Morgunblaðið - 13.09.2016, Blaðsíða 23

MINNINGAR 23
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 13. SEPTEMBER 2016
✝ Soffía Vern-harðsdóttir
fæddist á Húsavík
23. júlí 1946. Hún
lést á líknardeild
Landspítalans í
Kópavogi 7. sept-
ember 2016.
Foreldrar henn-
ar voru Vernharð-
ur Bjarnason, f. á
Húsavík 16. júní
1917, d. 1. mars
2001, og Birna Guðný Björns-
dóttir, f. í Vestmannaeyjum 9.
maí 1922, d. 5. mars 2002. Systk-
ini Soffíu eru Bergur, f. 4. jan-
úar 1944, d. 31. maí 2006, Bjarni
Jóhann, f. 3. maí 1949, Björn
Óskar, f. 3. ágúst 1954, og Alda
Ólöf, f. 9. júlí 1959.
Soffía fór á fimmtánda ári til
Bretlands til náms. Ung byrjaði
hún að vinna og
vann aðallega við
skrifstofu- og gjald-
kerastörf. Starfaði
hún lengi í Iðnaðar-
bankanum, Radíó-
miðun, Íslensku
umboðssölunni,
Verslunarráðinu og
síðast sem gjald-
keri hjá Virk,
starfsendur-
hæfingarsjóði.
Soffía stundaði útivist og var í
Ferðafélagi Íslands, á tímabili
mjög virk í Jöklarannsókna-
félaginu og síðustu árin stund-
aði hún golf.
Útför Soffíu fer fram frá
Langholtskirkju í dag, 13. sept-
ember 2016, og hefst athöfnin
klukkan 13.
Þegar ég kom til starfa sem
framkvæmdastjóri VIRK –
Starfsendurhæfingarsjóðs haust-
ið 2008 þá tók hún Soffía Vern-
harðsdóttir á móti mér, en hún
hafði þá verið fengin til að halda
utan um bókhald hins nýstofnaða
sjóðs.
Soffía var þannig fyrsti starfs-
maður VIRK og starfaði fyrir
VIRK allt fram á þetta ár. Það
var mikil gæfa bæði fyrir mig og
fyrir VIRK að njóta starfskrafta
Soffíu. Hún reyndist mér ákaf-
lega vel, var bæði traust og öflug
og bar ætíð hag VIRK fyrir
brjósti.
Hún kom oft til mín með gagn-
legar og uppbyggilegar ábend-
ingar og var þannig vakin og sofin
yfir starfseminni.
Soffía var einnig mjög góður
samstarfsmaður og vel liðin með-
al starfsmanna VIRK. Hún var
dugleg að taka þátt í öllum við-
burðum og ferðalögum starfs-
manna og var þar hrókur alls
fagnaðar.
Það er því mikill missir að
Soffíu á skrifstofu VIRK og sökn-
uður starfsmanna er mikill. Við
hjá VIRK kveðjum Soffíu með
bæði þakklæti og eftirsjá og send-
um innilegar samúðarkveðjur til
fjölskyldu hennar.
Vigdís Jónsdóttir,
framkvæmdastjóri VIRK –
Starfsendurhæfingarsjóðs.
Systkinabörnin í Bjarnahúsi á
Húsavík voru 49, þrjú létust
stuttu eftir fæðingu. Soffía var sú
fimmta í röð stúlknanna sem
lifðu. Auk afa og ömmu bjuggu
foreldrar Soffíu á Húsavík. Ferð-
ir foreldra okkar norður voru tíð-
ar og það var alltaf mikið líf og
fjör í Bjarnahúsi. Okkur er það
minnisstætt á táningsárunum
hvað Soffía var elegant, hún var
ekki bara undurfríð, heldur hafði
hún lag á því að klæða sig eins og
stjörnurnar sem við sáum í leik-
arablöðunum, ljósa hárið var allt-
af túberað, eyelinerinn hárfínn og
beittur og augnskuggar og vara-
litir valdir af mikilli kostgæfni og
smekkvísi. Við sem yngri vorum
horfðum á þessa eðalskvísu í níð-
þröngum kvartbuxum og háum
hælum með lotningu og okkur
langaði allar að verða töff eins og
Soffía.
Undanfarin ár höfum við Slauf-
urnar, eins og við köllum okkur,
hist nokkrum sinnum á ári, sú
okkar sem aldrei missti af fræn-
kufundi var Soffía, hún var mikill
ástríðugolfari og spilaði á hverj-
um degi, það voru tvær undan-
tekningar á því, annað var veðrið
og hitt var stund með Slaufunum.
Soffía var mikilvægur hlekkur í
okkar keðju, við áttuðum okkur
fljótlega á því að það var talsvert
meira í henni Soffíu heldur en
elegans og töfrandi útlitið.
Við fórum í nokkrar utanlands-
ferðir saman og í ágúst á síðasta
ári var ákveðið að Slaufurnar
færu allar í vorferð til Lissabon,
sem nú kallast Flissabon, árinu
áður fórum við til Bath og þá var
það Soffía sem var fararstjóri og
skipulagði ferðina með miklum
glæsibrag.
Þann 31. janúar sl. fengum við
tölvupóst frá Soffíu þar sem hún
segir okkur frá veikindum sínum,
hún sagðist hafa sagt lækninum
að hún mætti ekki vera að því að
standa í þessu veseni því að hún
væri að fara í frænkuferð til
Lissabon. Síðar í þessu sama
tölvubréfi segir hún okkur frá
dagskránni sinni, fer ekkert út en
er í stífu prógrammi heima, það
fyrsta sem hún geri á morgnana
sé snyrting, maskari og varalitur,
síðan er kíkt í tölvuna. Þar var
henni vel lýst, Soffía kíkti ekki
ómáluð í tölvuna þó svo að klukk-
an væri sjö að morgni.
Um miðjan mars sendi hún
okkur aftur tölvubréf, þá var hún
búin að greiða ferðina og panta
hjólastól við komuna til Lissabon.
Það var hvorki hjólastóll né
hækja með í för þar, Soffía
strunsaði upp og niður snarbratt-
ar göturnar í Lissabon eins og
skvísan sem við munum eftir í
barnæsku, hún blómstraði af
gleði og hamingju yfir að vera
með okkur, sagði að tilhlökkunin
hefði haldið í sér lífinu undanfarn-
ar vikur sem hefðu verið erfiðar.
Eftir að heim kom dró mjög af
henni og í júlí var hún lögð inn á
sjúkrahús, þaðan sem hún átti
ekki afturkvæmt.
Elsku Soffía, duglega, kjark-
mikla og æðrulausa frænka, við
kveðjum þig með söknuði og
þökkum gleðistundirnar sem þú
gafst okkur öllum. Minning þín
lifir.
Bergsfólki, Bjarna Jóhanni,
Birni, Öldu og fjölskyldum þeirra
sendum við hugheilar samúðar-
kveðjur,
Dísella, Kristín, Solveig,
Þórdís Kjartans, Margrét,
Björg Kjartans, Sæunn, Ásta
Kjartans, Lóa Dís, Þórdís
Stefáns, Þórdís Guðrún, Þór-
dís Ósk, Ásta Jovva, Ásdís
Rósa, Guðrún, Björg Baldurs
og Tordis Gudrun.
Soffía Vernharðsdóttir var
fyrsti starfsmaðurinn sem ég réð
í vinnu sem framkvæmdastjóri
Verslunarráðs Íslands. Þetta var
á árinu 1987 og ég nýbyrjaður í
starfi. Forveri hennar hafði kann-
að fyrir mig hvaða fólk væri í boði
hjá ráðningarstofum og Soffía
kom í viðtal. Hún var ráðin sam-
stundis og við störfuðum saman
hjá Verslunarráðinu allan minn
15 ára starfstíma þar. Ég spurði
hana fyrst og fremst að því hvort
hún kynni til verka í bókhaldi og
fjármálaumsýslu en ekkert um
menntun (sem kom reyndar fyrst
fram þegar Soffía átti að fylla út
menntunarupplýsingar á eyðu-
blaði og spáði í hvort hún ætti að
skrifa „rekin úr landsprófi“).
Soffía meira en kunni sitt starf.
Hún stóð sig ótrúlega vel, var ná-
kvæm og hélt utan um alla hluti
hvort sem það sneri að fjármál-
unum eða rekstrarmálum skrif-
stofunnar.
Það var hægt að treysta henni í
blindni. Hún var afar trú Versl-
unarráðinu og hafði mikinn metn-
að fyrir þess hönd. Hún gerði
miklar kröfur til sjálfrar sín og
þoldi ekki heldur annað hjá sam-
starfsmönnum. Stundum þótti
þeim nóg um agann sem Soffía
vildi halda uppi en ég benti þeim á
að þetta væri einmitt hlutverk
hennar og þegar upp var staðið
bar samstarfsfólkið mikla virð-
ingu fyrir Soffíu og þótti afar
vænt um hana. Hún hafði nefni-
lega stórt hjarta og veitti fólki
góðan stuðning þegar hans var
raunverulega þörf. Soffía var
mjög góður vinnufélagi og virk á
gleðistundum starfsfólksins. Hún
naut þess að skemmta sér með
því og gaf mikið af sér með sögum
og gleðispjalli.
Ein besta lýsingin á hlutverki
Soffíu í Verslunarráðinu kom
þegar Davíð Scheving Thor-
steinsson skýrði það út fyrir okk-
ur að á hverjum vinnustað væri
alltaf ein kona sem í raun réði
öllu.
Hlutverk Soffíu var skilgreint
eftir gamla skólanum sem endur-
skoðendum þykir ekki ganga nú á
tímum, en hún sá um allt bókhald
og milliuppgjör, reikningagerð,
innheimtu, greiðslur, bankasam-
skipti, fjárfestingar, innkaup og
önnur rekstrarmál enda var
skrifstofan ekki stór og mikla að-
sjálni þurfti til að endar næðu
saman.
Endurskoðendurnir voru alltaf
afar ánægðir með Soffíu sem
hafði hlutina í stakri reglu og okk-
ur tókst að nurla saman mynd-
arlegum varasjóði þrátt fyrir að
hafa úr litlu að spila. Soffía var al-
gjörlega með sálina í starfi sínu
fyrir Verslunarráðið.
Síðar skildi á milli Soffíu og
Verslunarráðsins sem hafði þá
líka skipt um nafn. En leiðir okk-
ar Soffíu lágu saman aftur þegar
ég starfaði hjá Samtökum at-
vinnulífsins og við vorum með fé-
lögum okkar í Alþýðusambandinu
að koma VIRK af stað. Þá vantaði
okkur traustan starfsmann til að
halda utan um fjármálin tíma-
bundið.
Ég leitaði til Soffíu sem brást
mér ekki frekar en endranær og
tók verkefnið að sér. Hún vann
það af miklum sóma og lagði
sömu alúðina í vinnu sína eins og
alltaf.
Ég kveð Soffíu með mikilli
virðingu. Hún reyndist mér ótrú-
lega vel og var stoð mín og stytta
meðan við unnum saman. Ég var
ótrúlega heppinn þegar ég réð
hana í vinnu og fæ það aldrei nóg-
samlega þakkað.
Guð blessi minningu hennar.
Vilhjálmur Egilsson.
Soffía
Vernharðsdóttir
Við barnabörnin
vildum minnast afa
með nokkrum orð-
um og því ákváðum
við að hittast góða
kvöldstund til þess að minnast
hans og syrgja en það var líka
mikið um hlátur það kvöld, vegna
þess að þannig var afi, hann var
skemmtilegur! Afi var hress,
fyndinn, góður, vildi allt fyrir
mann gera og svo var hann líka
skemmtilega stríðinn.
Hann var mikill blómamaður
og státuðu hann og amma af ein-
um fallegasta garði bæjarins í
mörg ár, þeim fallegasta að okkar
mati. Afa þótti gaman að ferðast,
þau fóru reglulega til útlanda og
þá gat maður alltaf hlakkað til að
fá eitthvað fallegt, oft eitthvert
sniðugt dót sem ekki fékkst hér
heima.
Afa þótti mjög gaman að sýna
okkur myndir frá ferðalögum
þeirra ömmu og ósjaldan sátum
við saman og skoðuðum fjöl-
skyldumyndir. Afi og amma áttu
hjólhýsi í Lundskógi og það var
mikill metnaður lagður í þann
sælureit og eigum við margar
góðar minningar þaðan, maður
fór aldrei svangur úr þeim heim-
sóknum, ekki frekar en úr öðrum
heimsóknum til afa og ömmu.
Sjómennskan var stór hluti af
lífi afa, hann fór með okkur
krakkana í skemmtilegar skoðun-
arferðir um skipin sem hann vann
á og hafði afskaplega gaman af
því að sýna okkur alla þessa
skemmtilegu hluti sem tilheyrðu
vinnunni hans.
Okkur er mjög minnisstætt
þegar afi var alltaf á upptökuvél-
inni, með græjuna á öxlinni og oft-
ar en ekki þóttist hann ekki vera
að taka okkur upp, eru til margar
Hrafn Ingvason
✝ Hrafn Ingvasonfæddist 5. ágúst
1937. Hann lést 4.
september 2016.
Útför Hrafns fór
fram 12. september
2016.
upptökur af mis-
vandræðalegum
augnablikum okkar
sem amma fær aldr-
ei leið á að sýna okk-
ur.
Afa leiddist ekki
að stríða okkur,
honum þótti til
dæmis mjög gaman
að nudda í okkur
skeggbroddunum
sínum og spyrja
hvort hann þyrfti nokkuð að raka
sig og sömuleiðis borða hákarl og
blása framan í okkur vegna þess
að hann vissi að okkur þótti lyktin
vond. En hann hafði líka gaman af
því að læðupokast með okkur og
lauma að okkur sælgæti.
Þegar farið var í búðina með
afa var oft gripið með Blokk
súkkulaði sem amma átti ekkert
endilega að vita af og ef maður
var sendur niður í geymslu með
afa að sækja eitthvað kom maður
vanalega með eitthvert góðgæti
aukalega til baka.
Afi var ávallt ungur í anda og
þótti honum gaman að leika við
okkur, feluleikir voru mjög vin-
sælir og sátum við líka oft upp á
lofti að horfa á teiknimyndir með
afa, Tommi og Jenni, Simpsons,
Línan og Denni dæmalausi voru í
miklu uppáhaldi hjá honum.
Afi hafði gaman af jólahátíðinni
og þá sérstaklega áramótunum.
Jólastemningin kom alltaf þegar
afi kom heim af sjónum í desem-
ber og skreytti húsið. Flugeldar
voru mikil ástríða hjá afa og því
var aldrei leiðinlegt um áramótin
hjá afa og ömmu og snerust hver
áramót um að toppa þau síðustu.
Við vitum að þig langaði að fá
að upplifa ein jól í viðbót áður en
veikindin tækju þig frá okkur og
það var ósk okkar allra sem við
fengum því miður ekki uppfyllta
en þú munt vera með í hjörtum og
hugum okkar allra.
Elsku besti afi okkar, það er
með miklum söknuði í hjarta sem
við kveðjum þig en um leið með
gríðarlegu þakklæti fyrir öll ynd-
islegu árin og minningarnar sem
við fengum að njóta með þér.
Ástar- og saknaðarkveðjur.
Þín barnabörn,
Hrafnhildur, Arnbjörn, Karl,
Stella, Svandís,
Katrín, Daníel, Elva,
Elmar, Hákon og Atli
Genginn er góður maður.
Hrafn Ingvason var einn af okkar
allra fyrstu starfsmönnum. Gríð-
arlega duglegur, ósérhlífinn með
eindæmum og með einstaklega
létta og jákvæða lund. Þegar
horft er til baka kemur dillandi
hlátur hans fyrst í hug ásamt
minningunni um hvað alltaf var
gaman í vinnunni og ekki
skemmdi fyrir ef þurfti að standa
frívaktir.
Krummi sá um fiskvinnsluvél-
arnar, þeim var vel sinnt og aldrei
vantaði smurningu.
Hann umgekkst flökunarvélina
á sama hátt og sjálfan sig, sú
skyldi vera látin vinna og það var
aðdáunarvert að horfa á hvað
hann kom af fiski þar í gegn, og
þegar eitthvað fór úrskeiðis greip
Krummi til verkfæra sem dugðu
og var fljótur til. Það rifjast upp
þegar Krummi tók að sér að
kenna áhöfn á skoskum togara á
flökunarvél, hann var ekki mála-
maður en með sínu létta og já-
kvæða hugarfari tókst það með
ágætum og lengi á eftir spurði
áhöfnin hvort Krummi kæmi ekki
aftur, það segir mikið um hann.
Minning um góðan dreng lifir.
Stellu og afkomendum sendum
við okkar innilegustu kveðjur.
F.h. Samherja hf.,
Kristján Vilhelmsson.
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir
og afi,
ÞORLEIFUR STEFÁN GUÐMUNDSSON,
löggiltur fasteignasali
og líffræðingur B.Sc.,
Jakaseli 29, Reykjavík,
lést á Landspítalanum við Hringbraut 1. september.
Útför hans fer fram frá Hallgrímskirkju fimmtudaginn
15. september klukkan 15. Sérstakar þakkir fær starfsfólk 11G
fyrir einstaka umönnun og hlýju.
.
Ingibjörg Sigurðardóttir,
Sigurður James Þorleifsson, Ólöf B. Margrétardóttir,
Elín Þorleifsdóttir, Pétur Rúnar Sverrisson,
Kári Þorleifsson,
Bjarki Þorleifsson,
Bjartur Þorleifsson
og barnabörn.
Ástkær faðir okkar,
TRAUSTI KLEMENZSON
rafvirkjameistari,
Álfheimum 13, Reykjavík,
lést af slysförum 3. september. Útförin fer
fram frá Langholtskirkju föstudaginn 16.
september klukkan 15.
.
Klemenz Kr. Traustason,
Óskar Traustason.
Móðir okkar,
VIGDÍS PÁLSDÓTTIR
handavinnukennari,
verður jarðsett frá Neskirkju fimmtudaginn
15. september klukkan 15.
.
Guðrún Jarþrúður Baldvinsdóttir,
Inga Lára Baldvinsdóttir,
Páll Baldvin Baldvinsson,
og fjölskyldur þeirra.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
GÍSLÍNA JÓNASÍNA JÓNSDÓTTIR,
Lína,
Hjúkrunarheimilinu Grund,
áður Gnoðarvogi 28, Reykjavík,
lést laugardaginn 10. september. Jarðarförin auglýst síðar.
.
Jón Leósson,
Regína Magnúsdóttir, Bjarni Júlíusson,
María Magnúsdóttir,
Sigríður Magnúsdóttir,
Fjóla Hilmarsdóttir,
Ásta Hilmarsdóttir, Jóhann Sigurjónsson,
Eva Ström, Egill Þorgeirsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SVEINBJÖRG EYÞÓRSDÓTTIR
áður til heimilis að Miklubraut 86
lést miðvikudaginn 7. september á Elli- og
dvalarheimilinu Grund.
Útför hennar fer fram frá Háteigskirkju miðvikudaginn 21.
september kl. 13:00.
.
Þórhallur Borgþórsson Gróa R. Bjarnadóttir
Eyþór Borgþórsson Bára Emilsdóttir
Sigurborg Borgþórsdóttir Jón Svanþórsson
Halldór Borgþórsdóttir Aðalheiður Alfreðsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn