Morgunblaðið - 04.02.2020, Síða 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 4. FEBRÚAR 2020
✝ Guðríður Lín-eik Daníels-
dóttir fæddist 13.
september 1950 á
Fáskrúðsfirði.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun
Blönduóss 24. jan-
úar 2020. For-
eldrar hennar
voru Daníel Lúð-
víksson verka-
maður, f. 15.11.
1916, d. 22.2. 1978 og Ragn-
hildur Jóhanna Jónsdóttir
húsmóðir, f. 3.7. 1919, d. 19.1.
2005. Systkini Guðríðar eru
Guðjón Óli, f. 19.10. 1944, d.
17.4. 1971, Jakob, f. 25.1. 1947
og Lúðvík Svanur, f. 30.6.
1957.
Guðríður giftist Helga Frið-
þjófssyni, f. 25.6. 1948. Þau
Hagalín og Sigrún Agnes.
Guðríður ólst upp á Fá-
skrúðsfirði á Oddeyri sem í
dag er kaffihúsið Sumarlína
og gekk þar í Barnaskólann á
Búðum.
Hún flytur til Reykjavíkur
1970 en flytur aftur austur
1972 eftir andlát Guðjóns Óla,
bróður síns. Hún vann á yngri
árum mest við fiskvinnslu og
var aðallega heimavinnandi
eftir að Óli Daníel fæðist.
Guðríður byrjar sambúð
með Gunnari og flytur á
Skagaströnd 1996. Þar vann
hún á Dvalarheimilinu Sæ-
borg til ársins 2010. Guðríður
var virk í starfi kvenfélagsins
Einingar og félagsstarfi á
Skagaströnd.
Guðríður var mikil hann-
yrðakona. Garður þeirra
hjóna á Ránarbraut vakti allt-
af athygli fyrir einstaka
snyrtimennsku og úrval
blóma.
Útför Guðríðar Líneikur fer
fram frá Akraneskirkju í dag,
4. febrúar 2020, klukkan 13.
skildu. Sonur
þeirra er Óli
Daníel Helgason,
f. 15.3. 1972. Guð-
ríður giftist Gunn-
ari Reynissyni, f.
9.2. 1950, þann 28.
júní 1997. Synir
Gunnars af fyrra
sambandi eru: 1)
Sigurður Sævar, f.
1973, giftur Theo-
dóru Hauksdóttur,
f. 1970. Þeirra börn eru Davíð
Haukur, Pétur Gunnar, Matt-
hías Jakob og Karen Ósk. 2)
Björn Reynir, f. 1976, giftur
Maríu Hrönn Valberg, f. 1976.
Dætur þeirra eru Eydís Eva,
Ásrún Björg og Guðný Júlía.
3) Elvar Smári, f. 1981, giftur
Örnu Hagalínsdóttur, f. 1982.
Þeirra börn eru Hólmar
Fósturlandsins Freyja,
fagra vanadís,
móðir, kona, meyja,
meðtak lof og prís.
Blessað sé þitt blíða,
bros og gullið tár.
Þú ert lands og lýða
ljós í þúsund ár.
(Matt. Joch.)
Amma Gauja eins og við
köllum hana alltaf kom inn í líf
okkar fyrir um aldarfjórðungi.
Hún hafði þá kosti að geta
ófeimin talað við alla og gefið
sterkt jákvætt og smitandi
bros.
Alltaf til í að hjálpa þeim
sem vantaði hjálp. Hún og afi
Gunni höfðu verið kærustupar
á unglingsárunum en tóku upp
þráðinn sem frá var horfið um
20 árum síðar.
Þetta hefur okkur alltaf þótt
svo rómantískt. Börnin okkar
hafa notið þess að vera með
þeim hjónum á Skagaströnd.
Þar náðu börnin okkar að sjá
húnvetnska hesta í formi risa-
eðlna og risaeðluunga. Á Rán-
arbrautinni hefur alltaf verið
nóg til af ást og kossum, mjólk
og kexi, spennandi dóti og ekk-
ert stress. Við kveðjum nú
elsku ömmu Gauju með mikl-
um söknuði. Blessuð sé minn-
ing þín.
Sigurður, Theodóra
og börn (Davíð Haukur,
Pétur Gunnar, Matthías
Jakob og Karen Ósk).
Við sitjum hér og skoðum
gamlar myndir sem sýna glað-
ar stundir.
Það var alltaf gaman að
koma til þín og afa á ströndina.
Þú varst svo mikill fagurkeri,
bæði með heimilið ykkar og
garðinn.
Það fór næstum heill dagur í
að njóta þess að ganga um hús-
ið ykkar og garðinn og horfa á
hvað allt var fallegt, vel upp-
stillt og vel samsett. Við erum
þakklát fyrir þann tíma sem
við fengum með þér, elsku
amma Gauja, fengum að kynn-
ast þér og vera vinir þínir en
þannig komstu fyrst og fremst
fram við okkur, sem vinur okk-
ar.
Sigrún Agnes minnist þess
hvað henni fannst gaman þegar
þú fíflaðist í henni og kallaðir
hana Skellibjöllu Smáradóttir
en þú hafðir einkaleyfi á því
nafni.
Hólmar hlær og talar um
hvað þú varst með skemmti-
legan húmor, náðir alltaf að
setja allt upp í skemmtilegt
samhengi sem hægt var hlæja
að og svo varstu alltaf til í að
horfa á alla landsleiki, alveg
sama hvaða leiki svo lengi sem
það var landsleikur.
Smári er þér ævinlega þakk-
látur fyrir hvernig þú tókst á
móti honum á ströndinni eftir
að Búri gamli kvaddi okkur. Þú
varst sannur vinur í raun með
fullkominn skilning á því hvað
gæludýrin skipta miklu máli
enda gerðir þú sjálf ekki upp á
milli manna og dýra. Það sýndi
sig líka þegar þú komst til okk-
ar, Mosi fékk athygli þína
óskipta og fylgdi þér eins og
skugginn.
Hann naut þess að kúra hjá
þér og rölta með þér út til að
fá ferskt loft.
Arna minnist þess hvað það
var alltaf gaman þegar þið
skelltuð ykkur í búðarölt en þið
áttuð það sameiginlegt að njóta
þess að skoða og kaupa falleg
föt. Þið fenguð svo hláturskast
í fyrra þegar þið fóruð í
ónefnda skóbúð og náðuð að
kaupa ykkur eins skó. Þið átt-
uð líka ófáa kaffibollana saman,
sem var iðulega skolað niður
með Lindubuffi. Þá var farið
yfir heima og geima og þú
sagðir sögur af fólkinu þínu
fyrir austan sem þú varst svo
stolt af.
Elsku amma Gauja, við er-
um þakklát fyrir að hafa fengið
að leiða þig og hjálpa þér í
gegnum veikindaferlið þitt. Þú
kenndir okkur að meta lífið á
annan hátt og ef veikindin hafa
gert eitthvað þá styrktu þau
fyrst og fremst samband okkar
við þig.
Elsku amma Gauja, við met-
um þína vináttu og munum
þakka hana allt okkar líf.
Myndir þínar og minning mun
lifa um ókomna tíð.
Þín
Arna, Smári, Hólmar
Hagalín og Sigrún Agnes.
Gauju hitti ég í fyrsta skipti
þegar Gunnar bað mig um að
ná í konu fyrir sig á Akureyri
en hann var á sjónum. Ég
hlýddi auðvitað og var spennt
að hitta þessa gömlu kærustu
Gunnars en þau höfðu verið
par rétt fyrir tvítugt og náðu
að hittast aftur 46 ára og
smullu saman. En um leið var
ég afar stressuð því ég vissi
ekki alveg hvað ég var að fara
út í og hvort það yrði hægt að
halda uppi samræðum við
þessa konu. En áhyggjurnar
hurfu út í veður og vind þegar
við settumst niður á kaffihúsi
og fengum okkur væna tertu-
sneið hvor en það var hennar
líf og yndi að fá góða tertu.
Við náðum vel saman og töl-
uðum lengi saman og svo alla
leiðina á Ströndina.
Gauja var ótrúlega öflug
kona þegar kom að veisluhöld-
um og eiginlega ómissandi og
því voru ekki haldnar giftingar
né fermingar nema hennar nyti
við.
Hún og Gunnar sáu um ótal
veislur í gegnum tíðina og
unnu þau saman sem eitt.
Eitt helsta áhugamál Gauju
var kettir. Hún átti alltaf ketti
eftir að hún flutti á Skaga-
strönd, kom nú með einn að
austan en síðustu tuttugu ár
átti hún þá Stewart og Ými.
Þeir voru drengirnir hennar og
hennar augasteinar.
Gauja naut sín í ömmuhlut-
verkinu og fengu dömurnar
mínar sinn skerf af hár-
greiðslustundum hjá ömmu
sinni, henni fannst afar gaman
að kaupa falleg föt á þær og
prjóna húfur og trefla í bleik-
um neonlit enda Gauja litaglöð
kona og var yfirleitt klædd í
fallega og bjarta liti, man ekki
eftir henni í svörtum fötum.
Okkur hjónin langar að
þakka Obbu, Ásthildi og Guggu
fyrir einstaka vináttu og hjálp-
semi í garð Gauju og einnig
Sigríði hjúkrunarfræðingi og
starfsfólki sjúkrahússins á
Blönduósi fyrir umhyggju og
alúð í hjúkrun hennar.
Takk, Gauja mín, fyrir ótal
spjallstundir við eldhúsborðið
þegar við bjuggum saman,
takk fyrir að vera yndisleg
amma og takk fyrir að vera
frábær tengdamamma sem
naut þess að hafa fjölskylduna
í kringum sig og monta sig af
barnabörnunum.
Hvíl í friði með Ými og góða
ferð í Sumarlandið, þú verður
mér alltaf kær.
Hver minning dýrmæt perla að
liðnum lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug
þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sig.)
María Hrönn Valberg.
Að heilsa og kveðja það er
gangur lífsins. Það var sárt að
fá þá frétt að elsku Guja mág-
kona væri dáin og að ég sæi
hana aldrei aftur. Ég minnist
hennar með sárum söknuði.
Hugsunin um að ég fari aldrei
með henni aftur í berjamó er
sár, það fannst okkur svo gam-
an. Sakna þess að ég fái aldrei
góða matinn hennar og kök-
urnar, hún var snillingur í eld-
húsinu. Hún bakaði svo góðar
kökur þegar hún Brynja dóttir
mín fermdist. Elsku Guja var
barnabarni mínu henni Ragn-
hildi Brynju svo góð. Ragn-
hildur Brynja kallaði hana
Guju ömmu. Þegar Guja og
Helgi slitu samvistum og hún
flutti til Skagastandar var svo
erfitt fyrir okkur sem eftir
vorum á Fáskrúðsfirði að
sætta okkur við það því langt
var á milli. Guja byrjaði að búa
með Gunnari Reynissyni og
hann hefur reynst henni afar
vel. Dýravinur var hún og átti
oftast tvo ketti. Hólmfríður
Jónanna yngri dóttir mín sem
fermdist ekki fékk veislu sem
Guja hjálpaði við. Ég fór oft á
sjúkrahús með mín veikindi og
annarra fjölskyldumeðlima, þá
var Guja alltaf til staðar fyrir
mig til að sjá um heimilið okk-
ar. Svo veiktist Guja og þá gat
ég endurgoldið henni greiðann.
Ég minnist þess vel þegar ég
lenti í uppskurði með mitt
mein rétt fyrir jól eða 17. nóv-
ember 1987, þá bakaði hún fyr-
ir mig. Elsku Guja mín og okk-
ar sem lifum hana verður
jarðsungin á Akranesi 4. febr-
úar næstkomandi kl. 13, þar
sem hún mun bíða eftir sínum
heittelskaða Gunna sínum eins
og hún kallaði hann alltaf. Nú
eru tvö af fjórum systkinum
látin, Óli bróðir hennar fórst í
Hornarfjarðarósnum með Sig-
urfara, en hann fannst ekki
fyrr en um hálfu ári seinna.
Þetta gerðist fermingarárið
hans Lúlla bróður hennar. Nú
ætla ég ekki að hafa þetta
lengra. Ég vil votta öllum
hennar ættingjum og vinum
samúð mína. Hvíl þú í friði,
elsku mágkona.
Í bljúgri bæn og þökk til þín,
sem þekkir mig og verkin mín.
Ég leita þín, Guð, leiddu mig,
og lýstu mér um ævistig.
Ég reika oft á rangri leið,
sú rétta virðist aldrei greið.
Ég geri margt sem miður fer,
og man svo sjaldan eftir þér.
Sú ein er bæn í brjósti mér,
ég betur kunni þjóna þér.
Því veit mér feta veginn þinn
og verðir þú æ Drottinn minn.
(Pétur Þórarinsson)
Þín
Dóra Jóhannsdóttir.
Þær fréttir bárust að Gauja
á Oddeyri væri dáin. Gauja á
Oddeyri eins og hún var oftast
kölluð en Oddeyri var hennar
æskuheimili. Alltaf bregður
manni jafn mikið þótt ég hafi
vitað að Gauja væri búin að
vera veik.
Ég man mín fyrstu kynni af
Gauju, ég var ung að árum og
fór með mömmu minni, Lillu á
Svalbarðseyri, í heimsókn inn á
Oddeyri reglulega. Gauja hafði
flutt að heiman eins og lög
gera ráð fyrir en var flutt heim
aftur með fjölskyldu. Hún átti
einn son sem heitir Óli Daníel.
Vá hvað ég man eftir honum,
lítill glókollur sem ég fékk oft
að passa í fallegu rauðu kerr-
unni hans. Mér fannst það vera
forréttindi að passa Óla Daníel.
Hvern einasta aðfangadag í
mörg herrans ár kom ég með
mömmu minni í heimsókn inn á
Oddeyri, þar sem Gauja og
Ragnhildur (Ranka) mamma
hennar voru búnar að undirbúa
jólin. Þar fékk ég jólakökur,
randalín með sultu á milli og
mjólk. Þennan eina dag á ári
fékk ég að koma inn í betri
stofuna og sjá jólin á Oddeyri.
Það var svo gaman og mikil
upplifun. Þó svo að jólin hafi
verið hjá þeim eins og öðrum
var eitthvað sérstakt við jólin á
Oddeyri, svo mikil jólalykt.
Gauja og mamma voru miklar
vinkonur. Þær áttu sama af-
mælisdag en voru langt í frá
að vera jafn gamlar. Það
skemmtilega við þær var að
þær sögðust alltaf vera 18 ára
ef þær voru spurðar um aldur.
Þegar eitthvað stóð til heima
kom Gauja með sitt skemmti-
lega fas og hjálpaði til við að
baka, setja á tertur eða hvað
sem var. Ég man að það var
alltaf tilhlökkunarefni þegar
Gauja var að koma og mamma
mín fór í sérstaklega skemmti-
legan gír þegar von var á
Gauju.
Ég stofnaði fjölskyldu og
flutti seinna suður. Ég man
þegar ég flutti suður að minn
helsti söknuður var að koma
ekki inn á Oddeyri á aðfanga-
dag og finna jólin nálgast. Er
ég flutti heim aftur urðu sam-
skipti okkar Gauju mikil og
kom Gauja oft til mín (Jó-
hönnu frænku eins og hún
kallaði mig) og hafði gaman af
mínum börnum. Við unnum
saman á Goðaborg sem var og
hét og skemmtum okkur mjög
vel. Stundum var stuðið svo
mikið að við hlustuðum á lög
við vinnuna og sungum með.
Ég man að okkar uppáhalds-
lag þá var lagið með Brimkló
„Ég las það í Samúel“ og
sungum við eins og enginn
væri morgundagurinn. Óli
Daníel sonur Gauju vann líka
á Goðaborg og vorum við Óli
mestu mátar. Gauja átti mjög
auðvelt með að hafa líf og fjör
í kringum sig. Þannig þekkti
ég Gauju mína.
Síðar fluttist Gauja á
Skagaströnd og gifti sig þar,
Gunnari eftirlifandi eigin-
manni sínum, og bjuggu þau
sér fallegt heimili þar.
Elsku Gauja mín, ég veit að
þú dansar um af gleði þar sem
þú ert núna og með okkar
fólki. Elsku Óli Daníel og
Gunnar, mínar innilegustu
samúðarkveðjur vegna fráfalls
elsku Gauju. Einnig sendi ég
öðrum fjölskyldumeðlimum og
aðstandendum Gauju innilegar
samúðarkeðjur.
Hin gömlu kynni gleymast ei,
enn glóir vín á skál!
Hin gömlu kynni gleymast ei
né gömul tryggðamál.
(Árni Pálsson þýddi)
Þín frænka,
Jóhanna Kristín
Hauksdóttir.
Guðríður Líneik
Daníelsdóttir
HINSTA KVEÐJA
Elsku amma Gauja.
Við söknum þín og vild-
um að við hefðum getað
kvatt þig almennilega. Þú
gast alltaf látið mann
hlæja. Sama hvað kom fyrir
þig, þá varstu alltaf jákvæð
og sterk. Við áttum yndis-
legar stundir saman sem
við munum aldrei gleyma.
Við munum til dæmis aldrei
gleyma þegar þú varst að
passa okkur á Skaga-
strönd, og við hlupum út
með bleiur á hausnum með
þig eltandi okkur. Það var
alltaf skemmtilegt í kring-
um þig, elsku amma. Við
erum þakklátar fyrir þig og
það sem þú hefur gert fyrir
okkur.
Þótt við viljum hafa þig
lengur hér hjá okkur þá
ertu á betri stað núna og þú
verður alltaf í okkar hjarta.
Þín barnabörn,
Eydís Eva og Ásrún
Björg Björnsdætur
Elsku amma Gauja.
Þú varst mjög góð amma
og mér fannst gaman að
vera með þér. Þú varst
mjög góð að naglalakka
þig, alltaf með fallegar
neglur og málaðir þig fal-
lega. Og þú varst fyndin, já-
kvæð og hugrökk. Ég vildi
að ég gæti hitt þig aftur en
ég veit að þér líður betur
núna.
Ég elska þig, amma
Gauja.
Þín
Guðný Júlía.
Ástkær móðir okkar, amma og langamma,
EYRÚN PÉTURSDÓTTIR
frá Siglufirði,
sem lést á heilbrigðisstofnun Siglufjarðar
laugardaginn 25. janúar, verður jarðsungin
frá Siglufjarðarkirkju laugardaginn
8. febrúar klukkan 14.
Þorsteinn Þormóðsson
Þorsteinn Þórsteinsson Una Marsibil Lárusdóttir
Halldóra María Þormóðsd. Valdimar L. Birgisson
Pétur Þormóðsson
barnabörn og barnabarnabarn
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir, afi
og langafi,
HILMIR JÓHANNESSON,
lést á Heilbrigðisstofnuninni á Sauðárkróki
fimmtudaginn 30. janúar.
Útförin fer fram frá Sauðárkrókskirkju
föstudaginn 7. febrúar klukkan 14.
Hulda Jónsdóttir
Guðrún S. Hilmisdóttir Gunnar Sigurjónsson
Jóhannes Hilmisson Ásta Emma Ingólfsdóttir
Eiríkur Hilmisson Bergrún Ingimarsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
STEFÁN LÁRUSSON,
Strikinu 12, Garðabæ,
áður Þinghólsbraut 25,
Kópavogi,
lést 25. janúar. Útförin fer fram frá
Kópavogskirkju fimmtudaginn 6. febrúar klukkan 13.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir. Þeim sem vilja
minnast hans er bent á gluggasjóð Kópavogskirkju eða
minningarsjóð Landspítalans – lyflækningasvið.
Ólöf Sigríður Jónsdóttir
Jón Lárus Stefánsson Hildigunnur Rúnarsdóttir
Stefán Stefánsson
Guðrún Svava Stefánsdóttir Guðmundur I.A. Kristjánsson
Björn Grétar Stefánsson Katrín Dögg Teitsdóttir
og barnabörn