Morgunblaðið - 09.04.2022, Qupperneq 33

MINNINGAR 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 9. APRÍL 2022
✝
Guðrún Sigríð-
ur Kristjáns-
dóttir fæddist í
Reykjavík 3. jan-
úar 1956. Hún lést
á sjúkrahúsinu á
Akureyri 23. mars
2022.
Foreldrar Guð-
rúnar voru Krist-
ján Sigurðsson frá
Rangárvöllum og
Elísabet Rósin-
karsdóttir frá Snæfjallaströnd.
Þau eru bæði látin. Bræður
Guðrúnar eru Kolbeinn Rós-
inkar, f. 4. október 1957, Jak-
ob, f. 12. febrúar 1960, og Ást-
Einarssyni, 22. desember 1978.
Þeirra börn eru Elísabet, f. 16.
maí 1979, Reynir, f. 21. ágúst
1988, og Birkir, f. 16. janúar
1991. Maki Elísabetar er Að-
alsteinn J. Halldórsson. Barn
þeirra er Sigrún Lillý.
Guðrún og Gunnar keyptu
jörðina Daðastaði í þáverandi
Presthólahreppi og hófu bú-
skap 1982. Guðrún vann alla
tíð við hlið Gunnars í búskapn-
um á meðan heilsan leyfði. Ár-
ið 1996 hóf Guðrún störf við
grunnskólann á Kópaskeri.
Hún lauk B.ed.-prófi frá KHÍ
2006, tók við stöðu skólastjóra
Öxarfjarðarskóla 2008 og
gegndi því starfi til vorsins
2021.
Útför Guðrúnar fer fram frá
Húsavíkurkirkju í dag, 9. apríl
2022, og hefst athöfnin klukk-
an 11. Jarðsett verður í Húsa-
víkurkirkjugarði.
geir, f. 27. október
1972.
Fyrrverandi
maki Guðrúnar er
Jón Ólafsson. Börn
þeirra eru Kristján
Ingi, f. 27. febrúar
1973, og Ólafur
Daníel, f. 9. janúar
1975. Maki Ólafs
Daníels er Jóna
Bergþóra Sigurð-
ardóttir. Börn
þeirra eru Álfheiður Una, Guð-
rún Lilja, Jón Kristján og Sig-
urður Gunnar.
Guðrún giftist eftirlifandi
eiginmanni sínum, Gunnari
Í dag kveð ég kæra tengda-
móður mína Guðrúnu Sigríði
Kristjánsdóttur.
Þegar ég, sem ung stúlka,
kom á Daðastaði fyrir ríflega 25
árum tók Guðrún mér opnum
örmum og ég varð fljótt hluti af
fjölskyldunni. Strax sá ég að
Guðrún var algjör kjarnakona
sem vílaði ekkert fyrir sér hvort
sem var um að ræða verk innan-
húss á stóru heimili þar sem allt
var meira og minna heimabakað
og eldað frá grunni eða utanhúss
við flestallt sem tilheyrir sauð-
fjárbúskap. Meðfram þessu öllu
vann hún fullan vinnudag utan
heimilis.
Þrátt fyrir ýmis veikindi síð-
ustu áratugi gaf Guðrún aldrei
eftir og eljan og krafturinn var
slíkur að ég hef aldrei kynnst
öðru eins. Hún var einstaklega
hjartahlý kona sem hafði þann
stórkostlega kost að sjá alltaf
það besta í öllu sínu samferða-
fólki og aldrei heyrði ég hana
hallmæla nokkurri manneskju
eða dæma.
Velferð fjölskyldunnar skipti
hana miklu máli og fengu börn,
tengdabörn og barnabörn ríku-
lega að njóta. Þegar við komum í
sveitina gaf hún sér alltaf tíma
fyrir barnabörnin þrátt fyrir
annir og þau fengu að fylgja
ömmu í verkunum bæði innan
dyra og utan og komu af ömmu-
fundi full sjálfstrausts enda Guð-
rún alltaf óspör á hrósið. Eftir að
við fjölskyldan fluttum til Nor-
egs urðu heimsóknirnar færri en
börnin sóttu mikið í að eiga ró-
lega daga hjá ömmu og afa á
Daðastöðum þegar þau komu í
heimsókn til Íslands hvort sem
það var með eða án okkar for-
eldranna og eftir að Álfheiður
Una flutti aftur til Íslands átti
hún þar öruggt skjól.
Missir okkar allra er mikill en
minningin mun lifa með okkur.
Jóna Bergþóra
Sigurðardóttir.
Yndislega vinkona mín er fall-
in frá allt of snemma. Þetta gerð-
ist svo hratt. Ég var nýbúin að
tala við þig í síma og við vorum
að plana hitting í apríl þar sem
ég ætlaði að heimsækja þig í
nýju íbúðina þína, sem þú varst
svo ánægð með og þér leið svo
vel í.
Þú varst alveg einstök per-
sóna og hafðir ótrúlega hæfileika
til að vinna með börnum og hefur
hjálpað ófáum einstaklingum í
gegnum tíðina, bæði í kennslu og
almennt í mannlegum samskipt-
um. Þú áttir svo gott með að
nálgast börn og unglinga og tal-
aðir aldrei niður til þeirra, held-
ur leist á þau sem jafningja. Ég
held að fáir komist með tærnar
þar sem þú varst með hælana í
þeim efnum. Börnin mín þrjú eru
góð dæmi um þetta og kunnu
þau svo sannarlega ávallt að
meta þína nærveru og fallegu
samskipti.
Við höfum brallað margt sam-
an um ævina, enda vinkonur frá
barnaskólaaldri og áttum ein-
stakt vinasamband alla tíð. Þeg-
ar við leigðum saman á yngri ár-
um var oft fjör á hóli og skemmst
frá því að segja að við skemmt-
um okkur konunglega. Þá vorum
við líka að vinna saman í
Brauðbæ og sjoppunni í Banka-
stræti 12. Seinna hittumst við oft
með krakkana litla og áttum góð-
ar stundir. Ég man líka eftir frá-
bæru ferðinni okkar nú á seinni
árum þegar við skelltum okkur
til Edinborgar sem var algjör-
lega ómetanlegur tími saman
fyrir okkur vinkonurnar.
Þú hafðir alveg einstaka nær-
veru og einhvern veginn hef ég
alltaf upplifað mig betri mann-
eskju í hvert skipti þegar við
hittumst. Þú varst svo réttsýn og
sanngjörn og hafðir þessi ótrú-
lega jákvæðu áhrif á fólkið sem
þú umgekkst. Síðustu ár höfum
við hist eins oft og við höfum get-
að. Annaðhvort flaug ég á Akur-
eyri og þú komst akandi frá
Daðastöðum eða þú komst til
mín í borgina.
Þvílík baráttukona sem þú
varst og sýndir það best í gegn-
um veikindin þín. Þú ert hetjan
mín. Elsku Guðrún, ég kveð þig
með miklum söknuði en mun allt-
af muna hvað ég er heppin að
hafa fengið að vera hluti af þínu
fallega lífi. Ég er betri mann-
eskja fyrir vikið. Minningin þín
lifir í hjörtum okkar sem eftir
stöndum.
Innilegar samúðarkveðjur til
Gunnars, Kidda, Óla, Lísu,
Reynis, Birkis, Kolbeins, Jakobs,
Ágeirs og fjölskyldna. Ykkar
missir er mikill.
Hvíl í friði elsku vinkona.
Sigríður Sigurðardóttir
(Sigga).
Guðrún Sigríður
Kristjánsdóttir
✝
Sigríður Pétra
Þorvaldsdóttir
fæddist 15. apríl
1931 á Skálmar-
nesmúla, Austur-
Barðastrand-
arsýslu. Hún lést á
Landspítalanum 15.
mars 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Katrín G.
Einarsdóttir, f. 2.
október 1895, d. 18.
maí 1978, og Þorvaldur Pét-
ursson, f. 9. október 1887, d. 21.
mars 1942.
Systkini hennar voru Ólína
Kristín, f. 1921, d. 1987, Halldóra
ingur, f. 18. janúar 1950, faðir
hennar er Guðjón Guðnason, f.
1930, d. 2005. Maki Katrínar er
Guðm. Teitur Gústafsson, f. 5.
mars 1950. Börn þeirra eru: a)
Gústaf Elí, f. 1973, maki Kobe
Davis-Teitsson og eiga þau þrjú
börn, b) Katrín Dögg, f. 1979,
maki Björn Grétar Stefánsson og
eiga þau tvö börn, c) Kristinn
Páll, f. 1988, maki Erla Sóley
Frostadóttir og eiga þau eina
dóttur. 2) Þorvaldur Sigurðarson
vélstjóri, f. 11. apríl 1960, faðir
hans er Sigurður Guðnason, f.
1931, d. 2013. Maki Þorvaldar er
Lára Kristín Traustadóttir, f. 26.
júlí 1968. Börn þeirra eru: a) Sig-
ríður Lára, f. 1989, b) Guðrún
Margrét, f. 1992, maki Kristinn
Jón Arnarsson og eiga þau einn
son, c) Guðmundur Trausti, f.
1995, d) Kristín Brynja, f. 2001.
Útför hefur farið fram í kyrr-
þey með nánustu aðstandendum.
Finnlaug, f. 1929, d.
2007, og Þórður
Ólafur, f. 1934, d.
1992.
Sigríður ólst upp
á Skálmarnesmúla
og í Flatey en flutt-
ist til Reykjavíkur
um fermingu ásamt
móður sinni og
systkinum. Hún
byrjaði snemma að
vinna og vann ýmis
verkakvennastörf. Síðustu
starfsárin starfaði hún á Múla-
lundi.
Börn Sigríðar eru: 1) Katrín
Guðjónsdóttur hjúkrunarfræð-
Flýg ég og flýg
yfir furuskóg,
yfir mörk og mó,
yfir mosató,
yfir haf og heiði,
yfir hraun og sand,
yfir vötn og vídd,
inn á vorsins land.
Flýg ég og flýg
yfir fjallaskörð,
yfir brekkubörð,
yfir bleikan svörð,
yfir foss í gili,
yfir fuglasveim,
yfir lyng í laut,
inn í ljóssins heim.
(Hugrún)
Takk elsku mamma.
Katrín.
Amma Sigga lést eftir stutt
veikindi 15. mars sl. Til minningar
um hana vildum við Þorvaldsbörn
skrifa nokkur orð.
Líf ömmu var ekki þrautalaust.
Hún var bóndadóttir úr Flatey á
Breiðafirði en fluttist til Reykja-
víkur á unglingsárunum ásamt
Katrínu móður sinni og systkinum
eftir að Þorvaldur faðir hennar
lést. Hún var námfús, mundi enn
ljóðin sem hún lærði í barnaskóla
og rifjaði reglulega upp hvernig
þær Lauga frænka snigluðust í
kringum skólann áður en þær
hófu sína skólagöngu. Þær langaði
að fá að vera með. Hana langaði að
ganga menntaveginn en aðstæður
buðu ekki upp á það á þeim tíma
og amma þurfti ung að fara út á
vinnumarkaðinn. Hún var þræl-
dugleg og samviskusöm og sagði
okkur oft sögur af hinum ýmsu
störfum sem hún hafði unnið við í
gegnum tíðina, svo sem í fisk-
vinnslu, sælgætisgerð og sem
kaupakona í sveit. Það er kannski
ekkert skrítið að henni hafi þótt
nútímafólk komast nokkuð auð-
veldlega í gegnum lífið. Hún flutti
oft á milli staða og landshluta sem
unglingur og ung kona vegna eig-
in vinnu og Katrínar móður henn-
ar. Um tíma bjó amma í bragga í
Balbókampi í Laugarnesi hjá
Línu systur sinni og fjölskyldu.
Hún var nýbyrjuð að vinna í
frystihúsi og hafði keypt sína
fyrstu kápu þegar kviknaði í eina
nóttina. Bragginn, ásamt öllu
innbúi, brann til kaldra kola en öll
sluppu þau ómeidd þökk sé
Dodda, bróður ömmu. Þetta
markaði djúp spor á líf hennar.
Amma var alltaf með puttann á
púlsinum, tilbúin að ræða hin
ýmsu mál og lá ekki á skoðunum
sínum. Hún gat bæði verið hnyttin
og beinskeytt í senn. Gerði grín en
þó mest að sjálfri sér. Hún sagði
skemmtilegar sögur frá lífinu í
gamla daga og bar saman við nú-
tímann, sem henni þótti stundum
svolítið skrítinn. Á gamalsaldri
lærði hún á samfélagsmiðla og
notaði þá óspart til að fylgjast með
nýjustu tískustraumum, heilsu-
ráðum og málefnum líðandi stund-
ar. Hún naut þess að fylgjast með
fólkinu sínu á miðlunum og lét vita
ef of langt hafði liðið frá síðustu
myndbirtingum. Hún lagði mikið
upp úr því að koma vel fyrir og fór
til að mynda ekki út án þess að
setja á sig bleikan varalit. Ekki
einu sinni til að sækja póstinn í
póstkassann. Við stelpurnar eig-
um minningar af því að hafa verið
að gramsa í skápunum hjá ömmu,
máta gamla hælaskó og prufa
varaliti. Eitt af því sem veitti
henni mikla gleði var að fara út og
skoða mannlífið á Laugaveginum.
Með göngugrindina gekk hún
búðanna á milli og hvíldi sig á
bekkjum bæjarins. Maður vissi
það að ef amma svaraði ekki dyra-
bjöllunni voru líkur á því að maður
fyndi hana á rölti í nágrenninu eða
í Bónus, þar sem hún keypti alla
jafna sjálf inn. Í þau skipti sem
hún hafði félagsskap á röltinu var
vinsælt að setjast niður á kaffihúsi
og gæða sér á kaffibolla og sæta-
brauði.
Elsku amma Sigga.
Það er skrítið að hugsa til þess
að nú séum við að kveðja þig í síð-
asta skipti. Einhvern veginn
fannst okkur eins og þú yrðir allt-
af hér með okkur. Við vonum að
þér líði vel þar sem þú ert núna og
við munum sakna þín.
Þín ömmubörn,
Sigríður (Sigga), Guðrún,
Guðmundur og Kristín.
Komið er að kveðjustund.
Tengdamóðir mín Sigríður P.
Þorvaldsdóttir, amma Sigga, lést
15. mars síðastliðinn eftir stutta
sjúkralegu á Landspítalanum.
Góðar minningar sækja á eftir
54 ára viðkynningu, og er mér of-
arlega í huga þakklæti fyrir það
hvernig hún studdi okkur í upp-
eldi barna okkar þriggja. Þegar
elsta barnið okkar Gústaf Elí
fæddist var fæðingarorlof stutt,
mamma hans í mikilli vinnu og ég í
námi. Amma passaði og Valli
frændi hjálpaði til þangað til Gúst-
af byrjaði í leikskóla. Þegar hann
byrjaði í grunnskóla fylgdi hún
honum fyrstu skrefin. Hún kom
heim til okkar og gætti hans þang-
að til skóladagur hófst. Hún pass-
aði einnig Katrínu Dögg og Krist-
in Pál.
Amma Sigga bar hlýjar tilfinn-
ingar til æskuslóðanna í Flatey á
Breiðafirði og naut þess að heim-
sækja þær. Gaman var að ganga
með henni þar, skoða og hlusta á
hana segja frá lífinu þar á árum
áður. Hún var minnug og mundi
hlutina marga og sögur frá upp-
eldisárum sínum þar.
Hún naut þess að ferðast inn-
anlands og eigum við góðar minn-
ingar um ferðir með henni þar
sem hún hafði næmt auga fyrir því
sem fyrir augu bar og óhrædd og
alltaf til í eitthvað nýtt og spenn-
andi.
Amma Sigga fór í fyrstu utan-
landsferðina 60 ára gömul og fór
eftir það oft í sólina, heimsótti
Gústa til Englands og í mæðgna-
ferð til Kaupmannahafnar. Og
hún dáðist að kurteisi Spánverj-
anna og góðu aðgengi fyrir eldra
fólk með göngugrind í Barcelona.
Amma Sigga bjó í miðbæ
Reykjavíkur alla tíð, síðustu árin á
Lindargötunni. Hún tók þátt í
ýmsum námskeiðum, meðal ann-
ars leirmótun, postulínsmálun og
glerskurði og bjó til marga fallega
hluti sem afkomendur hennar
eiga til minningar um hana.
Valli sonur hennar kom henni á
tölvuöld, keypti handa henni borð-
tölvu og ipad og hún fylgdist vel
með hvort sem um var að ræða
fréttir af pólitíkinni, heimsmálun-
um, nýjustu fréttum af heilsuefl-
ingu eða tískunni. Einnig fylgdist
hún grannt með börnum sínum,
barnabörnum og barnabarna-
börnum á samfélagsmiðlum, en
hún átti miklu barnaláni að fagna.
Ein góð kona sagði við mig:
„Hún er alltaf svo vel uppfærð
hún tengdamóðir þín.“
Amma Sigga var mjög sjálf-
stæð og vildi ekki láta mikið hafa
fyrir sér. Hún var dugleg að fara
út að ganga um Laugaveginn og
miðbæinn sem voru hennar staðir.
Hún saknaði fjölbreytileikans í
verslun og mannlífi á Laugaveg-
inum sem hún þekkti svo vel eftir
70 ára búsetu í miðbænum og
kunni ekki alveg að meta allar
breytingar sem hafa átt sér stað á
síðustu árum.
Ég er þakklátur fyrir að hafa
verið samferða ömmu Siggu og
allt sem hún gerði fyrir okkur.
Blessuð sé minning hennar.
Teitur Gústafsson.
Sigríður Pétra
Þorvaldsdóttir
Hjartans þakkir fyrir hlýhug og samúð við
andlát okkar ástkæra föður, tengdaföður,
afa og langafa,
HERMANNS BRIDDE
bakarameistara.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Vitatorgs,
Hrafnistu í Reykjavík, fyrir einstaka umönnun og virðingu.
Friðrik Bridde
Einar Bridde Guðný Steinunn Guðjónsdóttir
Karl Hermann Bridde Sigrún Ævarsdóttir
María Karlsdóttir
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug við
andlát elskulegs eiginmanns, föður,
tengdaföður, afa og langafa,
JÓNS PÉTURSSONAR,
fyrrverandi héraðsdýralæknis
á Egilsstöðum.
Hulda Pálína Matthíasdóttir
Ólafur Jónsson Edda Kristrún Vilhelmsdóttir
Guðrún Jónsdóttir Øyvind Mo
Þorsteinn Sigurðsson
afa- og langafabörn
Innilegar þakkir fyrir samúð og hlýhug við
andlát og útför elskulegs eiginmanns,
föður, tengdaföður, afa, langafa og bróður,
HANS KRISTINS AÐALSTEINSSONAR,
Hamarsgötu 12,
Fáskrúðsfirði.
Kærar þakkir til starfsfólks á Sjúkrahúsinu
í Neskaupstað.
Ásgerður Albertsdóttir
Oddrún Hansdóttir
Albert Hansson Þórunn Ingvadóttir
Þórður Hansson Þórunn Björg Hjörleifsdóttir
barnabörn, barnabarnabörn, systkini og fjölskyldur
Ekkert gjald er tekið fyrir birtingu minningagreina.
Þær eru einnig birtar á www.mbl.is/minningar.