Morgunblaðið - 10.04.2021, Síða 30

30 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 10. APRÍL 2021
✝
Brynja Birg-
isdóttir
Helsinghoff fædd-
ist í Reykjavík 7.
febrúar 1953. Hún
lést á heimili sínu
í Kaupmannahöfn
31. mars 2021.
Brynja var dóttir
Jóhönnu Theódóru
Bjarnadóttur, f.
1931, d. 1990, og
Birgis Þorgils-
sonar, f. 1927, d. 2011. Alsyst-
ir Brynju var Hrefna, f. 1951,
d. 2017. Uppeldisfaðir Brynju
var Guðjón Guðmundsson, d.
2019. Hálfsystur Brynju, sam-
mæðra, eru Kristín Elísabet, f.
mor, f. 2008. Leiðir Brynju og
Helga Más skildu og var hún í
sambúð með Harald Rytz í
nokkur ár. Árið 1991 giftist
Brynja eftirlifandi eiginmanni
sínum, Jan Helsinghoff, f.
1960, og bjuggu þau á Freder-
iksberg í Kaupmannahöfn.
Dóttir Jan er Susanne og á
hún tvö börn.
Brynja starfaði alla tíð að
ferðamálum, hjá Flugfélagi Ís-
lands/Icelandair í Kaupmanna-
höfn fram til ársins 1991. Eftir
það hjá nokkrum ferðaskrif-
stofum en síðustu árin rak hún
eigið fyrirtæki sem skipulagði
ferðir til fjarlægra heimsálfa
og var jafnframt umboðsaðili
ýmissa alþjóðlegra flugfélaga
á Norðurlöndum. Útför Brynju
fer fram í dag, laugardaginn
10. apríl, að viðstöddum nán-
ustu ættingjum og vinum. Hún
verður jarðsett í Frederiks-
berg Kirkegård.
1957, Anna Mar-
grét, f. 1961, og
Jóhanna Björk, f.
1968. Seinni kona
Birgis var Ragn-
heiður Gröndal og
er dóttir þeirra
Sigrún. Brynja
ólst upp í Silf-
urtúni í Garða-
hreppi. Hún giftist
árið 1971 Helga
Má Arthúrssyni,
fv. blaðamanni, f. 1951, d.
2013, og er dóttir þeirra Anna
María, f. 1971. Anna María er
í sambúð með Boris Schiøler
og eiga þau dæturnar Rakel
Gunhild, f. 2006, og Sölku Rig-
Í dag verður Brynja, systir
mín, kvödd hinstu kveðju. Það
eru tímamót sem skrýtið er að
standa á og margt sem rifjast
upp.
Brynja var aðeins tveggja ára
þegar foreldrar hennar skildu.
Hún kom með mömmu í nýtt
hjónaband og saman ólumst við
upp í Silfurtúni í Garðahreppi
þar sem pabbi reisti hús yfir
okkur fjölskylduna. Brynja var
átta árum eldri en ég og fór ung
að heiman svo ég man ekki sér-
staklega mikið eftir henni úr
barnæsku annað en það að hún
gat verið fyrirferðarmikill ung-
lingur.
Árið 1973 flutti Brynja, ásamt
þáverandi eiginmanni, Helga
Má, og dóttur þeirra, Önnu Mar-
íu, til Kaupmannahafnar þar
sem hún hefur búið síðan. Hún
vann hjá Flugfélagi Íslands/Ice-
landair, fyrst á Kastrup og síðar
á skrifstofunni í Vester Fari-
magsgade og fetaði þannig í fót-
spor föður síns sem hafði starfað
á sömu skrifstofu tveimur ára-
tugum fyrr. Síðar stofnaði hún
eigin fyrirtæki.
Leiðir Brynju og Helga Más
skildu og hún hóf sambúð með
Harald Rytz í Klampenborg,
norðan við Kaupmannahöfn.
Eftir tíu ára sambúð skildu leið-
ir Brynju og Haralds og nokkr-
um árum síðar giftist hún eft-
irlifandi eiginmanni sínum, Jan
Helsinghoff, og áttu þau fallegt
heimili á Frederiksberg með út-
sýni yfir Søerne og önnur kenni-
leiti Kaupmannahafnar.
Vorið 1979 urðu tímamót í
systrasambandi okkar. Þá að-
stoðaði hún mig við að fá vinnu í
Kaupmannahöfn og bjó ég hjá
henni og Harald sumarlangt í
Klampenborg. Sagan endurtók
sig sumarið eftir og svo nokkr-
um sinnum eftir það. Það var
gott að eiga skjól hjá stóru syst-
ur og við gátum talað mikið og
hlegið saman, höfðum líkan
„humør“. Og þannig var þetta
allt fram til síðasta dags, við
hittumst oft eða töluðum saman
símleiðis.
Brynja, systir mín, var frekar
lágvaxin og grönn, lengst af með
svart og mikið hár, græn augu
og dökk á hörund. Hún var „lille
store“ og ég „store lille“. Brynja
var hrókur alls fagnaðar á
mannamótum, eins og fiskur í
vatni í alþjóðlegum bisness, töff-
ari sem þoldi hvorki vol né væl
og höfðingi heim að sækja.
Stjórnsöm og forn í skapi ef því
var að skipta. Hún starfaði alla
ævi við ferðaþjónustu, var sann-
ur heimsborgari og fáa þekki ég
sem hafa ferðast jafn víða og
hún gerði.
Ferðirnar til Kaupmanna-
hafnar taka nú á sig annan blæ.
Anna María, dóttir Brynju, og
hennar fjölskylda búa þar og
tekur nú við sem okkar akkeri í
borginni við Sundin. Að sama
skapi verðum við hennar stoð og
þannig deilum við á milli okkar
hluta af þeim hlutverkum sem
Brynja hafði. Anna María hefur
erft það besta frá báðum for-
eldrum; hún er allt í senn heims-
borgari og heimspekilega þenkj-
andi Vestfirðingur eins og pabbi
hennar heitinn var. Hún á tvær
dætur, þær Rakel og Sölku, og
sinnir móðurhlutverkinu vel á
milli þess sem hún skrifar hand-
rit, býr til bíómyndir og alls
kyns annars konar kúnstverk.
Við Brynja, systir mín, áttum
nokkrar stundir saman í Kaupa-
mannahöfn í byrjun þessa árs.
Það var af henni dregið og við
vissum báðar að við myndum
ekki sjást aftur. Það var gott að
geta kvatt hana augliti til aug-
lits. Far vel lille store og takk
fyrir allt og allt.
Anna (Magga) Margrét.
Tárin hverfa og kökkurinn í
hálsinum leysist upp þegar ég
hugsa til allra skemmtilegu
stundanna með Brynju frænku
minni. Það eru líka þær minn-
ingar sem maður á að varðveita
um manneskju sem lifði lífinu í
samræmi við það að bæta lífi við
árin frekar en árum við lífið. Það
er þó ekki alltaf auðvelt enda
var lífið ekki alltaf auðvelt hjá
Brynju. Öllum má vera ljóst að
það að vera einstæð móðir eða
barn einstæðrar móður er aldrei
auðvelt. Hvort tveggja upplifði
Brynja bæði sem barn á sjötta
ártugnum í Reykjavík og móðir í
Kaupmannahöfn á þeim áttunda.
Komst hún vel frá hvoru tveggja
eins og líf hennar og Önnu Mar-
íu dóttur hennar ber vitni um.
Þeim eiginleikum sem þarf til
þess að það geti gerst var hún
gædd í ríkum mæli. Hún var
töffari. Ekki þessi leðurjakka-
klæddi töffari, þótt ég muni eitt-
hvað óljóst eftir mótorhjólum
nálægt henni. Það þarf meira til
og það er ljúfleikinni. Brynja
fékk bæði góðar gáfur og þol-
gæði í vöggugjöf. Fegurð fékk
hún líka og „þetta“ óskilgreinda
aðdráttarafl eða útgeislun sem
allir þrá að fá. Jóhanna móðir
Brynju hafði alla tíð gott sam-
band við mömmu og ömmu og
man ég eftir henni með þeim
Kristínu, Önnu Margréti og Jó-
hönnu í heimsókn hjá þeim báð-
um. Minnist ég Jóhönnu móður
Brynju, sem einhverrar falleg-
ustu konu sem ég hef séð. Birgi,
föður Brynju og móðurbróður
minn, þekkti ég auðvitað vel en
engan mann hef ég þekkt sem
hafði meira af „þessu“ óskil-
greinda en hann hafði.
Myndirnar renna nú fyrir
framan mig eins og „myndir á
þili“. Hjá afa og ömmu á Hraun-
teignum með systrum hennar,
Hrefnu og Sigrúnu. Heimsókn
til Brynju á skátamót og Brynja
með Önnu Maríu nýfædda í
Blönduhlíðinni hjá Systu og
Birgi. Brynja í heimsókn hjá
mér í Edinborg þar sem íbúðar-
félagi minn stóð á öndinni yfir
henni, því hann hafði aldrei hitt
svona konu fyrr. Flestar minn-
ingarnar eru þó frá Kaupmanna-
höfn þar sem hana m.a. munaði
ekki um að taka á móti mér og
tveimur félögum að koma úr Int-
errail-ferð. Ég er nokkuð viss
um það, að Brynja á stóran þátt
í því hvað mér finnst Kaup-
mannahöfn alltaf skemmtileg
borg.
Fyrir ekki löngu síðan sendi
Brynja mér póst þar sem hún
sagði: Elsku frændi, við þurfum
að fara að hittast áður en annað
hvort okkar deyr. Höf og lönd,
Covid og krabbinn, sem kom allt
of fljótt, komu í veg fyrir það.
Við vorum þó í sambandi og töl-
uðum saman í síðasta sinn á af-
mælisdaginn hennar fyrir
nokkrum vikum. Hún var þá
sami töffarinn og áður, engin
uppgjöf, og við ætluðum að hitt-
ast strax og færi gæfist. Ég
efast um að ég muni kynnast
öðrum eins töffara og henni!
Fyrir hönd okkar Steinu,
systkina minna, Halldóru og
Þorgils Óttars, og fjölskyldna
okkar vil ég votta fjölskyldu og
vinum Brynju, sérstaklega þó
Jan, Önnu Maríu, Boris og dætr-
um, systrum Brynju og Systu
okkar dýpstu samúð. Til Brynju:
Ef það er eitthvað til sem er
„hinum megin“ vil ég hitta þig
þar!
Árni M. Mathiesen.
Brynja Birgisdóttir
Helsinghoff
✝
Óskar Friðrik
Jónsson var
fæddur í Reykja-
vík þann 17. júlí
1963. Hann lést
þann 7. mars
2021. Foreldrar
Óskars voru Jón
Valdimar Sæ-
valdsson, sem lést
þann 8. júlí 2010,
og Fanney Jóns-
dóttir.
Óskar kvæntist
Hallgerði Jóns-
dóttur árið 1996
en þau skildu árið
2003. Óskar og
Hallgerður eign-
uðust tvö börn:
Þau eru 1) Anton
Ísak, fæddur á
Englandi 11. apríl
1996, og Agnes
Ýr, fædd í Reykja-
vík 30. júlí 1999.
Lífið er sannarlega ekki eftir
uppskrift, það er löngu vitað og
margur hefur þurft að gjalda
þess dýru verði.
En ég kveð þig kæri Óskar með
sálmi Stef. Thor.:
Vertu hjá mér, halla tekur degi
herra, myrkrið kemur, dylst mér eigi.
Þegar enga hjálp er hér að fá
hjálparlausra líknin, vert mér hjá.
Drottinn minn gef þú dánum
ró, hinum líkn er lifa.
Jón Kr. Ólafsson söngvari.
Það var í nóvember 1980 sem ég
fyrst hitti Óskar vin minn. Það var
nýbúið að opna hamborgarastað-
inn Winny’s á Laugavegi 116 þar
sem ég vann á þeim tíma. Óskar
var þá 16 ára, oftast klæddur í
grængráan síðan frakka með six-
pensara og langan trefil um háls-
inn. Hann var að vinna í herrafata-
verzluninni Adam á Laugavegi.
Óskar var alltaf í stuði, brosandi og
kátur. Svo þegar ég opnaði Tomma
hamborgara á Grensásvegi 7, árið
1981, birtist Óskar og smám saman
varð hann hálfgerður heimiliskött-
ur þar. Fékk stundum að steikja og
vann öðru hvoru í aukavinnu. Ég
man að þá um sumarið var ball á
Hálogalandi uppi í Borgarfirði þar
sem voru auglýstir Tommaborgar-
ar sem aðdráttarafl.
Ég lét Óskar hafa grill og fullan
bíl af hamborgurum og brauði sem
hann tók með
á ballið og gerði sér litið fyrir að
selja hátt í 1.000 borgara á einu
kvöldi með vini sínum. Svo þegar
Hard Rock Café oppnaði í Kringl-
unni mætti Óskar og smám saman
var hann orðinn einn af okkur og
fékk viðurnefnið Óski beibí. Hann
var ýmist við dyrnar eða úti í sal,
hann var snillingur að meðhöndla
gestina og raða niður á borðin.
Þegar hann kvæntist Hallgerði
héldu þau brúðkaupið á Hótel
Borg. Mér er minnisstæð ræðan
sem faðir hans hélt, hjartnæm og
einlæg.
Ég heimsótti Óskar og Hall-
gerði í Portúgal ásamt Melkorku
dóttur minni.
Eftir að hann flutti til Kína kom
hann alltaf í heimsókn á búlluna
þegar hann var á Íslandi. Hann
kom oft með börnin og ef ekki þá
sagði hann mér stoltur hversu vel
þeim gengi. Þegar hann var fimm-
tugur fór ég á Húsavík og grillaði
ofan í gestina. Það var alltaf gaman
að vera í kringum Óska. Við hitt-
umst í enda september í fyrra og
drukkum saman kaffi á Rósen-
berg, hann var eldhress þótt eitt-
hvað væri farið að láta undan. Svo
sá ég hann í síðustu viku, við fórum
saman á fund og fannst mér eins og
hann væri að fara að braggast en
svo fór sem fór. Það kom mér á
óvart þegar ég heyrði um sviplegt
andlát hans, en svona eru nú vegir
guðs órannsakanlegir. Ég votta
börnum og aðstandendum samúð
mína og segi hvíl þú í friði elsku
Óski beibí.
Tómas Andrés Tómasson.
Óskar Friðrik
Jónsson
Samkomubann og óvenjulegar aðstæður í þjóðfélaginu
hafa leitt til þess að útfarir eru nú með breyttu sniði.
Morgunblaðið hefur brugðist við með því að rýmka reglur
um birtingu á minningargreinum.
Minningargreinasíður blaðsins standa opnar öllum þeim
sem vilja minnast ástvina eða sýna aðstandendum samúð
og samhug.
Í ljósi aðstæðna hefur verið slakað á fyrri verklagsreglum
hvað varðar útfarir í kyrrþey. Ekkert er því til fyrirstöðu að
birta minningargreinar sama dag og útför einstaklings er
gerð hvort sem hún er háð fjöldatakmörkunum eða gerð í
kyrrþey.
Starfsfólk greinadeildar Morgunblaðsins er boðið og búið
að aðstoða þá sem hafa spurningar um ritun minningar-
greina eða hvernig skuli senda þær til blaðsins.
Ekkert gjald er tekið fyrir birtingu minningagreina.
Þær eru einnig birtar á www.mbl.is/minningar.
Birting minningargreina
Sálm. 6.3
biblian.is
Líkna mér, Drottinn,
því að ég er
magnþrota,
lækna mig, Drottinn,
því að bein mín
tærast af ótta.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug vegna andláts og útfarar ástkærs
eiginmanns, föður, tengdaföður, afa
og langafa,
GUÐMUNDAR OLSEN,
Undirhlíð 3, Akureyri.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk lyfjadeildar
á SAK og starfsfólk Heimahlynningar á Akureyri fyrir alúð og
umhyggju.
Vigdís María Jónsdóttir
Ingvar Árni Olsen Hólmfríður Sigurðardóttir
Jóhann Pétur Olsen Hjördís Stefánsdóttir
Guðm. Þór Guðmundsson Helena Supee Jaimon
Díana Björk Olsen Valur Rafn Valgeirsson
afa- og langafabörn
Óli Palli, eins og
við kölluðum hann,
hóf störf hjá
Umbru, þjónustu-
miðstöð Stjórnar-
ráðsins (áður Rekstrarfélag
Stjórnarráðsins) haustið 2008.
Við skjalastjórar Stjórnarráðs-
ins eigum almennt í miklum
samskiptum og samstarfi við
starfsfólk Umbru. Óli Palli
hjálpaði okkur alltaf með bros á
vör og þolinmæði að vopni.
Hann hafði mikla þekkingu og
skilning á því tölvuumhverfi
sem við störfum í, enda gat
hann oftar en ekki leyst úr alls
kyns vandamálum og var svarið
jafnan: „Auðvitað gat ég búið til
agent.“
Hann var rólegur og yfirveg-
aður og ekkert virtist koma
honum úr jafnvægi. Hann átti
iðulega frumkvæði að því að
hafa samband ef hann vissi af
einhverju sem betur mátti fara.
Það var alltaf gott að hitta hann
og þegar leið á samstarfið fór-
Ólafur Páll
Jónsson
✝
Ólafur Páll
Jónsson fædd-
ist 27. maí 1977.
Hann lést 27. mars
2021. Útför Ólafs
Páls fór fram 8.
apríl 2021.
um við að líta á
hann sem vin. Um-
ræður um útivist,
hjólreiðar og ketti
báru oft á góma
enda hans áhuga-
mál. Þegar hann
veiktist fyrst vor-
um við bjartsýn á
að hann myndi ná
að sigrast á veik-
indunum og voru
það því þungar
fréttir þegar hann var lagður
inn á nýju ári.
Við eigum eftir að sakna hans
sárt og sjáum eftir góðum
dreng og félaga. Óli Palli var
gull af manni.
Fyrir hönd starfsfólks skjala-
safna Stjórnarráðsins viljum við
færa aðstandendum Óla Palla
og samstarfsfólki hans hjá
Umbru innilegar samúðar-
kveðjur.
Alexandra Þórlindsdóttir
Birna Kolbrún Gísladóttir
Björk Birgisdóttir
Edda Rúna Kristjánsdóttir
Guðrún Birna
Guðmundsdóttir
Guðrún I. Svansdóttir
Halldóra Kristbergsdóttir
Magnhildur Magnúsdóttir
Rut Jónsdóttir
Sigurður Þór Baldvinsson.