Morgunblaðið - 31.05.2016, Side 30

MESTALÆKKUNOGSTÆRSTA
FARTÖLVURÝMING
ÍSÖGUTÖLVULISTANS!
60GERÐIR - 20%MEÐALAFSLÁTTUR
REYKJAVÍK · AKUREYRI · HÚSAVÍK · EGILSSTAÐIR · SELFOSS · KEFLAVÍK · AKRANES · WWW.TL.IS
SÍÐASTI DAGU
R
RÝMINGARINN
AR
ÍDAG!
GRILL
Jón Agnar Ólason
jonagnar@mbl.is
Eins og gengur tekst fólk á við
grillið með sínum hætti; sumir sjá
fegurðina í hinu einfalda en aðrir
hika ekki við að fara lengri leiðina
að góðum grillmat. Jói tilheyrir að
eigin sögn seinni hópnum og það er
fátt sem hann er ekki tilbúinn að
leggja á sig fyrir góða grillsteik.
„Ég hef alltaf verið frekar metn-
aðarfullur grillari,“ segir Jói þegar
talið berst að töktunum við grillið.
„Auk þess hef ég alltaf verið tólf
mánaða grillari. Ég grilla allan árs-
ins hring. Satt að segja grilla ég
síst minna á veturna því það er oft
svo mikið flandur á manni á sumrin
þannig að fyrir mér er grill á engan
hátt „seasonal“ eldamennska.“
Jói nefnir í framhaldinu dæmi
um það þegar hann bauð veðurguð-
unum birginn, bara til að geta grill-
að úti á svölum.
„Þar sem ég bjó síðast stóð
stundum hressilegur vindur á sval-
irnar. Ég man að ég var með stóra
plexíglerplötu undir grillinu til að
forða því að fitublettir féllu á svala-
gólfið. Mér tókst að búa til skjól-
vegg með þessari plexíglerplötu til
að geta grillað, en með þeim afleið-
ingum að ég bræddi hana í tvennt.
Ég fórnaði henni fyrir grillið en
náði hins vegar nautasteikinni full-
komlega grillaðri.“
Ýmsu er fórnað fyrir góða steik
og það er ákveðin fegurð í því.
Þetta þekkja víst allir alvöru grill-
arar!
Nautið er nú það sem Jóa finnst
skemmtilegast að bisa við, að eigin
sögn, og persónulega segist hann
langmest fyrir nautakjöt þegar
grillað skal á annað borð.
„Ég hef til að mynda rosalega
gaman af því að fást við stórar t-
bone steikur, það er alveg sérstakt
áhugamál hjá mér. Málið er að í t-
bone steik – sérstaklega ef þú nærð
í góða porterhouse-steik þar sem
lundarhlutinn er frekar stór, fram-
arlega á hryggnum – þá ertu með
lundina annars vegar sem þú getur
eiginlega ekki klúðrað, en hvernig
þér tekst til með fillet-hlutann, það
er stóra áskorunin,“ segir Jói og
fær óðara eitthvað sem kalla mætti
nautakjötsglampa í augu. „Það er
stærri hlutinn af steikinni, ekki jafn
náttúrulega meyr. Þetta er óvið-
jafnanlega gaman að grilla en þá
þarftu líka að hafa orðið þér úti um
steikina hjá einhverjum sem hefur
kunnáttu og metnað til að verka
viðlíka kjöt, leyft því að hanga og
brotna niður. Það er búið að vinna
svo rosalega mikla forvinnu fyrir
þig þegar þú færð kjötið í hendur
að þetta er nær því að vera list
heldur en eldamennska.“
Það er óhætt að segja að Jói beri
virðingu fyrir hráefninu því hann
heldur áfram að umgangast það af
umhyggju eftir að steikin er komin
heim í hús.
„Þegar ég hygg á t-bone-grill þá
fer ég daginn áður að kaupa steik-
ina og læt hana svo standa úti við
stofuhita yfir nótt til að búa hana
undir eldun kvöldið eftir. Það sem
gerist þá er að hún oxast aðeins,
gránar svolítið og er við fullkominn
stofuhita þegar þú tekur til við að
grilla. Það munar mjög miklu að
hafa látið hana standa aðeins og
taka sig.“
Jói bendir á að oft byrji hann á
því að loka steikinni með því að
grilla hana í stutta stund á báðum
hliðum við blússandi hita og leyfi
henni svo að standa í kjölfarið, þess
vegna í klukkustund. „Svo hendi ég
henni inn í ofn í smátíma til að
velgja hana og þá er maður í „gour-
met“-málum.“
Stóra græna eggið heillar
Þó að Jói sé hrifnastur af nauta-
kjöti þá lætur hann sér fátt óvið-
komandi þegar grillið er annars
vegar og hefur því spreytt sig tals-
vert á því að grilla pitsur. Að-
spurður hvort það sé ekki ógurleg
kúnst gerir hann lítið úr því.
„Þú þarft pitsastein og það er
það mikilvægasta, að hafa steininn
á grillinu uns blússandi hiti er kom-
inn í steininn. Það kemst enginn
eldur að pitsunni heldur fer hitinn
allur gegnum steininn og þá nást
þónokkur eldbökunaráhrif.“
Grillun er semsé vegferð, ekki
áfangastaður, og næsta skref sem
Jóa dreymir um er grillið sem kall-
ast Stóra græna eggið; Big Green
Egg. Það er egglaga, keramikhúðað
kolagrill sem hefur að sögn látið
margan sjóaðan grillarann falla í
stafi.
„Það er eitthvað sem mig langar
að prófa því ég hef heyrt kunningja
minn dásama það á alla kanta. Sem
stendur grilla ég á gasi, því ég hef
látið þægindin af því ráða, en
dreymir um græna eggið.“
Fabrikkuveisla í heimahúsi
Úr verður umræða um ilminn af
rjúkandi viðarkolum og þá vís-
indalega sönnuðu staðreynd að lif-
andi eldur tendrar í okkur frum-
manninn. Fyrr en varir er viðtalið
farið út í móa, nánast út um þúfur.
En mér tekst að koma böndum á
umræðuna með því að blanda ham-
borgurum í spjallið. Þar er Jói, sem
annar forvígismaður Hamborg-
arafabrikkunnar, ansi vel á heima-
velli.
„Ég grilla alltaf ferkantaða ham-
borgara heima því þeir fylla svo vel
út í hornréttan grillflötinn á grill-
inu. Ég hef aldrei skilið almenni-
lega þessa menningu í kringum
kringlótta hamborgara,“ bætir
hann við kankvís.
„En að gamninu slepptu þá er
næsta kaflinn nýhafinn í sögu Ham-
borgarafabrikkunnar því við vorum
að ganga til samstarfs við Krónuna
og þar munum við bjóða, í fyrsta
skipti, upp á handhægan pakka
með því sem þarf til að elda Fa-
brikkuborgara, af matseðlinum
okkar, heima. Nú geturðu semsagt
gripið með þér Morthens til að elda
heima með öllu því sem þarf til.
Kjötið, brauðið, beikonið og bear-
naise-sósuna. Ostinn og grænmetið
grípurðu svo sjálfur en hinn nauð-
synlegi grunnur er þarna í pakk-
anum. Seinna í sumar sjáum við
fyrir okkur að bæta Forsetanum
við, og þá er í pakkanum parmask-
inka, brie-ostur og dijon-sinnep.
Allt í sama pakkanum og tveir
hamborgarar í hverjum pakka,
beint af matseðlinum. Þeir í Krón-
unni eru komnir á mjög mikla grill-
hamborgara-vegferð sem okkur
finnst gaman að taka þátt í.“
Jói bætir því við að auk Mort-
hens séu nú babyback-grísarif fáan-
leg í Krónunni sem og öll sósuflór-
an frá Fabrikkunni.
Fabrikku-skyrtertan og gulróta-
kakan eru þar líka og því sé hægt
að slá upp býsna góðri „Fabrikku-
veislu“ heima fyrir.
„Svo er skemmtilegra nýjunga að
vænta til viðbótar þegar líður á
sumarið,“ bætir Jói leyndardóms-
fullur við og þrátt fyrir einbeitta
viðleitni blaðamanns fæst hann ekki
til að gefa meira upp að svo stöddu.
Við hin styttum okkur bara biðina
við grillið þangað til.
jonagnar@mbl.is
Gott kjöt er list frekar
en eldamennska
 Jóhannes Ásbjörnsson þekkja flestir sem Jóa í Hamborgarafabrikkunni en þá veitingastaði hefur hann rek-
ið ásamt Sigmari Vilhjálmssyni – Simma – síðan 2010  Jói tekur grillið alvarlega, er hrifnastur af nautakjöti
og hjá honum er grilltímabilið 12 mánuðir  Gasið ræður för sem stendur en „græna eggið“ heillar.
Morgunblaðið/Ófeigur
Heilsársgrillari „Ég grilla allan ársins hring. Satt að segja grilla ég síst minna á veturna því það er oft svo mikið fland-
ur á manni á sumrin þannig að fyrir mér er grill á engan hátt „seasonal“ eldamennska,“ segir Jóhannes Ásbjörnsson.