Morgunblaðið - 26.08.2016, Síða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 26. ÁGÚST 2016
✝ Unnur Sigur-steinsdóttir
fæddist á Núpi á
Selfossi 4. júlí 1932.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun Suð-
urlands, Ljósheim-
um á Selfossi, 20.
ágúst 2016.
Foreldrar Unnar
voru Sigursteinn
Steinþórsson, f. 7.
október 1885, d. 15.
október 1970, og Halldóra Gísla-
dóttir, f. 19. júlí 1891, d. 13.
september 1974. Bræður hennar
voru Steindór, f. 1. október
1913, d. 14. febrúar 1986, og
Árni, f. 20. janúar 1929, d. 13.
júní 2016. Unnur giftist 23.12.
1950 Stefáni Jónssyni, f. 19.1.
1931 d. 2.4. 2012. Foreldrar
hans voru Jón Björgvin Stef-
ánsson og Hansína Ásta
Jóhannsdóttir. Börn Unnar og
Stefáns eru: 1) Hansína Ásta, f.
2. desember 1949, d. 24. júní
2007, gift Gissuri Jensen. Börn:
a) Stefán Róbert, kvæntur Sig-
rúnu Sigurðardóttur og eiga
þau tvö börn og tvö barnabörn.
b) Axel Þór, í sambúð með And-
reu Ingimundardóttur. Axel Þór
á þrjú börn með fyrrverandi
eiginkonu Ásdísi B. Ingv-
1958, gift Óskari Jónssyni.
Börn: a) Jón Jökull, giftur
Pierre Marly. b) Birna, í sambúð
með Úlfari Gíslasyni og eiga þau
eina dóttur. c) Unnsteinn. 6)
Anna Björg, f. 15. september
1966, gift Bergi Tómasi Sigur-
jónssyni. Börn: a) Sigurjón,
kvæntur Aldísi Þóru Harðar-
dóttur og eiga þau tvær dætur.
b) Tvíburarnir Ívar Haukur og
Unnur Dóra.
Unnur ólst upp hjá móður
sinni á heimili Diðriks Diðriks-
sonar á Setbergi á Selfossi. Unn-
ur lauk námi við Barnaskólann á
Selfossi og fór einn vetur í Hér-
aðsskólann á Laugarvatni. Unn-
ur og Stefán hófu búskap að Set-
bergi og byggðu síðan hús sitt
að Tryggvagötu 22 á Selfossi.
Unnur var heimavinnandi fyrstu
árin enda barnahópurinn stór.
Hún stundaði verslunarrekstur
um tíma. Unnur hóf störf 1977
hjá Heilsugæslunni á Selfossi og
starfaði sem móttökuritari þar
til þau Stefán fluttu búferlum til
Hafnarfjarðar árið 1988. Unnur
starfaði sem móttökuritari við
heilsugæsluna í Garðabæ frá
1988 til ársins 2000 þegar þau
hjónin fluttu aftur á Selfoss.
Unnur tók alla tíð virkan þátt í
félagsstörfum á Selfossi, meðal
annars stofnfélagi skátafélags-
ins Fossbúa, starfaði með Kven-
félagi Selfoss og málfreyjudeild-
inni Seljum –ITC.
Útför Unnar fer fram frá Sel-
fosskirkju í dag, 26. ágúst 2016,
klukkan 14.
arsdóttur. 2) Jón
Björgvin, f. 14.
september 1951,
kvæntur Ásdísi J.
Rafnar. Jón á tvær
dætur með fyrri
eiginkonu Þórunni
H. Guðmundsdótt-
ur. Börn: a) Unnur
Eva, gift Benedikt
Jónssyni og eiga
þau þrjú börn. b)
Andrea Ósk, í sam-
búð með Þórhalli Ásbjörnssyni
og eiga þau tvö börn. 3) Sig-
mundur, f. 2. febrúar 1953,
kvæntur Ingileifu Auðuns-
dóttur. Börn: a) Þór, kvæntur
Guðrúnu Rannveigu Stefáns-
dóttur og eiga þau tvö börn. Þór
á dóttur með Drífu Heimis-
dóttur. b) Linda Björk, gift Guð-
mundi Alberti Harðarsyni og
eiga þau eina dóttur. Linda
Björk á tvær dætur með Stefáni
Hólmgeirssyni. 4) Gísli, f. 2.
febrúar 1953, kvæntur Guðrúnu
Björnsdóttur. Börn: a) Valur
Fannar, kvæntur Margréti Ein-
arsdóttur og eiga þau fjögur
börn. b) Stefán, kvæntur Hörpu
Lind Harðardóttur og eiga þau
þrjá syni. c) Sonja, í sambúð með
Þór Þórðarsyni og eiga þau einn
son. 5) Dóra Sjöfn, f. 27. febrúar
Móðir okkar Unnur Sigur-
steinsdóttir er horfin yfir móð-
una miklu og eftir sitjum við
börnin hennar með sár á hjarta
og söknuð í brjósti. Það er okk-
ur þó huggun að vita að pabbi
og Hansína systir munu taka á
móti henni með hlýju og kær-
leika.
Mamma giftist föður okkar
Stebba frá Hofi á Eyrarbakka
23. desember 1950. Svo ung að
árum voru þau að forsetabréf
þurfti til að innsigla hjónaband
þeirra, hún 18 ára og hann 19
ára.
Eftir að þau hittust var ekki
aftur snúið og ástæðulaust að
bíða með hnapphelduna og er
nokkuð víst að mottó fjölskyld-
unnar „að drífa sig“ markast af
því „að drífa sig í hjónabandið“
og „drífa í börnunum“. Þegar
við hugsum til baka og reynum
að setja okkur í spor mömmu á
þessum tíma kemur upp í hug-
ann orðið „ofurkona“, aðeins 21
ár gömul með fjögur börn og
síðar tvö til viðbótar.
Við vorum svo lánsöm að
eiga þessa „ofurkonu“ sem
mömmu okkar – sem alltaf var
jákvæð, brá ekki skapi og hugs-
aði svo vel um okkur börnin sín
– líkast því að hvert okkar væri
einbirni.
Það er margs að minnast og
meira en sagt verður með fá-
tæklegum orðum og raunar erf-
itt að koma orðum að því sem
okkur býr í huga og með sann-
girni getur lýst mömmu.
Við ólumst upp að Tryggva-
götu 22 á Selfossi í húsi sem
mamma og pabbi byggðu og er
á milli gamla barnaskólans og
Sólvallaskóla sem þá var Gagn-
fræðaskóli. Svo stutt var að
heiman í Gagnfræðaskólann að
við börnin komum heim í morg-
unkaffi til mömmu í hálf tíu frí-
mínútunum og okkar beið rista-
vélin með nýristuðu brauði,
sultu, kökum og öðru góðgæti.
Við komum ekki ein því hvert
okkar kom með einn til tvo vini
með sér, svo að mannmargt var
við morgunverðarborðið. Við
fundum aldrei til þess að þetta
væri mömmu óljúft né gerðum
við okkur grein fyrir því álagi
sem þessu fylgdi fyrr en löngu
seinna. Þessi minning er ein-
mitt mamma.
Mamma og pabbi voru sam-
heldin hjón en ekki fór á milli
mála hver sá um fjölskyldumál-
in – mamma leysti það af slíkri
snilld að okkur sýndist sem
pabbi réði ýmsu – sem hann
gerði ekki endilega.
Mamma var kannski ekki
besti bílstjórinn en frægt er
þegar hún á gömlum Willys-
jeppa beygði inn Tryggvagötu
komandi úr vestri eftir Aust-
urvegi og endaði úti í Tryggva-
garði nánast uppi í tré án þess
þó að valda skaða á sjálfri sér,
Gísla bróður, jeppanum eða
trénu.
Við erum mömmu óendan-
lega þakklát fyrir það sem hún
hefur gefið hverju okkar og
börnum okkar og vitum að
þessi gjöf er ekki sjálfsögð –
hér þarf góða manneskju með
sterka lund og umhyggju fyrir
börnum sínum, framar eigin
hag.
Við kveðjum mömmu með
ást og virðingu í huga og þakk-
læti fyrir allt sem hún gaf okk-
ur til síðasta dags.
Jón B., Gísli, Sigmundur,
Dóra Sjöfn og Anna Björg.
Hann var fallegur morgunn-
inn þegar þú, við sólarupprás,
dróst andann í síðasta sinn.
Falleg og friðsæl og laus við
þjáningar þínar, elsku mamma
mín. Þú varst svo ótrúleg kona,
falleg, sterk, fyrirmynd, full-
komin og alltaf til staðar fyrir
mig og mína.
Síðustu ár hafa verið okkur
öllum erfið og hefur verið svo
ótrúlega sárt að horfa upp á þig
týnast hægt og bítandi í heila-
bilunarsjúkdómi og ekkert
hægt að gera fyrir þig annað en
að vera til staðar, þér til stuðn-
ings.
Ég sakna þín svo óendanlega
mikið, elsku mamma, og ég hef
saknað þín lengi, saknað
mömmunnar, ömmunnar og
manneskjunnar sem þú varst
heilbrigð og hraust. Ég veit að
þú fórst frjáls og fagnandi á
móti sólarupprásinni þennan
fallega morgun og hafa pabbi
og Hansína systir tekið á móti
þér opnum örmum.
Takk fyrir allt, elsku mamma
mín.
Þín
Anna Björg.
Í dag kveð ég elskulega
tengdamóður mína, Unni Sig-
ursteinsdóttur, til rúmlega 45
ára. Fljótlega í sambandi okkar
Sigmundar flutti ég inn á heim-
ili tengdaforeldra minna, hún
faðmaði mig innilega og bauð
mig velkomna í fjölskylduna.
Oft hafði hún orð á því hversu
heppin hún hefði verið að hafa
okkur þrjár tengdadætur sínar
á heimilinu því þá hefði hún
kynnst okkur betur.
Tengdamóðir mín var glæsi-
leg kona, alltaf vel til höfð svo
eftir var tekið.
Unnur var mikill fagurkeri
og bar heimili hennar þess
glöggt merki, ég hafði það á til-
finningunni að ég væri að koma
í hátíðarsal, alltaf var sami
glæsileikinn yfir öllu þótt yf-
irleitt væri mjög mannmargt og
gestagangur mikill á heimilinu.
Mikla ástríðu hafði hún fyrir
matartilbúningi og öllu er sneri
að matseld og hafði alltaf mjög
gaman að fá gesti enda lista-
kokkur. Oft leitaði ég til hennar
að fá uppskriftir, bauðst hún þá
gjarnan til að baka fyrir mig
því hún væri enga stund að því.
Mikil og falleg handavinna
liggur eftir hana, enda var hún
mjög vandvirk og mikil lista-
kona.
Síðust ár hennar, þegar
heilabilun var farin að gera
vart við sig, sat hún og saumaði
dúka og höfðum við í fjölskyld-
unni ekki við að kaupa dúka
handa henni. Haldin var sýning
á verkum hennar á Ljósheim-
um þar sem hún dvaldi í tæp
fimm ár.
Með þökk í hjarta kveð ég
elskulega tengdamóður.
Ingileif Auðunsdóttir.
Elsku amma.
Þegar ég hugsa um þig koma
upp fallegar og góðar minning-
ar. Ég var svo heppin að fá að
vera mikið með ykkur afa. Sem
barn á Selfossi og unglingur í
Hafnarfirðinum þar sem ég bjó
hjá ykkur í nokkur ár.
Það var einstaklega gott að
vera hjá ykkur og alltaf tekið
vel á móti gestum. Það var oft-
ast heimabakað með kaffinu og
þá eru kökurnar sem voru bak-
aðar með bollanum uppi í skáp
minnisstæðar.
Mér fannst nú alltaf jafn
fyndið þegar þú bakaðir því það
voru bakaðir nokkrir ofnar til
að nota ferðina eins og þú sagð-
ir – Unnur mín, maður hitar
ekki bakaraofn fyrir eina köku.
Sandkökur með osti, Mikkamús
kökur, rúsínuplokkaðar jóla-
kökur og svo varstu líka svo
dugleg að prófa allt mögulegt
nýtt bæði í bakstri og mat-
argerð. Ég man eftir þér með
svuntuna alla daga að stússast
eitthvað.
Þú varst líka mjög dugleg
við hannyrðir, saumaðir á okk-
ur krakkana föt, lærðir að
hekla og saumaðir út fallega
dúka og myndir sem settar
voru upp á sýningu á Selfossi.
Já, það var margt sem við náð-
um að gera saman; fara á Tinu
Turner-tónleika, ferðast um
Virginíu, fara á námskeið,
veiðiferðir og ýmislegt annað
skemmtilegt.
Seinna þegar ég eignaðist
börn fannst þeim alltaf gaman
að koma til ykkar afa. Ein-
hverra hluta vegna festist Júl-
íunafnið við þig. Ég veit ekki
hvort það var vegna þess að afi
notaði það alltaf til að stríða
þér og krakkarnir héldu að þú
hétir amma Júlía. Þú hjálpaðir
mér mikið þegar þau voru lítil
og ég var í námi. Þau eiga fal-
legar og góðar minningar um
þig.
Ég gæti haldið endalaust
áfram að rifja upp skemmti-
legar og fallegar minningar. Ég
veit að núna ertu komin til afa
og Hansínu.
Þakka þér allt sem þú hefur
gert fyrir mig og allt sem þú
hefur kennt mér. Ég mun varð-
veita minningu þína.
Þín
Unnur Eva.
Er sárasta sorg okkur mætir
og söknuður huga vorn grætir
þá líður sem leiftur úr skýjum
ljósgeisli af minningum hlýjum.
(H.J.H.)
Kvatt hefur þessa jarðvist
elskuleg föðursystir mín, Unn-
ur Sigursteinsdóttir, eftir erfið
veikindi við illvígan sjúkdóm,
alzheimer.
Minningar mínar um Unni
eru eins og í ljóðinu segir: ljós
geisli af minningum hlýjum.
Unnur var einstök kona og
mér mikil fyrirmynd. Alltaf tók
hún vel á móti manni með bros
á vör, koss á kinn og þéttu
faðmlagi. Unnur var alltaf
glæsileg, hógvær og lítillát með
mikla og góða nærveru, gaf
alltaf af sér og spurði tíðinda
um hagi annarra.
Margar eru minningarnar
frá æsku til dagsins í dag. Jóla-
boðin á Tryggvagötunni, af-
mælin hjá frændsystkinunum
og ekki síst heimsóknirnar til
Unnu og Stebba eftir skóla í
spjall og köku. Oft var glatt á
hjalla enda börnin sex og öll í
íþróttum. Unnur var afskaplega
myndarleg í höndunum, saum-
aði og prjónaði á sig og börnin.
Góðar eru minningarnar er fjöl-
skyldur okkar fóru í ferðalög
með frændfólkinu okkar úr
Eyjum, vítt og breitt um landið.
Nú er komin lífsins nótt.
Hafðu hjartans þökk fyrir
allt sem þú varst mér og gafst
mér, elsku Unnur. Með söknuð
í hjarta kveð ég þig að sinni
með von um að nú sértu leist
þrautunum frá og komin í faðm
þeirra sem þú unnir.
Elsku Jón, Sigmundur, Gísli,
Dóra Sjöfn og Anna Björg og
ástvinir allir, missir ykkar er
mikill, megi Guð og góðar vætt-
ir styrkja ykkur öll í sorginni.
Sólrún Árnadóttir.
Unnur Sigursteinsdóttir
kveður í dag fjölskyldu og ást-
vini, kona sem skilur eftir góð-
ar minningar. Forréttindi mín
voru að kynnast Unni, við átt-
um samleið í rúma þrjá áratugi.
Mikið lærði ég af Unni, hennar
góðu ráð hafa fylgt mér sem
gott veganesti. Hún var öðling-
ur, ég sá hana aldrei skipta
skapi og hún hafði dásamlega
nærveru. Henni féll aldrei verk
úr hendi, var stöðugt að nostra
við heimilið, sem hún hugsaði
vel um og hafði mikinn metnað
fyrir. Fjölskyldan öll var henni
afar kær og hún ætíð til staðar,
alltaf tilbúin að aðstoða og
greiða götur hvenær sem á
þurfti.
Unnur var góður gestgjafi og
hafði gaman af að bera á borð
fyrir gesti sína heimagerðar
gersemar, töfraði ætíð fram
veisluborð eins og hendi væri
veifað sama hvað klukkan sló.
Man ég vel að fimmtudagar
voru bakstursdagar, þar voru
framleiddar kökur í fleirtölu,
margar hverjar enn í uppá-
haldi. Allt sett í frysti og borið
fram eftir eftirspurn en ef
framleiðslan dugði ekki út vik-
una skellti Unnur í nokkrar til
að eiga eitthvað með kaffinu.
Unnur var mikil hannyrða-
kona. Útsaumur var tóm-
stundagaman hennar, auk þess
hafði hún mikla færni á sauma-
vél þar sem hún t.d. gaf slitnum
fötum nýtt líf af mikilli list og
skapaði nýjar flíkur. Unnur var
alltaf glæsileg, hafði fallegan
smekk á fatavali og var ætíð vel
tilhöfð, sama hvort var í hús-
verkum eða amstri dagsins með
svuntuna sína var hún glæsileg
og góð fyrirmynd okkar allra.
Þakka Unni samfylgdina,
kona sem vekur sterkar tilfinn-
ingar í hjarta mínu. Veit að
Unnur fær góðar móttökur á
efri hæðinni frá lífsförunaut
sínum sem kvaddi fyrir nokkr-
um árum.
Samúðarkveðja mín til fjöl-
skyldunnar og góðra vina.
Unnur mín, far þú í friði,
minningu þína varðveiti ég.
Þórunn Halla
Guðmundsdóttir.
Við Unnur vorum ungar að
árum þegar við bundumst eig-
inmönnum okkar á fyrri hluta
síðustu aldar. Stefán eiginmað-
ur Unnar og Gunnar eiginmað-
ur minn voru miklir mátar.
Með okkur varð vinátta sem
færði okkur margar ánægju-
stundir. Við ferðuðumst vítt um
landið, bæði á sumrin í sum-
arbústaði og veiðiferðir og á
vetrum á gönguskíði. Allt árið
fórum við svo í gönguferðir í
nágrenninu.
Unnur og Stefán voru mjög
samrýnd hjón og góð heim að
sækja. Unnur var afar mynd-
arleg í öllum verkum sínum,
bæði í matar- og kökugerð, og
lærði ég margt af henni í þeim
efnum. Svo var hún einstaklega
mikil hannyrðakona, hún prjón-
aði fína dúka og jólaföndrið
hennar var afar fallegt.
Stundum lengdist tímabilið í
samskiptum okkar en aldrei
rofnaði það. Í minningunni er
bjart og væntumþykja að hafa
átt þau Unni og Stefán að vin-
um gegnum árin.
Nú kveð ég Unni með þakk-
læti í huga fyrir tryggð hennar.
Votta börnum hennar og fjöl-
skyldum þeirra samúð mína.
Ingibjörg (Didda) í
Grænumörkinni.
Látin er kær vinkona, Unnur
Sigursteinsdóttir, eftir erfið
veikindi. Halldóra Gísladóttir,
móðir Unnar, flutti á Selfoss
með tvö ung börn, Árna og
Unni, og bjuggu þau í húsi sem
nefndist Setberg. Halldóra bjó
með miklum ágætis manni, Dið-
riki Diðrikssyni, sem reyndist
börnunum sem besti faðir. Ekki
voru mörg börn á Selfossi á
þessum árum en við lékum okk-
ur saman og brölluðum ýmis-
legt. Unnur fór hefðbundna leið
í námi, barnaskóla og iðnskóla
sem starfræktur var á staðn-
um. Unnur kynntist lífsföru-
naut sínum hér á Selfossi, Stef-
áni Jónssyni. Hann var þá
nýfluttur á Selfoss frá Eyrar-
bakka ásamt foreldrum sínum,
Hansínu og Jóni B. Stefáns-
syni, og systkinum. Hansína og
Jón voru traustir og góðir for-
eldrar. Þau byggðu sér hús hér
á staðnum sem átti eftir að
koma fjölskyldunni vel. Unnur
var einstök húsmóðir. Hún var
að mestu heimavinnandi, alltaf
til staðar fyrir börnin í upp-
vextinum ásamt Stefáni eigin-
manni sínum, en hann lést fyrir
nokkrum árum.
Unnur bakaði brauð og dýr-
indis tertur sem hún gaf okkur
í saumaklúbbnum, einnig prjón-
aði hún og saumaði fötin á
börnin sem urðu sex, allt mann-
kostafólk og á seinni árum
saumaði hún útsaum fjölmarga
fallega dúka sem hún gaf ætt-
ingjum og vinum. Hún var ein
af þeim konum sem aldrei féll
verk úr hendi, meðan heilsan
leyfði. Unnur var félagslynd.
Við störfuðum saman í skáta-
hreyfingunni á yngri árum og
þá var oft glatt á hjalla. Hún
gekk í Kvenfélag Selfoss og
starfaði þar sem gjaldkeri í
mörg ár. Einnig vorum við
saman í ICC, alþjóðlegum
félagsskap um ræðumennsku
og framkomu. Síðustu árin voru
elsku Unni mjög erfið, en hún
fékk alzheimer-sjúkdóminn. Ég
þakka Unni fyrir góða sam-
fylgd og óska henni Guðs bless-
unar.
Ættingjum hennar vottum
við í saumaklúbbnum okkar
dýpstu samúð.
Þorbjörg Sigurðardóttir.
Unnur
Sigursteinsdóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust
alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega
beðnir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið
í hægra horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minning-
argrein,“ valinn úr felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóð-
ina www.mbl.is/sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar en á hádegi tveimur virkum dög-
um fyrr (á föstudegi ef útför er á mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein
berist áður en skilafrestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein.
Minningargreinar
ÚTFARARÞJÓNUSTA
Vönduð og persónuleg þjónusta
athofn@athofn.is - www.athofn.is
ATHÖFN ÚTFARAÞJÓNUSTA - s: 551 7080 & 691 0919
Inger Steinsson