Fréttablaðið - 09.06.2016, Blaðsíða 58

Halla Tómasdóttir
„Moli er Coton-De-Tu
léar, stundum kallað
ur Prinsinn frá Mada
gaskar.
Hann er rúmlega árs
gamall og var fermin
gargjöf til sonar okka
r, sem
átti þá einu ósk að e
ignast hund. Hann e
r hins vegar orðinn s
ameigin-
legt barn okkar allra,
“ segir Halla Tómasd
óttir og bætir við að
Mola
finnist fátt betra en
þegar fjölskyldan sit
ur öll saman í sófanu
m með
popp, sem er uppáh
aldssnakkið hans.
Hrifning Höllu á Mol
a leynir sér ekki og e
r óhætt að segja að h
ann
veiti fjölskyldunni ó
mælda hamingju.
„Moli passar sérstakl
ega vel upp á mömm
u sína, það er að segj
a
mig, og er ekkert allto
f vel við að ókunnir k
arlmenn kyssi hana. Þ
að er
mikill leikur í honum
, hann elskar að fara í
eltingarleik og stelur
gjarnan
sokkunum okkar til a
ð fá okkur til að elta s
ig og svo dansar hann
eins
og engill á afturlöppu
num einum saman,“
segir
Halla ánægð í bragði.
Dýrvitlaust á
Hér á landi er afar
vinsælt að eiga gæ
ludýr.
Það þykir að mörg
u leyti vera upplífg
andi
og skemmtilegt. F
réttablaðið hafði s
am-
band við forsetafra
mbjóðendur og fék
k að
kynnast gæludýru
m þeirra.
Andri Snær Magnason
„Við fjölskyldan eigum þriggja ára Whippet-tík
sem heitir Tromma,“ segir
Andri Snær Magnason og bætir við að hún hla
upi verulega
hratt, eða á allt að 60 kílómetra hraða, en Wh
ippet er þekktur
fyrir mikinn hraða og snerpu.
„Tromma er barngóð og virkilega blíð, hún gel
tir nánast
ekkert og það er mikill leikur í henni, ef hún h
ittir aðra hunda
er hún alltaf til í spretthlaup,“ segir Andri.
„Uppáhaldsmaturinn hennar er lifrar-
pylsa,“ segir Andri sem hefur mjög gaman
af Trommu.
Whippet er mjósleginn hundur með
snöggan en silkimjúkan feld. Þar sem þeir
eru svo snögghærðir og hafa litla sem enga
aukafitu getur þeim orðið verulega kalt.
„Á veturna og á köldum dögum þarf
Tromma að vera í kápu til þess að henni
verði ekki kalt. Hún á sér uppáhaldskápu
sem Kristín Helga Gunnarsdóttir rithöfundur
prjónaði
handa henni, hún er hlý og virkilega góð fyrir
Trommu,“
segir Andri.
Elísabet Jökulsdóttir
„Keano og Zizou eru eru miklir vinir mínir, þeir eru í
eigu sonar míns, Jökuls, og eiginkonu hans, Kristínar,
en ég kalla þá oft ömmuhundana mína,“ segir Elísabet
Jökulsdóttir um átta ára gamla Siberian Husky eða síb-
eríska sleðahunda sem hún gætir oft þegar eigendur
þeirra eru á ferðalögum eða vant við látnir.
„Ég var nú alltaf frekar smeyk við þá til að byrja með,
það var ekki fyrr en sonur minn sagði við mig, mamma
þú mátt alveg vera hrædd, það var þá sem ég hætti að
vera hrædd,“ segir Elísabet.
Siberian Husky er hreinræktaður hundur, ekki villtur,
hálfur úlfur eða blandaður.
„Þeir fá ekki einu sinni að fara út á tröppur án þess að
vera í bandi, þeir hafa það villt eðli og það er mikil for-
vitni í þeim,“ segir hún og bætir við að þeir séu þó mjög
blíðir og góðir við börn.
Bessastöðum!
Sturla Jónsson
„Það er kisa á heimilinu en hún er í eigu konu minnar,
Aldísar Ernu Helgadóttur,“ segir Sturla Jónsson, spurður
út í hvort hann eigi gæludýr.
„Kisan heitir Svali og er rúmlega átta ára. Svali er
frekar venjulegt fress en hann er með virkilega fallega
litasamsetningu og er mjög skemmtilegur,“ segir Sturla.
Líkt og víða annars staðar eru kettir vinsæl gæludýr á
Íslandi. Oftar en ekki eru kisur frekar sjálfstæðar og láta
lítið fara fyrir sér. Flestir kettir njóta þess vel að fá eitt-
hvað gott í gogginn og eiga auðvelt með að láta sína
nánustu vita hvað það er sem þeir vilja helst.
„Svali fær alltaf þetta venjulega kattafóður, það er
best fyrir hann, en það kemur þó alveg fyrir á jólum og
páskum að Aldís gefi honum rækjur. Það má nú alveg
segja að hann sé frekar dekraður hérna á heimilinu og
það stökkva allir til fyrir hann,“ segir Sturla.
Hildur Þórðardóttir
„Ég á svartan Labrador Retriever veiðihund sem verður átta
ára núna í ágúst. Hún heitir Píla og er mjög klár. Hún hefur
verið þjálfuð til veiðiprófs,“ segir Hildur Þórðardóttir.
Labrador Retriever eru góðir heimilishundar þegar þeir fá
næga hreyfingu, til dæmis eins og að sækja æfingar á landi
jafnt sem legi.
„Píla er mikill vinur allra í fjölskyldunni, hún kemur
fagnandi á móti manni þegar maður gengur inn á heimilið,“
segir Hildur og bætir við að Píla hafi sjálfstæðan vilja og þyki
ekki gaman að boltaleikjum. En hún sé hins vegar alveg til í að
rétta sér póstinn og inniskóna, enda fái hún verðlaun fyrir.
„Hún er bara ein af fjölskyldunni en fær þó ekki að sofa
uppi í hjá okkur, hún kemur upp í sófa og hefur það gott með
okkur,“ segir Hildur ánægð með Pílu.
Guðni Th. Jóhannesson
„Kisan Títa ræður öllu á heimilinu og leyfir
okkur að gista í húsinu. Það er mikill
drottningarbragur yfir henni og hún
vill fá þá virðingu sem henni finnst
hún eiga skilið,“ segir Guðni og bætir
við að hún sé þó elskuð af allri fjöl-
skyldunni.
„Aldurinn er farinn að færast
yfir hana en Títa
kom til okkar
fyrir rúmum 10
árum, þegar ég
ásamt dóttur minni
Rut fórum í Kattholt þar
sem hún féll fyrir þessum litla snjóhvíta
hnoðra sem hún ákvað að gefa nafnið
Afrótíta, með t-i, en því nafni var þó fljót-
lega breytt í Títa,“ segir Guðni glaður.
Eins og flestir kettir kann Títa vel
að meta góðan mat og þegar
fjölskyldan gerir sér dagamun
fær Títa harðfisk og kisunammi.
Henni líður einstaklega vel
hjá okkur, hér er hugsað vel
um hana,“ segir Guðni og bætir
við að venjulega fái Títa þurr-
fóður sem sé best fyrir hana.
Guðrún Margrét
Pálsdóttir
„Neró er sex og hálfs árs fiðrildahundur, hann er alveg
einstaklega kátur og skemmtilegur og óhætt að segja
að hann sé einn af fjölskyldunni,“ segir Guðrún Margrét
Pálsdóttir um hundinn sinn, Neró, sem fær gjarnan að
sitja við kvöldverðarborðið með fjölskyldunni.
Neró er lítill og fíngerður hundur en að sögn Guð-
rúnar er hann einstaklega fjörugur og vinalegur.
„Þegar ég býð honum í göngutúr, hleypur
hann oft tíu hringi í kring um mig og
heldur svo áfram að snúast um sjálfan
sig, svo kátur og glaður er
hann þegar við förum út
að ganga,“ segir
Guðrún og hlær.
Neró fær yfir-
leitt þurrmat sem
þykir mjög góður
fyrir hann en þó
kemur Guðrún
honum oft á óvart
með ýmsu góð-
gæti.
„Hann fær
stundum
gulrætur og
epli en það
er mikið í
uppáhaldi
hjá honum,“
segir Guð-
rún.
Davíð Oddsson
„Heimiliskötturinn heitir Frans og er
12 ára. Hann var villiköttur sem valdi
sér okkur sem fjölskyldu. Frans býður
reglulega gestum, sem eru kettir nágranna,
í mat svo það eru margir aðrir kettir sem
venja komu sína til okkar,“ segir Davíð Oddsson
spurður út í gæludýr heimilisins.
Davíð er mikill dýravinur og laðar að sér alls konar
dýr, meðal annars er það mávurinn Mási sem hefur
sótt hjónin heim í fjögur ár.
„Mási er tryggur, prúður og gæfur. Hann kemur
fyrstur máva að vori í Skerjafjörðinn,“ segir Davíð,
en ásamt Mása býr hrafnafjölskylda í túninu við
sumarhús þeirra hjóna sem Davíð hefur einnig
gaman af.
„Þau koma einu sinni síðla sumars, hvert
sumar, að húsinu og kynna afraksturinn,
ungana sína, fyrir okkur,“ segir Davíð glaður
í bragði.
Guðrún Jóna
Stefánsdóttir
gudrunjona@fr
ettabladid.is
9 . j ú n í 2 0 1 6 F I M M T U D A G U R46 L í F I ð ∙ F R É T T A B L A ð I ð
Lífið
0
9
-0
6
-2
0
1
6
0
4
:3
4
F
B
0
6
4
s
_
P
0
5
8
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
6
4
s
_
P
0
5
5
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
6
4
s
_
P
0
0
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
6
4
s
_
P
0
1
0
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
9
A
F
-D
F
5
8
1
9
A
F
-D
E
1
C
1
9
A
F
-D
C
E
0
1
9
A
F
-D
B
A
4
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
7
A

F
B
0
6
4
s
_
8
_
6
_
2
0
1
6
C
M
Y
K