Iðnaðarmál - 01.06.1954, Blaðsíða 7

Iðnaðarmál - 01.06.1954, Blaðsíða 7
Mr. G. ALONZO STANFORD, sendiráðsritari við sendiráð Bandaríkjanna 1 Reykjavík, sem jafnframt hefur verið fulltrúi F.O.A. hér á landi, sendir IMSI árnaðaróskir sfnar á ársafmæli stofnunarinnar. ARNAÐAROSKIR A ársafmæli Iðnaðarmálastofnunar fslands, þegar "Iðnaðarmál" hefja göngu sfna, langar mig að nota tækifærið til að senda stofnuninni árnaðaróskir mfnar. A hinu fyrsta ári stofnunarinnar hefur talsverðum tfma veriðvarið til undirbúnings, til að skipuleggjastarfsem- ina, fullgera húsnæði og afla nauðsynlegra húsgagna og tækja. Þeir, sem stofnuninni stjórna, vænta þess, að á komandi árum muni starf hennar til eflingar fslenzkum iðnaði bera tilætlaðan árangur. Stofnunin getur lagt drjúgan skerf til iðnaðarins með þvf að miðla mönnum upplýsingum erlendis frá, sem hagnýta má í fslenzkum iðnaði. Sömuleiðis getur stofnunin stuðlað að aukinni þekkingu erlendis á högum fslenzks iðnaðar. Þá getur Iðnaðarmálastofnunin látið gott af sér leiða með þvf að gefa mönnum kost á ýmiss konar fræðslu og stuðla að bættum framleiðsluaðferðum f ákveðnum greinum og enn fremur með þvf að kynna hérlendis nýjar greinar iðnaðar, sem hér væri heilbrigður jarðvegur fyrir. Til þess að árangur af starfi stofnunarinnar megi verða sem mestur, mun stjórn hennar leita samvinnu við félög vinnuveitenda, iðnaðar- og verkafólks, tækni- menntaðra manna og samtök neytenda. Með beztu óskum um vöxt og velgengni á komandi árum, G. Alonzo Stanford. sem nefnd hefur verið vfsindaleg stjórnun i ð n a ð a r (Scientific Management of Industry), og nú á síðustu tfmum iðnaðarsálfræði o. s.frv. Verkalýðsfélög hafa alla tfð goldið varhug við allri viðleitni til aukinna afkasta, en þörfin áhámarksafkó'stum á tfmum styrjalda, sérstaklega í fyrri og sfðari heims- styrjöld, hefur ávallt komið af stað skriðu, sem varð ekki stöðvuð. Helztu rök verkalýðsfélaganna á friðar- tímum hafa verið þau, að við aukin afköst misstu svo og svo margir atvinnu og öll slík viðleitnigæti skapað meiri glundroða en efnahagslegar umbætur. Enn fremur hafa þau haldið þvf fram, að meginið af hinum aukna ágóða, sem skapaðist við aukin afköst, rynni að mestu f vasa framleiðanda, en aðeins lftill hluti hans færi til vinnu- þiggjanda. Af þessum og svipuðum ástæðum hefur baráttan fyrir auknum af köstum nær alltaf verið háð af vinnuveitendum, en ekki vinnuþiggjendum. Afstaða verkalýðssamtakanna gagnvart þessu vandamáli hefur því fyrst og fremst mótazt af þvf, hvernig þau gætu tryggt verkamanninum lffvænleg laun og verndað hagsmuni hans gegn hvers konar hættum. Af þessum stuttu skýringum ætti að vera ljóst, að tilraunir framleiðanda annars vegar til að auka afköst og tilraunir vinnuþiggjanda hins vegar til að tryggja sér viðunandi lífskjör hafa stangazt á með þeim hætti, að skapazt hafa rvö andstæð öfl, sem eytt hafa hvort öðru að nokkuru leyti. Heildarniðurstaðan hlýtur því að verða hægari þróun. Mannúð, frelsi, öryggi, jafnrétti og aukin vellfðan allra stétta eru allt hyrningarsteinar mannréttindahug- sjóna vestrænna þjóða. Hin hagnýta leið til þess að gera þessar hugsjónir að veruleika og færa oss nær markinu er framleiðniaukning. Gagnstætt þvf ástandi, sem að mestu rfkir milli vinnuveitenda og vinnuþiggjenda í dag og lauslega hefur nú verið drepið á, gerir framleiðnihugsjónin ráð fyrir þvf, að ríkisvald, vinnuveitendur, vinnuþiggjendur og allur almenningur, þ.e. þjóðarheildin, leggist á eitt um að auka afköstin með mannúðlegum og vfsindalegum aðferðum til hagsbóta öllum stéttum, þ.e. bæta lffskjör allrar þjóðarinnar og skapa henni um leið heilbrigt og sterkt efnahagskerfi. Til þess að búa framleiðnihugsjóninni varanlegan sess með öllum stéttum þjóðfélagsins þarf aukna tækni- lega menntun og verkmenningu, einlægt samstarf vinnu- veitenda og vinnuþiggjenda, sérfræðinga og kennslu- stofnana, neytenda og alls almennings í landinu. TILGANGUR OG EÐLI IÐNAÐARMALASTOFNANA 1. Iðnaðarmálastofnanir Evrópulanda eru vettvangur, sem stjórnarvöldin leggja öllum fyrrgreindum aðilum til, svo að þeir geti þar á sem hyggilegastan hátt leyst hin tæknileguvandamál sfnog komið áframfæri hugðarefnum sínum hver við annan. 2. Löggjafinn felur rfkisstjórninni að hafa hönd f bagga með öllu því, sem fram fer, og viðhalda jafnvægi milli hinna ýmsu aðila. 3. Rfkisvaldið leggur til nær allt fjármagn, sem til starfseminnar þarf, og ræður þvf miklu um, hvernig þvf er varið. 4. Vegna hinna alþjóðlegu samskipta og samvinnu, sem slfkri stofnun er nauðsynlegt að halda uppi, verður framkvæmdastjóri hennar að hafa náið samband við ráðuneyti það, sem hún heyrir undir. 5. Öll starfsemi iðnaðarmálastofnana Evrópulanda er reist á hinni svokölluðu dreifingarreglu (principle of decentralisation), sem er f því fólgin að hvetja og styðja aðrar stofnanir, félög og einstaklingatil þess að leysa hin ýmsu vandamál, en ekki f þvf að keppa við þessa aðila og efla sjálfar sig á þeirra kostnað. IÐNAÐARMAL

x

Iðnaðarmál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Iðnaðarmál
https://timarit.is/publication/1105

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.