Heimilisritið - 01.10.1945, Blaðsíða 59

„Góðan daginn“, sagði Fell
og tók ofan, mjög hátíðlega.
Hef ég þann heiður að hitta
Richard Markham?“
„Já, sá er maðurinn“, sagði
Dick.
„Sælir. Við erum hingað
komnir til þess að færa yður
góðar fréttir“.
„Góðar fréttir?“ endurtók
Dick spyrjandi.
„Jú, þótt undarlegt megi virð-
ast“, sagði Fell og leit við til
Middlesworths. „Og þrátt fyrir
það þó að yið höfum mætt
manni á leiðinni -— mig minnir
að hann sé nefndur Price — er
sagði okkur tíðindi, sem að vísu
spilla fréttum okkar dálítið“.
„Hvað um það, við getum út-
kljáð þetta fyrir því“, sagði
Middlesworth, tók pípuna frá
vörum sér og sló henni við
skóhæl sinn. Hann gekk að dag-
stofuglugganum og benti inn
um brotna gluggann. „Fell“,
sagði hann, „hver er þessi dauði
maður?“
Fell gægðist inn og ræskti sig
rösklega. Hann strauk gleraug-
un og beygði sig inn um glugg-
ann, mjög hugsandi í bragði.
En það leið ekki á löngu þar til
hann sneri sér við aftur.
„Herrar mínir“, sagði hann
íbygginn og hátíðlegur á svip,
,,ég hef ekki minnstu hugmynd
um hyer hann er. En þetta er
alls ekki Sir Harvey Gilman“.
„Það er svikari11, sagði Midd-
lesworth hæglátlega. Svo sneri
hann sér að Dick og hélt áfram:
„Ég gat ekki sagt þér frá því
í gærkvöld, þegar ég fekk grun
um það, af því að ég vildi fyrst
vita vissu mína. En —“ Midd-
lesworth þagnaði og leit á Bill
Eamshaw. „Afsakið Earnshaw,
en verðið þér ekki að fára í
bankann núna?“
Þó að naumast hefði verið
unt að vísa Bill í burtu á auð-
skildari hátt, var ekki hægt að
reiðast þessum orðum, þannig
voru þau sögð. Bankamaðurinn
kinnkaði kolli til samþykkis ag
sagði:
„Jú, ég er hræddur um að ég
sé þegar orðinn of seinn. Við
sjáumst seinna“.
Hann gekk í burtu, þó að
hann hefði viljað gefa mikið
fyrir að fá að heyra framhald
samtalsins.
„Segið þér Markham, hvemig
í öllu liggur, Fell“, sagði Midd-
lesworth.
GIDEON FELL sneri sér að
Dick og lagaði vandlega á sér
gleraugun.
„Ég skal segja yður það,
Markham", sagði hann virðu-
lega, „að ég hef aldrei vitað
nokkra lygasögu svo svívirði-
lega og ódrengilega sem þá, er
HEIMILISRITIÐ
57