Skrá yfir vita og sjómerki á Íslandi - 01.01.1934, Blaðsíða 62
7. BESSASTAÐAHREPPUR
a. BESSASTAÐIU (Seylan)
A Alftanesi eru margar lendingar, en flestar þeirra eru fremur slæmar, helzt
vegna þess, að þeim hefir svo lítiS verið haldið við, síðan útgerð á opnum bátum
lagðist niður, og leiðarmerki fallið niður. Þess vegna verður hér aðeins lýst leiðinni
inn á Seyluna við Bessastaði, enda er það aðal þrautalendingin á Álftanesi. Það
er talið að leiðin byrji Grntta um Suðurnesvörðu á Seltjarnarnesi, og Vifilfelt um
Klapparhjalla, sem er hólmi eða sker, fram undan Skildinganesi, er þá haldið á
Vifilfell, þangað til Esjuhálsinn ytri ber um Nesstofu innan til, sem nú er notuð
sem leiðarmerki síðan bærinn Gesthús var rifinn, þá er beygt til suðurs, og haldið
þeirri stefnu þar til Valahnúka ber um Bessastaði, þá er stefnt á Vífilfell og inn á
Seylu. Næst fyrir sunnan þessa leið, er svokallað Valahnúkasund, það er lika talin
örugg leið í hvaða veðri sem er. Sundið er tekið þegar innri Esjuhálsinn er vestan-
til við Gróttu, og Valahnúkar um Bessastaði, og þeirri stefnu haldið þar til að Esju-
hálsinn her innan til við Nesstofu, þá er beygt og haldið á Vífilfell og inn á Seylu.
Þar er lent í möl, og lending ágæt.
8. SELTJARNARNESHREPPUR
a. IÍÓPAVOGUR
Lendingin í Kópavogi er fyrir neðan túnið, þar er sandur og möl þar sem lent
er. Útfiri er svo mikið, að ekki er hægt að lenda þar nema um flóð. Lendingin er að-
eins notuð af mönrium sem stunda hrognkelsaveiði.
h. SKILDINGANES
Leiðarmerki eru þar engin. Út af lendingunni eru flúðir, sem brýtur á i vestan-
og norðvestan átt. Lendingin er góð með háum sjó, en um fjöru er helzt ekki hægt
að lenda i sjálfri vörinni. í lendingunni er sandur. Þar er steinbryggja, sem liggur
út í vörina. Nú er lendingin aðeins notuð af mönnum, sem stunda hrognkelsaveiði.
Skildinganesland er lagt undir Reykjavík. Þar er hafskipabryggja, sem h.f. Shell
hefir byggt.
c. LAMBASTADIR
Lendingin er í vestur frá íbúðarhúsinu. LeiÖarmerki eru engin, leiðin er krókótt,
og lendingin er talin fremur slæm, en bezt að lenda um flóð. Það er talið betra að
lenda austast í Lambastaðalandi upp í malarkampinum, þar sem afrennslið úr Lamba-
staðamýri fer í gegnum grandann. Nú notar enginn Lambastaðavör, enda hefir henni
ekki verið haldið við í seinni tið.
d. MELSHÚS
Þar er lent við steinbryggju sem er beint fram af fiskverkunarstöð h.f. Kveld-
úlfs. Allstórir vélbátar fljóta að bryggjunni, en að vestanverðu við hana má lenda á
opnum bátum upp í fjöru — nema um flóð. Bezt er að lenda við bryggjuna með háuin
sjó. Hún er aðeins notuð fyrir vélháta, sem flytja að og frá stöðinni. Skammt fyrir
austan bryggjuna er vör, sem nú er lögð niður.
«
. e. HRÓLFSKÁLI
Lendiugin er í SV frá bæjarhúsunum, stefna hennar er frá SA—NV. Leiðar-
merki eru: Staurinn á Valhúsinu á að bera i vestasta bæjarhúsið, og er þeirri stefnu
haldið, þar til að beygt er til NV upp i vör. í vörinni er klöpp. Bezt er að lenda
þegar sjór er hálffallinn út, eða þegar klettaraninn, sem er að vestanverðu við vör-
ina, er kominn upp úr sjó. Lending þessi var oft notuð sem neyðarlending áður
fyrr, meðan útgerð á opnum bátum var stunduð þaðan, en sem nú er lögð niður.
Nú er lendingin aðeins notuð af mönnum sem stunda hrognkelsaveiði eða róa út