Heimilisritið - 01.10.1945, Side 56

:tók einmitt eftir því, af því að
mér fannst hann fara yður svo
sérstaklega vel, En þér hljótið
.að hafa verið d þessu, þegar þér
fóruð síðast að sofa —Hún
benti á stól. Á baki hans lá
dökkt p_ils og hvít blússa.
„En ég fór alls ekki út!“
:ságði Lesley. Einkennilegum
glampa brá fyrir í augum henn-
ar og léttur roði hljóp fram í
kinnarnar. „Ef einhver heldur
því fram að ég hafi farið út
aftur í nótt, þá er það hreinasta
fjarstæða“.
Ráðskonan ansaði ekki. Hún
stóð út við glugga og horfði út.
Svipur hennar var svo forvitn-
islegur og skrítinn, að Lesley
fór framúr, til þess að athuga,
hvað væri svona athyglisvert
að sjá.
Nokkru fyrir framan garðs-
hliðið stóð Price í sólskininu
■og var að tala við Eamshaw
bankafulltrúa.
Á meðan konurnar stóðu við
•gluggann sáu þær að Price
kvaddi bankamanninn og gekk
"heim að húsinu.
Lesley var dálítið óstyrk í
röddinni, þegar hún sagði: „Far-
ið þér niður og segið Price að
'ég komi rétt strax niður“.
Það liðu tæpar tíu mínútur
þanigað til hún hljóp niður stig-
ann.
„Eg hef því miður leiðinlegar
24
fréttir að færa“, sagði Price.
„Sir Harvey Gilman er dáinn“.
„Ég skaut hann ekki af ásettu
ráði“, æpti Lesley. Þetta var
slysaskot í gær! Eg sver að
það var ekki viljandi gert!“
„Vertu róleg, góða mín,
fyrir alla muni. Harm dó alls
ekki af þeim orsökum. Svo virð-
ist sem veslings gamli maður-
inn hafi byrlað sjálfum sér inn
eitur í nótt. En sem vinur þinn
og ráðgjafi langar mig til þess
að þú segir mér, orði til orðs,
allt það sem ykkur fór á milli
í spátjaldinu í gærkvöldi“.
„Price, hann sagði ekkert sem
má'li skiptir. Eg hef aldrei séð
manninn fyrr á ævinni“.
„Og er þetta allt og sumt,
’sem þú hefur að segja mér?“
„Þetta er allt og sumt sem ég
get sagt þér“.
„Jæja —“ sagði gesturinn.
Hann tók hatt sinn. Það varð
óþægileg þögn er þau fylgdust
til dyra.
„Þú veizt hvar mig er að
ihitta“, sagði hann, „ef þú þarft
að tala við mig“.
Þegar hann var farinn flýtti
Lesley sér aftur upp á loft.
Hún gekk inn í svefnherbergið
án þess að líta í kringum sig,
aflæsti dyrunum á eftir sér og
hallaði heitu enninu upp að
hurðinni. Allt í einu fannst
henni eitthvað vera undarlegt
HEIMILISRITIÐ