Fréttablaðið - 16.06.2014, Page 44

16. júní 2014 MÁNUDAGUR| MENNING | 20
ASKJA · Krókhálsi 11 · 110 Reykjavík · Sími 590 2100 · askja.is
Viðurkenndur sölu- og þjónustuaðili KIA á Íslandi.
Þú finnur „Kia Motors Ísland“
á Facebook
Ég er bara að segja sögur af venju-
legu fólki,“ segir Þórdís Gísla-
dóttir um ljóðabók sína Velúr sem
nýverið kom út hjá Bjarti. „Ég gríp
hugmyndir sem eru á sveimi á net-
inu, eða í loftinu eða þegar einhver
segir eitthvað og það mallar í und-
irmeðvitundinni þangað til það
verður að einhverju. Ég er ekki
að sækja mikið í þjóðararfinn eða
eitthvað þannig.“
Talandi um þjóðararf þá eru í
bókinni úrklippur úr gömlum dag-
blöðum, bæði fréttir, tilkynning-
ar og auglýsingar sem greinilega
höfða til þín. Er það ekki partur af
arfinum? „Jú, kannski, en aðallega
hef ég áhuga á Reykjavík á fyrri
hluta síðustu aldar, hvernig borgin
varð til og hvað hún var allt öðru-
vísi en okkur er kennt í Íslandssög-
unni í skólanum. Manni var sagt
allt um sveitina en var aldrei sagt
að á þriðja og fjórða áratugnum
hefði verið hér samfélag sem var
miklu alþjóðlegra og allt öðruvísi
en maður ímyndar sér.“
Hvaðan kemur nafnið Velúr?
„Velúr er uppáhaldsefnið mitt. Það
er mjúkt og hentar vel í heimaföt
en er líka sparilegt. Það getur til
dæmis verið í leiktjöldum, jogging-
göllum fyrir gamalt fólk og svona
velúrmönnum sem eru mjúku
mennirnir. Þannig að velúr hefur
margar hliðar og margar vísanir.
Svo hefur fólk túlkað þetta á þann
hátt að ég vilji fara vel úr, en það
var nú ekki mín meining.“
Kápumyndin er mynd af vegg-
fóðri sem óhjákvæmilega dregur
hugann að Veggfóðruðum óendan-
leika Ísaks Harðarsonar, er það
með vilja gert? „Ísak er í upp-
áhaldi en þetta var svo sem ekki
hugsað sem vísun í hann. Það er
önnur saga á bak við þetta útlit.
Þegar ég fékk að vita að ég fengi
Bókmenntaverðlaun Tómasar
Guðmundssonar fyrir Leyndar-
mál annarra hér um árið var ég
ekki kominn með útgefanda og
þurfti að hafa hraðar hendur við
hönnun bókarinnar. Þá notaði ég
veggfóður sem ég átti en var ekki
búin að setja á vegg í kápumynd-
ina og fannst kjörið að halda þeim
stíl með þessa. Fyrir utan það að
veggfóður er líka svona heimilis-
legt eins og velúr.“
Þórdís upplýsir að hún sé Hafn-
firðingur í fjóra ættliði í báðar
ættir en hafi flutt í borgina um
tvítugt og sé löngu farin að líta á
sig sem Reykvíking. Er hún næsta
borgarskáld? „Það veit ég nú ekki
en mér finnst Reykjavík mjög van-
metinn staður og hef mikinn áhuga
á að skoða sögu hennar.“ Dreymir
þig þá ekkert um að skrifa stóru
Reykjavíkurskáldsöguna? „Hún
kemur kannski einhvern tímann.
Svona þriggja kynslóða saga í anda
Marianne Fredrikson. Ég bara veit
það ekki. Hún er allavega einhvers
staðar í huganum.“
Ljóðin í bókinni eru flest stuttar,
skarpar og kaldhæðnislegar mynd-
ir, beitirðu kaldhæðninni meðvit-
að? „Nei, það geri ég reyndar ekki,
en ég er líklega svolítið kaldhæðin
þótt ég ætli mér ekkert endilega
að vera það. Ég er bara alin upp í
þannig andrúmslofti að það þykir
eðlilegt að tjá sig á þennan hátt.“
Sumir halda því fram að það
eigi frekar að flytja ljóð en lesa,
en Þórdís er ekki alveg sammála
því. „Það er svona bæði og. Maður
fær allt aðra upplifun af því að
lesa ljóð en hlusta á þau, þannig
að ég held að þau þurfi að vera til
á prenti líka.“
fridrikab@frettabbladid.is
Reykjavík er vanmetinn staður
Ný ljóðabók Þórdísar Gísladóttur, Velúr, kom út á dögunum. Fyrri ljóðabók hennar, Leyndarmál annarra, hlaut Bókmenntaverðlaun Tó-
masar Guðmundssonar árið 2010 og vakti mikla athygli. Þórdís er á svipuðum slóðum í Velúr, en segir þó að þessi ljóð séu meira unnin.
ÞÓRDÍS GÍSLADÓTTIR „Ég er líklega svolítið kaldhæðin þótt ég ætli mér ekkert
endilega að vera það.“ FRÉTTABLAÐIÐ/GVA
Þeir skrifa sjaldan ástarljóð sín með blóði.
Ef þau gufa ekki upp
í helgarferðum
milli hægindastólsins og Húsasmiðjunnar
geyma þeir þau í næturdraumum
eða urða í fjöldagröfum fullum af
kaldhæðni
hressileika
brjóstsviða
og vinnusemi.
MENNIRNIR Í FYRIRTÆKJUNUM
MENNING