Strandapósturinn


Strandapósturinn - 01.06.2018, Side 103

Strandapósturinn - 01.06.2018, Side 103
101 Ég var staddur út af Víkunum sem eru um miðja leið milli Miðhúsa og bæjar. Þá gerist það að þá kemur allt í einu mikill hnykkur á bátinn og hann lyftist upp stjórnborðsmegin og fer al- veg um á rönd. Og það skipti engum togum að ég féll út úr bátn- um og í sjóinn. Báturinn hélt nokkurri ferð áður en hann fór svo á hvolf. En ég dróst með hangandi í spottanum sem ég hafði vafið utan um hendina. Þetta skeður um 200 metra frá landi. En hvað varð til þess að bátnum hvolfdi? Þegar verið er að slefa rekavið eins og þarna, þá gerist það stundum að spýturnar taka að rása sitt á hvað og rykkja þá mikið í þegar þær skipta um stefnu. Þetta kemur ekki svo mikið að sök ef maður er á kjölbát. En þessi bátur er ekki með kjöl og er mjög léttur. Mín fyrstu viðbrögð eftir að báturinn var stopp og á hvolfi, var að draga mig að honum og reyna að átta mig á hvað ég gæti gert til að komast lifandi frá þessum hremmingum. Það var ekki um marga kosti að ræða. Í rauninni ekki annað en reyna að halda sér á floti. Sjórinn var ískaldur og ég gerði mér grein fyrir því að ef ég yrði lengi í sjónum mundi ég fljótt kólna og dofna. Þar sem bátur- inn var á hvolfi var enga festu að hafa á honum. En mótorinn stóð aftur úr bátnum og gat ég komið öðrum fætinum yfir hann og gat því haldið mér nokkuð upp úr sjónum. Meðan á þessu basli stóð gerði smá norðangolu þannig að bát- inn tók að reka í áttina að landi. Var ég þá nokkuð bjartsýnni að á endanum ræki bátinn og trén að landi. En þá skeður það að rekið stöðvast og allt er stopp. Drekinn hafði náð botni og þar sem hann var opinn náði hann festu í botninum. Þetta voru ekki lítil vonbrigði. Ég hafði gert mér svo góðar vonir um að reka upp í fjöru. Þá datt mér í hug að reyna hvort spýturnar gætu haldið mér uppi og þannig geta svamlað á þeim í land. Dró ég þær að mér og reyndi að fara út á þær en það var vonlaust, þær fóru bara niður þegar á reyndi. Var mér fátt til ráða og kuldinn farinn að bíta. Áður en ég fór að heiman voru dætur mínar, Guðbjörg og Hafrún, að ræða um að fara á bílnum til Norðurfjarðar. Þar sem ég var nú staddur sá ég vel til vegarins og vonaði að þær hefðu farið og væru ekki komnar til baka. Ef svo væri hlytu þær að sjá til mín. Ég hef líklega hangið þarna á bátnum um klukkutíma og ég fann að kuldinn var farinn að deyfa mig ansi mikið og athyglin farin að minnka. En þá skeður það að ég tek eftir því að bíll kem-
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186
Side 187
Side 188
Side 189
Side 190
Side 191
Side 192
Side 193
Side 194
Side 195
Side 196
Side 197
Side 198
Side 199
Side 200
Side 201
Side 202
Side 203
Side 204
Side 205
Side 206
Side 207
Side 208
Side 209
Side 210
Side 211
Side 212
Side 213
Side 214
Side 215
Side 216

x

Strandapósturinn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Strandapósturinn
https://timarit.is/publication/1641

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.