem sumir hafa verið með prýði, og svo náttúrlega tón- leikum, þá get ég ekki stillt mig um að minnast á, að fyrir nokkrum dög- um heyrði ég í útvarpinu vals eftir Chopin — sem fox-trot! Með þessum línum vil ég ekki halda því fram, að jazzinn eigi ekki sinn tilverurétt. Meðan hann nýtur svo mikillar hylli, eins og raun ber vitni, verður honum ekki neitað um Tónlistarlíf Reykjavíkur Hljómleikar höfuðborgarinnar hófust óvenjulega seint að þessu sinni, og mun breytt starfslilhögun að ýmsu leyti hafa valdið því. Fyrstu hljómleikar vetrar- og starfs- tímabilsins voru lielgaðir slavneskri tónlist, og hafði Tónlistarfélagið fengið Hljómsveit Reykjavíkur, undir stjórn dr. Victor von Urbant- sehilsch og Árna Kristjánsson, til þess að annast þá. Viðfangsefnin voru „Serenata" fyrir strokhljóm- sveit ef'tir Tschaikowsky í fjóriun þáttum, pianókonserl Chopins í f- moll og slavneskir danskar eftir Dvorak. Verk Tschaikowskys var lang-veigamesta atriðið, og fékk tilverurétt. En jazzinn á helzt að vera þar, sem hann á heima, þ. e. vera ekkert annað en jazz. Það, að jazinn er farinn að teygja sig út fyrir sinn verkahring og fá að lárii ýmsar dýrustu perlur klassískra tón- bókmennla, sýnir aðeins, að til eru menn, sem litilsvirða fagrar listir, sakir þeirrar staðreyndar, að jazz- inn, þetta „bráðþroska" músik-fyrir- brigði, sem varð til upp úr siðustu styrjöld, getur ekki framar staðið á eigin fótum. Þótt ég viti fullkomlega, að ég get engu breytt í þessum efnum, vonast ég til, að flestir, sem þessar línur lesa, verði mér sammála, og gæti það ef til vill orðið byrjun á her- ferð gegn þessari sniekkleysu.

x

Tónlistin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.