blaðið - 17.03.2007, Side 20

20 LAUGARDAGUR 17. MARS 2007
blaöið
Heimilisvænir og gómsætir
FULLELDAÐIR
OG TILBÚNIR
Á PÖNNUNA
EÐA f OFNINN!
matfiskur
- Lostæti með lítilli fyrirhöfn
Illugi Jökulsson skrifar um sýndarveruleika
Ruglað um stjórnarskrána
„Af því þeir héldu aö
það hljómaði vel i eyr-
um kjósenda að fœia
auðlindir í þjóðaieigu.
Þó allir vissu að þetta
vœri rugl
ingu fyrir kjósendum en svo að
bjóða ekki upp á svona þvætting
hinu fræga „korteri fyrir kosn-
ingar“ eins og það er alltaf orðað
nútildags.
Þeirvita að viðvit-
um að þeirvita
Svo varð náttúrlega ekki neitt
úrneinu. Stjórnarflokkarnirlypp-
uðust niður með þessa vitleysu
sína. Þeir virtust á tímabili ætla
að reyna að kenna stjórnarand-
stöðunni um. Hún hefði ekki
„hleypt málinu í gegn“. Rétt eins
og það sé hlutverk stjórnarand-
stöðu að auðvelda ringluðum
ríkisstjórnarflokkum að leika
sér með stjórnarskrána til þess
að fiska kannski fáein atkvæði í
komandi kosningum. Bæði Geir
Haarde og Jón Sigurðsson klöpp-
uðu þann stein í blöðunum í
gærmorgun.
Samt vita allir að málið stopp-
aði af því það var vitleysa frá upp-
hafi. Bæði Geir og Jón vita það
líka. Við vitum að þeir vita það.
Og þeir vita að við vitum það. Og
þeir vita meira að segja líka að
við vitum að þeir vita það.
Það má bara ekki viðurkenna
það. íslenskir stjórnmálamenn
mega ekki viðurkenna að hafa
hlaupið á sig. Því er haldið áfram
með sjónarspilið.
Og kjánaskapinn.
Skömm að þessu!
Ænei, það er
ekkert gaman
að fylgjast með
þessu. Kannski
finnst þeim þeir
hafi sloppið vel.
Þurfa ekki að
standa við stóru
orðin sem allir
vissu að voru
innihaldslaus.
Og geta fram í
rauðan dauðann
kennt öðrum um
eigið klúður.
Skömm að þessu, skömm
að þessu!
Stundum er ekkert gaman
að fylgjast með íslenskri
pólitík. Þá á við þegar
stjórnmálamenn vorir
haga sér eins og óþroskaðir
krakkar - og ég vona bara ég
geri óþroskuðum krökkum ekki
skömm til með þessari samlík-
ingu. Segjum kannski í stað-
inn: Þegar þeir haga sér eins og
kjánar.
Og það hafa stjórnmálamenn
vorir einmitt gert nú síðustu tvær
vikurnar eða svo í því sem kallað
hefur verið „auðlindamálið".
Það mál var augljós kjánaskapur
frá upphafi til enda. Og ekkert
gaman að fylgjast með þeim
kjánaskap.
Nei, frómt frá sagt þá skammað-
ist ég mín.
Ella myndi stjórnin springa!
Þetta mál hefði auðvitað aldrei
komið upp með þessum hætti
nema af því það eru kosningar í
nánd. Framsóknarflokkurinn
sá sér allt í einu hag í því að láta
eins og það skipti hann ógnar-
miklu máli að setja í stjórnarskrá
ákvæði um þjóðareign á auð-
lindum. Ákvæði sem fram að því
höfðu kannski verið til umræðu í
stjórnarskrárnefnd en ekki hafði
verið lögð nein sérstök áhersla á.
Hvað sem Jón Kristjánsson
segir.
Og svo spanaði Framsóknar-
flokkurinn sig upp í að hann
mundi standa og falla með þessu
ákvæði. Ella myndi stjórnin
springa - á þessum síðustu
metrum sínum!
Heyr á endemi!
Vanhugsað með öllu
Sjálfstæðisflokknum var svo-
lítil vorkunn þegar hann reyndist
ekki vita hvaðan á sig stóð veðrið.
En í stað þess að standa gegn
þessum flumbrugangi framsókn-
armanna, þá lét Sjálfstæðisflokk-
urinn samt hafa sig að Iokum
út í sama
skapinn og gripið hafði félaga
hans í ríkisstjórninni.
Og allt í einu átti á fáeinum
klukkutímum að setja nýtt
ákvæði inn í sjálfa stjórnarskrá
landsins - ákvæði sem laut
hvorki meira né minna en að eign-
arhaldi á auðlindum þjóðarinnar
- en reyndist vera vanhugsað með
öllu.
Það hljómaði kannski ósköp
huggulega. Þjóðin á auðlindirnar
- eða auðlindina - því allt í einu
snerist ákvæðið í reynd bara um
fiskimiðin. Gallinn bara sá að
allir lögspekingar þjóðarinnar
voru sammála um að eins og
ákvæðið átti að hljóma þá væri
það tómt húmbúk.
Og myndi hafa í för með sér
tómt rugl.
Þó allir vissu að þetta væri rugl
Samt héldu stjórnarflokkarnir
í nokkur dægur áfram með þetta
rugl-mál. Af því þeir héldu að það
hljómaði vel í eyrum kjósenda að
færa auðlindir í þjóðareigu. Þó
allir vissu að þetta væri rugl. Og
myndi ekki breyta neinu - nema
í mesta lagi færa lögfræðingum
aukna atvinnu við að reyna að
túlka ósköpin, eins og einhvers
staðar var sagt.
Þetta var sem sagt sýndar-
veruleiki. Stjórnarflokkarnir
voru í sýndarstríði um sýndar-
ákvæði um sýndareignarhald á
auðlindunum.
Hefði kannski getað verið
fyndið, nema þetta snerist óvart
um stjórnarskrána - sem á ekki
að vera leiksoppur stjórnmála-
manna í kosningaham.
Þeir eiga að bera ögn meiri virð-
ingu fyrir henni en svo.
Ogþeireiga líka að bera
ö g n
meiri
virð-