Skessuhorn - 23.10.2013, Page 24

24 MIÐVIKUDAGUR 23. OKTÓBER 2013
Fyrir nágrannaslag Skallagríms
og Snæfells í úrvalsdeild karla í
körfuknattleik sl. fimmtudag skrif-
uðu forsvarsmenn Loftorku Borg-
arnesi og Körfuknattleiksdeild-
ar Skallagríms undir styrktar- og
samstarfssamning á milli deildar-
innar og Loftorku. Samningurinn
er til þriggja ára. Loftorka fylgir
þannig í kjölfar fleiri fyrirtækja í
Borgarnesi sem lofað hafa dygg-
um stuðningi við deildina.
„Það er afar gleðilegt að nú eru
heimafyrirtæki í enn ríkara mæli
að koma að stuðningi við körfu-
knattleiksdeild Skallagríms. Á
undanförnum vikum hafa m.a.
verið gerðir samningar við Eð-
alfisk, Límtré-Vírnet, Lögfræði-
stofu Inga Tryggvasonar og fleiri
aðila í heimahéraði um stuðn-
ing við starf okkar. Stuðningur-
inn nær bæði til stuðnings við úr-
valsdeildarlið Skallagríms sem og
til starfs yngri flokka Skallagríms
en nú eru um 130 iðkendur sem
leggja stund á íþróttina á veg-
um Skallagríms, 18 ára og yngri.
Heildariðkendatala er um 160 og
eru á aldrinum 5 og upp í 65 ára,“
segir Björn Bjarki Þorsteinsson
formaður deildarinnar í samtali
við Skessuhorn. Hann vill koma
á framfæri miklu þakklæti til allra
þessara fyrirtækja.
mm
Eðvar Ólafur Traustason gjaldkeri körfuknattleiksdeildar Skallagríms og
Bergþór Ólason fjármálastjóri Loftorku í Borgarnesi handsala hér samninginn
en við hlið þeirra eru Sigursteinn Orri Hálfdánarson og Kristján Örn Ómarsson.
Ljósm. óör.
Heimafyrirtæki styðja við körfu-
knattleiksdeild Skallagríms
Oft er talað um bilið milli höfuðborg-
arinnar og landsbyggðarinnar. Pers-
ónugervingar meints borgríkisins
á Íslandi er fólkið í 101 í Reykjavík.
Sagt hefur verið um það fólk að það
viti ósköp lítið um lífið fyrir ofan El-
liðaárnar, enda fæstir farið svo langt út
úr borginni í norður, þar sem að leið
þeirra liggi frekar út úr landinu. Við-
mælandi Skessuhorns í þetta skiptið
er einmitt úr 101 og viðkennir það al-
veg fúslega að hún sjái það ekki fyrir
sér að búa annars staðar, að minnsta
kosti ekki til langs frama. En Sól-
veig Kr. Bergmann upplýsingafulltrúi
Norðuráls segir að sjóndeildarhring-
ur sinn hafi stækkað til muna eftir
að hún kynntist Vesturlandi í gegn-
um störf sín á Grundartanga. Reynd-
ar segist hún áður hafa þekkt lítil-
lega til á Akranesi, en þangað á hún
tengdir. Maður hennar Kristján Haa-
gensen er dóttursonur Kristjáns Páls-
sonar og Bertu konu hans, en Kristján
sá hefur um árabil dvalið á hjúkrun-
ar- og dvalarheimilinu Höfða. Hann
var bakvörður í fyrsta gullaldarliði
Akraness í fótboltanum. „Já ég á ein-
mitt mynd af honum í Skagabúningn-
um sem þarf að komast upp á vegg,“
segir Sólveig, sem m.a. segist í kynn-
um sínum af Akranesi hafa uppgötvað
gríðarlega skemmtilega gönguleið og
útivistarsvæði sem eru víkurnar norð-
an bæjarins.
Ólst upp við
Skólavörðuholtið
Blaðamaður Skessuhorns hitti Sól-
veigu að máli í bækistöðvum Norð-
uráls í Reykjavík, enda reynslan sú að
þá daga vikunnar sem hún starfar á
Grundartanga er lítill tími til að sinna
viðtölum utan fyrirtækisins. Þar sem
við sitjum á skrifstofunni í Skógar-
hlíðinni gnæfir turn Hallgrímskirkju
upp af Skólavörðuholtinu í haustblíð-
unni. „Já, þarna við rætur Hallgríms-
Sjóndeildarhringurinn hefur stækkað til muna
Spjallað við Sólveigu Kr. Bergmann upplýsingafulltrúa Norðuráls
kirkju hef ég meira og minna alið
manninn,“ segir Sólveig. „Ég fæddist
í heimahúsi við Bergstaðastræti, ólst
upp í Þingholtsstrætinu og hef búið
við Njálsgötu í áratug. Það var ynd-
islegt að alast upp á þessum slóðum,
steinsnar frá Öskjuhlíð og Nauthóls-
vík. Ég lærði að synda í heita lækn-
um og svamla í sjónum sem krakki
en í dag held ég mig á þurru landi og
nýti göngustígana mikið,“ segir Sól-
veig. Eftir nám í Verslunarskólanum
dvaldi hún í Bandaríkjunum í fjög-
ur ár. „Ég var í Minneapolis í fjögur
ár. Hlotnaðist námsstyrkur og nam
mannfræði og alþjóðafræði. Fór þá
að vinna og starfaði á heimili fyrir af-
vegaleidd börn og unglinga, sem var
mikil reynsla.“
Lífið fyrir utan
suðupott fréttanna
Lengst af sinni starfsævi hefur Sól-
veig unnið við fjölmiðla. Hún byrj-
aði árið 1999 á fréttastofu Sjón-
varps þar sem hennar fyrsta hlut-
verk var að snúa lesvélinni fyrir
sjarmatröllið Loga Bergmann og
fleiri, og stuttu síðar hóf hún störf
sem fréttamaður. „Sigursteinn Más-
son fékk mig svo til að koma á nýja
fréttastofu sem var búið að stofna
á Skjá einum. Það var mjög gam-
an að vinna á þessari litlu stöð þar
sem ég var fréttastjóri, en það ævin-
týri entist stutt. Af Skjánum fór ég
yfir á Mannlíf og vann með Gerði
Kristnýju. Þaðan fór ég yfir á Stöð
2 og eins og hendi væri veifað liðu
tíu ár,“ segir Sólveig sem sinnti fjöl-
breyttum störfum hjá Stöð2. Hún
var fréttamaður, vaktstjóri og lesari,
sinnti ýmissi dagskrárgerð og var
m.a. í ritstjórn fréttaskýringaþátt-
arins Kompáss. „Eftir barneignafrí
fannst mér tími til kominn að skipta
um gír, sótti um starf upplýsinga-
fulltrúa hjá Norðuráli og hóf störf
fyrir um ári. Fyrir mig hefur verið
bæði skemmtilegt og lærdómsríkt
að koma inn á nýtt svið.“
Sólveig keyrir yfirleitt tvo daga í
viku til vinnu á Grundartanga, en
vinnur aðra daga vikunnar í bæki-
stöðvum Norðuráls í Skógarhlíð-
inni í Reykjavík. Hún er tveggja
barna móðir, á ásamt manni sín-
um Kristjáni Haagensen málara-
meistarameistara tvo drengi, sex
og tveggja ára. „Bíltúrarnir á milli
Reykjavíkur og Grundartanga eru
hreinlega með betri stundum vik-
unnar. Það þarf kannski ekki mikið
til að gleðja mig en leiðin er falleg
og útvarpið er ekki stillt á útvarp
Latabæ,“ segir Sólveig og hlær.
Hún lætur vel af félögum sínum
hjá Norðuráli og segir starf upplýs-
ingafulltrúa vera fjölbreytt. „Fyrstu
vikuna hjá Norðuráli var ég drif-
in í göngu á Akrafjallið af Trausta
Gylfasyni öryggisstjóra, Pétri
Svanbergssyni og Gunnari Guð-
mundssyni. Það var mjög skemmti-
leg gönguferð og Akrafjall frábært
fjall að ganga. Ég komst að því síðar
að alla jafna eru þeir félagar þrisvar
sinnum fljótari upp fjallið en þenn-
an laugardag með mér. „Sjentil-
mennin“ stoppuðu sumsé óvana-
lega oft til að ég gæti blásið mæð-
inni og Trausti reitti af sér sögurnar
eins og honum einum er lagið.“
Spennandi tímar
framundan
Aðspurð hvað komið hafi henni
mest á óvart í nýju starfi nefnir Sól-
veig öryggis- og umhverfismál hjá
Norðuráli. „Það hefur náðst fram-
úrskarandi góður árangur í örygg-
ismálunum með nálgun sem bygg-
ir á virkri og öflugri þátttöku starfs-
manna. Gríðarlegur metnaður og
áhersla er einnig lögð á umhverf-
ismálin. Rannsóknir og eftirlit með
umhverfisáhrifum álversins eru
framkvæmdar af óháðum aðilum og
sýna að áhrif á lífríki í nágrenni fyr-
irtækisins eru og hafa verið hverf-
andi. Það er full ástæða til að vera
stolt af þeim árangri sem hefur
náðst en viðmiðin í starfsleyfi, sem
okkur er gert að vinna eftir, eru lík-
lega þau ströngustu í heimi,“ seg-
ir Sólveig. Hún bætir því við að
Norðurál fái staðfesta vottun á um-
hverfis- og öryggisstjórnunarkerf-
um fyrirtækisins á næstu vikum. Og
það er fleira í pípunum hjá Norður-
áli. „Framkvæmdir vegna straum-
hækkunarverkefnis eru hafnar á
Grundartanga. Þetta er fjárfesting-
arverkefni fyrir á annan tug millj-
arða króna sem hefur það að mark-
miði að auka framleiðni og bæta
rekstraröryggið. Norðurál er einn-
ig með álver í byggingu við Helgu-
vík á Suðurnesjum, svo það eru
spennandi tímar framundan.“
Endurskoða
umræðuhefðina
En hvernig finnst fyrrum fjöl-
miðlakonunni að vera sest hin-
um megin borðs og fylgjast með
fjölmiðlaumfjöllun um Norðurál?
„Það má segja að það sé eðli fjöl-
miðla að einblína á það neikvæða.
Það er ekki frétt að hlutirnir gangi
vel fyrir sig í stórfyrirtæki en frétta-
menn eiga vissulega að bregðast
við ef þeir telja að pottur sé brot-
inn. Hins vegar hefur það kom-
ið fyrir að birtar hafa verið frétt-
ir af Norðuráli, t.d. í tengslum við
skattgreiðslur fyrirtækisins, sem
voru beinlínis rangar eins og sýnt
var fram á,“ segir Sólveig. „Það er
leiðinlegt að eiga við slíkt en verst
finnst mér þegar störfin sem iðn-
aðurinn skapar eru töluð niður.
Við megum líka fara að endurskoða
þessa umræðuhefð sem skiptir fólki
upp í tvo hópa, t.d. höfuðborgin
gegn landsbyggðinni og orðræðu
um afstöðu fólks til náttúruverndar
og nýtingu náttúruauðlinda. Hvaða
Íslendingur ann ekki íslenskri nátt-
úru og umhverfi? Fer það ekki
saman að vilja nýta græna orku og
vera umhverfissinni? Þetta er gam-
aldags hugsunarháttur og sem bet-
ur fer eru fæst okkar, eða veröld-
in, svo leiðinlega svart/hvít,“ segir
Sólveig og skellir í sig síðasta sop-
anum af Latte-inu.
þá
Grundartangi og Hvalfjörður í haustblíðunni.
Sólveig Kr. Bergmann hafði tengsl við Akranes áður en hún kom til starfa á
Grundatanga.