Strandapósturinn - 01.06.1975, Blaðsíða 13

að þegar ísrekið stöðvaðist, voru þeir á Hrófbergsskipinu
staddir all-langt frá landi í svokölluðum Randarál, austur af
bænum Eyjum í Kaldrananeshreppi. Isinn þéttist nú mjög
þegar rek hans stöðvaðist og var þá svo þröngt um skipið, að
það mátti hvergi hreyfa. Skipið lá til hlés við allstóran jaka og
hlífði hann því nokkuð fyrir þrýstingi og núningi frá ísnum í
kring um það.
Var það nú til ráðs tekið, að yfirgefa skipið og reyna að
bjarga sér til lands á sundurlausum ísnum. Engum duldist, að
þetta var hin mesta hættuför, en um annað var ekki að ræða,
því ísinn gat brotið skipið í spón á hverri stundu. Þeir tóku
hákarlavað og bundu sig á strenginn með nokkru millibili,
einnig tóku þeir langan krókstjaka úr skipinu og því næst hófu
þeir hina hættulegu ferð til lands. Þar sem of langt var á milli
jaka notuðu þeirkrókstjakannmeð ótrúlega góðum árangri við
að stytta bilið á milli jakanna svo þeir gætu stokkið á milli og
skal ekki orðlengja það meira, að allir komust þeir að iandi að
lokum, en voru þá orðnir allmjög þrekaðir eftir meira en
sólarhrings fangbrögð við hafísinn og oft voru þeir í mikilli
lífshættu, sem þeim þó tókst með ótrúlegu harðfengi og
þrautseigju að bjargast frá.
Þá bjó á Eyjum Loftur ríki Bjarnason, mikill búhöldur og
sveitarhöfðingi. Veður hélstgott og engin hreyfing virtist vera á
ísnum næstu tvo sólarhringa, en þá fór ísinn að grisja og komu
auðar rennur í hann hér og þar. Þá tók formaður Hrófbergs-
skipsins það til ráða að fá lánaðan bát, fjögurra manna far, hjá
Lofti ríka og reyna að bjarga hákarlaskipinu. Var þegar lagt af
stað og eftir miklar krókaleiðir í ísnum komust þeir að skipinu.
En á skammri stundu skipast veður í lofti. Nú brá svo við, að
ísinn þéttist aftur, svo hvergi sá í auða vök. Þóttust þeir félagar
nú illa staddir og sérstaklega þótti þeim illa farið að hafa
fengið bátinn að láni hjá Lofti og verða að skilja hann eftir
líka, en hér var ekki um annað að gera. Þeir bundu bátinn
traustlega við skipið og nú hófst aftur sama hættuförin og hið
fyrra skiptið, að fara í land á lausum jökum, þeir höfðu sama
hátt á og í fyrra skiptið að þeir bundu hákarlavað á milli sín
11