Heimilisritið - 01.10.1945, Blaðsíða 56

Heimilisritið - 01.10.1945, Blaðsíða 56
:tók einmitt eftir því, af því að mér fannst hann fara yður svo sérstaklega vel, En þér hljótið .að hafa verið d þessu, þegar þér fóruð síðast að sofa —Hún benti á stól. Á baki hans lá dökkt p_ils og hvít blússa. „En ég fór alls ekki út!“ :ságði Lesley. Einkennilegum glampa brá fyrir í augum henn- ar og léttur roði hljóp fram í kinnarnar. „Ef einhver heldur því fram að ég hafi farið út aftur í nótt, þá er það hreinasta fjarstæða“. Ráðskonan ansaði ekki. Hún stóð út við glugga og horfði út. Svipur hennar var svo forvitn- islegur og skrítinn, að Lesley fór framúr, til þess að athuga, hvað væri svona athyglisvert að sjá. Nokkru fyrir framan garðs- hliðið stóð Price í sólskininu ■og var að tala við Eamshaw bankafulltrúa. Á meðan konurnar stóðu við •gluggann sáu þær að Price kvaddi bankamanninn og gekk "heim að húsinu. Lesley var dálítið óstyrk í röddinni, þegar hún sagði: „Far- ið þér niður og segið Price að 'ég komi rétt strax niður“. Það liðu tæpar tíu mínútur þanigað til hún hljóp niður stig- ann. „Eg hef því miður leiðinlegar 24 fréttir að færa“, sagði Price. „Sir Harvey Gilman er dáinn“. „Ég skaut hann ekki af ásettu ráði“, æpti Lesley. Þetta var slysaskot í gær! Eg sver að það var ekki viljandi gert!“ „Vertu róleg, góða mín, fyrir alla muni. Harm dó alls ekki af þeim orsökum. Svo virð- ist sem veslings gamli maður- inn hafi byrlað sjálfum sér inn eitur í nótt. En sem vinur þinn og ráðgjafi langar mig til þess að þú segir mér, orði til orðs, allt það sem ykkur fór á milli í spátjaldinu í gærkvöldi“. „Price, hann sagði ekkert sem má'li skiptir. Eg hef aldrei séð manninn fyrr á ævinni“. „Og er þetta allt og sumt, ’sem þú hefur að segja mér?“ „Þetta er allt og sumt sem ég get sagt þér“. „Jæja —“ sagði gesturinn. Hann tók hatt sinn. Það varð óþægileg þögn er þau fylgdust til dyra. „Þú veizt hvar mig er að ihitta“, sagði hann, „ef þú þarft að tala við mig“. Þegar hann var farinn flýtti Lesley sér aftur upp á loft. Hún gekk inn í svefnherbergið án þess að líta í kringum sig, aflæsti dyrunum á eftir sér og hallaði heitu enninu upp að hurðinni. Allt í einu fannst henni eitthvað vera undarlegt HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.