Morgunblaðið - 15.09.1955, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 15.09.1955, Blaðsíða 1
jPt®rjpt$tM&$ið Fimmiudagur 15. sepf. 1955 1 ernm í Vinnuskólnnum" OFT höfum við bæjarbúar stanz- að um sinn, þegar leið okkar hefur legið uvn trjágarða bæjar- ins, um AusturvöUinn eða Hljóm- skálagarðinn, cða ýrnsa aðra gróðurreiii, sem komiö heíur verið upp á víð cg dreif um bæ- inn. Þá h&ÍUffi við tekið o.'tir þvi að ungíÍLip'ar í marglitum vinnubuxum siíja á hækjum uín- um í grasi«u ög eru að vinna ,að ræktunarstóiium. Þessar stúlku.', 14 og lf ára, tr.ka vatia eftir urn- Þar sem sfarfsorkan færist yfir úr Seik barnsins fii vinnu liins fuilvaxna manns ferðinni, heiduj ábugasamar, ié vinnustút cg !veg ur hri'inn af favi staría þær naestusa :neð 'arandinn verð- hvernig >endur ungingsina vinna siörfin bó smáar séu, **i8 það að gróður- setja biór.iplönU'.:, hli:a aS bei.n yfir ?u i.":-".iá"uðina, k'ippa kanta og halda öllu vistlegU i g hreimi. Os e? vegfaranc'im r.pvr hve¦•nig þsssi vinna ungíinganna sé ti! komin, svara þeir: Við í Vinnuskólr.Kurn. . Þannig blasir við okkur b??;ar- bi'.uai, á hverjum sumard "*i °irn þát.turinn i staríi ', innuskólanna. Þessum unglingurm hefur -eið fa'ið þnð verke'ni, að annast um okkar kæru g: óSurreiti. >ar '.æ:a þeir um ieið bá umhirðusemi, sem nauðsynleg er til þess að okkar aldná Reykjavík geti iafn- an ve"ið fö<?u.? borg, Garðavinnan er þsð helzta sem við sjáum. Sn :"ærri orií beir sem vita, að slarísemi Vinnu- skólans er miklu víðtækari. Það eru aðeins nckkur ár aíðan hann tók til starfa. Því verki hefur lítt verið haldið á lofti, en hver sem revnir ofurlítið að kynna sér þá þróun sem hér hefur orðíð, getur ekki annað en hrifizt af henni. Vinnuskólinn er orðinn ómiss- andi þáttur í bæjarlífinu og upp- eldisáhrif hans fyrir unglingana ómetanleg. Og þetta má þeim mun frekai með sanni segja, eft- ir því sem starfsemin verður fjölbreyttari og unglingarnir í skólanum fá að kynnast fleiri starfsgreinum. Mér gafst fyrir nokkru tæki- færi til að fylgjast nokkuð með .um daglegum störfum í vinnuskólan- urn. Rædrli ég nokkuð við Kristján J. Gunnarsson skóla- stjóra hans og fór á vinnustaðina með Magnúsi Sigurðssyni kenn- ara, sem er verkstjóri við skól- ann og hefur starfað við hann frá byriun með þeirri atorku og brennandi áhuga, sem honum er lagið Og áður en ég vissi, vorum við komnir suður í Fossvog. Þar þarf að fara eftir hliðarstígum fram- hi á kartöf lugörðunum, sem Kjarval hefur sagt stríð á hendur og loks er numið staðar við gamlan og held- ur óásjálegan bragga. Hann reyn- ist nu saint vera iurðu rúmgóð- Yinnuskólinn heí'ur rekið útgerð, þar sem piííarnir fá kennslu í fiskveiðum. Með bátnum róa 20 drengir. Mest er fiskað á handfæri, en meðferð I'nu og beiting- er einnig kennd. Útfvtst er venjulega 2—3 dagar. Kjarin eru frítt fíeði og háifur hlutur. Þetta er sá þáttur starfscmirínar, sem kostnaðarsamasíur er, en enginn vafi að drengirnir hoíðu mjög mikið gagn af þessu. Sýndu þeir undir lokin bæði rcskleika eg þjálfun. Fyrir fiskveiðiþjóð eins og okkur íslendinga fettl að halda úti sliku skólaskipi fyrir fleiri en þá sem hjá Vinnuskóiannm starfa. Á myndinni er einn hinna ungu afla- kónga. Ljósm. R. Vignir. ur, því að inni í honum er einn flokkur vinnuskólans, 14 og 15 ára telpur að vinna við að þvo saltfisk. Þarna stendur Sigurbjörg Pálsdóttir hjá stúlkunum og kennir þeim handtökin. Sjálf hefur hún verið ein röskasta starfskona hjá Bæjarútgerðinni. En ekki finnst mér ótrúlegt að einhver þessara myndarlegu upp- vaxandi stúlkna gæti einhvern- tíma í framtíðinni slegið fisk- þvottamet Sigurbjargar. Því! alltaf getum við vonað að yngri I kynslóðin taki þeirri eldri fram. En til þess þarf áhuga og vilja. Hann skortir heldur ekki hér. Þær eru þegar að metast um það hver sé búin að þvo flesta fisk- ana. En Sigurbjörg fylgist með því að allt sé vel og vandlega unnið. 12 stúlkur eru í þessum flokki. Þegar þær hafa verið hér í hálf- an mánuð og lært handtökin fara þær yfir í annan flokk, í garðyrkjustörfin, eða í frystihús- ið, eða á barnaleikvellina. Sig- urbjórg segir mér, að þær séu mjög fljótar að læra handtökin við fiskverkunina. Þær kunna ekkert með það að fara í fyrstu, en eftir viku, eru þær flestar orðnar fullfærar. , Fiskurinn kemur frá Bæjarút- . gerð iReykjavíkur. Er honum j ekið söltuðum en óverkuðum ; suður í Fossvog. Þar taka stúlk- i urnar til við að skrúbba hann j og ganga frá honum eins og bezt j má verða til þurrkunar. Útifyrir ; er stakkstæði og þegar þerri ger- ; ir, þá er fiskurinn breiddur. Gall- inn er aðeins í sumar að sólin hefur verið alitof litil Þá verð- ur að aka fiskinum aftur í fisk- ; verkunarstöð bæjarins og þar I er hann þurrkaður í vélum. I Já, þegar ég horfi á handtök stúlknanna, er ég ekki í nokkr- um vafa, um að þær eru að fram- leiða hina ágætustu útflutnings- vöru. Eftir tvo mánuði verður farin að borða þennan fisk, ann- aðhvort Gina Lollobrigida suður á ftalíu, eða kolsvartvr negri suður í Brasilíu með rauðar var- ir og hvítar glyrnur sem glittir í. Og stelpurnar busla svo mikið, að gusurnar ganga fr.á þeim og sé ég þann kost vænstan að vera ekki meira að flækjast fyrir þeim. • * I Eftir andartak er ég kominn inn að Langholtsskóla. Þar er annar flokkur Vinnuskólans. Þar stjórnar Skeggi Ásbjarnarson kennari nokkrum unglingum, sem vinna að því að laga til lóð- ina kringum skólann. Skeggi hef Einn nýiasíi þátíurinn í starfsemi Vinnuskólans er fiskflökun i Fiskiðjuverinu á Grandagarði. Hefur það aðalícfra verið verkefni stúlknanna, en nú í haust hafa nokkrir piltar einnig starfað að því. Fiskflök5in er eitt vinsælasta starfið meðal uní'linganna, enda þarf talsverða lægni við það. Hóparnir skiptast á við fiskflökunina og er hver þeirra tvær vikur eða 10 vinnudaga. Það hefur verið reynslan, að fyrstu tvo vinnudagana, meðan verið er að kenna handtökin, skemma unglingarnir fiskinn og þýðir ekki annað ea að setji hann í fiskimjöl. Er að sjálfsögðu talsverður kostnaður við þetta. I>að er samt talið þess virði, því að eftir það vinna börnin verkið ve! og eiga auðveldara með að fá vinnu eftir þessa reynslu. Þegar þessi mynd var tekin höfðu stúlkurnar verið viku við flöktín cg gekk verkið eins og í sögu, hratt og öruggt. (Ljósm. Mbl. Ól. K..M.) ur star.'að hiá Vinnuskólanum frá upphafi cg með dugnaði r>ín- um og vandxhrkni unnið þar mjög mikilsvert starf Er það ómetan- legt að skóbnn hefur haft á að skipa siíkufln nrönnum sem skilja vel hvað ung'ingunum kemur bezt. Hér er um svo mikiivægt uppeMisstarf að ræða, að Vinnu- skólinn hefur lagt áherzlu á það, að til verkstjórnar veljist menn sem þekkja og skilja unglings- luntíina. Hafa þvi einkum valizt til þessa sumarstarfs, þeir sem kennarastarf stunda á vetrum. Þegar byrjað var á verkinu við Langholtsskólann, voru þar í kring óræktarmelar, holur og uppgröftur a'iit i kring. Annars- staðar var for eða bleytumýri, sem ræsa þurfti fram og burrka upp. Staríið var því í rauninni eins og verkefni nýbyggjans. Allt þurí'ti að færa :; lag. En var nú trúlegt að smáar hendur unglinganna gætu innt - *etta af bendi? — Ja, svo mikið er víst, að með samtaka átaki hefur það tekizt, svo að til fyr- irmyndar er. Holræsi voru lögð, grundin var jöínuð, mold og áburður fluttur til, blómabeð af- mörkuð, tyrft yfir flatirnar og brekka hlaðin. Svo að aðkoman að skólanum í haust verður senni lega nokkuð önnur heidur en, þegar Gísli Jónasson skólastjóri sendi öll börnin sín í sumarfrí, áður en Vinnuskólinn hófst handa um fegrun lóðarinnar. Myndi ég ráðleggja fólki að skoða þetta verk unglinganna og sjá hvernig til hefur tekizt. Það hefur þótt einkar vel til fallið, að unglingarnir starfi við frágang lóðanna við skólana. Þvl samband þeirra við þá er enn svo náið. Þetta eru þeirra hÚ3 og það verður alltaf skemmtilegt í sögu hvers viðkomandi skóla, að geta bent á: — Þetta gerðu börnin sjálf. Þannig voru það einnig unglingarnir, sem gengu Framhald á bls. 18 VEEKLEG KENNSLA í nAtTÚEUFRÆBI t. v.: liörnin í vinnuskólanum fara í stuttar ferðir um nágrenni bæj stríns, saCna plöntum og athuga gróður og dýralíf. Þá er þeim bení á jarð'mynriunaratriði. Þctta gerir fjölbreytni í starfið í heild. Á myndinni sést Matthías Haralásson kennarj sýna stúlkum, hvernig1 á að fergja jurtir. Siðan eru blómin lírad á pappa. Grasasafn; barnanna er síðan skipt niður milli skólanna í Eeykjavík og er það urdii'str.ða nndir brsttri náttúrufræðikennslu. Ljósm. Ól. K. M. SALTFiS&VESKUN í miðið: Þegar þurrk gefur er taíarlaust farið í að breiða saltfiskinn á reitinn. Fiskþunliun in hefur gengið illa í sumar eins cg annað sem undit veðri er komið. Hefur hún þá farið fram í fiskþurrkunar vélum hjá Bæjarútgerðinni. Ljósm. S. Vignir. BAEETEJÁEÆKTUN t. h. Greniplönturnar á svæðinu fyrir framan íþróttavöllinn hafa dafnað vel, enda hafa unglingarnir í Vinnuskólanum hirt um hann með alúð og umhyggju. Ljósm. S. Vignir,

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.