Fréttablaðið - 04.04.2020, Blaðsíða 20

Íslendingar farnir að horfast í augu
Fararstjórinn og fyrrverandi fréttaritar-inn Kristinn R. Ólafsson segir fjarlæga samkennd áberandi í Krónunni.
Þótt ég geti slett úr klaufunum í góðra vina
hópi er ég er ekki mikill samkvæmismaður og
enn minni samkomumaður. Ég hef ekki farið
á samkomu síðan ég fór í æsku á slíkt í KFUM
eða í Betel heima í Eyjum.
Rýmra í Krónunni
Það er eftirtektarvert hvað fólk er orðið
miklar mannafælur í Krónunni en f líkar
samt einhvers konar samkennd – fjarlægri
samkennd, þegar það horf ir jafnvel í
augun á manni, af tveggja metra færi, eins
augnsambandsfælnir og Íslendingar eru
nú. Stundum eru það meira að segja hinar
fallegustu konur sem gjóa að manni auga;
konur sem halda bláglófaðar og nýsprittaðar
um handfangið á innkaupakerrunni og
sniðganga mann af tillitssemi, náungakærleik
og smithræðslu.
Sumt fólk hálfpartinn hneigir sig líka eða
vindur einhvern veginn upp á sig til að halda
boðinni firrð og brosir til manns.
Mannhelgin
Sumt elskulegt fólk hliðrar til fyrir manni,
bíður eftir því að maður kræki kjúkum í kjúll-
ann í frystiborðinu eða grípi mjólkurfernu í
kæliskápnum; gætir sín að vera ekki að káss-
ast upp á mann.
Mér finnst sumsé jákvætt að almennt séð
virði fólk þessa „mannhelgi“, eins og Þórar-
inn Eldjárn vill nefna það sem kerfiskallarnir
kalla „félagslega fjarlægð“ eða hvað þetta nú
heitir í þeirra munni.
Á hinn bóginn hefur þessi mannhelgi alveg
verið að drepa mig hér heima. Eiginkonan
skrapp til Kanaríeyja og fór beint í sóttkví
þegar heim var komið. Og við höfum þurft
að sniðganga hvort annað, halda okkur utan
við mannhelgislínuna, nú í tvær vikur. Það er
andskotanum erfiðara fyrir forfallna snertla
og þuklara með snertifíkn á háu stigi. En hún
verður komin – og vonandi veirulaus – úr
kvínni þegar þetta birtist á prenti.
Kærleikur
og fjarlæg
samkennd
Fátt er svo með öllu illt að ei boði nokkuð
gott. Nú þegar þjóðir heims halda sig
heima til varnar þeirri vá sem að steðjar
er eitt og annað gott sem hlýst af, eins og
núllstilling hugans og minni útgjöld.
Bergþór segir skemmtilegt að fólk kynnist upp á nýtt þessa dagana. FRÉTTABLAÐIÐ/ANTON BRINK
Edda segir fjölskylduna skipta miklu. FRÉTTABLAÐIÐ/EYÞÓR Anna Þóra bakar mikið. FRÉTTABLAÐIÐ/SIGTRYGGUR ARI
Kristinn segir Íslendinga loks farna að horfast í augu. FRÉTTABLAÐIÐ/ANTON BRINK
Nándin skringilega mikil
Edda Björgvinsdóttir leikkona segir gildis-matið endurfætt og nándina verða skringi-lega mikla.
Endurfæðing
Endurfæðing! Ekki bara alls mannkyns heldur endur-
fæðing gildismats. Gjörbreyttur hugsunarháttur og
bestu eiginleikar fólks ná að skína í gegn og blómstra.
Fjölskyldan og vinir
Ég finn það sem aldrei fyrr, hvað fjölskylda mín og
vinir skipta mig óendanlega miklu máli. Nánd fólks
verður svo skringilega mikil nú á þessum tímum sem
við megum einmitt ekki snerta fólk og eigum að halda
okkur í hæfilegri fjarlægð við alla.
Mengun minnkar
Ég vona að gráðugir valdamenn þessa heims átti sig á því
að það verður að færa rándýrar fórnir til að bjarga jörðinni.
Mengun og umhverfissóðaskapur eru í sögulegu lágmarki.
Húmorinn
Aukabónus er svo að við finnum mjög mörg aukna þörf
fyrir að nýta styrkleikann húmor – sem betur fer.
Klæðist kjól upp á hvern dag
Anna Þóra Björnsdóttir, uppistandari og gleraugnasali, segir vísa-reikninginn hafa lækkað.
Hvíldin
Það er ómetanlegt að fá að sofa og leggja sig endalaust.
Maturinn
Ég hef loksins tíma til að baka, elda og dúlla mér.
Fataskápurinn
Ég fer á hverjum degi í kjól. Það er mismunandi hvað ég
er í honum lengi en þetta algjörlega reddar deginum.
Stundum fylgir hvítvínsglas eða kokteill með í boðinu.
Lækkaður vísareikningur
Það er mikill sparnaður að vera svona heima, Port 9 og
fleiri fara mjög illa út úr þessu hangsi mínu heima.
Maðurinn minn
Ég hef unnið með þessari elsku í 25 ár en nú erum við í
fæðingarorlofi sem aldrei var tekið eftir að yngsti sonur
okkar fæddist fyrir 24 árum. Við njótum þess að knúsa
krakkann og leika við hann, eða þannig.
Yfirvöld hvetja lands-menn til að halda sig sem mest heima og það reynir á þolrif margra, samvera fjölskyldna verður meiri og þykir
sumum jafnvel nóg um. Þótt ekki sé
gert lítið úr alvarleika faraldursins
sem nú ríður yfir heiminn né afleið-
ingum hans fyrir efnahag heimila
og fyrirtækja þá er ekki alslæmt að
þurfa að skipta um gír og læra hvað
það er sem skiptir máli. Við fengum
nokkra landsþekkta gleðigjafa til að
nefna nokkur atriði sem gleðja þá í
samkomubanni og komumst að því
að kostirnir eru fjölmargir. Nándin
er öðruvísi þegar snerting er nánast
bönnuð og fólk finnur nýjar leiðir til
að njóta samvista við sína nánustu.
Svo er landinn farinn að baka og
prjóna sem aldrei fyrr.
Æfing í elliárunum
Bergþór Pálsson söngvari segir samkomu-bannið ágætis æfingu í elliárunum sem hann heldur að verði skemmtileg.
Samveran heilsusamleg
Þurrger er víst að verða uppselt svo að margir
eru að hafa það notalegt með ilmandi brauði,
margir spila og tala meira saman en venjulega.
Við hreinlega kynnumst upp á nýtt. Bragi
sonur minn hittir vini sína í tölvupartíum og
segist ekki hafa hitt þá jafnoft í langan tíma.
Svo var afmælisveisla á netinu í fjölskyldunni
hans Alberts. Allir voru með veitingar heima
hjá sér og spjölluðu á Teams.
Byrjaði að prjóna
Við Albert maðurinn minn tókum upp á því
að prjóna saman. Það er eiginlega eins og hug-
leiðsla og mjög heimilislegt. Einn vinur okkar
sagði að þetta væri nú það hommalegasta sem
hann hefði heyrt. Við fengum auðvitað hlát-
urskast, en sannast sagna prjónuðu afi minn
og amma í Hvítársíðu saman og afi var hið
mesta karlmenni!
Núllstilling hugans
Yfirleitt erum við flest í kapphlaupi við tím-
ann, en mörgum verður skyndilega ljóst að
margt af þessu stressandi óðagoti er engin
lífsnauðsyn. Namaste! Að vísu á þetta ekki
við um þau sem vinna í tölvunni heiman frá
sér, með börnin hangandi á öxlunum eða
hnjánum, en að minnsta kosti þarf enginn að
eyða tímanum í umferðarteppum.
Kærleikur finnur sér farveg
Pabbi, sem er 97 ára, finnur svo sem ekki
mikinn mun í sam komu banni, því hann er
oft einn og er alveg snillingur í að búa sér til
rútínu og sökkva sér í hugðarefni. Nú þarf
maður að taka sér hann til fyrirmyndar.
Ég held að eftirlaunaaldurinn verði bara
skemmtilegur!
Það kemur ekki allt í fréttum. Til dæmis fór
Hlynur, systursonur minn, með fjölskylduna
að svölunum hjá pabba og þau sungu Vorið
kemur, heimur hlýnar, hjartað mitt. Þetta
voru áreiðanlega þeir tónleikar sem hafa
snert pabba mest á lífsleiðinni.
Björk
Eiðsdóttir
bjork@frettabladid.is
4 . A P R Í L 2 0 2 0 L A U G A R D A G U R20 H E L G I N ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð
HELGIN