Morgunblaðið - 19.07.2012, Blaðsíða 23

MINNINGAR 23
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 19. JÚLÍ 2012
✝ Jón Finnboga-son fæddist á
Vattarnesi í Múla-
sveit í Austur-
Barðastrandar-
sýslu 10. ágúst
1917. Hann lést á
Landspítalanum
við Hringbraut 7.
júlí 2012.
Foreldrar hans
voru Finnbogi
Jónsson, f. 2.1.
1885, d. 11.8. 1956, og Kristín
Jónsdóttir, f. 10.12. 1888, d.
31.1. 1952. Systkini Jóns: Þor-
steinn, f. 22.5. 1916, d. 28.4.
1994, Guðjörg Jónína, f. 14.6.
1919, Ólafur Ástráður Hólm, f.
27.5. 1921, d. 11.8. 2011, Unn-
ur, f. 1.3. 1924, d. 21.8. 1928,
Steindór, f. 19.11. 1925, d. 17.8.
1996, Unnur, f. 25.5. 1929.
Eiginkona Jóns var Þórdís
Magnúsdóttir frá Ingunnar-
stöðum í Múlasveit, f. 11. októ-
ber 1927, d. 21. júní 2011. Börn
þeirra: 1) Skúli B. Krist-
jánsson, f. 15.2. 1946, d. 5.11.
1998. Kona hans Steinunn Pét-
ursdóttir. Börn þeirra Pétur, f.
2.6. 1977. Kona hans Lára Þor-
geirsdóttir, börn þeirra, Dani-
el, f. 2003, og Lilja Rún, f.
2011. Steinunn, f. 12.3. 1983.
Maður hennar Stefán Jökull
dóttir, f. 27.4. 1960. Maður
hennar Gísli Ásberg Gíslason.
Börn þeirra Svanhildur Björk,
f. 6.5. 1992. Maður hennar Lár-
us Helgason. Pálmi Jón, f. 16.2.
1994. Áður átti hún Steindór, f.
10.10. 1980, dóttir hans Mar-
grét Rún, f. 2007. Jódísi, f. 4.5.
1983, maður hennar Guðjón
Halldórsson. Barn þeirra, Inga
Malín, f. 2010. Áður átti hún
Guðbjörgu Heru, f. 2000.
Jón ólst upp á Vattarnesi.
Þaðan flutti fjölskyldan að
Skálmarnesmúla árið 1940.
Jón stundaði sjómennsku frá
Suðurnesjum á yngri árum,
ásamt síldveiðum fyrir Norður-
landi, hann vann einnig við
vegagerð á Suðurlandi um
tíma. þau Þórdís hófu búskap á
Skálmarnesmúla árið 1949 og
bjuggu þar til ársins 1975. Eft-
ir það dvöldu þau í Reykjavík
að vetrinum en á Skálm-
arnesmúla á sumrin. Jón var í
hreppsnefnd Múlasveitar frá
1959-1986 eða þar til hrepp-
urinn var sameinaður Reyk-
hólahreppi. Oddviti var hann
frá 1965-1986 og hreppstjóri
hin síðustu ár hreppsins. Síð-
astliðin tvö á var Jón til heim-
ilis á dvalarheimilinu
Hrafnistu í Reykjavík.
Útför Jóns fer fram frá
Árbæjarkirkju í dag, 19. júlí
2012, kl.13. Jarðsett verður
síðar í Skálmarnesmúla-
kirkjugarði.
Sigurðsson, þeirra
dóttir Steinunn
Edda, f. 2011. Áð-
ur átti Skúli dótt-
urina Þórdísi, f.
12.8. 1970. Börn
hennar Elsa, f.
1988, Eyþór Fann-
ar, f. 1998, Elmar
Skúli, f. 1999. 2)
Finnbogi Jónsson,
f. 21.6. 1950. Kona
hans Þuríður
Kristjánsdóttir. Börn þeirra
Anna Freyja, f. 31.5. 1977.
Maður hennar Óskar Hall-
dórsson. Börn þeirra Atli Dag-
ur, f. 2007, og Brynhildur, f.
2010. Jón, f. 26.10. 1980. Kona
hans Bryndís Jónatansdóttir.
Börn þeirra Líney Edda, f.
2009, og Finnbogi Freyr, f.
2011. Auður Elín, f. 27.7. 1988.
Maður hennar Guðjón
Þorsteinsson. 3) Kolbrún Jóns-
dóttir, f. 21.9. 1955. Maður
hennar Þorvaldur Ottósson.
Börn þeirra Helgi, f. 2.1. 1985,
kona hans Vala Margrét Árna-
dóttir. Þeirra sonur Þorlákur
Ýmir, f. 2012. Heiðrún, f. 9.8.
1989. Áður átti hún Þórdísi
Evu, f. 4.8. 1975. Maður hennar
Bjarni Davíðsson. Börn þeirra
Sölvi, f. 2000, og Sæfinna, f.
2004. 4) Nanna Áslaug Jóns-
Langri ævi Jóns á Múla er lok-
ið, hann lést rúmu ári á eftir kon-
unni sinni, Þórdísi. Hann hefði
orðið 95 ára í næsta mánuði hefði
hann lifað. Þetta er lengri tími en
flestir fá og stærstan hluta þess
tíma var hann heilsuhraustur. Ég
kynntist honum fyrir 37 árum
þegar ég hafði kynnst manninum
mínum, syni hans, þannig að
samferðin er orðin löng.
Jón var hávaxinn glæsilegur
maður sem hafði áhuga á öllu því
sem gerðist í kringum hann,
fylgdist vel með fréttum, sérstak-
lega á innlendum vettvangi, og
var fróður um sögu lands og
þjóðar. Hann las mikið og var
sjálfmenntaður í góðum skilningi
þess orðs. Við Jón spjölluðum
margt og gátum óhindrað viðrað
skoðanir okkar hvort við annað
og kom ótrúlega vel saman alla
tíð þrátt fyrir erfiðar aðstæður á
stundum.
Félagslyndur var hann og
hafði gaman af að gleðjast með
glöðum og taka þátt í því sem
verið var að fást við. Söngrödd
hafði hann geysimikla og mér er
sagt að hann hafi sungið á drátt-
arvélinni við heyvinnu á túninu á
Múla á árum áður. Þá tók hann
oft lagið með sveitungum sínum á
góðri stund, einnig söng hann við
athafnir í kirkjunni á Múla.
Árið sem ég kynntist honum
brugðu þau hjónin búi og fluttu
suður. Eftir það voru þau öll
sumur í sveitinni sinni, Múla-
sveit, og sinntu hlunnindum jarð-
arinnar, fyrstu árin selveiði og
dúntekju en seinni árin dúntekju
þar til ellin fór að segja til sín. Á
veturna var hugurinn mikið til
bundinn við sveitina og mikil til-
hlökkun að fara vestur á vorin.
Áður en Jón fór að búa á Múla
1949 stundaði hann ýmsa vinnu,
meðal annars sjómennsku, og
mér fannst hún heilla hann mest,
meira en búskapurinn. Jón var
sífellt með hugann við sjóinn og
hann gat hann stundað á Múla.
Verslun þurfti til dæmis að sækja
út í Flatey fyrstu búskaparárin
þar sem vegur kom ekki á bæinn
fyrr en 1958. Þegar þau kaflaskil
urðu tók hann bílnum fagnandi.
Hann fékk sér strax bíl, átti þá
marga og var alla tíð áhugamað-
ur um þau farartæki. Þá tók ég
líka eftir hvað hann fór vel með
bílana sína og var annt um þá.
Þetta sama átti við um bátinn.
Starfsfólki á Hrafnistu í
Reykjavík, sem annaðist Jón á
annað ár, einnig starfsfólki
Landspítala, sem kom að hjúkr-
un hans, viljum við Finnbogi
þakka sérstaklega fyrir umönn-
unina og alúð og vinsemd í alla
staði.
Ég votta öllum aðstandendum
Jóns samúð mína vegna fráfalls
hans. Megi hann hvíla í friði.
Þuríður Kristjánsdóttir.
Hinn 7. júlí síðastliðinn, á fögr-
um sumardegi, kvaddi hann afi
minn þennan heim. Ég minnist
samverustunda okkar afa með
hlýju og söknuði. Afi hafði alltaf
tíma til að gefa. Hann var góður
félagi, glaðlyndur og dagfars-
prúður maður. Afi sagði
skemmtilega frá og sagði mér
mikið af sögum þegar ég var
barn.
Afi kunni vel við sig í sveitinni
sinni og hafði gaman af sjóferð-
um í eyjarnar þegar farið var að
tína æðardún. Þá var gaman að
fá að fara með í afabát og taka
þátt í dúnleitinni. Þetta eru eft-
irminnilegir sumardagar, þegar
vaknað var snemma á sólríkum
morgnum og farið af stað með
nesti og dúnpoka í eyjarnar. Mér
veður þá hugsað til afa við stýrið
á bátnum, hljóðsins í vélinni og
fegurðarinnar allt í kring. Þetta
eru ljúfar minningar um góðar
samverustundir í sveitinni.
Fegurð landsins
minnir á tímann.
Hann flæðir áfram
eins og straumur vatnsins
sem rennur til sjávar.
Vatnið speglar tímann.
Sýnir fegurð landsins,
náttúrunnar.
Vetur, sumar,
vor og haust.
Endalaust.
(Þórdís Eva.)
Komið er að kveðjustund. Nú
ferð þú heim í sveitina þína í
kyrrð fjalla og fegurðar. Ég kveð
þig með söknuði, elsku afi minn.
Minning þín mun lifa og vera ljós
í lífi mínu.
Þórdís Eva.
Elsku afi okkar.
Nú er langri ævi þinni lokið og
komið að kveðjustund, og við er-
um viss um að hún amma hefur
tekið vel á móti þér.
Nú munuð þið hvíla saman í
sveitinni ykkar fyrir vestan þar
sem þú undir þér alltaf best í
kyrrðinni með ömmu.
Margt er í minninga heimi
mun þar ljósið þitt skína,
englar hjá guði þig geymi
við geymum svo minningu þína.
(Höf. ók.)
Megi minning þín vera ljós í
lífi okkar.
Svanhildur og Pálmi.
Ég sé afa alltaf fyrir mér sitj-
andi aftur í gamla bátnum sínum
á Breiðafirðinum, að stýra milli
falinna skerja og að taka stöðuna
við hina og þessa kletta uppi á
landi til að rata um neðansjáv-
arlandslagið. Þessar sjóferðir um
Múlaeyjarnar voru mér mikils
virði. Afi var ekki fastur í gamla
tímanum og fagurfræðin var
aldrei langt undan, hann var t.d.
mikill tækjakall. Ég man sér-
staklega eftir fyrsta farsímanum
hans sem var í stórri sérsmíðaðri
tösku með símtólið í snúru. Til að
hlaða hann var stungið í samband
við geyminn í bílnum. Önnur tæki
og þá aðallega bílar voru oft mið-
punktur í umræðunni, ef ekki var
verið að þeysa um á þeim var ver-
ið að skoða þá. Ég man eftir ótal
skoðunarferðum í umboðin til að
fara yfir nýjar árgerðir, pæla og
spekúlera í bestu bílunum.
Afi var vel máli farinn og talaði
mjög rétt, hann gat látið orð eins
og hæ hljóma eins og aðskotahlut
í tungumálinu. Minnist ég þess
sérstaklega því ég sagði vanalega
hæ við hann þegar hann kom
gangandi í heimsókn, sem hann
gerði oft og iðulega. Í berjamó
voru kílóin af berjum tínd og
verkuð, sjálfur tíndi ég upp í mig
og sagði að karlar tíndu ekki ber,
við mikinn fögnuð afa sem sá sér
leik á borði og tók glaðlega upp
lífsspekina, við mikinn fögnuð
minn. Afi var sterka þögla týpan
og alltaf flottur í tauinu. Í eitt af
síðustu skiptunum sem ég heim-
sótti afa voru samankomnir þar
fjórir ættliðir, m.a. tvö pör af al-
nöfnum í beinan karllegg. Afi
skildi eftir sig stóra fjölskyldu og
líf fullt af sögum. Ég er þakk-
látur fyrir samveruna og mun
ætíð minnast afa og alnafna míns
hlýlega.
Jón Finnbogason.
Það eru forréttindi að eiga Jón
Finnbogason, þann höfðingja,
fyrir afa og vin. Við afi áttum
margar góðar stundir. Í Árbæn-
um horfðum við á sterka menn og
í sveitinni á Skálmarnesmúla
sinntum við ýmsum störfum sam-
an eins og að pumpa bátinn og
veiða silung svo lítið sé nefnt.
Þess á milli skiptumst við á að
lesa Andrés önd fyrir hvor annan
og spekúleruðum í hlutunum.
Afi var söngelskur og fór oft
með vísur fyrir mig um fólk sem
á ugga, roð og soð, karlinn undir
klöppunum og sagði mér sögur
um fjörulalla og fólkið í sveitinni.
Nú skiljast leiðir okkar og með
söknuði kveð ég afa minn en lít til
baka stoltur og glaður yfir hans
góða lífi. Þakka fyrir þá góðu siði
sem hann kenndi mér og þá góðu
minningu um líf hans og tímana
okkar saman.
Helgi Þorvaldsson.
Nú er stutt stórra högga á
milli. Stína á Firði lést í maí í vor
á 97. ári nú 7. júlí lést Jón á Múla
á 95. aldursári. Hefur nú allt fólk-
ið látist sem var við búskap á
Múlanesi Austur-Barðastrandar-
sýslu til 1975 nema undirritaður.
Jón bjó á Múla frá fyrir 1950 til
1975 en þá fór Múlasveitin alfarið
í eyði en þó var alltaf farið vestur
þegar fór að vora. 1975 um haust-
ið flytur Jón með sína fjölskyldu í
Hveragerði og bjó þar um tíma
en flutti svo í Hraunbæinn og bjó
þar meðan heilsan leyfði.
Ég hef þekkt Jón síðan ég man
eftir mér og höfðum við oft mikil
samskipti, ég var póstur fram
Múlanesið í mörg ár vikulega og
drakk þá kaffi á hverjum bæ og
spjallaði við bændur. Jón keypti
sinn fyrsta bíl 1958 sem var
Rússajeppi ég keypti hann af
honum þegar hann fékk sér 64
mótel af Landrover. Síðar kaupir
hann sér annan Landrover og þá
kaupi ég þann gamla. Hann var
mikið fyrir að eiga góða bíla og
passaði að gera þá ekki of gamla
enda á svona afskekktum stað
var bíllinn þarfasti þjónninn, en
vegur kom ekki að Firði fyrr en
1957 og að Múla 1958.
Við Jón vorum saman í
hreppsnefnd í mörg ár, hann var
oddviti en við Halldór á Ingunn-
arstöðum vorum meðstjórnend-
ur. Fór það samstarf alltaf vel
fram og stóð sú nefnd að ýmsum
góðum verkum. Á yngri árum var
Jón til sjós og lét ávallt vel af því
og minntist oft á þegar hann var
á Hvalfjarðarsíldinni.
Jón var mikill söngmaður,
hafði geysilega söngrödd, á góð-
um stundum söng hann mikið og
hátt og þá helst sjómannalög,
Allt er hljótt nema hafið sem
gnauðar, og Við brimsorfna
kletta, og fleira í þeim dúr. Hefði
hann lært söng á sínum yngri ár-
um hefði hann náð langt á því
sviði.
Búskapur var aldrei hans
rétta fag að ég held en fyrir miðja
20. öldina var eðlilegast að taka
við búskap af foreldrunum. Hon-
um var annt um hlunnindin á
Múla, bæði dún og selveiði, og
verkaði hann vel selskinn meðan
selskinn voru verðmæti en sel-
veiðar lögðust af um 1980.
Margar ferðir fórum við Jón í
Múlaeyjar að veiða mink og tók-
ust þær yfirleitt vel með góðum
hundi, ég var með haglabyssu en
hann var óragur við að nota járn-
karl og skóflu. Mér finnst ein-
hvern veginn að dúnleitir hafi nú
mætt meira á konu hans henni
Þórdísi og börnum en honum
sjálfum en hann passaði vel upp á
bátinn og fylgdist vel með sjáv-
arföllum en lendingin á Múla
þarf mikla aðgæslu og kunnáttu.
Nú eru allir þessir gömlu Múl-
nesingar farnir til feðra sinna, nú
síðast Jón frændi minn Finn-
bogason. Nú hljómar ekki lengur
söngur undir Múlatöflunni. Ég
votta börnum tengdabörnum og
öðrum aðstandendum samúð við
fráfall Jóns Finnbogasonar frá
Skálmarnesmúla. Blessuð sé
minning hans.
Einar Óskarsson.
Jón Finnbogason HINSTA KVEÐJA
Elsku afi minn.
Sæludalur sveitin best,
sólin á þig geislum helli,
snemma risin, seint er sest,
sæludalur, prýðin best.
Þín er grundin gæðaflest,
gleðin æsku, hvíldin elli,
sæludalur sveitin best,
sólin á þig geislum helli.
(Jónas Hallgrímsson.)
Ég kveð þig nú, elsku afi
minn, ég mun ávallt minn-
ast þín og samverustunda
okkar í sveitinni. Minning
þín mun lifa um ókomna tíð.
Heiðrún.
Lækkar lífdaga sól.
Löng er orðin mín ferð.
Fauk í faranda skjól,
fegin hvíldinni verð.
Guð minn, gefðu þinn frið,
gleddu og blessaðu þá,
sem að lögðu mér lið.
Ljósið kveiktu mér hjá.
(Herdís Andrésdóttir.)
Hvíl í friði, elsku afi.
Jódís og Steindór.
Sendum
frítt
hvert á land sem
er
Helluhrauni 12 • Hafnarfjörður • 544 5100 • www.granithusid.is
✝
Elskulegur bróðir okkar, mágur og frændi,
BJARNI BJARNASON,
Krummahólum 8,
varð bráðkvaddur á heimili sínu sunnudaginn
8. júlí.
Útförin fer fram frá Garðakirkju mánudaginn
23. júlí kl. 15.00.
Ragnheiður Óskarsdóttir, Hallgrímur Thorsteinsson,
Lára Bjarnadóttir, Theódór Kárason,
Elín Bjarney Bjarnadóttir, Friðrik Helgi Vigfússon
og frændsystkin.
✝
Elskulegur eiginmaður minn og bróðir,
Kjartan R. Gíslason,
Seljavegi 10,
Selfossi,
lést fimmtudaginn 6. júlí á hjúkrunarheimilinu
Ljósheimum á Selfossi.
Að ósk hins látna fór jarðarförin fram í kyrrþey.
Coletta Bürling
Halla R. Gísladóttir, Lárus Gunnlaugsson,
Sigríður Gísladóttir, Sveinn B. Sigurjónsson.
✝
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
HELGI JÓNASSON
bóndi,
Grænavatni
í Mývatnssveit,
lést á dvalarheimilinu Kjarnalundi
þriðjudaginn 10. júlí.
Útförin fer fram frá Skútustaðakirkju laugardaginn 21. júlí
kl. 14.00.
Steingerður Sólveig Jónsdóttir,
Jónas Helgason, Guðrún Bjarnadóttir,
Haraldur Helgason, Freyja Kristín Leifsdóttir,
Þórður Helgason, Helga Þyri Bragadóttir,
Árni Hrólfur Helgason, Kristín List Malmberg,
afabörn og langafabörn.
✝
Hjartans þakkir til allra þeirra sem sýndu
okkur samúð og hlýhug við andlát og útför
ástkærs sonar okkar, föður, tengdaföður,
afa og bróður,
KRISTINS H. BENEDIKTSSONAR
ljósmyndara,
Grindavík.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki á legudeild Heilbrigðis-
stofnunar Suðurnesja fyrir einstaka umönnun og hlýhug.
Benedikt Sveinsson, Þórdís Kristinsdóttir,
Jóel Kristinsson, Linda Þóra Grétarsdóttir,
Hildur Sigrún Kristinsdóttir, Pétur L. Lentz,
Rakel Kristinsdóttir
og barnabörn,
Steinunn M. Benediktsdóttir, Sverrir Friðbjörnsson,
Svava B. Benediktsdóttir, Gestur Kristjánsson.