Fréttablaðið - 22.03.2018, Blaðsíða 50

Fréttablaðið - 22.03.2018, Blaðsíða 50
Svava talaði beint inn í þennan tíma og gekk fram af mörgum því hún var algjörlega vægðar lauS og reif í Sundur goðSögnina um hina ham- ingjuSömu konu. Leikrit Svövu Jakobs-dóttur verða leiklesin í Hannesarholti í mars og apríl. Fyrst á dag-skrá er leikritið Hvað er í blýhólknum? undir stjórn Þórhildar Þorleifsdóttur, sem verður leiklesið í kvöld, fimmtu- dagskvöld, klukkan 20.00. Helstu leikendur eru: Anna Einarsdóttir, Björn Ingi Hilmarsson, Guðbjörg Thoroddsen, Hanna María Karls- dóttir, Jón Magnús Arnarsson og Sigurður Skúlason. Hvað er í blýhólknum? var frum- sýnt árið 1970 í leikstjórn Maríu Kristjánsdóttur. „Mér er afskaplega minnisstætt þegar ég sá leikritið árið 1970,“ segir Þórhildur. „Þetta var sýning sem stimplaði sig inn í huga fólks því hún var afar nýstár- leg og notaði ýmis meðul sem höfðu ekki sést mikið í íslensku leikhúsi. Leikstjórinn María Kristjánsdóttir var nýkomin frá námi í Þýskalandi og þetta var frumraun hennar. Þarna sló María nýjan tón. Leikritið talaði beint inn í þá umræðu sem þarna var að hefj- ast um stöðu kvenna og óánægju þeirra. Umræðan var komin í bull- andi gang þótt hún væri ekki komin upp á yfirborðið. Á sama tíma var Rauðsokkahreyfingin stofnuð í kjölfar þess að konur gengu niður Laugaveginn með Lýsiströtu á herð- unum og áletruninni: Manneskja en ekki markaðsvara. Svava talaði beint inn í þennan tíma og gekk fram af mörgum því hún var algjörlega vægðarlaus og reif í sundur goðsögnina um hina hamingjusömu konu. Henni tókst að fanga frústrasjónir kvenna sem lokast inni á heimilum, talsvert hlutverkalausar, nema þegar mest gengur á í barnauppeldi, og sitja svo einar eftir þegar börnin hafa yfir- gefið heimilið. Samfélagið gekk svo sannarlega upp í því að deyfa þessar konur og sálfræðingarnir tóku fullan þátt í því. Það voru heilu fræðigreinarnar skrifaðar um það að konur væru ánægðastar í þessu hlutverki, þótt þær héldu sjálfar eitthvað annað.“ Áratugir eru síðan Hvað er í blý- hólknum? var frumsýnt og margt hefur breyst á þeim tíma. Hefur leikritið staðist tímans tönn? „Þetta er vel skrifað verk og skemmti- legt,“ segir Þórhildur. „Hin form- lega umgjörð um líf kvenna hefur breyst, en ég held að nýjustu tíðindi, MeToo-byltingin, sýni að feðraveld- ið stendur enn föstum fótum með öllum sínum birtingarmyndum.“ kolbrunb@frettabladid Algjört vægðarleysi Svövu Jakobsdóttur „Feðraveldið stendur enn föstum fótum,“ segir Þórhildur Þorleifsdóttir. Fréttablaðið/SteFán TónlisT HHHHH Gautaborgarsinfónían flutti verk eftir Beethoven, R. strauss og sibelius. Einleikari: Hélène Grimaud. stjórnandi: santtu- Matias Rouvali. eldborg í Hörpu Sunnudaginn 18. mars Góðir píanóleikarar eru óteljandi. Þeir sem ætla að slá í gegn þurfa því eitthvað meira en bara að vera góðir. Hélène Grimaud hefur ákveðna sér- stöðu fyrir tengsl sín við úlfa. Fyrir hundrað árum hefði það hvarflað að manni að hún væri varúlfur. Hún eyðir svo miklum tíma með úlfum að það er hreinlega ekki einleikið. Hún ræktar þá og stofnaði á sínum tíma miðstöð í Bandaríkjunum þeim til verndar. Grimaud segir frá þessu í sjálfs- ævisögu sinni. Nótt eina fyrir tæpum tuttugu árum fór hún út til að viðra hund vinar síns. Þá rakst hún á skringilegan náunga sem bjó skammt frá. Hann átti gæludýr sem hún telur að hafi verið hálfur úlfur og hálfur hundur. Úlfhundurinn kom til henn- ar og hún rétti út höndina. Hann leyfði henni að snerta sig og hún segir að þá hafi rafstraumur farið um sig sem hafi kveikt undarlegan söng í sál hennar. Það var líkt og óþekktur forn kraftur kallaði á hana. Það var svo sem ekkert varúlfa- legt við Grimaud þegar hún lék ein- leik með Gautaborgarsinfóníunni í Hörpu á sunnudagskvöldið. Þvert á móti var leikur hennar í upphafi mjög blíðlegur, enda á dagskránni fjórði píanókonsertinn eftir Beet- hoven. Byrjun konsertsins er eins og í hugleiðslu, en svo magnast hann og rís upp í marga hápunkta. Formið er þó alltaf agað, hrynjandin óskeikul, hröð tónahlaup upp og niður hljóm- borðið ávallt í takt við hljómsveitina. Leikur Grimaud var akkúrat og fátt sem kom á óvart. En svo byrjaði ein- leiksþátturinn í lok fyrsta kaflans, kadensan svokallaða. Hún myndaði skemmtilega andstæðu við allt þetta fyrirsjáanlega í samspili einleikarans og hljómsveitarinnar. Hér var spila- mennska Grimaud full af ástríðu og drama, túlkunin var áköf og hitti beint í mark. Í heild var flutningurinn á kons- ertinum lifandi og skemmtilegur, auk þess sem hann var tæknilega öruggur. Annað á efnisskránni var sömuleiðis frábært. Svíta úr óperunni Rósariddarinn eftir Richard Strauss var einhver magnaðasti tónlistar- viðburður sem hefur átt sér stað á landinu, leyfir undirritaður sér að fullyrða. Hið margbrotna tónmál var útfært af ótrúlegri nákvæmni og smekkvísi undir kraftmikilli stjórn Santtu-Matias Rouvali. Litir hljóm- sveitarraddanna voru svo dásamlega skýrir og sterkir að það var alveg einstakt. Gautaborgarsinfónían er stærri en sú íslenska, en ekki bara það. Samspilið var það fágað að smæstu blæbrigði voru unaður áheyrnar og ofsafengnir kaflar raf- magnaðir. Framvindan í túlkuninni var líka sérlega spennuþrungin. Ekki var fyrsta sinfónían eftir Sibelius síðri. Tónlistin er viðburða- rík, það er alltaf eitthvað að gerast, laghendingar rísa og falla, alls konar hrynjandi kemur við sögu og risið í lokin er voldugt. Verkið er vissulega ekki eins flott og ýmislegt annað eftir Sibelius, en flutningurinn var samt í fremstu röð, svo fallega mót- aður og tæknilega fullkominn að það gerist ekki betra. Jónas Sen niðuRsTaða: Frábærir tónleikar með flottum einleikara og himneskri hljóm- sveit. Úlfurinn við píanóið Spilamennska Grimaud var full af ástríðu og drama, túlkunin áköf og hitti beint í mark, segir í dómnum. nordicPHotoS/Getty þórhildur þorleifs- dóttir stjórnar í kvöld leiklestri í hannesarholti á hvað er í blýhólkn- um? eftir Svövu jakobsdóttur. 2 2 . M a R s 2 0 1 8 F i M M T u D a G u R30 M E n n i n G ∙ F R É T T a B l a ð i ð 2 2 -0 3 -2 0 1 8 0 4 :5 2 F B 0 6 4 s _ P 0 6 3 K .p 1 .p d f F B 0 6 4 s _ P 0 5 0 K .p 1 .p d f F B 0 6 4 s _ P 0 0 2 K .p 1 .p d f F B 0 6 4 s _ P 0 1 5 K .p 1 .p d f A u to m a tio n P la te re m a k e : 1 F 4 4 -C B E 8 1 F 4 4 -C A A C 1 F 4 4 -C 9 7 0 1 F 4 4 -C 8 3 4 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 1 B F B 0 6 4 s _ 2 1 _ 3 _ 2 0 1 8 C M Y K
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.