Svava - 01.03.1899, Blaðsíða 28

—412—
loit á Adam Eamsay; útlit hennar var aumkunarverk;
andlitið var fölt og lýsti svo átakanlegri skelfingu, að
það liefði gelað komið hinum harðbrjóstaðasta mauni til
að vikna.
’Segðu honura að hann hafi logið', hrópaði jarlinn;
en hið illgirnislegn bros á andliti Eamsay dió úr henni
allan kjark—skelfdi hana.
’Húu getur það eklci! herra minn‘, œpti hann.
‘Hester Blair var ranglega ákærð fyrir morð, en hún get-
ur ekki borið frain lýgi1.
Arden lávaröi félst hugur, er hann sá föla andlitið
drúpa niður aftur. og vissi að lcona hans gat ekki komið
upp einu orði; að hún gat ekki litið framan í níðinginn
og sagt honum að hann lýgi'.
’Herra minn', mælti Adam Eamsay, ‘það er þarflaust
að fara lengra út í þetta mál; fáið mér borguninu fyrir
leyndarmálið og látið mig 6vo fara. Hestir Blair getur
ekki borið á móti því er ég hef sagt, og þó hún neyði
sjálfa sig—þó að þér neyðið hana til þoss, hvað stoðar
það. Ef þér viljið að ég þsgi þá borgið mér fyrir það,
og mun ég þá fara; ef þér viljið það ekki, þá skal við-
uroign okkar ekki vera lokið að sinni; þér ráðið því.
Ef ég get ekki annað, þá skal ég þó að minsta kosti inn-
vinna mér ofurlita peningaupphæð frá fréttblöðunum.