Þingtíðindi Alþýðusambands Íslands ... - 26.11.1984, Qupperneq 72

Ný tækni, sem kennd er við tölvur og örtölvur, fer nú um hinn þróaða
hluta heimsbyggðarinnar. Miklu mun skipta hag íslensks verkafóks hvernig
að upptöku þessarar tækni verður staðið hér á landi. í því sambandi ályktar
35 -þing ASÍ eftirfarandi:
— íslendingar eru í ríkari mæli en aðrar þjóðir háðar viðskiptum landa á
milli. Þess vegna er þjóðinni á hverjum tíma nauðsynlegt að tileinka sér
þá tækni sem aukið getur verðmætasköpun í þjóðarbúinu og styrkt stöðu
landsins gagnvart viðskiptalöndum sínum.
— Landsmenn hljóta að stefna markvisst að því að verða ekki einungis
þiggjendur nýrrar tækni. Hagnýting tölvutækni á þeim sviðum sem ís-
lendingar hafa sérþekkingu á getur, ef vel er á haldið, orðið undirstaða
nýrra atvinnugreina sem byggi á innlendu hugviti og verkkunnátm.
— Viðhorf verkafólks til lands og sjávar til nýrrar tækni hlýtur að mótast
af því hvaða aðferðum er beitt við upptöku tækninnar. Tryggja verður
vinnandi fólki virka þátttöku í ákvörðunum er varða störf þess og rétt-
mætan hlut í afrakstri.
— Endurskoða verður menntakerfi þjóðarinnar þannig að það falli sem best
að breyttum atvinnuháttum. Skapa verður vinnandi fólki forsendur til
þess að sækja aukna og nýja menntun eftir að út í atvinnulífið er komið.
Þingið leggur áherslu á að unnið verði markvisst að stefnumótun hreyf-
ingarinnar í tölvumálum og að í því sambandi verði lögð höfuðáhersla á fé-
lagsleg áhrif tölvutækninnar.
35. þing ASÍ ítrekar ályktun síðasta þings Alþýðusambandsins varðandi
tölvumál. Þingið fagnar samkomulagi því sem gert var við Vinnumálasam-
band samvinnufélaganna 1982 varðandi tölvumál og tæknibreytingar á
vinnustað. Jafnframt skorar þingið á önnur samtök atvinnurekenda að ganga
til samninga við verkalýðshreyfinguna á hliðstæðum grundvelli. Þingið felur
miðstjórn ASÍ að vinna að frekara upplýsingastarfi um þessi efni á vegum
heildarsamtakanna og í samvinu við einstök verkalýðsfélög.
Frá lífeyrismálanefnd
Ályktun um lífeyrismál
* þing Alþýðusambands íslands er þeirrar skoðunar, að samningarnir um
'mecnu lífeyrissjóðanna séu ein þýðingarmesta réttarbót sem verka-
' hefur náð fram .Þrátt fyrir það skortir enn á, að verkafólk búi