Svava - 01.03.1899, Blaðsíða 40
—424.
Ogtníðn mér; ég sver þess dýran eið—ég kalla guð til
vitnis um að ég segi satt—ég vinn þév eið að því að ég
átti engan þátt í dauða Angus Graham Blairs. Ég elsk-
aði hann ekki. Mdr féll ekki við hann ; ég var hin
ófarsælasta kona; en engu að síður sver ég hátíðlega, að
ég hafði ekki hina minstn vitneskju um eitrið sem liann
dó af. Ég veit ekki freinur en þú af hvers völdum það
var, né af hvaða hvötum það var gert. Trúirðu mér
ekki Leo '? ‘
’5iei‘, svaraði hann, ‘ég hef komist að fastri niður-
stöðu; orð þíu munu ekki hagga henni. Ég trúi þér eJrki !
Ég trúi því, að Hestir Blair hafi byrlað manni sínnm eit-
nr, og sökum þeirrar trúar, skiljum við í kvöld fyrir fiilt
og- alt‘.
’Húu fiærði sig fjær honlini og rak upp angistar-
kvein, sem honum varð hverft við.
’Skilja! 0, Leo, rektu mig ekki frá þér; deyddu
mig ef þú vilt, en kveldu mig ekki‘.
’Ég er enginn morðingi‘, sagði hann fiílega.
’Leo í‘ hrópaði hún, ‘ef þú tryðir því ekki að ég
hefði myrt hann, mundirðu þá fvrirgefa mér altannað?
Mundirðu fyrirgefa mér að ég leyDdi þig minni ljðnu æfi;
að ég misbrúkaði þitt göfuga traust á mér'I ‘
Hann þagði nokkra stund, svo rntelti hann stillilega :