Morgunblaðið - 26.11.1958, Qupperneq 11

Miðvik'udagur 26. nóv. 1958
MORCVNBLAÐ1Ð
11
A landbúnaðarvélaverkstæðinu
tveir ungu menn gætu eftir til-
tölulega skamman tíma flutt
sitt litla verkstæði inn í eitt
hinna stærstu húsa. En það sann-
aðist á þessum ungu mönnum að
dugnaður og hagsýni flytur menn
hratt áfram á athafnabrautinni.
Auðvitað eiga þeir verkstæðið
ekki einir, því alimargir aðilar
eru þar meðeigendur. En þessir
meðeigendur treystu ungu mönn.
unum sem hlotið höfðu virðingu
og tiltrú viðskiptavina sinna rneð
an þeir unnu í litla skúrnum sín-
um á Tanganum.
Þessir ungu menn eru þeir Jó-
hann Kristinsson og Magnús Jóns
son meistarar í bifvélavirkjur..
Þeir reka nú Bifreiðaverkstæðið
Þórshamar hf.
35 manns vinna í 7 deildum
Ég brá már einn morguninn í
heimsókn á verkstæðið til þeirra
og rabbaði við þá nokkra stund.
Þeir hafa nú 35 manus í vinnu
og reka verkstæðið í 7 deiidum.
Fyrst skoðaði ég nýjasta hluta
fyrirtækisins, en það er smurstöð
með sambyggðri bensínafgreiðslu.
Smurstöðin er 288 ferm. að grunn
fleti. f henni eru tvær bílalyftur
og ein stór smurningsgryfja. Þar
er hægt að afgreiða á sama tíma
ýmist 4 fólksbíla eða 3 fólksbíla
og 1 vörubíl eða 1 fólksbíl, 1
vörubíl og 1 flutningavagn af
stærstu gerð, eftir því sem hentar
á hverjum tíma. Allur útbúnaður
smurstöðvarinnar er mjög full-
kominn og mun engin smurstöð
á landinu jafnfullkomin og jafn-
vel ekki á Norðurlöndum. Öll
olía tilheyrandi vélum er sett á
fara rafkerfi bíla, þegar þörf
krefur. Það er að sjálfsögðu
mjög hagkvæmt að sérfróður
maður í hverri grein annist við-
gerð þess hluta bifreiðarinnar,
sem hann feefir mesta þekkingu
á. Vinna rafvélavirkja á bíla-
verkstæði er að sjálfsögðu mikil
framför frá því sem almennt ger-
ist um slík fyrirtæki.
Enn komum við í nýja deild,
er nefnist mótorverkstæði. Þar
stjórnar Hrafn Sveinbjörnsson.
A smurstoðmni. Myndirnar innanhúss tók vig.
vinurinn getur fengið sér sæti og
lesið blöðin á meðan hann bíður
eftir afgreiðslu. Einnig er þar
snyrting fyrir viðskiptavini,
karla og konur. Er þetta vinsælt
meðal ferðafólks, sem oft og ein-
att gistir í tjöldum og hefir því
takmarkaða aðstöðu til að þvo
sér og snyrta. Þarna er það vel-
komið til slíks.
Þurfa að stækka verkstæðið
Úr nýbyggingunni höldum við
inn á aðalviðgerðarverkstæðið.
Þar eru saman komnir eins marg-
ir bílar og húsrými frekast leyfir,
en þrengslin eru nú orðin eitt
höfuðvandamál verkstæðisins.
Þeir félagar hafa þráfaldlega sótt
um fjárfestingarleyfi til stækk-
unar, en jafnan fengið synjun.
Við höldum í gegnum bílaverk-
stæðið sem er ríki Magnúsar, ea
Síðasta deildin, sem við skoð
um er varahlutaverzlun, en þar
hjá eru jafnframt skrifstofur.
Verzlunarstjóri er Sigurður Bald-
vinsson en skrifstofustjóri er
Hörður Adolfsson. Þá komum við
inn í ríki Jóhanns Kristinssonar,
þar sem hann situr og talar við
einhvern á Sauðárkróki um vara-
hluti, sem verkstæðið hafði selt
honum í ágúst. Jóhann flettir í
skyndi upp í doðranti miklum og
sér með það sama hvenær hlut-
urinn var keyptur og hve dýr
hann var. Þannig er allt á sín-
um stað.
Meðan á þessu ferðalagi okkar
stendur, hefir Magnús annað slag
ið verið að kalla í ýmsar deildir
verkstæðisins svo sem t. d.: —
Ellindur! Ertu búinn að sprauta
Volvoinn? Og svarið kemur um
hæl: — Það er að verða búið.
Eða þá: — Höskuldur! Ertu bú-
inn að taka 23 niður?
Og svarið hljóðar: — Já. Hann
er klár.
Þannig getur yfirverkstjórinn
fylgst með öllu gegnum talkerfið,
en í því er jafnframt útvarp svo
hljómlistin glymur um allt. En
ef tala þarf kviknar rautt ljós
og er þá skrúfað niður í útvarp-
inu og talsambandið sett á.
Gætu veitt fleirum vinnu
Ekki segja þeir félagar að hörg
ull sé á starfsliði. Hins vegar
segja þeir sig mundu geta veitt
Benzínsala og smurstöð
Magnús Jónsson yfirverkstjóri:
— Erlendur: Ertu búinn að
sprauta Volvoinn?
ungum atorkumönnum sæmir.
Nýlega hafa þeir kevpt geymslu-
skemmur skammt frá verkstæð-
inu og þar geta þeir hýst 30—40
bíla yfir veturinn fyrir viðskipta-
vini sína. Þetta er einnig aukin
og bætt þjónusta.
Vonandi er að stórhugur þeirra
fái notið sin og að hið almáttuga
„opinbera" veiti þeim af náð sinni
leyfi til þess að færa út kvíarnar.
vig.
Bifreiðaverkstæðið Þórshamar
Byrjuöu tveir einir í litlum
Bjartsýnir og stórhuga
Þeir félagar eru bjartsýnir &
Jóhann Kristinsson forstjóri: framtíðina og stórhuga eins ojt
— Þið fenguð eina legu 10. ágúst
skúr fyrir 8 árum
Stjórna nú verkstæöi í 7 deildum og
hafa 35 manns i vinnu
FYRIR nokkrum árum byrj-
uðu tveir ungir bifvélavirkj-
ar sjálfstæðan rekstur bifreiða-
verkstæðis niðri á Oddeyrar-
tanga í litlum skúr. Þá voru hér
starfandi allmörg bifreiðaverk-
stæði í bænum og samkeppni mik
il í þessari starfsgrein. Fæstir
mundu því hafa spáð því að þessir
þær með svonefndum „rílasett-
um“, en loftþrýstingur knýr cli-
una um leiðslurnar. Það þarf því
engri olíu að hella á bílana og er
þetta bæði þrifnaðar- og hægðar-
auki. Smurstöðinni stjórnar Sig-
ursveinn Friðriksson. I benzín-
afgreiðslunni er mjög rúmgóður
afgreiðslusalur þar sem viðskipta
hann er jafnframt yfirverkstóri.
Næst komum við inn í landbún-
aðarvéladeild, en þar stjórnar
Tryggvi Jónsson. Tveir traktorar
eru til viðgerðar þessa stundina.
Hér var áður smurstöðin. Næst
komum við inn í rafvéladeild
verkstæðisins. Þar er gert við
allar teg. rafvéla og má þar sjá
þvottavélar og hrærivélar auk
alls konar mótora og raftækja, er
ég kann ekki að neína. Auk þessa
sjá sérfræðingar í rafvélaviðgerð-
um svo um að taka upp og yiir
Heimsókn í Bifreiða-
verksfœðið Þórs
hamar hf.
Hér fer franu upptaka aflvéla
bifreiðanna. Sömuleiðis eru
hemlaborðar límdir á hér með
þar til gerðum tækjum.
Málningarverkstæðið í bragga.
Sjötta deildin sem við skoðum
ér svo málningarverkstæðið, þar
sem Erlendur Snæbjörnsson ræð-
ur ríkjum. í raun og veru má
segja að allar eldri deildir verk-
stæðisins búi við ófullnægjandi
húsakynni en þó er það hvergi
eins áberandí og hér. Málningar-
verkstæðið er í braggaræfli
komnum að falli. Að sönnu var
þröngt á rafvélaverkstæðinu, en
þeir sem þar vinna, geta þó verið
nokkurn veginn vissir um að
þakið hrynur ekki ofan á höfuðið
á þeim, en það er öryggi, sem
Erlendur á ekki við að búa.
fleiri mönnum vinnu ef húsnæðl
væri rýmra, því meira en nóg er
að gera.
Tvö ný tæki hefir verkstæðið
nýlega fengið, sem ekki eru til
annars staðar hér norðanlands.
Annað er til þess að stilla stýris-
gang bifreiðanna, jafna millibil,
rétta arma o. fl. þess háttar.
Margir munu efalaust hafa tekið
eftir því að hátt ískur heyrist oft
í bifreiðum þegar þeim er ekið
hratt á beygjum. Oft er þetta
ískur fyrir það eitt að framhjólin
eru skakkt stillt. Með þessum
nýju tækjum má lagfæra þetta
bæði fljótt og vel. Hitt tækið er
hins vegar til þess að stilla há-
spennukerfið á mótornum og at-
huga brennslunýtinguna. Vel get-
ur verið um talsvert ólag að ræða
á vélinni þótt erfitt kunni að vera
að finna það á annan hátt en með
þessu tæki. Það hefir t. d. komið
fyrir að nýr mótor hefir verið
settur í bifreið og hann í fljótu
bragði virzt vera í fullkomnu
lagi. Síðan var brennslunýtingin
athuguð og reyndist hún þá slæm.
í ljós kom að smávægilegur
verksmiðjugalli var á blöndungn-
um og þegar búið var að skipta
um blöndung reynist allt í lagi.
Ef ekki hefði verið um þetta
prófunartæki að ræða má búast
við að þessi galli hefði ekki fund-
izt. Bíllinn hefði eytt miklu
benzíni, en ekkert hægt við því
að gera. Enginn hefði vitað annað
en þetta væri eðlilegt.
Þannig á hin nýja tækni bæðl
að vera til þess að auðvelda við-
gerðarmönnum starf þeirra og
spara viðskiptavinum kostnað.