Heimilisritið - 01.10.1945, Blaðsíða 4

Draumlynda barnio
Saga eftir Karen Blixen í þýðingu
Brands Jónssonar skólastjóra
Þessi saga fjallar um auðævi og fátækt, ást
og fegurð, gleði og harma.
Á ÖNDVERÐRI seinustu öld
bjó fátæk fiskimannsfjölskylda á
Norður-Sjálandi, og hét hún Ple-
jett eftir fæðingarstað sínum. Hún
var næsta lánlaus og virtist mis-
takast flest það, sem hún lagði
stund á. Einu sinni hafði hún átt
hús, báta og net, en hún missti
allt, og það, sem hún lagði stund á,
fór út um þúfur. Hún gat með
naumindum lialdið sér utan veggja
dönsku fangelsanna.
Ættarannáll hennar var langur
annáll um syndir og veiklyndi, —
drykkjuskap, spilamennsku, flakk,
óskilgetin börn og sjálfsmorð —
og allt mögulegt, sem eyðileggur
mannorð manna í þjóðfélaginu, án
þess þó að þeir brjóti í raun og
veru lög þess.
9íra Falke gamli minntist á Ple-
jett-fjölskylduna við eftirmann
sinn og sagði:
„Plejettarnir eru alls ekki vondir
menn. Það eru margir verri en þeir
— Fyrri hluti
í mínum söfnuði. Þeir eru laglegir
menn hraustir og vingjarnlegir, —
já, á sinn hátt, og betur gefnir
en ætla mætti eftir lífskjörum
þeirra. En þeir misskilja lífið og
vita ekki hvað er þeim fyrir beztu.
Og ef þeir snúa ekki af glötunar-
veginum og bæta líferni sitt, fara
þeir í hundana, góði minn, þeir eru
að fara í hundana“.
Það kann að þykja undarlegt,
en þó fór nú svo, að Plejettættin
sneri frá villu síns vegar á næstu
órum, alveg eins og hún hefði
heyrt þennan skuggalega spádóm
og hræðst hann. Einn af ættinni
mægðist við velmetna bændaætt,
annar varð næsta happasæll á síld-
veiðum, hinn þriðji hafði í æsku
látið ginnast í herþjónustu og orð-
ið drykkjuræfill, en vandlætinga-
samur prestur í Tiköb, sem sjálfur
hafði verið hermaður á yngri ár-
um, hafði þegar hér er komið sögu,
fengið hann til að bæta ráð sitt.
2
HEIMILISRITIÐ