Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.09.2012, Síða 89

Frjáls verslun - 01.09.2012, Síða 89
FRJÁLS VERSLUN 10. 2012 89 þeir félagar sáu sér ekki fært að byggja og skiluðu lóðinni. Edda film, sem var tengt Framsóknar- flokknum og Sambandinu, framleiddi meðal annars kvik- myndirnar Sölku Völku og 79 af stöðinni. Álfabakki 8 var í raun eina lóðin sem var á lausu í Reykja ­ vík sem hentaði undir eins bíla stæðafreka starfsemi og kvik myndahús er og sótti ég um hana 1980. Þótt nokkrir meðlimir í Félagi kvikmynda ­ húsaeigenda hefðu fallið í freistni og keypt af mér eina og eina mynd í laumi var félagið í heild sammála um að það væri engum til framdráttar að ég kæmist inn á markaðinn í Reykja vík. Varnarleikurinn sem þeir gripu til var að sækja um lóðina til málamynda og fengu þeir formann félagsins, Grétar Hjartarson í Laugarásbíói, til þess. Ég sá ekki fram á að mér tækist að knýja fram sigur einn og óstuddur og fór á fund Alberts Guðmundssonar í Alþingishúsinu við Austurvöll. Hann var þá borgarfulltrúi og alþingismaður. Við Albert náð um strax vel saman, enda gamlir Valsarar. Albert sagðist myndu gera það sem í hans valdi stæði til að ná hagstæðum úrslit um, eða niður ­ stöðu, fyrir mig. Skömmu síðar hringir Albert og segir: „Þetta er mikil barátta, maður.“ „Höfum við yfirhöndina?“ spurði ég. Albert vildi ekkert um það segja. „Þeir vildu vita hvenær þið gætuð byrjað fram kvæmdir.“ „Strax,“ svaraði ég kaldur. Vissi náttúrlega ekkert um það; hafði ekki kannað með lánafyrir­ greiðslu að neinu ráði. Líður nú og bíður. Albert hringir og segir: „Þetta var erf­ iður leikur. Það fór þrjú tvö“ „Þrjú tvö fyrir hvern?“ sagði ég. „Okkur,“ sagði Albert, „málið er í höfn.“ Ég vissi ekki hvert ég ætlaði af gleði. Það sem gerði útslagið var að Laugarásbíósmenn höfðu svarað sömu spurningu að þeir gætu byrjað framkvæmd ir eftir tvö til þrjú ár. Þegar það fréttist að okkur hefði verið úthlutað lóðinni var því spáð að við færum strax á hvínandi hausinn. Satt var það, þetta var risastórt verkefni. Ég skil vel þá sem spáðu á þá leið fyrir okkur. En ég var áræðinn og tók mestu áhættu lífs míns fyrr og síðar. Ferskt popp Flestir vita að straumhvörf urðu í matarmenningunni á Íslandi þegar Pétur afi Arnaldar Bjarna­ sonar vinar míns fór að fram leiða kornvikur og selja í búðir og bíó. Fljótlega breidd ist siðurinn um landið eins og frá sögn Sigríðar Arnljótsdóttur í blaðinu Frjáls þjóð frá 1955 ber með sér. Tvær ungar frænkur hennar komu í heimsókn og vildu kenna henni að poppa. Sigríður var yfir sig hrifin og vildi fyrir enga muni þegja yfir þessum nýja lærdómi sínum. „Eftir stutta stund byrja miklir smellir og skellir í pottinum, en varazt skyldi að taka hlemminn af til að forvitnast um, hvað sé að gerast, þá á maður á hættu að fá allt framan í sig. Hins veg ar er gott að skaka pottinn dálítið til að hindra að festist við pottinn. Þegar smellirnir hætta er potturinn tekinn af vélinni, og nú er óhætt að líta á matseldina. Ég hef sjaldan orðið eins hissa og þegar ég tók hlemminn af fyrsta pottinum – hann var sem sagt fullur af hvítu ilmandi popp korni.“ Ekki urðu minni straumhvörf nokkrum áratugum síðar þegar Björn sonur minn opnaði popp­ horn í Nýja bíói í Keflavík. Það var söluturn hinum megin við götuna sem seldi ferskt popp og gestir keyptu þar, bæði í hléinu og fyrir sýningar, og komu með í bíóið. Það tók spón úr aski okkar þannig að Björn setti upp poppvél, popppott í kassa með gulum hatti og hurð ­ um og seldi nýpoppað popp og ískalt kók. Það gekk ljómandi vel. Byltingin fór hægt af stað og það var að mörgu leyti mér að kenna að svo var. Ég hafði litla trú á því að selja heitt popp í bíó. Var ánægður með Maxí­poppið í skrjáfandi plastpok um frá Rafni Benediktssyni. Eftir að Björn var orðinn yfir­ maður Bíóborgarinnar hélt hann áfram að leggja til að við keypt­ um poppvélar. Bæði hafði hann reynslu af poppframleiðslunni í Keflavík og hafði séð slíkt tæki á Showest­sýningunni í Las Vegas sem við höfðum þá nýverið byrj­ að að sækja. En það var einn hængur á. Poppvélin sem þurfti að anna Bíóborginni var miklu stærri en vélin í Keflavík og dýr eftir því. Mér leist ekkert á að eyða svona miklu fé í poppvél. Ég borða ekki einu sinni popp. Björn hélt áfram að færa rök fyrir poppvélarkaupunum. Þeg ar það gekk ekki fór hann að heimta hana, þá að biðja um hana og að lokum að suða stanslaust. Að lokum gaf ég mig og sagði: „Hættu þessu suði drengur og kauptu þessa vél.“ Ég hefði betur sagt já á fyrsta degi vegna þess að poppið varð um leið gríðarlega vinsælt og skilaði fjárfestingunni fljótt til baka og vel það. Ísland hefur ekki verið samt síðan, og ekki aðeins Ísland, heldur Svíþjóð líka. Einu sinni komu hingað sænskir bíómenn í pílagrímsför. Þeir féllu kylliflatir fyrir poppvél­ inni og poppvæddu Svíþjóð í kjölfarið. Sú saga gekk víst um mig að ég hefði verið svo ánægður með poppvélina í Bíóborginni að ég hefði klappað henni á kvöldin. Það getur vel verið að ég hafi klappað vélinni í eitt eða tvö skipti, en ekkert meira en það. Kringlubíó Ragnar Atli Guðmundsson stjórnarformaður Kringlunnar og Bolli Kristinsson í versluninni Sautján komu að máli við okkur og viðruðu þá hugmynd að opna bíó í verslunarmiðstöðinni. Um þetta leyti var eignarhalds­ félag Kringlunnar að taka Albert Guðmundsson var mér innan handar þegar ég sóttist eftir lóð undir kvikmyndahús í Álfabakka. Þessi mynd er tekin af okkur í París, en hann var þá sendiherra Íslands í Frakklandi. „Við Albert náð ­ um strax vel saman, enda gamlir Vals­ arar. Albert sagðist myndu gera það sem í hans valdi stæði til að ná hagstæðum úrslit um, eða niður ­ stöðu, fyrir mig.“
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Frjáls verslun

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.