Heimilisritið - 01.10.1945, Síða 35

HANN VALDI
SÍMANÚMER
urence Clarh
ina. Það var skylda hans að
sökkva sér niður í lestur þeirra,
en í kvöld gat 'hann ekki haft
hugann við það. Honum virtist
hann aldrei hafa fundið eins
sárt til einmanaleikans og nú.
Hann hafði ekki talað við nokk-
urn mann í meira en sólarhring.
Allt í einu kastaði hann bókinni
frá sér og stökk upp af stóln-
um. Honum hafði skyndilega
dottið dálitið í hug, sem hann
ákvað að framkvæma strax,
þótt heimskulegt væri.
Hann greip símtólið og bað
um númer, fyrsta númerið sem
honum kom í hug. Hann hafði
ekki grun um, hvers vegna
hann valdi þetta númer fremur
HEIMILISRITIÐ
33