Skessuhorn - 29.05.2024, Blaðsíða 30
MIÐVIKUDAGUR 29. MAÍ 202430
Albert Guðmundsson er einn
þeirra manna sem byrjaði ungur
að árum að fara til sjós. Hann
segist fyrst hafa farið á sjó á 16
ára afmælis deginum á línubátnum
Gunnari Bjarnasyni SH frá Ólafs-
vík. „Það kom þannig til að þegar
ég var í skóla var starfskynning á
vegum skólans og ákvað ég þá að
prófa að fara til sjós en sambekk-
ingar mínir fóru í frystihúsið, kaup-
félagið eða í önnur fyrirtæki. Ég
man að það var fimm tíma stím
á miðin og leið mér strax vel um
borð og fékk þarna nasaþefinn af
sjómennskunni. Áhafnarmeðlimir
tóku mér líka vel og létu mig prófa
ýmis verk um borð,“ segir Albert.
Eftir þetta var ekki aftur snúið.
„Þarna ákvað ég að stunda sjó-
mennsku eftir að skólagöngu
minni lyki. Svo spillti ekki þeirri
ákvörðun að flestir vinir mínir
voru komnir á sjó á þeim tíma,“
segir hann. „Síðan fór ég í lausa-
róðra á netabátnum Sigurvík og
fór fjóra róðra á þeim báti og það
má segja að ég hafi byrjað form-
lega sjómennsku þar. Mitt fyrsta
fasta pláss var svo á netabátnum
Steinunni SH. Um hausið 1981
réði ég mig svo á bátinn Jóa á Nesi
og var þar í mörg ár,“ segir Albert
og bætir við að honum hafi liðið
einstaklega vel þar um borð.
„Eftir að skipsplássi mínu á Jóa
á Nesi lauk breytti ég um og fór
á dragnótar- og netabátinn Hug-
borgu SH 87 og var þar í nokkur
ár. Síðan kaupi ég minn fyrsta bát
árið 1989 og átti þann bát í eitt
ár og var á handfærum. Þá seldi
ég bátinn og keypti skel 80 frá
Akureyri; splunku nýjan bát sem
ég skírði í höfuðið á föðurömmu
minn Ásthildi. Ég var á handfærum
og línu á þeim báti og átti hann til
2005 þegar ég seldi hann. Ég réri
aðeins yfir sumartímann og fram á
haust, en yfir vetrar tímann var ég á
ýmsum vertíðarbátum.“
Söðlað um
Síðar á árinu 2005 flutti Albert
ásamt fjölskyldu sinni til
Reykjavíkur og réði sig fljótlega á
Aðalbjörgu II. Þar var hann á drag-
nótar- og netaveiðum í eitt ár. Eftir
það ræður hann sig til starfa hjá
Löndun ehf og hefur stundað þá
vinnu síðan; að landa úr togurum.
Eins og sígaunalíf
„En heimþráin var sterk og gat ég
ekki alveg slitið mig frá rótunum
í Ólafsvík og réri á strandveiðibáti
í tvö sumur frá Ólafsvík. Síðan
keypti ég mér strandveiðibát-
inn Kríu árið 2015 og átti hann í
fimm ár, seldi hann þá og keypti
mér annan bát af bróður mínum
sem ber nafn móður minnar,
Matthildur SH. Ég er á honum í
dag,“ segir Albert sem stundar nú
strandveiðar frá heimabæ sínum
Ólafsvík. Hann bætir svo við að
hann losni seint við heimþrána, en
það fylgi því smá ókostur að þurfa
að keyra til Reykjavíkur á fimmtu-
degi og svo aftur til Ólafsvíkur á
sunnudegi. „En þetta er gaman,“
segir hann en bætir við að það sé
svo sem ekki mikið mál að keyra
þetta fram og til baka. „Þetta er
eins og sígaunalíf og ég á góða
vini hér í Ólafsvík. Það er mikið
til félagsskapurinn sem gerir
þetta skemmtilegt. Það eru ekki
margir dagar sem strandveiði-
tímabilið stendur yfir og fer þeim
dögum reyndar alltaf fækkandi.
Það er hins vegar allur kostn-
aður að aukast við smáútgerð af
þessu tagi. Alls konar gjöld sem
við strandveiðisjómenn þurfum
að standa undir og má segja að
allur maímánuður fari í að greiða
reikninga. Svo ekki verður maður
ríkur af þessu,“ segir Albert að
lokum.
af
Fór ungur til sjós og ræturnar fyrir vestan toga sterkt
Rætt við Albert Guðmundsson sem nú stundar strandveiðar frá Ólafsvík
Albert með vænan þorsk sem hann fékk í síðustu viku á strandveiðunum.
Albert er þekktur sem góður handfæraveiðimaður og naskur á að finna veiðislóðirnar. Hér er hann á báti sínum Kríu SH.
Albert ungur að árum.
Albert hér á Hugborgu SH ásamt Kristni Þorgrímssyni.
Hér er Albert að koma úr róðri með kjaftfullan bát.
Brosmildur á Ásthildi SH á línuveiðum.
Albert og Kristinn Þorgrímsson voru hinir mestu mátar. Þegar Kristinn lauk sinni
sjómennsku beitti hann fyrir Albert þegar hann var á línuveiðum.