Prentarinn - 01.04.1994, Qupperneq 15

að veruleika
ver
.
í fyrsta lagi þarf ný litasett.
Auk staðallitanna fjögurra þarf
aðra liti, sem prentaðir eru til
viðbótar staðallitunum og víkka
litasviðið svo, að útkoman verði mun
líkari þeim litum, sem mannsaugað skynj-
ar.
í öðru lagi þarf hugbúnað, sem getur gefið
fleiri en fjórar litgreiningar, þ.e.a.s. eina lit-
greiningu fyrir hvem nýju htanna auk litgrein-
inga fyrir staðallitina.
I þriðja lagi þarf rastatækni, sem ekki byggist
á skipulegum punktaröðum og mismunandi
snúningi litarastanna, því að nógu erfitt er að
forðast móra í fjögurra lita prentun, hvað þá ef
þarf að troða fimmta, sjötta eða sjöunda litnum
inn á milli, hverjum á sínum snúningi.
í fjórða lagi þarf svo tæki, til þess að búa til
litaprufur. Ekki þýðir að bjóða viðskiptavinum
upp á prentun, þar sem þeir hafa ekki hug-
mynd um, hvernig litirnir muni verða, fyrr en
búið er að prenta.
Svo má auðvitað segja, að betra sé að hafa
sex eða sjö lita prentvél, ef prenta á í sex eða sjö
litum, svo að hægt sé að prenta upplagið í einni
keyrslu.
Einn þessara þátta er þegar til og nokkur
reynsla komin á hann. Það er slembiröstun;
þ.e.a.s. röstun án skipulegra punktaraða, fast-
bundinnar rastatíðni og mismunandi rasta-
snúnings. Slembiröstun voru gerð ýtarleg skil í
2. tbl. þessa árgangs Prentmns og er þeim, sem
lítt eða ekki þekkja til þeirrar tækni, vísað á þá
umfjöllun.
Mismunandi leiðir að
sama marki
Nokkur fyrirtæki eru komin vel á veg með að
þróa aðferðir til raunlitaprentunar. Ekki fara
þau öll sömu leið að markinu. Hægt er að
skipta aðferðunum í þrjá meginflokka: Sex lita
prentun, sjö lita prentun og prentun þar sem
viðbótarplötur með cyan, magenta og gulum lit
eru notaðar með hinum hefðbundnu fjórum
staðallitaplötum.
PRENTARINN 4/94 15