Þingtíðindi Alþýðusambands Íslands ... - 26.11.1984, Qupperneq 47

uninni. Líta verÖur sérstaklega til aðstæðna í hverju tilviki fyrir sig og jafna
afkomu fyrirtækja í útgerð og fiskvinnslu.
Samhliða þessum ráðstöfunum er nauðsynlegt að skipuleggja veiðar með
þeim hætti, að tilkostnaður í greininni í heild verði sem minnstur, meðferð
afla sem best og atvinna sem jöfnust.
35. þing Alþýðusambands Islands beinir þeirri áskorun til stjórnvalda, að
þau bregðist nú þegar við vanda sjávarútvegs með raunhæfum aðgerðum,
sem tryggt geti afkomu þeirra sem við útveg starfa. Jafnframt lýsir þingið
yfir fyllsta stuðningi við sjómenn í baráttu þeirra fyrir bættum kjörum.
V.
Með pennastriki gengisfellingar hefur ríkisstjórnin nú ákveðið að skerða
verulega þá kjarasamninga sem undirritaðir voru fyrir 3 vikum.
Gengislækkunin er varin með því, að nauðsynlegt sé að „endurreisa þau
rekstrarskilyrði sem atvinnuvegunum voru búin fyrir launahækkanir". Það
eru launafólki nokkur tíðindi, að launahækkun sem ekki er köm'n til útborg-
unar kalli á gengisfellingu. Það sætir líka nokkurri furðu, að 12-13% launa-
hækkun hefur á skömmum tíma verið svarað með 16-17% hækkun á verði
gjaldeyris. Vöruverð hefur nú þegar stórhækkað, en fjöldi launafóiks bíður
enn útborgunar hærri launa.
35. þing Alþýðusambandsins minnir á að í samningum ASÍ og VSÍ var
lengi fjallað um svonefnda skattalækkunarleið. Ljóst er að áhugi á þessari
leið stafaði m. a. af því að fyrir lá að ýmis fyrirtæki í sjávarútvegi gætu ekki
tekið á sig verulegar launahækkanir. Með lækkun tekjuskatts og óbeinum
kaupmáttartryggingum, svo sem aðhaldssömum ákvæðum um gengisstefnu,
takmörkun á hækkun búvöruverðs, opinberrar þjónustu o. fl. vildu menn feta
nýja leið til lausnar kjaradeilunni. Þegar til kastanna kom hafði ríkisstjórnin
ekki áhuga á þessari leið. Þess í stað gekk hún sjálf til samninga á öðrum
grundvelli sem lagði línur fyrir heildina. Það hlýtur því að vera á hennar
ábyrgð að tryggja kaupmátt þeirra. í ljósi þessa hlýtur sú ráðstöfun ríkis-
stjórnarinnar að fella gengi með þeim hætti sem nú hefur verið gert að telj-
ast sérstaklega ámælisverð.
Þingið bendir á að vandi undirstöðuatvinnuveganna leysist ekki með geng-
isfellingu. Ný hrina verðbólgu skellur nú á þjóðina, en stjórnvöld sinna í engu
aðkallandi skipulagsaðgerðum í efnahagskerfinu. Jafnframt eykst misgengi
milli atvinnugreina, sem margar blómstra á sama tíma og sjávarútvegur á
víða í vök að verjast.
Þingið lýsir fordæmingu sinni á þeim málflutningi sem hafður hefur verið
45