Fréttablaðið - 19.12.2018, Síða 35

Fréttablaðið - 19.12.2018, Síða 35
Með 60 prósenta markaðshlutdeild í djúpsjávartóg Hampiðjan hóf að selja til olíu- iðnaðar árið 1994. Fyrst voru seld tóg til seismikskipa sem kortleggja hafsbotninn en þau geta dregið á eftir sér allt að 22 hljóðnemakapla og hver þeirra getur verið átta kílómetrar að lengd. Sprengihljóð er framkallað á nokkurra mínútna fresti og hljóðbylgurnar endur- kastast af berglögunum í sjávar- botninum og þær eru fangaðar af hljóðnemunum. „Þessi tenging við olíuiðnaðinn gerði okkur kleift að selja til annarra fyrirtækja í olíuiðnaði. Árið 2003 hönnuðum við DynIce Warp togtaugar úr ofurefnum í stað togvírs á fiskiskipum en þær eru jafn sterkar og stálvír í sama þvermáli og þyngdarlausar í vatni. Þessar togtaugar hafa hentað vel á djúpsjávarvindur út af léttleik- anum og styrknum. Dýpsta gjáin á hafsbotni er 11,2 kílómetrar en ef það á að nota stálvír til að komast djúpt niður þá hefur stálvírinn sín takmörk. Við sex kílómetra lengd er hann orðinn þyngri en slitþolið og hann slitnar. Okkar DynIce Warp flýtur og það er því hægt að slaka tóginu eins langt niður og menn vilja. Við höfum framleitt fjölmörg slík tóg sem eru tólf kílómetra löng og þau eru aðallega notuð við rannsókn- arvinnu og til að bjarga verðmæt- um af miklu dýpi. Það má nefna það að skipið Seabed Worker sem var hér við land að leita að verð- mætum í þýska skipinu Minden er með DynIce Warp. Á ráðstefnu í Noregi fyrir nokkrum árum var birt yfirlit yfir stærð markaðarins fyrir djúpsjávartóg og það kom í ljós að við vorum með 60 prósent af þessum markaði á heimsvísu. Það kom okkur skemmtilega á óvart. Við framleiðum einnig mjúkar stroffur fyrir þungalyftur til að koma búnaði fyrir olíuvinnslu niður á hafsbotninn. Eftir að olíu- iðnaðurinn dróst saman í kjölfar olíuverðfallsins í ágúst 2014 höfum við sótt inn á aðra markaði fyrir álíka stroffur. Vindmyllur, sérstak- lega á sjó, eru viðkvæmar því ef það kemur rispa getur það valdið alvarlegum skemmdum síðar meir því umhverfið er mjög tærandi. Það þarf því að forðast að nota vír eða keðjur þegar verið er að lyfta þessum þunga búnaði. Við fram- leiðum því stroffur sem notaðar eru þegar verið er að setja upp stólpann og mótorinn og að lokum þegar spaðarnir eru festir á.“ Hefur starfað hjá Hampiðjunni frá útskrift Hjörtur Erlendsson hefur starfað hjá Hampiðjunni frá árinu 1985 og tók við starfi forstjóra árið 2014. „Ég lærði vélstjórn í Vélskóla Íslands og byrjaði svo í véltæknifræði í Tækniskólanum sem nú er orðinn hluti af Háskólanum í Reykjavík. Áhuginn var þó á framleiðslu og lá leiðin því í framleiðslutæknifræði í Kaupmannahöfn. Að náminu loknu þótti okkur Guðrúnu konu minni áhugavert að snúa heim og ég fór nánast beint í atvinnuviðtal hjá Gunnari Svavarssyni, þáverandi forstjóra Hampiðj- unnar. Hann ákvað sem betur fer að ráða mig og ég hef verið hér alla tíð síðan enda starfið síbreytilegt, krefjandi og mjög áhugavert. Fyrsta verkefnið sem mér var fengið í hendur var framleiðslustjórn yfir deild sem fléttaði garn fyrir netahnýtingu. Sú deild var flutt til Portúgal 1990 og ég tók þá við þráðadeildinni, kaðladeildinni og rannsóknarstofunni og síðar einnig við netahnýtingunni og vann mikið við vöruþróun. Eftir aldamótin fór að verða erfitt að ráða hæft fólk til framleiðslu- starfa og við hófum leit að hentugum staðsetningum fyrir framleiðsl- una erlendis, fyrst í Lettlandi en síðar í Litháen. Úr varð að við keyptum félagið Utzon, danskan nylonnetaframleiðanda, sem hafði glímt við sömu erfiðleika og Hampiðjan og hafði brugðist við með því að koma sér fyrir í Siauliai í norðurhluta Litháen. Á þeim grunni stofnuðum við Hampiðjan Baltic 2003 og sameiningu framleiðslunnar á einn stað lauk 2006 með því að við fluttum garnfram- leiðsluna sem var þá í Portúgal til Litháen. Ég var síðan framkvæmda- stjóri Hampiðjan Baltic frá stofnun og starfaði meira og minna í Litháen frá 2003 í um ellefu ár ásamt því að sinna vöruþróun og markaðsmálum í olíuiðnaðinum þar til ég tók við stöðu forstjóra vorið 2014.“ Vónin er ólík Hampiðjunni að því leyti að fyrirtækið er ekki með eigin framleiðslu á efnum og er staðsett á landsvæðum þar sem Hampiðjan var ekki með starfsemi. Vónin rekur fjögur netaverkstæði á Grænlandi, er á fjórum stöðum í Noregi og með þrjú netaverkstæði í Færeyjum. Landfræðilega féllu fyrirtækin því vel saman og nú nýtir Vónin veiðar- færaefni sem Hampiðjan framleiðir í sífellt meiri mæli og sú samlegð eykst með hverju árinu.“ Sinna þeim sem eru framarlega í tækni Hvernig völduð þið löndin sem Hampiðjan starfaði í áður en Vónin var keypt? „Við þekkjum vel markaðssvæðin. Við völdum lönd þar sem fiskveiðar henta okkar vörum. Við sinnum þeim sem eru framarlega í tækni og reka stærri og fullkomnari skip. Við beinum sjónum okkar að mörk- uðum þar sem stundaðar eru veiðar með fullkomnustu veiðarfærum. Til að vaxa höfum við þrjá möguleika, að auka markaðshlutdeild á núver- andi mörkuðum, stofna eigin fyrir- tæki og það sem reynst hefur vel, að kaupa fyrirtæki í rekstri og sem eru með góða markaðshlutdeild. Hampiðjan getur oft bætt vöruúrval þeirra netaverkstæða sem eru keypt enda eru þau oft og tíðum lítil.“ Hjörtur segir að ýmis tækifæri fylgi fyrirtækjunum sem Hamp- iðjan hefur keypt. Voot Beita ein- beiti sér að beitu fyrir línuveiðar og fái þaðan meginhluta teknanna, en reki einnig Mar-Wear, sem þróar og framleiðir vinnuföt fyrir sjómenn. „Við erum með fjölda staðsetninga víða um heim þar sem hægt er að selja vörurnar og það er rétt að byrja. Fyrstu skrefin í þá átt hafa verið tekin og má sem dæmi nefna að vörurnar eru nú seldar í 22 versl- unum á Nýfundnalandi og Nova Scotia í Kanada.“ Seldi í HB Granda til að kaupa Vónin Hvernig voru kaupin á Vónin fjár- mögnuð? „Kaupin voru fjármögnuð að stórum hluta með sölu á 9,6 pró- senta hlut í HB Granda. Það skipti máli fyrir Hampiðjuna að þurfa ekki að skuldsetja fyrirtækið mikið fyrir kaupunum og hugmyndin var því að fjármagna kaupin með þessum hætti. Árni heitinn Vilhjálmsson hafði ásamt Kristjáni Loftssyni for- göngu um að Hampiðjan, Hvalur, Fiskveiðihlutafélagið Venus og Sjóvá keyptu saman Bæjarútgerð Reykjavíkur sem síðan sameinaðist Ísbirninum og úr varð Grandi. Um 2004 sameinaðist útgerðin Haraldi Böðvarssyni á Akranesi og við bætt- ist HB fyrir framan nafnið. Hamp- iðjan var stór hluthafi í upphafi en með sameiningum minnkaði hlutur fyrirtækisins í útgerðinni og samhliða bættu aðrir hluthafar við eign sína. Verðmæti hlutarins jókst svo með árunum og hefur síðan gert okkur kleift að tvöfalda stærð Hampiðjunnar.“ Þú nefnir að þið vilduð ekki skuld- makríll veiddur við yfirborð hér við Ísland en á töluverðu dýpi ann- ars staðar. Dótturfyrirtækin hafa því ætíð haldið sínum trollum og þau keppa innbyrðis. Þetta snýst um útfærslur og hönnun, efnisval og gæði. Vónin selur því töluvert til Íslands og Hampiðjan til Fær- eyja. Við viljum ekki eiga við það fyrirkomulag því þessi samkeppni er holl fyrir fyrirtækið og góð fyrir viðskiptavinina. Við viljum frekar samþætta í efnisframleiðslu og nýta stærðina til að ná hagkvæmari innkaupum á efnum og vörum til veiðarfæraframleiðslunnar.“ Eflaust stærst í heimi Hvað er Hampiðjan stór miðað við keppinauta erlendis? „Við erum eflaust stærsti togveið- arfæraframleiðandi í heiminum. Okkar sérstaða er að við ráðum öllu framleiðsluferlinu allt frá því að kaupa inn plastkorn til að búa til þræði og þar til að við skilum frá okkur tæknilega fullkomnustu trollum sem völ er á í heiminum. Það getur verið erfitt að bera fyrir- tæki saman á heimsvísu því verk- svið þeirra er mjög mismunandi, sum framleiða bara efni og önnur einungis veiðarfæri. Starfsmenn Hampiðjunnar eru nú rúmlega eitt þúsund.“ Hversu tæknilegar eru vörur Hampiðjunnar? „Ég get hiklaust fullyrt að við framleiðum flóknustu og fullkomn- ustu kaðla í heiminum og enginn af okkar keppinautum myndi véfengja það. Við eigum á þriðja tug einka- leyfa sem tengjast bæði fiskveiðum og olíuiðnaði því við leggjum mikið upp úr því að vernda okkar vöru- þróun. Við framleiðum DynIce Warp togtaugar sem notaðar eru í staðinn fyrir stálvír. Þær eru léttari en vatn og fljóta en hafa sama styrk miðað við þvermál og stálvír. Fyrir nokkrum árum þróuðum við höfuð- línukapal úr ofurefnum sem hefur meiri gagnaflutningsgetu en hefð- bundnir stálkaplar og er þar að auki það léttur að hann svífur fyrir ofan trollopið og fælir þá ekki fisk frá. Nú erum við að vinna að því að þróa höfuðlínukapal sem hefur mun meiri flutningsgetu bæði á myndum og merkjum frá trollinu. Kaðlarnir í flottrollin sem nefnast Helix eru mjög sérhæfðir og með einkaleyfis- vernd því þeir eru þannig hann- aðir að trollið þenst út þegar það er dregið og hljóð og titringur frá þeim neðansjávar er minna en í öðrum köðlum. Það eykur veiðihæfni trollsins því opnunin er meiri og hávaðinn frá því minni. Við höfum hannað undanfarin ár nýjar gerðir af netum bæði úr hefðbundnum efnum og ofurefnum sem minnka togmótstöðu og gera það kleift að stækka trollin þannig að þau veiði meira á togtíma.“ Eitt af fyrstu á hlutabréfamarkað Hampiðjan hefur lengi verið skráð á First North-hliðarmarkaðinn. Mun félagið einhvern tímann færa sig aftur á Aðalmarkað? „Hampiðjan var á meðal fimm fyrstu fyrirtækjanna sem fengu hlutabréf sín skráð hjá nýstofn- uðum Hlutabréfamarkaði hf. í nóv- ember árið 1985. Félagið fór síðan á Verðbréfaþing Íslands árið 1992 sem síðar varð Nasdaq OMX og á First North árið 2007. Ástæðan fyrir vistaskiptunum var að viðskipti með hlutabréf Hampiðjunnar voru lítil og fjöldi hluthafa fór niður fyrir þau mörk sem eru talin ásættanleg. Lítil velta var vegna þess að hlut- hafar okkar vildu eiga hlutabréf sín áfram og sóttust ekki eftir að selja þau. Það þarf að vera ákveðið flot á bréfunum til að réttlæta skráningu á Aðalmarkað. Það eru gerðar minni kröfur á First North og því hentuðu skiptin okkur vel. En þar eru engu að síður gerðar ríkar kröfur til okkar. Við skilum uppgjörum hálfs árslega og tilkynnum um ákvarðanir sem hafa áhrif á reksturinn. Á sama tíma hafa hluthafar færi á að kaupa eða selja hlutabréf á markaði. Hampiðjan hefur verið afskap- lega heppin með eigendur. Fyrir- tækið var stofnað af 13 manna hópi og sumar fjölskyldurnar hafa aukið við sinn hlut og þessi hópur hefur ætíð átt meirihluta í félaginu og stutt dyggilega við bakið á því. Það er ómetanlegt og ein af meginástæð- um þess að Hampiðjan hefur vaxið og dafnað. Við höfum horft á önnur fyrirtæki þar sem eignarhaldið fer fram og til baka og það skapar oft mikla óvissu og ókyrrð í kringum reksturinn.“ Árið 2003 var vendipunktur Hjörtur segir að árið 2003 hafi verið ákveðinn vendipunktur í rekstri Hampiðjunnar. Meginþungi fram- leiðslunnar hafi það ár verið fluttur til Litháen. „Það var bráðnauðsyn- legt á þeim tíma. Kostnaður við framleiðsluna var orðinn hár á Íslandi og erfitt að finna hæft starfs- fólk til framleiðslustarfa. Þegar litið er til baka er það alveg ljóst að ef þetta skref hefði ekki verið stigið væri Hampiðjan hugsanlega ekki til í dag eða reksturinn að minnsta kosti afar smár í sniðum. Stór hluti af okkar starfsemi hefur verið að framleiða efni í veiðarfæri. Það að flytja hráefni til landsins, vinna það hér á tiltölulega háum launum í dýrum byggingum og flytja aftur út gengur ekki upp. Við værum hreinlega ekki samkeppnis- fær við keppinauta okkar í Evrópu. Það hefði verið útilokað að halda rekstrinum áfram í þeirri mynd. Í Litháen eru aðstæður góðar, vinnulaun eru hagstæð með tilliti til framleiðslu og þar er allt sem þarf eins og hagkvæmar húsbyggingar og nægt byggingarland. Hjá Hampidjan Baltic starfa nú 370 starfsmenn og verksmiðjan er um 21.500 fermetrar að stærð. Flutningar eru sömuleiðis auðveldir frá Litháen. Við getum flutt gám til Íslands á átta dögum og það er hægt að keyra til hafnarinn- ar í Rotterdam á 26 klukkustundum. Landið er vel staðsett að þessu leyti.“ ✿ Velta Hampiðjunnar í milljónum evra 150 120 90 60 30 0 2013 2014 2015 2016 2017 50,4 54,0 58,9 117,1 126,9 ✿ Hagnaður Hampiðjunnar í milljónum evra 150 120 90 60 30 0 2013 2014 2015 2016 2017 7,3 7,0 9,0 13,3 23,8 Heimild: Nasdaq OMX Ég get hiklaust fullyrt að við framleiðum flóknustu og fullkomnustu kaðla í heim- inum og enginn af okkar keppinautum myndi vé- fengja það. setja fyrirtækið við kaupin á Vónin. Eiginfjárhlutfallið var yfir 70 prósent en lækkaði í um 48 prósent við kaup- in á færeyska félaginu. Er það stefna félagsins að hafa borð fyrir báru hvað þetta varðar? Þarf reksturinn að geta tekið á móti sveiflum? „Við viljum gjarnan hafa eigin- fjárhlutfallið yfir 40%. Það lækkaði töluvert niður við kaupin á Vónin en er komið aftur í kringum 51 pró- sent. Ástæðuna má rekja til þess að Vónin var öllu skuldsettari en Hampiðjan. Það getur verið erfitt að hafa mikið lánsfjármagn þegar illa árar en Hampiðjan er komin í þá stöðu að vera um allan heim. Sjávarút- vegur sveiflast upp og niður en með þessari miklu landfræðilegu dreif- ingu ásamt fjölbreyttara vöruúrvali, finnum við minna fyrir sveiflum en áður. Hampiðjan selur meðal annars mikið til fiskeldis. Þessi fjöl- breytni í framleiðsluvörum og stað- setningum leiðir til þess að sveiflur í rekstri verða minni en annars væri.“ Samþætta ekki vöruframboðið Hvernig hefur gengið að samþætta reksturinn á Vónin og Hampiðjunni? „Það hefur gengið afar vel. Eins og ég nefndi notar Vónin efni sem Hampiðjan Baltic í Litháen fram- leiðir. Fyrirtækin reka nú sam- eiginlegt netaverkstæði í Siauliai í Litháen, sem upphaflega tilheyrði Vónin, og er undirverktaki fyrir öll fyrirtæki Hampiðjusamstæðunnar. Sú starfsemi var í 4.000 fermetrum við kaupin en við byggðum við og stærðin er komin í 10.000 fermetra. Stækkunin var forsenda þess að hægt yrði að sameina netaverkstæði Vónarinnar og Hampiðjan Baltic á einum stað ásamt því að auka fram- leiðslu á fiskeldiskvíum. Nú starfa á sameinuðu netaverkstæði 170 starfsmenn. Við höfum ekki samþætt vöru- framboðið í togveiðarfærum því markaðir eru misjafnir. Hver mark- aður þarf sína útfærslu af trollum eftir aðstæðum því jafnvel sama fisktegund getur verið veidd við mismunandi aðstæður. Þannig er markaðurinn 9M I Ð V I K U D A G U R 1 9 . D e s e M b e R 2 0 1 8 1 9 -1 2 -2 0 1 8 0 4 :2 6 F B 0 5 6 s _ P 0 3 5 K .p 1 .p d f F B 0 5 6 s _ P 0 3 4 K .p 1 .p d f F B 0 5 6 s _ P 0 2 2 K .p 1 .p d f F B 0 5 6 s _ P 0 2 3 K .p 1 .p d f A u to m a ti o n P la te r e m a k e : 2 1 D 9 -A 2 B 4 2 1 D 9 -A 1 7 8 2 1 D 9 -A 0 3 C 2 1 D 9 -9 F 0 0 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 8 B F B 0 5 6 s _ 1 8 _ 1 2 _ 2 0 1 C M Y K

x

Fréttablaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.