Morgunblaðið - 18.12.2021, Blaðsíða 39

Eitt sinn bauð Baddý hópnum
í fallega sumarhúsið í Grímsnesi
sem þau Steindór byggðu og var
notið gestrisni hennar þar. Farið
var einnig í eftirminnilega fjöl-
skylduferð með mökum og börn-
um að Flúðum.
Árið 2007 fórum við vinkon-
urnar saman til Kaupmanna-
hafnar og heimsóttum m.a. Sig-
rúnu Gísla vinkonu okkar sem
þar bjó um tíma og sýndi okkur
borgina. Var ferðin mjög
skemmtileg og Baddý hrókur
alls fagnaðar.
Baddý var Seyðfirðingur í húð
og hár og talaði oft um æsku-
stöðvarnar og heimsótti þær
reglulega. Hún hugsaði alla tíð
vel um foreldra sína.
Margt reyndi á Baddý um æv-
ina. Steindór varð bráðkvaddur
árið 2000 aðeins 52 ára. Það var
mikið áfall og erfitt fyrir hana og
fjölskylduna. En eftir fráfall
hans hefur það verið gæfa þeirra
að standa þétt saman og hlúa
hvert að öðru.
Baddý lærði snyrtifræði og
vann sem snyrtifræðingur um
tíma. Eftir lát Steindórs tók það
á að fara út að vinna á ný. En
þegar henni bauðst að gerast
skólaliði í Flataskóla tók hún því
feginshendi, átti vel við Baddý að
vinna með börnum. Síðustu
starfsárin vann hún í afgreiðslu
menntamálaráðuneytisins og
greiddi þar götu fólks með sínu
ljúfa og glaðlega viðmóti.
Við saumaklúbbssystur og
makar kveðjum kæra vinkonu
með hlýhug og þakklæti og send-
um fjölskyldu Bjarndísar og öðr-
um ástvinum einlægar samúðar-
kveðjur.
Anna, Ásta, Edda, Eva,
Fríður, Herborg, Sigríður H.,
Sigríður V., Steinunn,
Valgerður A. og Valgerður B.
Þegar ég hitti Bjarndísi Harð-
ardóttur fyrst voru hún og Stein-
dór tiltölulega nýflutt heim eftir
námsárin í Edinborg. Hún var
sérstaklega glæsileg, fínleg og
falleg, með sítt dökkt hár, tign-
arleg og hlýleg. Mér varð star-
sýnt á hana við kvöldverðarborð-
ið á heimili þeirra, hin fyrsta af
óteljandi samverustundum. Eva
Hrönn var nokkurra ára og
Fríða Dóra nýfædd. Yndislegar
báðar tvær og sú síðarnefnda var
eins og mamma hennar með mik-
inn dökkan makka og stærri og
dekkri augu en ég hafði áður séð
á barni. Ég hugsaði töluvert um
svipmót þeirra og útlit og stund-
um var minnst á að vera kynni
að franskt blóð hefði blandast því
sem ríkjandi var á Vestfjörðum á
þeim tíma sem duggur lögðu títt
að bryggju á Ísafirði. Hörður afi
var Ísfirðingur og það var oft tal-
að um franska yfirbragðið sem
hann og fleiri í fjölskyldunni
þóttu hafa. Það var ekkert til að
skammast sín fyrir þótt aldrei
væri reynt að sanna tilgátuna
eða rekja upprunann.
Áföll og ótímabær missir urðu
Bjarndísi mjög þungbær og hún
jafnaði sig aldrei fyllilega á því
reiðarslagi að missa Steindór
snögglega, langt um aldur fram,
og ári síðar kæra bróðurdóttur
sína voveiflega. Hún syrgði þau
sárt þau tæpu tuttugu ár sem lið-
in eru frá þessum erfiða tíma, og
þegar ég horfi til baka þá sé ég
að hún varð aldrei söm. Hún
naut þess að eiga góð börn og
barnabörn sem hún lagði rækt
við og góða fjölskyldu. Bjarndísi
var tekið opnum örmum á heimili
Stennu móðursystur sinnar þeg-
ar hún fluttist á unglingsárum
suður til Reykjavíkur til þess að
stunda gagnfræðaskólanám í
Austurbæjarskóla. Það var ekki í
kot vísað hjá Stennu og Árna og
þeirra börnum. Halla Maja var
yngst og ég held að í gegnum ár-
in hafi ekki liðið sá dagur að þær
töluðust ekki við eða hittust.
Halla Maja var stoð og stytta
Bjarndísar í veikindum hennar á
undanförnum árum ásamt börn-
um hennar, vinkonum og ætt-
ingjum.
Við Bjarndís vorum nánar frá
fyrstu tíð og væntumþykja henn-
ar í minn garð og minna var mér
mikils virði. Væntumþykjan var
gagnkvæm. Ég sat hjá henni
langa stund daginn fyrir andlátið
og við töluðum um lífið og dauð-
ann, fegurð hafs og himins sem
blasti við út um gluggann hennar
á líknardeildinni, frelsi fuglanna
sem svifu tígulegir fyrir utan.
Bjarndís hræddist ekki dauðann
sagði hún og við urðum sammála
um að trúa því að handan móð-
unnar miklu biðu okkar ástvinir
og endurfundir. Þótt Bjarndís
þráði lífið og ætti framan af erf-
itt með að sætta sig við að sjúk-
dómurinn væri ósigrandi þá
þráði hún líka endurfundina. Ég
er þess fullviss að þar verði fagn-
aðarfundir.
Elsku Eva mín, Fríða og
Snorri Valur og fjölskyldur, ég
votta ykkur dýpstu samúð og öll-
um þeim fjölmörgu sem þótti svo
innilega vænt um Bjarndísi
Harðardóttur.
Kristín A. Árnadóttir.
Ég man það svo vel þegar ég
kynntist þér fyrst fyrir tæpum
50 árum. Þú og Steindór nýkom-
in heim eftir námsár í Edinborg.
Þið með Evu Hrönn litla, nýflutt
í sama stigagang og við Einar,
æskuvinur Steindórs. Steindóri
lá á að kynna okkur, þú kasólétt
að Fríðu Dóru og allir kassarnir
óopnaðir. Síðan þá höfum við
verið perluvinkonur.
Við tóku ár barnauppeldis og
húsbygginga hjá okkur báðum
og þar sem við vorum heima-
vinnandi á þessum tíma hittumst
við oft með börnin, í afmælum
eða vinahittingi, enda öll ung á
þessum árum. Fyrst byggðuð þið
í Flúðaseli og síðan í Klyfjaseli.
Þið voruð bæði fagurkerar og
Steindór listhneigður og báru
heimili ykkar vitni um það. Enda
sagði ég stundum að þú værir
hefðarkona frá Seyðisfirði.
Vegna vinnu Steindórs voruð þið
um tíma bæði í Sigöldu og á
Grænlandi og þá héldum við
sambandi með bréfaskiptum, en
áður en þið fóruð til Grænlands
fæddist sonurinn Snorri Valur.
Árið 2000 fellur Steindór
óvænt frá. Það var mikið áfall
fyrir þig og börnin. Þú hætt að
vinna og ætlaðir að ferðast meira
með Steindóri. Við tóku erfiðir
tímar en vinabönd okkar treyst-
ust enn meir.
Eitt árið fórum við tvær til
Tenerife í afslöppunarferð í tvær
vikur, sóluðum okkur á morgn-
ana og gengum eftir hádegi, oft-
ast til Los Cristianos í einn bjór
og tapas. Seinna fórum við svo til
Barcelona og skoðuðum allt það
markverðasta í borginni, fórum í
búðir, sátum úti á kaffihúsum og
enduðum svo oftast með að
borða tapas í kvöldmat. Alltaf
gott veður og yndisleg ferð.
Venjan var svo að þú kæmir
upp í sumarbústað til mín á
sumrin í svokallaða „orlofsdvöl“.
Þá máttir þú ekki lyfta litla-
fingri, bara njóta, prjóna og
spjalla eins og við vorum vanar
að gera.
Fyrir tveimur árum bar ský
fyrir sólu, þú greinist með
krabbamein sem fljótt sást að
ekki varð ráðið við þrátt fyrir
meðferðir. Og nú ert þú öll, elsku
Baddý mín. Þú varst yndisleg
vinkona og okkur þótti ofurvænt
hvorri um aðra. Við gátum alltaf
sagt hvor annarri hvað okkur lá
á hjarta. Í gegnum veikindin
sýndir þú ótrúlegan kjark og
æðruleysi, hugsaðir aðeins um að
allt væri í lagi með fjölskylduna,
þeim mætti ekki líða illa.
Nú kveð ég þig, elsku Baddý
mín, með kökk í hjarta með orð-
um sem við vorum vanar að nota
þegar við kvöddumst: „Love
you.“
Elsku Eva Hrönn, Fríða
Dóra, Snorri Valur og fjölskyld-
ur, við Einar biðjum góðan Guð
að styrkja ykkur á þessum erf-
iðum tímum.
Erla Indriðadóttir.
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 18. DESEMBER 2021
Minningar
og andlát
Vefur þar sem er sameinað efni sem snýr að andlát-
um og útförum. Þar eru birtar andláts-, útfarar- og
þakkartilkynningar sem eru aðgengilegar öllum
en auk þess geta áskrifendur lesið
minningargreinar á vefnum.
Á vefnum er að finna upplýsingar um þjónustuaðila
sem aðstoða þegar andlát ber að höndum og aðrar
gagnlegar upplýsingar ætlaðar aðstandendum
við fráfall ástvina.
www.mbl.is/andlát
Minningar-
greinar
Hægt er að lesa
minningargreinar,
skrifa minningargrein
ogæviágrip.
Þjónustu-
skrá
Listi yfir aðila og fyrirtæki
sem aðstoða þegar andlát
ber að höndum.
Gagnlegar
upplýsingar
Upplýsingar og gátlisti
fyrir aðstandendur
við fráfall ástvina
Minningarvefur á mbl.is