Morgunblaðið - 04.02.2020, Side 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 4. FEBRÚAR 2020
✝ Marín GuðrúnMarelsdóttir
var fædd 29. apríl
1936 í Klöpp í
Grindavík. Hún
lést á Hrafnistu í
Reykjanesbæ 25.
janúar 2020.
Hún var dóttir
hjónanna Eiríku
Guðrúnar Bjarna-
dóttur, f. 15.5.
1906, d. 24.6. 1990
og Guðmanns Marels Guð-
mundssonar, f. 12.5. 1900, d.
4.2. 1936 og var fjórða í röðinni
af 5 systrum.
Systur hennar eru Bjarnveig
Sigríður Marelsdóttir, f. 9.9.
1930, d. 17.9. 2017, Ásdís Mar-
elsdóttir, f. 23.9. 1931, Svala
Marelsdóttir, f. 18.1. 1934 og
Jónína Sigurðardóttir, f. 1.10.
1942.
Marín giftist 10.4. 1955 eft-
irlifandi eiginmanni sínum,
Guðjóni Gunnari Ólafssyni, f.
21.1. 1935, frá Keflavík. Guðjón
er sonur Guðrúnar Hannes-
1967, gift Jóhannesi Thorberg,
f. 10.7. 1966. Börn þeirra eru
Gerður Sara, f. 23.5. 1990 og
Ólafur Gunnar, f. 29.6. 1992.
5) Særún, f. 11.12. 1972, gift
Bjarna Stefánssyni, f. 14.4.
1972. Börn þeirra eru Patrekur
Sólimann, f. 12.6. 2006 og
Sindri Sólimann, f. 26.7. 2009.
Marín ólst upp hjá móður
sinni og systrum í Klöpp í
Grindavík til 12 ára aldurs, þá
fluttu þær til Reykjavíkur.
Marín var 16 ára þegar hún
flutti til Keflavíkur og fór að
vinna hjá Hamilton á flugvell-
inum, þar hitti hún Guðjón og
fóru þau að búa 1955 á Sól-
vallagötu 2. Þau keyptu sína
fyrstu íbúð á Sólvallagötu 44
og bjuggu þar í nokkur ár. Síð-
an byggðu þau hús á Langholti
16 og bjuggu þar í 40 ár. Þau
fluttu á Víkurbraut 15 og
bjuggu þar þangað til Marín
veiktist og fór á Hrafnistu.
Marín var heimavinnandi þeg-
ar börnin voru ung og fór eftir
það að vinna í frystihúsi fjöl-
skyldunnar. Frá 1980 vann
Marín hjá Kaupfélagi Suður-
nesja þar til hún hætti árið
2000.
Útförin fer fram frá Kefla-
víkurkirkju í dag, 4. febrúar
2020, klukkan 13.
dóttur, f. 14.5.
1907, d. 28.8. 2000
og Ólafs Sólimanns
Lárussonar, f.
28.12. 1903, d.
28.7. 1974.
Börn Marínar og
Guðjóns eru:
1) Bjarni, f. 19.9.
1955, giftur Mar-
gréti Hreggviðs-
dóttur, f. 5.3. 1958.
Börn þeirra eru
Kristbjörg, f. 10.2. 1981 og
Guðjón Gunnar, f. 10.8. 1984.
2) Svala Erna, f. 4.2. 1957,
gift Jonathan Cutress, f. 15.2.
1960. Börn þeirra eru Marín
Rós, f. 2.1. 1980, faðir hennar
er Guðmundur Karl Ingvason,
og Róbert Daníel, f. 20.3. 1993.
3) Íris Björk, f. 24.1. 1964,
gift Erni Garðarssyni, f. 27.9.
1963. Börn þeirra eru Sigríður
Dögg, f. 10.12. 1982, Garðar
Örn, f. 14.3. 1988, Eva Mjöll, f.
22.8. 1991 og Marel Sólimann,
f. 11.2. 1999.
4) Eiríka Guðrún, f. 20.7.
Elsku mamma.
Tárin streyma í stríðum straumum
Hvað geri ég án þín, elsku mamma
mín?
Hvernig get ég lifað út daginn?
Allt er svo tómlegt hér án þín!
Stóllinn sem þú sast svo oft í
Ég horfi á hann oft á dag
bara ég gæti fengið þig til baka
þá myndi allt komast aftur í lag
en sú draumastund mun aldrei koma
raunveruleikinn blasir mér við
að kveðjustund okkar er komið
og þú gengur í gegnum hið gullna hlið
minningar um þig um huga minn reika
margar góðar eru í skjóðunni þar
við áttum svo marga góða tíma
já mikið um gleði hjá okkur þá var
ávallt gat ég til þín leitað
aldrei hunsaðir þú mig
reyndir alltaf mig að hugga
ó, hve sárt er að missa þig!
Takk fyrir að vera mín móðir
Takk fyrir mig að þola
Takk fyrir að vera mín öxl
þegar ég hef þurft að vola
Ég veit að þú munt yfir mér vaka
verða mér alltaf nær
Þú varst og ert alltaf mér best
Elsku móðir mín kær
(Katrín Ruth)
Kveðja, þín dóttir
Særún.
Ég skal mála allan heiminn elsku
mamma,
eintómt sólskin, bjart og jafnt.
Þó að dimmi að með daga kalda og
skamma,
dagar þínir verða ljósir allir samt.
Litlu blómin, sem þig langar til að
kaupa,
skal ég lita hér á teikniblaðið mitt.
Ég skal mála allan heiminn elsku
mamma,
svo alltaf skíni sól í húsið þitt.
(Hinrik Bjarnason)
Þetta lag hefur ekki farið úr
huga mér síðan mamma byrjaði
ferlið sitt, að fara yfir í sumar-
landið.
Elsku mamma.
Takk fyrir allt sem þú kenndir
mér og allt sem þú reyndir að
kenna mér en gekk misvel. Allt
sem þú og pabbi hafið gert fyrir
mig. Ég get ekki skilið ennþá af
hverju það þarf að þrífa innan úr
skápunum vor og haust. Og mér
finnst leiðinlegt að þrífa en ég
reddaði því með að fá mér konu
hingað heim. Allir vinir mínir
voru velkomnir heim til okkar og
það voru ófá partý á Langholtinu.
Í nokkur skipti brotnaði eitthvað
og þið fenguð þá símtal eða heim-
sókn frá þeim vinum um að þeir
skulduðu hurð eða glugga. Og því
var bara reddað. Þú kenndir mér
að vera góð mamma og amma, að
elda og baka. Ég kann ekki að
strauja en Bússi er orðinn mjög
klár í því, það er þér að þakka.
Þú varst besta mamman og
amman fyrir mig og mín börn. Þú
varst svo klár að sauma, saum-
aðir allt á okkur systkinin og ég
man þegar ég fór í Álnabæ og
keypti bleikt efni og bað þig um
að sauma jakkaföt á mig. Bleiku
jakkafötin voru æði og voru oft
lánuð og strákavinir mínir notuðu
þau óspart. Ég fékk reyndar
saumavél og reyndi að laga ým-
islegt en ég lagði henni þegar þú
komst til mín og ég sýndi þér
stolt sængurverið sem að ég hafði
stytt. Jú jú, þú sagðir: „Vel gert
en af hverju notaðir þú gulan
tvinna á hvítt sængurver? Af því
að ég átti ekki hvítan tvinna. „Ei-
ríka Guðrún, hún amma þín snýr
sér við í gröfinni!
Við fórum með þér og pabba í
margar ferðir til margra landa og
það var svo gaman hjá okkur.
Dýrmætar minningar fyrir mig.
Elsku mamma mín, þín er sárt
saknað en ég er svo fegin að þú
fékkst hvíldina sem þú þráðir svo
mikið. Ég vona svo að afi Marel
hafi tekið á móti þér þar sem að
þú fékkst aldrei að hitta hann.
Elsku mamma, ég elska þig og
sakna þín.
Eiríka Guðrún Guðjónsdóttir.
Elsku amma mín.
Ég vissi alltaf að þessi dagur
myndi einhvern tíma koma. Samt
vonaði maður að hann kæmi aldr-
ei.
Ég var svo heppinn að eiga þig
sem ömmu. Í raun það heppinn
að þú varst mér í raun ekki bara
amma, heldur önnur mamma.
Mamma tvö. Þegar við fluttum
frá Keflavík kom nú fljótt í ljós að
ég var ekki að fara að vera bara í
Hafnarfirði. Fljótt eftir flutning
gerði ég foreldrum mínum það
ljóst að ég væri ekki að fara að
æfa með Haukum. Nánast hverja
helgi var ég hjá þér og afa. Það
var svo gott að vera hjá ykkur.
Það var dekrað við mann allan
daginn, allan sólarhringinn.
Fljótlega breyttust helgarnar í
það að flytja til ykkar yfir sum-
artímann.
Ég man alltaf eftir því að þið
afi sóttuð mig sama dag og skóla-
slitin voru í maí og mér var svo
skutlað til baka á skólasetningu í
ágúst. Svona var þetta sumar eft-
ir sumar.
Þú varst frábær amma og lífið
verður skrítið án þín. Við áttum
ótrúlega gott samband og ég mun
alltaf minnast þess. Það falla
gleðitár þegar ég hugsa til baka.
Við eyddum svo mörgum dýr-
mætum stundum saman. Þú
varst svo hlý og góð. Ótrúlega
dugleg, flott til fara og alltaf svo
falleg. Þú varst líka þrifaóð. Það
var aldrei skítugt hjá þér. Ég
man varla eftir þér án þess að
vera annaðhvort með svuntu um
hálsinn eða tusku í hendinni.
Á Langholti 16 var æðislegt að
vera. Ég elskaði það. Mér leið
alltaf eins og prins hjá ykkur. Ég
man alltaf eftir því að við æfðum
á morgnana og þegar maður kom
heim í hádeginu varstu alltaf með
eitthvað klárt fyrir mig til að
borða. Þú hafðir alltaf áhyggjur
af því að maður borðaði ekki nóg.
Ógleymanlegar eru keppnishelg-
arnar þegar þú smurðir nesti,
bestu samlokur í heimi. Samlok-
ur með baunasalati. Samlokurnar
voru ávallt það margar að ég held
að þú hafir gert ráð fyrir því að
ég myndi borða þær á milli leik-
hluta en ekki á milli leikja. Ég
held líka mikið upp á minning-
arnar frá öllum hittingunum og
matarboðunum. Þrátt fyrir
fjöldann mættu alltaf allir. Fastir
liðir í kringum jól. Börnin þín
héldu svo hefðunum gangandi.
Þú varst mér svo mikil fyrir-
mynd, amma mín. Ég gleymi
aldrei þegar ég kynntist Eydísi.
Við vorum nýbyrjuð saman þegar
ég tilkynnti henni að þegar við
myndum eignast stelpu, ekki ef
heldur þegar, þá myndi hún heita
Marín.
Rúmum átta árum seinna kom
í heiminn yndisleg stúlka sem
heitir Embla Marín. Í höfuðið á
þér, elsku amma mín. Ég á fal-
lega mynd af ykkur tveim sem er
mér dýrmæt. Þið náðuð að hittast
og mér er það mjög kært. Ég
mun stoltur segja henni frá þér.
Þó að sorgin sé mikil veit ég að
þú ert á betri stað núna. Minning-
arnar um þig fylla tómarúmið
sem sorgin skilur eftir sig. Ég á
nefnilega svo ótrúlega margar
fallegar minningar af þér, amma
mín, og þær mun ég geyma til
æviloka. Þið afi voruð alltaf svo
góð hvort við annað og þið geisl-
uðuð bæði. Afi hefur verið þér
eins og klettur undanfarin ár. Ég,
og við öll, lofum að passa upp á
hann.
Takk fyrir allt amma mín – ég
mun ávallt minnast þín og sakna.
Ég elska þig.
Garðar Örn Arnarson.
Elsku amma mín, ég veit ekki
hvað við barnabörnin gerðum til
að verðskulda svona æðislega
ömmu eins og þig, við allavega
unnum stórsigur í ömmulottóinu.
Þú varst alltaf til staðar, alltaf til
taks, það var alltaf hægt að leita
til ömmu, hvort sem það var til að
fá sér eitthvað að borða eða fá að-
stoð við að stytta buxur (það var
reyndar meira; ég að horfa á
sjónvarpið með afa á meðan þú
styttir buxurnar). Langholtið hjá
þér og afa var alltaf opið og þau
skipti sem ég bjó hjá ykkur fékk
maður þessa líka toppþjónustu
án þess að biðja um það, svona
var þetta bara hjá ykkur. T.d.
þegar ég var að vinna á vöktum í
Fríhöfninni og ég setti vinnufötin
í þvott og fór svo á æfingu var bú-
ið án undantekninga að pressa
buxurnar og strauja skyrtuna
þegar ég kom heim, allt tilbúið
fyrir næstu vakt. Ég man ég
sagði eitt sinn við þig, amma þú
þarft ekkert að strauja vinnufötin
það er nóg að hengja þau á
herðatré eftir þvottavélina þá
verða þau rosa slétt og fín, þú
sagðir ekkert, mögulega brostir
aðeins og viti menn næst þegar
ég mætti heim af æfingu þá lágu
vinnufötin nýstraujuð og fín á
rúminu mínu tilbúin fyrir næstu
vakt, ég nefndi þetta ekki aftur
með herðatrén en fór fram og gaf
þér knús.
Þjónustan hætti ekkert þegar
ég var svo flutt annað, þá fékk
maður iðulega símtöl viltu koma í
mat, það eru ritzbollur og auðvit-
að fékk ég alltaf að taka afgang-
inn með heim, konurnar í
vinnunni kunnu mjög vel að meta
matinn sem þú og afi voruð að
bjóða upp á. Ég verð samt að við-
urkenna að bestu símtölin voru á
sunnudögum þegar afi hringdi og
sagði; amma er að gera pönnu-
kökur.
Elsku amma, þú kenndir mér
helling líka, t.d. er það þér að
þakka að öll fötin mín eru rosa-
lega vel brotin saman, fólk hefur
haft orð á því við mig hvað fötin
eru vel brotin saman. Þú kenndir
mér að halda gosinu í opinni gos-
dós. Þú kenndir mér og okkur öll-
um, held ég, að dýr éta, menn
borða. Það er eitt sem þú kenndir
mér en ég er ekki alveg búin að
ná tökum á ennþá, en það er að
skilja aldrei neitt eftir af bjórnum
sínum, en amma, mér til varnar
þá fæ ég yfirleitt einhvern annan
til að klára hann fyrir mig. En
mikilvægast af öllu er að þú
kenndir mér að vera betri mann-
eskja.
Elsku amma, þú varst fyrir-
myndin mín og nafna, í hvert ein-
asta skipti sem kom upp í spjalli
að við ættum eitthvað sameigin-
legt, allt frá ofuráhuga á jóla-
skrauti til þrjóskunnar okkar,
sagðir þú, „það er margt líkt með
skyldum“, mér þótti alltaf rosa-
lega vænt um það.
Elsku amma, þú fékkst loksins
hvíldina sem þú þráðir en hafðu
engar áhyggjur, ég passa jóla-
skrautið okkar og við pössum öll
afa.
Elsku amma mín, þín verður
sárt saknað. Ég elska þig. Takk
fyrir mig, ég skála í einum Elep-
hant fyrir þig í kvöld.
Marín Rós.
Kær vinkona hefur kvatt okk-
ur. Ég vil þakka henni vináttu lið-
inna ára. Margar af mínum
skemmtilegri minningum eru
tengdar Möllu og Gauja, eigin-
manni hennar. Hvort sem var á
heimili þeirra eða í ótal skemmti-
ferðum okkar saman á erlendri
grundu. Þar ber hæst ferð okkar
saman í Karíbahafið og siglingu
okkar um Bretland. Þau hjónin
voru góðir ferðafélagar sem gam-
an var að ferðast með og ekki
voru síðri þær ferðir sem við
Malla fórum í saman. Áttum við
oft eftir að minnast þeirra, sér-
staklega Parísarferðarinnar.
Malla var frábær húsmóðir og
góður gestgjafi. Síðustu ár henn-
ar voru erfið heilsufarslega en
hún átti frábæran eiginmann sem
annaðist hana af kærleika og
natni.
Hjartans þakkir bæði tvö fyrir
tryggðina.
Aðstandendum sendi ég mínar
innilegustu samúðarkveðjur.
Hrafnhildur Gunnarsdóttir.
Marín Guðrún
Marelsdóttir
Sorgarfrétt barst,
afneitun,
lost.
Þetta getur ekki verið
satt.
Ég fékk mér sæti,
það var eins og tappa
hefði verið komið fyrir
í kokinu á mér.
Ég dofnaði,
gat ekkert sagt.
Þetta bara getur ekki verið.
Langar þungar mínútur.
(Sigurbjörn Þorkelsson)
Í minningu sonar míns, sem
lést langt fyrir aldur fram 49
ára gamall 18. mars 2019, lang-
ar mig að skrifa nokkur orð í
tilefni 50 ára afmælis þíns sem
hefði orðið hinn 4. febrúar 2020.
Góður drengur fallinn frá. Í
sorginni, sem engan enda ætlar
að taka, minnist ég þín með
nokkrum orðum, Stjáni minn.
Þú varst farinn að leita Guðs í
gegnum Biblíuna, dásamlegt að
vita það. Eins var með mig þeg-
ar ég var með tómarúm í hjart-
Kristján
Steinarsson
✝ Kristján Stein-arsson fæddist
4. febrúar 1970.
Hann lést 18. mars
2019.
Útför Kristjáns
fór fram 1. apríl
2019.
anu, þá fór ég að
leita Guðs og hann
mætti mér á und-
ursamlegan hátt.
Ég minnist
ferðalags sem við
ætluðum í árið
2017 en ég gat ekki
farið vegna veik-
inda svo ég bað þig
að finna ferða-
félaga. Þú varst
fljótur að finna
hann; enga aðra en fóstru þína,
hana Kötu mömmu. Þú sagðir
að þér væri sama hvort hún eða
ég færi með þér og þá var málið
leyst.
Þú lést gott af þér leiða á
margan hátt í sambandi við
góðgerðarmál þótt ég fari ekki
að tíunda það hér. Góður Guð
veit allt sem við gerum í Jesú
nafni. Þú, Stjáni minn, fékkst
góða konu, hana Ásthildi Kol-
beins. Því miður skildi leiðir
ykkar. Þekki það vel sjálf úr
minni fortíð.
Stjáni minn, ég veit að þú ert
á góðum stað þar sem þú ert
núna, í Jesú nafni. Sálmurinn
sem ég sendi þér er eftir Sig-
urbjörn Þorkelsson.
Mér finnst hann eiga vel við
núna. Ég trúi því, Stjáni minn,
að við eigum eftir að hittast þar
sem engin sorg eða myrkur er.
Bara himneskt ljós og friður í
Jesú nafni.
Þín móðir,
Kristín Kristjánsdóttir.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð við
andlát og útför föður okkar, tengdaföður,
afa og langafa,
FRIÐRIKS JÓHANNS STEFÁNSSONAR.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk Sólteigs,
Hrafnistu og Fríðuhúss fyrir góða umönnun.
Erla Friðriksdóttir Snorri Þórisson
Valur Friðriksson Ragna Björk Proppé
Örn Friðriksson Aðalbjörg Pálsdóttir
Metta Kristín Friðriksdóttir Jón Sigurðsson
Björgvin Friðriksson Brynhildur Benediktsdóttir
og fjölskyldur
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langlangamma,
ÞURÍÐUR EGILSDÓTTIR
frá Króki í Biskupstungum,
áður til heimilis í Vogatungu 25,
Kópavogi,
lést á hjúkrunarheimilinu Droplaugarstöðum 10. janúar.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Unnsteinn Egill Kristinsson Guðný Helga Jóhannsdóttir
Páll Pálmar Daníelsson
Unna Goyette John Edward Goyette
Guðjón Grétar Daníelsson Ingileif Jóhannesdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
GUÐNÝ JÓHANNA EYJÓLFSDÓTTIR,
Laufhaga 7, Selfossi,
lést í faðmi fjölskyldunnar hinn 24. janúar á
Heilbrigðisstofnun Suðurlands, Selfossi.
Útförin fer fram frá Selfosskirkju föstudaginn 7. febrúar
klukkan 14.
Hrönn Harðardóttur lungnalækni og starfsfólki
lyflækningadeildar HSU eru færðar þakkir fyrir alúð og
umhyggju.
Sveinn Þórarinsson
Steinunn Sveinsdóttir Eyjólfur Karlsson
Helga Margrét Sveinsdóttir Róbert Ólafur Grétar McKee
Linda Dögg Sveinsdóttir Árni Þór Guðjónsson
Anton Sveinn, Karitas Irma, Bjarki Þór,
Guðjón og Ársæll