Morgunblaðið - 06.10.2021, Blaðsíða 17

MINNINGAR 17
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 6. OKTÓBER 2021
heiminum á alþjóðavísu. Það má
fyrst og fremst þakka honum
fyrir alla þá matslista og grein-
ingartæki sem hafa verið þýddir
og staðlaðir á íslensku fyrir börn
og unglinga en einnig fyrir full-
orðna sem eru notaðir í dag við
greiningu og meðferð á ADHD.
Sama á við um þróun mæli-
tækja og rannsóknir á einhverfu
en þar vann hann náið með
Evald Sæmundsen sálfræðingi
og vini. Hann skrifaði fjölda vís-
indagreina sem m.a. birtust í er-
lendum vísindatímaritum. Hann
var fremstur meðal jafningja.
Páll var einstaklega góður í
samvinnu, hann hafði lag á að fá
fólk með sér, var hvetjandi og
átti auðvelt með að vekja fagleg-
an áhuga samstarfsfólks.
Páll var rólyndur og yfirveg-
aður maður, skipti sjaldan skapi
og þurfti mikið til að koma hon-
um úr jafnvægi. Þegar upp er
staðið eru kannski samveru-
stundir með Páli utan vinnu sem
sitja eftir í minningunni. Veiði-
ferðir sem voru farnar með hon-
um og Vallý konunni hans, allar
utanlandsferðirnar og ráðstefnu-
ferðirnar. Páll var lífskúnstner,
víðlesinn, vel að sér í listum og
menningu þjóða, góður tungu-
málamaður og fagurkeri og því
skemmtilegur ferðafélagi.
Kæri Páll þú kvaddir of
snemma og við þökkum þér fyrir
samvinnu og samveruna í gegn-
um öll árin. Við sendum aðstand-
endum og vinum innilegar sam-
úðarkveðjur.
Kristín Kristmundsdóttir
og Málfríður Lorange.
Kær vinur er genginn.
Ég hitti Palla fyrst í París
þegar hann var þar við nám.
Leiðir okkar áttu síðar eftir að
liggja saman og áttum við sam-
leið í rúm þrjátíu ár á barna- og
unglingageðdeild Landspítalans.
Þar var var Palli prímus mót-
or í fjölbreytilegum verkefnum
og mikil og óeigingjörn vinna
unnin á þessum árum.
Palli var framúrskarandi
fræðimaður.Hann fylgdist vel
með því sem var að gerast í
heiminum á hans starfssviði og
braut blað í greiningu á athygl-
isbresti og ofvirkni og einhverfu
á Íslandi. Það var alltaf jafn
áhugavert og gaman að taka
þátt í að framkvæma hugmyndir
sem Palli útfærði á þessu sviði.
Farnar voru ófáar námsferðir og
afrakstri þeirra komið í fram-
kvæmd undir styrkri stjórn
Palla.
Vinátta okkar varð dýpri þeg-
ar Palli kynntist góðri vinkonu
minni Margréti Vallý Jóhanns-
dóttur sem varð hans sambýlis-
kona. Við áttum saman margar
góðar stundir og stóð meðal ann-
ars til að byggja saman sum-
arbústað í Mýrdal en frá því var
snögglega horfið er við áttuðum
okkur á hve vætusamt þetta
svæði var. Alltaf var gott að
koma til þeirra, mikið spjallað
og spekúlerað,
Vallý lést eftir fremur stutta
baráttu við krabbamein í maí
2006 og bar Palli aldrei sitt barr
eftir það.
Nú er komið að kveðjustund.
Það er svo ótalmargs að minn-
ast. Ég minnist míns góða vinar
með miklu þakklæti.
Við Addi sendum fjölskyldu
Palla okkar innilegustu samúð-
arkveðjur.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama;
en orðstír
deyr aldregi,
hveim er sér góðan getur.
(Úr Hávamálum)
Rósa Steinsdóttir.
mörg samtöl og þá sérstaklega á
síðari árum þar sem farið var yf-
ir lífshlaupið og kom þar oft
fram að hann skynjaði framliðið
fólk og þá sérstaklega þá sem
voru næst honum. Pabbi upplifði
miklar breytingar á sinni lífsleið
hvort sem það var við aðbúnað,
tækni eða almenn lífskjör. Það
má segja að hann hafi fengið að
upplifa vélvæðinguna í landbún-
aði sem kemur smám saman inn
þegar hann er ungur maður þar
sem vinnuvélar tóku við flestum
verkum þar sem áður var notast
við hesta ásamt handafli.
Pabbi var mikill fjölskyldu-
maður og var mjög umhugað um
að fá að sjá afabörnin eins og
kostur var og hélst það fram á
dánardag þótt Covid-19 hafi
skyggt á þær heimsóknir síðasta
árið. Pabbi skilur eftir sig marg-
ar góðar minningar, hvort sem
það eru öll samtölin sem við tók-
um nú á síðari árum eða frá tím-
anum þegar hann var kartöflu-
bóndi í Þykkvabæ. Nú er pabbi
komin til ættingja sinna og eru
þeir bræður örugglega búnir að
hittast og taka samtalið.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama;
en orðstír
deyr aldregi,
hveim er sér góðan getur.
(Úr Hávamálum)
Elsku pabbi, ég þakka þér
fyrir allar minningarnar og Guð
blessi þig.
Sæmundur Guðlaugsson.
Elsku afi minn.
Takk fyrir sýnda þolinmæði
þegar þú reyndir að kenna mér
barnungri að spila bridge á móti
stóru frændum mínum og ég
hafði enga hæfileika, en ágæta
hönd.
Takk fyrir sjálfsstyrk þinn
þegar þú vinnulúinn settist í
sjónvarpsstólinn fyrir framan
kvöldfréttatíma Rúv og við
Hjördís ákváðum að syngja eins
hátt og við gátum ofan af efri
hæðinni, til að gleðja ykkur
ömmu.
Takk fyrir að standa alltaf
með mér og kartöflunum þínum
góðu þegar ég var talin gikkur
að vilja ekki brúnaðar kartöflur
á hátíðisdögum, heldur „bara
venjulegar“.
Takk fyrir rausnarlega launa-
umslagið mitt þegar ég fékk að
koma og hjálpa við haustupp-
skeruna í kartöflugörðunum.
Takk sömuleiðis fyrir að gera
engan greinarmun á okkur
vinnufólkinu. Allir sem einn út á
morgnana og heim á kvöldin, og
að lokinni upptökutörninni allir í
röð í stiganum að bíða eftir
launaumslaginu á skrifstofunni
þinni.
Takk fyrir að hlusta og gefa
mér fróðlega og góða punkta
þegar ég skipti alfarið yfir í
plöntufæði. Þú vissir alla tíð
hvað kartaflan gerði fyrir okkur
sem þjóð og hvað hýðið er nær-
ingarríkt.
Takk fyrir rausnarlegar mót-
tökur þegar hópurinn ykkar
ömmu tók yfir hvern fermetra í
Eyrartúninu að þiggja heitt
súkkulaði um jól.
Takk fyrir sömu góðu mót-
tökur þegar sístækkandi og
tröllvaxni hópurinn stofnaði sína
eigin „ættbálka“-hátíð um versl-
unarmannahelgi á flötinni við
Eyrartúnið.
Takk fyrir hlýja brosið þitt við
hverju sem var og glettna „oh-
hohh“-ið sem braust fram af vör-
unum þegar mögulega þurfti að
„fara að skakka leik“.
Takk fyrir opinn huga, for-
vitni og áhugann á nýjungum
sem einkenndu þig alla tíð.
Takk fyrir að líta alltaf
ánægður yfir hópinn þinn. Alla
tíð fann maður fyrir því hvað af-
komendur þínir og fólkið þitt
skipti þig miklu máli.
Afi, við gleymum aldrei rótum
okkar og höldum áfram að borða
Gullaugað góða sem ég langt
fram á unglingsárin var hand-
viss um að héti Gullauga í höf-
uðið á afa mínum Gulla.
Guðrún Höskuldsdóttir.
✝
Grétar Ingi-
mar Jónsson
fæddist á Hóli í
Sæmundarhlíð 9.
júní 1928. Hann
lést á heimili sínu
Jöklatúni 14 á
Sauðárkróki 24.
september 2021.
Foreldrar hans
voru Jón Sveins-
son, f. 14.5. 1887,
d. 17.3. 1971 og
Petrea Óskarsdóttir, f. 30.6.
1904, d. 27.12. 1998.
Systkini Grétars eru: Sig-
urður, f. 1916, d. 1994, Hall-
fríður Bára, f. 1922, d. 2019,
Sveinn, f. 1926, d. 2016, Ósk-
ar, f. 1930, Sigríður, f. 1931,
d. 2019, Bjarni Hólm, f. 1937,
Magnús, f. 1938 og Margrét, f.
1945, d. 1982.
Þann 10. ágúst 1962 giftist
Grétar eftirlifandi eiginkonu
sinni, Ingibjörgu Árnadóttur,
f. 5.5. 1937. Foreldrar hennar
voru Árni Gunnarsson, f. 1911,
Ingimar Hólm, f. 14.6. 2008,
Sveinn, f. 13.12. 2009 og Pét-
ur Steinn, f. 3.2. 2014.
Grétar byrjaði ungur að
sinna því er laut að búskap
með foreldrum sínum og síð-
ar tóku hann og Bjarni bróð-
ir hans við búinu og ráku fé-
lagsbú saman.
Búskapurinn og sveitin átti
hug hans allan og þar undi
hann sér best við öll sveita-
störfin. Hann var áhugamað-
ur um velferð í heimabyggð
og var mikill samvinnumaður
í hugsun.
Hann fylgdist vel með öll-
um málum er snertu landbún-
aðinn, einnig keppnis-
íþróttum og þjóðmálum
öllum.
Árið 2007 fluttu Grétar og
Ingibjörg í Jöklatún 14 á
Sauðárkróki.
Útför Grétars fer fram í
dag, 6. október 2021, klukkan
14, frá Sauðárkrókskirkju,
jarðsett verður í Reynistaðar-
kirkjugarði.
Streymi má nálgast á face-
book-síðu Sauðárkrókskirkju,
stytt slóð:
https://tinyurl.com/v9yxz3m8
Hlekk á streymi má finna
á: https:/www.mbl.is/andlat
d. 1991 og Mar-
grét Jóhann-
esdóttir, f. 1916,
d. 2000.
Grétar og Ingi-
björg eignuðust
fimm börn, þau
eru: 1) Árni, f.
23.1. 1962, d.
16.10. 2018, 2)
Petrea, búsett í
Kópavogi, f. 16.5.
1963, sonur henn-
ar er Fannar Árni Hafsteins-
son, f. 4.1. 2004, 3) Margrét,
búsett á Sauðárkróki, f. 20.8.
1965, gift Páli Sighvatssyni, f.
26.2. 1965, þeirra synir eru
Grétar Ingi, f. 9.1. 1994 og
Sighvatur Rúnar, f. 23.7. 1996,
unnusta hans er Lovísa Rut
Stefánsdóttir, f. 15.3. 1995, 4)
Jóhanna Ingibjörg, búsett á
Sauðárkróki, f. 17.9. 1968, 5)
Jón, búsettur á Hóli í Sæ-
mundarhlíð, f. 8.11. 1977, gift-
ur Hrefnu Hafsteinsdóttur, f.
3.4. 1980, þeirra synir eru:
Elskulegur faðir okkar fór allt-
of snögglega, en það var oft í hans
anda að ganga að hlutunum rösk-
lega. Pabbi var stoltur og dugleg-
ur bóndi á sínum búskaparárum á
Hóli og naut þess líka seinna að fá
að fylgjast áfram með búskapnum
eftir að Jón bróðir tók við. Einnig
var pabbi áhugasamur að fylgjast
með fréttum, veðri, tónlist, hand-
bolta og framhaldsþáttum í sjón-
varpi og blöðum. Pabbi var mikill
fjölskyldumaður, umhyggjusam-
ur og fylgdist vel með okkur
systkinunum og afadrengjunum
sínum. Það einkenndi líka pabba
að vera félagslyndur, gestrisinn
og jákvæður á lífið og tilveruna.
Það voru forréttindi að fá að
alast upp í stórri fjölskyldu þar
sem Petrea amma og Bjarni
frændi bjuggu líka á Hóli og tóku
virkan þátt í uppeldi og lífi okkar
systkinanna.
Elsku pabbi, hjartans þakkir
fyrir allt sem þú gafst okkur öll-
um og varst okkur alla tíð. Nú
leggur þú af stað í Sumarlandið
og hittir Árna bróður, blessuð sé
minning ykkar beggja og hið eilífa
ljós lýsi ykkur.
Þínar dætur,
Petrea og Jóhanna.
Það eru fallegar og ljúfar minn-
ingar sem streyma fram í huga
minn og hlýja mér nú þegar sökn-
uðurinn er sár yfir skyndilegu frá-
falli þínu, elsku pabbi minn. Þó
aldurinn væri vissulega orðinn
hár fylgdist þú alltaf svo vel með
öllu. Þú varst vakinn og sofinn yf-
ir okkar velferð og afastrákarnir
þínir áttu sérstakan sess hjá þér
og varst þú óspar á að tala um
hvað þeir væru allir duglegir og
flottir, stæðu sig vel í öllu því er
þeir tóku sér fyrir hendur hvort
sem það var í skóla eða vinnu.
Þú kunnir lífinu í sveitinni vel,
þið mamma voruð samheldin og
heimakær, enda nóg að gera á
stóru heimili og búskapurinn sat
fyrir.
Á Hóli var margt um manninn
og fengum við að alast upp með
föðurömmu okkar og Bjarna föð-
urbróður. Pabbi og mamma voru
með félagsbú ásamt Bjarna og
var mikil og góð samvinna með
þeim bræðrum, seinna bættist
Árni bróðir við í þann hóp. Það
voru forréttindi að alast upp í
svona stórri fjölskyldu þar sem
aldursbilið virtist ekki skipta máli
og allir voru þátttakendur í dag-
legu lífi. Pabbi var bóndi af lífi og
sál, og eftir að Jón bróðir og
Hrefna taka við búinu haustið
2007 er mamma og pabbi flytja til
Sauðárkróks voru farnar ófáar
ferðir í sveitina, og gaf það honum
mikið að geta komið og hjálpað til.
Eftir að búskap lauk var meiri
tími til að ferðast og fóru þau
nokkrar ferðir um landið með Fé-
lagi eldri borgara, það voru góðar
og skemmtilegar ferðir og miklar
lýsingar er heim kom á því sem
fyrir augu bar. Fyrir nokkrum ár-
um fór heilsa mömmu að versna
og var aðdáunarvert að fylgjast
með hve vel pabbi hugsaði um
hana.
Elsku pabbi minn, mikið sem
ég á eftir að sakna allra okkar
samverustunda, við náðum svo
einstaklega vel saman, gátum
rætt um allt á milli himins og jarð-
ar. Ég kíkti yfirleitt alltaf til þín í
hádeginu og við tókum stöðuna á
landsins málum. Eftir að þú hætt-
ir að keyra fórum við oft saman í
bílferðir og hafðir þú gaman af því
að keyra um sveitirnar og fylgjast
með búskap sveitunganna, en allt-
af lá leiðin og hugurinn í sveitina
þína. Þú varst mikill áhugamaður
og fylgdist vel með stjórnmálun-
um, körfuboltanum, fótboltanum
innanlands og utan, varst mikill
samvinnumaður og hafðir mjög
gaman af góðum söng.
Elsku pabbi, nú ert kominn til
Árna bróður og þið eflaust farnir
að vinna saman í búskapnum í
Sumarlandinu. Hafðu hjartans
þökk fyrir alla þína ástúð, um-
hyggju og kærleika.
Þótt minn elskulegi faðir
og kæri vinur
hafi nú kallaður verið heim
til himinsins sælu sala
og sé því frá mér farinn
eftir óvenju farsæla
og gefandi samferð,
þá bið ég þess og vona
að brosið hans blíða og bjarta
áfram fái ísa að bræða
og lifa ljóst í mínu hjarta,
ylja mér og verma,
vera mér leiðarljós
á minni slóð
í gegnum
minninganna glóð.
Og ég treysti því
að bænirnar hans bljúgu
mig blíðlega áfram munu bera
áleiðis birtunnar til,
svo um síðir við ljúflega
hittast munum heima á himnum
og samlagast í hinum eilífa
ljóssins yl.
(Sigurbjörn Þorkelsson)
Þín dóttir,
Margrét.
Ég hugsa um lýðsins heimanför,
um heillir jarðarbarna,
um bjartar heiðar, brok og stör,
um bláma skyggðra tjarna,
um gæfuhöld og giftuvíf,
er gengu þreytt til náða,
um konungdóm, hið kyrra líf,
í krafti frjórra dáða.
Í örfáum orðum vil ég minnast
tengdaföður míns Grétars á Hóli.
Þessar línur Stefáns Sigurðsson-
ar komu upp í hugann og ég tengi
sterkt við lokastefið í ljóðinu
„Fornar dyggðir“.
Já, það voru þessi gömlu gildi
sem voru svo skýr í huga hans,
mótuð af eigin reynslu og um-
hverfi æskunnar. Þá voru þeir
tímar að hestafl og handafl skil-
uðu því sem mest um réði í hlöðu,
heyfeng til vetrarnátta. Um það
og velferð manna og dýra var lífs-
hlaupið háð, starf bóndans var
honum allt. Engum sem kynntist
Grétari gat dulist að þar fór mað-
ur sem ekki bar verkfælni fyrir
þeim verkum sem vinna þurfti,
snerpa, ósérhlífni, áræði og kapp-
sfylli léku þar aðalhlutverk og
langt fram á efri ár var hans að-
koma skýr, hlutirnir þurftu að
ganga. Þó á allra síðustu árum
færi að draga úr hans aðkomu að
búskap var hugurinn alltaf þar,
allt fram á síðasta dag. Einstak-
ur, já brennandi áhugi fyrir því
sem í sveitinni var efst á baugi,
sauðburður, heyskapur, göngur
og réttir.
Það var svo margt sem manni
lærðist í samstarfi og samtölum
við Grétar, veður og veðrabrigði
voru byggð á fræði forfeðranna
sem skyggnt höfðu loft af bæjar-
hólnum, alls fimm ættliðir.
Það þurfti ekki að spyrja þegar
dró upp á Blönduhlíðarfjöllin að
þá var þurrt að vestanverðu, en
kæmi skúr í Skörðin vestan við
Mælifellshnjúkinn var eins gott að
hafa hraðar hendur og stuttur
tími gafst til að forða heyjum áður
en tók að rigna. Þannig var þetta
allt lesið, einnig hvar best var að
hafa féð og búsmala ef veðrabrigði
voru í lofti.
Í tæp þrjátíu ár hef ég notið
þess að tengjast Hólsfjölskyld-
unni og á þeim tíma hefur aldrei
borið skugga á okkar samskipti,
þvert á móti hef ég notið óbilandi
trausts í litlu sem stóru sem vert
er að þakka, það mótar mann og
ræktar að upplifa slíkt.
Gæfuhöld og giftuvíf, segir í
ljóðinu, hamingja Grétars var hún
Ingibjörg sem alla tíð sinnti með
honum bústörfum af sinni alúð og
natni, þau voru samvalin í leik og
starfi.
Á Hóli var glaðvært og gest-
kvæmt heimili og marga bar að
garði, öllum var tekið af sama
myndarskapnum, hann naut þess
að hitta fólk, fékk fréttir og spjall-
aði um það sem var á döfinni. Einn
dag man ég alltaf sem sérstakan
gleðidag hjá Grétari en 22. nóv-
ember 2014 var fjöldi fólks á Hóli,
opnun á nýju hátæknifjósi, en þar
naut hann sín sérstaklega vel,
ræddi við marga og er ég viss um
að fótsporin hans sáust ekki í
grasinu svo léttstígur var hann
þann dag.
Síðustu árin naut hann þess að
vera í Króknum og gat aðeins
slakað á eftir annasama starfsævi
og hélt alla tíð góðu sambandi við
systkinin sín og sitt fólk, en í þann
hóp hafa höggvist skörð síðustu
árin. Kynslóðir koma og kynslóðir
fara, með stillingu og auðmýkt lút-
um við þeim sem öllu ræður.
Að lokum vil ég þakka þann
ómælda stuðning sem þú varst
okkur Möggu og drengjunum
okkar.
Hvíl í friði.
Páll.
Grétar Ingimar
Jónsson
Okkar yndislega og kærleiksríka móðir,
tengdamóðir, amma og langamma,
GUÐRÚN RAGNA KRISTJÁNSDÓTTIR
frá Stykkishólmi,
lést í faðmi fjölskyldunnar laugardaginn 2.
október. Útförin fer fram laugardaginn
9. október frá Stykkishólmskirkju klukkan 13.
Blóm og kransar eru vinsamlega afþakkaðir. Þeim sem vilja
minnast hennar er bent á að styrkja Alzheimersamtökin.
Grétar F. Jakobsson Guðrún H. Hjálmarsdóttir
Lára Lúðvígsdóttir Sigurður G. Guðjónsson
Halldór Lúðvígsson Margrét Þ. Sigurðardóttir
María Ragna Lúðvígsdóttir Björgvin G. Sigurðsson
ömmu- og langömmubörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HULDA FRIÐBERTSDÓTTIR,
Vallargötu 7,
áður Brekkugötu 40, Þingeyri,
lést á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða, Ísafirði
28. september og verður jarðsungin frá Þingeyrarkirkju
laugardaginn 9. október klukkan 14.
Aðstandendur vilja þakka starfsfólki Heilbrigðisstofnunarinnar
bæði á Ísafirði og Þingeyri fyrir einstaklega kærleiksríka og
einlæga umönnun í veikindum Huldu undanfarna mánuði.
Streymi frá útförinni má finna á síðu Þingeyrarprestakalls.
Sigríður M. Gestsdóttir
G. Magnús Kristjánsson Hjördís Guðmundsdóttir
Ólafur Benoný Kristjánsson
Barði Kristjánsson Matthildur Björk Gestsdóttir
Friðbert Jón Kristjánsson Ásta G. Kristinsdóttir
Birkir Kristjánsson
Valdís Bára Kristjánsdóttir Björn Drengsson
Hafliði Þór Kristjánsson Alda Albertsdóttir
barnabörn, langömmubörn og aðrir aðstandendur