Morgunblaðið - 30.12.2022, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 30.12.2022, Blaðsíða 16
16 UMRÆÐAN MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 30. DESEMBER 2022 Liðin eru 60 ár frá heimsókn Davids Ben- Gurion, forsætisráð- herra Ísraels, til Ís- lands. Árið áður, 1961, heimsótti þáv. utanrík- isráðherra Ísraels og síðar forsætisráðherra, Golda Meir, Ísland. Á þessum tíma voru liðin um 15 ár (nú um 75 ár) frá því að Thor Thors, f.h. Íslands, flutti fram- sögu á fundi Sameinuðu þjóðanna þess efnis að stofnað yrði Ísraelsríki. Var stofnun Ísraelsríkis samþykkt með yfirgnæfandi meirihluta greiddra atkvæða. Þann 13. september 1962 lenti flug- vél Flugfélags Íslands á Reykjavík- urflugvelli og fjölmenni var þar mætt að kvöldi til fyrir framan flugvallar- bygginguna. Forsætisráðherra Ís- lands, Ólafur Thors, og eiginkona hans, Ingibjörg Indriðadóttir, fögn- uðu komu Davids Ben-Gurion og eig- inkonu hans Paulu Ben-Gurion sem og dóttur þeirra, dr. Renanu Ben- Gurion Leshem. Í ávarpi sínu sagði Ólafur Thors m.a.: „Með aðdáun hafa Íslendingar fylgzt með einstæðu átaki hins nýja Ísraelsríkis undir sterkri og glæsi- legri forystu yðar. Íslenzku þjóðinni er vissulega mikill heiður að komu yð- ar.“ Réttarhöldunum yfir stríðsglæpa- manninum Albert Eichman var ný- lokið sama ár og aftakan afstaðin. Haft var eftir Ben-Gurion á meðan heimsókn hans stóð að engar líkur væru á að slík réttarhöld yrðu haldin á nýjan leik í Ísrael. Í ávarpi Ben-Gurion þakkaði hann fyrir sig og þjóð sína með eftirfarandi orðum: „Innilegt þakklæti fyrir heimboð yðar til Íslands og þær vingjarnlegu móttökukveðjur sem þér nú létuð falla í okkar garð. Okkur er ánægja að því að sækja heim land sem Ísrael hefur átt svo vinsamleg samskipti við frá því ríkið var endurreist 1948. Ég færi yður alúðarkveðjur þjóðar okkar og ríkisstjórnar.“ Aðeins um 6 ár skildu þessa tvo merku forsætisráðherra að í aldri og var íslenski sá yngri. En um hvað var að tefla í alþjóðamálum á þessum tíma og fyrir margt löngu þar á und- an? Mikilvægt er að halda sögunni til haga svo hún skolist ekki til. David Ben-Gurion – Uppvöxtur frelsishetju David Ben-Gurion var síonisti, fæddur í Póllandi, sem þá var undir rússneskri keisarastjórn, árið 1886. Móðir hans deyr úr blóðeitrun eftir að hafa misst fóstur þegar hann er að- eins 10 ára. Hann fæðist tvíburi en bróðir hans lést skömmu eftir fæð- ingu. Aðeins um 14 ára stofnar hann, ásamt vinum sínum, ungliðahreyf- inguna Ezra sem stuðlaði að því að kenna hebresku og stefna að því að flytja til Landsins helga. Árið 1904 flutti hann 18 ára til Varsjár og ári síðar tekur hann þátt í stjórnmálabar- áttu síonista og gerist sósíaldemó- krati í Verkamannaflokki gyðinga þar í landi, Poalei Zion. Um tvítugt kemur David Ben- Gurion fyrst til Landsins helga, þ.e. árið 1906. Hann fékk vinnu sem dag- vinnumaður þar sem hann beið hvern morgun í von og óvon um að fá vinnu. Samkeppnin var hörð og þá sérstaklega fyrir gyðinga sem kepptu við þá sem fyrir voru á fleti, buðu lægra og voru meira inni í verkum þess tíma. Þá var Land- ið helga undir stjórn Ottómanveldisins sem ríkti á svæðinu og víðar frá 1517 til 1917. Þarna fær David Ben-Gurion heiftarlega malaríu, verður nánast hungur- morða og er vart hugað líf. Hann ritar á þessum tíma bréf til Póllands, ákall þess efnis að fólk væri að deyja úr hungri undir stjórn soldánsins Abulhamid II. Upplausn í Landinu helga, óreiða og eymd Í kjölfarið á miklu umróti og eymd stefna gyðingar sér saman í Jaffa í Landinu helga og stefna að sjálfstæðu ríki gyðinga í þessu landi sem bar heitið Palestína. Lögð var sérstök áhersla á aðskilnað hagstjórnarkerfis araba annars vegar og Ísraelsmanna hins vegar. Við annað yrði ekki búið enda mikil óreiða á allri stjórn efna- hagsmála, undirboð og spilling sem gat ekki gengið upp til lengdar. Þarna hafði Tyrkinn Enver Pasa, einn að- alkeppninautur frelsishetju Tyrkja, Kemal Atatürk, tekið við stjórnar- taumunum í Ottómanveldinu eftir að keisaranum, Abulhamid II, hafði ver- ið steypt af stóli 1909. Það var allt í upplausn í Landinu helga. Eftir að fyrri heimsstyrjöldin brýst út í desember 1914 er David Ben- Gurion búsettur í Jerúsalem og ræð- ur um 40 gyðinga í sérstaka herdeild sem berst við hlið hers Ottómanveld- isins. Þrátt fyrir það var hann fluttur til Egyptalands vorið 1915 og fer það- an til Bandaríkjanna. Markmiðið var að safna liði sem myndi berjast við hlið Ottómanveldisins. Reyndist þetta hin mesta Bjarmalandsför. Mest náð- ust saman 3.000 meðlimir á fund og þá helst á New York-svæðinu. Mál- staðurinn hlaut engan stuðning og fremur litla áheyrn. Meginmarkmiðið var að endurreisa land gyðinga fyrir botni Miðjarðarhafsins. Árið 1918 gerðist David Ben- Gurion hermaður í 38. herdeild (gyð- ingaherdeild) breska hersins sem hlaut þjálfun í Edward-herstöðinni í Windsor í Nova Scotia. Síðar var hann sendur til Egyptalands og það- an til palestínska þorpsins Sarafand al-Amar, nú innan Ísraelsríkis frá árinu 1948 en var áður bresk herstöð. Nú er ísraelska herstöðin Tzrifin IDF staðsett þar sem áður var þetta þorp og herstöð Breta. Leiðtogi síonista Síonistahreyfingin, hreyfing Verkamannasíonista, klofnar eftir andlát marxistans og kennismiðs síonista, Ber Borochov, árið 1919. David Ben-Gurion og vinur hans og félagi, Berl Katznelson, höfðu leitt miðjuhreyfingu þessarar verka- mannahreyfingar. Þeir töldu sig til hófsamari síonista og klufu sig frá og stofnunuðu Ahdut HaAvoda með David Ben-Gurion sem leiðtoga. Á þessum tíma lýtur Palestína stjórn Breta í umboði Þjóðabandalagsins, forvera Sameinuðu þjóðanna. Ahdut HaAvoda eru ein af þeim stjórnmála- samtökum sem síðar runnu saman í ísraelska Verkamannaflokkinn. Uppreisn Palestínuaraba Á árunum 1936 til 1939 hófu Palest- ínuarabar uppreisnir gegn breskri stjórn á svæðinu og árásir á gyð- ingabyggðir innan Palestínu sem var undir stjórn Breta í umboði Þjóða- bandalagsins, forvera Sameinuðu þjóðanna. Ottómanveldið hafði liðið undir lok og nutu arabar á svæðinu augljóslega ekki lengur verndar úr þeirri átt. Mótaði David Ben-Gurion og síonistar í kjölfarið, þ.e. árið 1920, stefnuna er bar yfirskriftina Aðhaldið (h. Hahavlagah) sem gyðingaher- deildin Haganah, forveri ísraelska varðliðsins í dag, tók upp og fylgdi allt til 1948. Markmiðið var að standa vörð um byggðir gyðinga og tryggja öryggi. Að öðrum kosti var ekki hægt að byggja upp eftir stríðið, þróa land- ið, stunda og skapa vinnu, verslun og viðskipti. Á þessum tíma hafði gyðingum í Palestínu fjölgað á tímum Breta þar úr því að vera 57.000 í 320.000 árið 1935. Gyðingar höfðu keypt mikið land og höfðu það að markmiði að stofna ríki gyðinga á svæðinu, rækta þar upp land og lýð. Endurreisn lands gyðinga var í bígerð. Reyndar höfðu átök á milli araba og gyðinga verið tíð frá árinu 1920. Morð á tveimur gyð- ingum á þessum tíma stigmagnaði þessi átök. Sá neisti varð til að gyð- ingar myrtu tvo palestínska verka- menn og síðan hafa átök verið á víxl allt til dagsins í dag. David Ben-Gurion taldi ótta araba helst beinast að vexti og velgengni gyðinga á efnahagslega sviðinu mun fremur en að óttinn stafaði af fjölgun gyðinga á svæðinu og tilvist síonista sem Bretar virtust vera hliðhollir. Heimsókn í hús frelsishetjunnar Hús David-Ben Gurion og Paulu Ben-Gurion er númer 17 við David Ben-Gurion breiðgötuna í Tel Aviv í Ísrael. Þetta er tveggja hæða stíl- hreint hús, ekki ósvipað Funkis-stíl þeim sem Ólafur Thors fór eftir við byggingu eigin íbúðarhúss við Garða- stræti 41 í Reykjavík árið 1930. Óhætt er að segja að íburðurinn hafi ekki truflað þau hjónin í Tel Aviv en þarna bjuggu þau frá 1931 til ársins 1973. Greinarhöfundur kom við nú á haustdögum og sá að Ísraelsmenn vernda vel þá muni og þau verk sem þeirra fyrsti forsætisráðherra skildi eftir sig. Á fyrstu hæð er eldhúsið með gamalli Kitchen Aid-hrærivél og hefðbundnum svörtum skífusíma. Innréttingar innbyggðar í stíl við þær sem ég man eftir í ibúðum við Hring- braut í Reykjavík. Ljósblár litur, hóg- værð í efnisvali og fjölskylduvænt eld- húsið minnti mig þó helst á eldhúsið hennar ömmu í Austurhlíð. Þar var reyndar ekki skífusími fyrr en sjálf- virki síminn kom. Sá ég að rúmin voru ekki tvíbreið heldur einbreið og innti ég safnstjór- ann eftir því hverju sætti. Kom í ljós að Renana, dóttirin, svaf á 1. hæð og hjónin hvort í sínu rúmi og hvort í sínu herberginu á 2. hæð. Bókasafnið á 2. hæð er nokkuð sem maður gleym- ir ekki. Þétt og yfirgripsmikið safnið var skreytt gjöfum héðan og þaðan. Gjafir frá þjóðarleiðtogum um heim allan mátti sjá um allt hús og lýsir það þeirri virðingu sem margar þjóðir og þjóðhöfðingjar heims sýndu og sýna enn þessu nýstofnaða ríki gyðinga. Orð og efndir Eftir þessa heimsókn standa þó eftir áleitnar setningar sem taka mátti innrammaðar þegar gengið var um þetta stílhreina hús. Þetta eru áhrifamiklar tilvitnanir í orð Davids Ben-Gurion sem verðugt er hverju smáríki að hafa í huga þegar kemur að því að standa vörð um sjálfstæði þess. Hér koma þýðingar á því sem bar fyrir augun. „Í aldir hafa gyðingar spurt þess í bænum sínum: Mun einhvern tíma verða til ríki fyrir þjóðina? Enginn hafði nokkurn tíma ímyndað sér þessa ógnvekjandi spurningu: Mun vera til þjóð fyrir ríkið, verði til þess stofnað?“ „Enginn einn einstaklingur ákveð- ur örlög ríkis og þjóðar þess. Það er enginn einstaklingur ómissandi. Ör- lög ríkis eru háð þjóðinni, karakter hennar, getu, hæfileikum hennar, sjálfstrausti, hennar persónulegu og almennu ábyrgð.“ Það er ekki að ástæðulausu að þessi orð spretta fram hjá baráttu- manni eins og David Ben-Gurion og mynda þessar setningar. Við Íslend- ingar getum í mörgu nú lært af Ísr- aelsmönnum ef ætlunin er á annað borð að vernda þjóðareinkenni okkar, tungu, menningu og sál. Verði það ekki gert verður ekki aftur snúið og hugsanlega orðið of seint. David Ben-Gurion starfaði sem for- sætisráðherra frá endurreisn Ísraels- ríkis 1948 til ársins 1954 og 1955 til 1963. Hann lést 1. desember 1973 og skilur eftir sig merka arfleifð. Rétt er að líta til þessarar sögu og baráttu nú á tímum mikilla fólksflutninga þar sem þjóðir verða að standa í fæturna hvað sín eigin málefni varðar, sjálf- stæði, tungu og menningu. Það verð- ur ekki auðvelt en auðveldast er að gera ekki nokkurn skapaðn hlut, láta reka á reiðanum og glata því sem áunnist hefur, sjálfstæðinu og þannig þjóðinni. „Í Ísraelsríki munu gyðingar ekki hafa nokkur einustu réttindi sem aröbum er neitað um.“ (David Ben- Gurion) Eignumst við þjóðin eigið land? Sveinn Óskar Sigurðsson » Greinarhöfundur kom við nú á haust- dögum og sá að Ísraels- menn vernda vel þá muni og þau verk sem þeirra fyrsti forsætis- ráðherra skildi eftir sig Sveinn Óskar Sigurðsson Höfundur er fréttaritari Morgun- blaðsins. BA í hagfræði og heimspeki, MBA og MSc í fjármálum fyrirtækja. Fjármálaráðgjafi. Morgunblaðið/Ólafur K. Magnússon David Ben-Gurion, forsætisráðherra Ísraels, Ólafur Thors og Matthías Jo- hannesen. David Ben-Gurion, forsætisráðherra Ísraels, sést hér í Hveragerði ásamt Ólafi Thors forsætisráðherra og fleira fólki.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.