Morgunblaðið - 19.01.1965, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 19.01.1965, Blaðsíða 8
8 MORGUNBLAÐIÐ Þriðjudagur 19. janúar 1965 Sextug: Sesselja Magnúsdóttir 1 DAG, 19. janúar, er mín ágæta vinkona frú Sesselja Magnúsdótt- ir, Vatnsnesvegi 13, Keílavík, sextug. Sesselja er ein merkasta kona á Suðurnesjum V>ar sem hún er borin og barnfædd. Um 40 ára skeið hefur hún verið búsett í Keflavík og látið þar mikið að sér kveða á flestum sviðum fé- lagsmála. Áhugi hennar á félagsmálum dugnaður og ósérhlífni í störfum, hafa orðið til þess, að á hana hafa hlaðizt meiri störf á opin- berum vettangi en hægt er að ætlast til af húsmóður, sem jafn- framt geignir umfangsmiklum heimilisstörfum af alkunnri rausn og myndarskap. Keflaví'k- ingum kemur öllum saman um það, að varla hafi svo menningar- eða líknarfélag verið stofnað í Keflavík siðustu áratugina, að Sesselja hafi ekki verið þar einn aðalhvatamaðurinn. Þannig var hún einn af stofendum Slysa- varnafélags kvenna í Keflavík, Kvenfélags Keflavíkur, Tónlistar- félags Keflavíkur og Sjálfstæðis- kvennafélagsins Sóknar. Hefur hún igegnt stjórnarstörfum í öll- um þessum félögum frá upphafi. Hún er sannur máttarstólpi þessara félaga og eiga þa<u henni að þakka að miklu leyti viðgang sinn og þróun. Sesselja er ákaf- lega söngelsk og hefur fagra og þróttmikla sópranrödd. Telja þeir sem vit hafa á, að hún hefði náð langt á sönglistarbrautinni, hefði hún haft aðstöðu til að leggja inn á þá braut. Sesselja hefur ákveðna skoðun á þjóðmálum og hefur ætíð fylgt Sjálfstæðisflokknum að málum og unnið honum ómetanlegt gagn í sínu byggðarlagi. Hún sifcur nú sem fulltrúi flokksins í bæjar- stjórn Keflavíkur og gegnir þeim tímafreku störfum með mikilli prýði. Á sviði bæjar- málanna hefur Sesselja að von- um verið falin mörg og mikil trúnaðarstörf í nefndum og ráð- um, s.s. barnaverndarnefnd, barnaleikvallanefnd, elliheimilis- nefnd og vetrarhjálp svo fátt eitt sé tálið. Auk þessa er hún for- maður aeskulýðsráðs og forstjóri elliheimilisins'Hlévangur. Öllum þessum trúnaðarstörf- um, sem á hana hafa verið hlaðin, gegnir Sesselja með einstakrl trú- mennsku óg samviakusemi. Er ótrúlegt hve miklu þessi ágæta kona geíur afkastað. Samt sem áðúr er hún aetíð reiðubúin að rétta hjálparhönd þeim, sém skuggamegin eru í tilvérunni, og veí miklum tíma í líknarstörf, sem fáum er kunnugt um után heimilis hennar. Sesselja er gift Axel Pálssyni fyrrum s-kipstjóra og kunnum sjósóknara. Er heimili þeirra þekkt af rausn og höfðingsskap og er oft gestkvæmt þar, enda eru hjónin bæði vinsæl og vinmörg. Ég og kona mín þökkum þeim hjónum báðum fyrir áralanga virváttu og margar ánægjustundir á heimili þeirra. Ég mæti áreiðanlega fyrir munn allra Keflvíkinga, er ég nú á þessum merku tímamótum æfi frú Sesseljar óska henni heilla og árnaðar og þakka henni öll hennar miklu störf í þágu Keflavíkurbæjar með einlægri ósk um, að við samborgarar hennar mættum enn lengi njóta starfskrafta hennar í bæjar- félaginu og málefnum þess til gagns og blessunar. Alfreð Gíslason. AGÆT vinkona mín, frú Sesselja Magnúsdóttir að Vatnsnesvegi 13, Keflavík er sextug í dag, 19. janúar. Þetta hljómar ótrúlega í eyrum þeirra sem hana þekkja, jafn fjörleg og athafnasöm kona sem hún er, en við vinir hennar neyðumst samt til að trúa þessu. Fyrir nokkrum árum hittist svo á að undirritaður bjó í næsta húsi við Sesselju og fékk þá ágætt tsekifæri til þess að kynn- ast henni Qg hennar ágæta manni, Axel Pálssyni útgerðar- manni. Er þar skemmst frá að Fraimhald á bls. 17. ATHUGIÐ að borið saman við útbreiðslu er langtum ódýrara »9 auglýsa í Morgunblaðinu en öðrum blöðum. . • • ÞÆR FREGNIR bárust fyrir nokkru frá kóngsins Kaup- mannahöfn, að Elsa Sigfúss væri hætt að syngja — flauels röddin hennar væri þögnuð. Þessa fregn staðfesti Elsa sjálf í símtali við Morgunblaðið nú Elaa Sigfús, söngrkona, ásamt dóttur sinni Eddu og móður, frú Valborgu Einarsson. Myiulin var te-kin á heimili þeirra fyrir nokkrum dögum. Mundi velja sönginn af tur — segir Elsa Sigfúss í símtali við Mbl. í vikunni: — Já — ég skal segja yður, að meiðslin, sem ég hlaut í baki, þegar ég var heima árið 1947, hafa tekið sig nokkuð upp að undanförnu. Hefur komið æ oftar fyrir, að ég yrði að neita að syngja á síðustu stundu og ákvað ég því að hætta alveg. En hvernig er heima, hvernig er veðrið? — Yndislegt í augnablikinu, vægt frost og stilla. Eruð þér e.t.v. farin að hugsa til búsetu á íslandi? — Ner — það yrði of mikil breyting, held ég, að flytjast búferlum úr þéssu'. Héimili mitt hefur svo lengi verið hér og nú-hef ég-fengið'hér ör- ' orkubætur, séxn eru allgóð trygging. En við móðir mín sétlum að k'ohia til fslánds í heimsókn í sumar ög dveljast einhvern tíma. '- — Hve Íerigi hafið þér vérið búsett í Danmörku? " — Frá því árið 1928, þa fór ég til náms við konservatoriið hérna. — Ætlið þér e.t.v. að segja lesendum Mbl. eitthvað frá náms- og söngferli yðarT — Jú, það er. sjálfsagt — það ég man. Annars er nú allt af auðveldara að rifja upp liðna tíð, þegar spjallað er saman augliti til auglitis. Við Konservatoriið var ég í fjög- ur ár, lærði hjá frú Dóru Sig- urðsson. Eftir það fékk ég styrk og notaði hann til náms í Dresden í Þýzkalandi. — Hvar sunguð þér fyrst op inberlega? —í Kaupmannahöfn, í litla salnum í Oddfellow palæet — söng þar, að mig minnir, Ijóð eftir Schubert, Schumann og Hándel. — Hvenær sunguð þér fyrst inn á hljómplötu? — Það var skömmu eftir að ég byrjaði að koma fram op- inberlega, kringum 1934—35. Ég er nýbúin að fá í hendur síðustu plötuna mína, plötu með íslenzkum lögum, sem kom út á vegum Fálkan.-;. Danska útvarpið hafi fengið hana og mun spila hana bráð lega. Nú fyrir skömmu voru liöin 25 ár frá því ég fyrst söng í danska útvarpið, en síð an hef ég einnig sungið í út- • varp í Noregi, .Svíþjóð, Hoi- landi og Bretlandi. *• ¦¦ _— Hvað hafið þér sungið inn á margar plötur í — Ætli þær séu ekki alls um 150 —ýmist sígild músik eða léttari auk íslenzkra söng laga.-En þau hafa^ ekki verið neitt sem heitir á markaði hér . í Danmörku. Þeir hjá útvarp- inu sögðu einmitt við mig, að þeim. þætti leitt að hafa ekki fleiri ísl. sönglög á hljóm plötum. Væri gaman ef hægt væri að ráða einhverja bót á því. — Hvað er yður minnis- stæðast frá söngferli yðar? — Ja, það er erfitt að segja — ég hef nú svo sem upplif- að margt, bæði gott og miður gott. í augnablikinu minnist ég til dæmis helzt hljómleika, sem ég hélí með kammer- hljómsveit Emils Thelmany í stóra salnum í Oddfellow palæet. Það var mjög ánægju legur viðburður fyrir mig og þá ekki síðUr dómarnir í blöð unum. Þeir sögðu sumir, að ég hefði verið betri en hljóm sveitin. Annars er svo margs að minnast, — til dæmis „den Nordiske musikfest", þar sem ég var með og söng ísienzk lög, bæði í Oddfellow palæet og í dómkirkjunni hérna. Þar söng ég lög eftir föður minn. Þá hefur mér þótt afar vænt um, að síðustu dagana — frá því. Berlingske Tidende birti viðtalið við mig — hafa mér borizt svo mörg vinsamleg bréf. Mér þykir vænt um, að fólkinu virðist hafa verið á- nægja að því að heyra mig syngja — það er gaman að heyra það, meðan maður er ennþá á lífi — slíkt kemur jú syo oft fyrst eftir að maður er farinn. ¦ -— Það mátti sjá á þessu sam tali í „Berlingske Tidende", að ferill yðar hefur'ekki ver- ið eingöngu dans á rósum. — Nei, það hefur hann ekki verið. Og ég hef ekki haf t eins mikið upp úr söng mínum fjár hagslega og fólk hefur nú á dögum. Kemur þar ýmislegt til og það meðal annars, að ég hef eiginlega aldrei haft „al- buer" ef svo má segja — aldrei haft góða hæfileika til að oln- boga mig áfram í samkeppn- inni og því tiltölulega lítt bor ið úr býtum annað en góða dóma. „Show business" er ekki beinlínis fyrir viðkvæmt fólk. — Er það þá harkan sem gildir? — Já, hún er bráðnauðsyn- leg. — Vilduð þér hafa valið yð- ur annað starf? — Ja, ég veit ekki — það er nú einu sinni svo, að sá, sem hefur eitthvað í sér, vill helzt gera úr því það, sem hann getur. Ég held nú, að ég mundi velja aftur það sama. — Og nú er dóttir yðar far- in að syngja Hvað heitir hún? — Hún heitir Edda og er * 23 ára. — Já, húji hefir mik- inn áhuga á söngnum, og hef- ur held ég ágæta mezzósópr- an rödd. Áhugi hennar beinist einkum að óperumúsik. En það er aldrei að vita, hvað úr þessu getur orðið. Hún hef ur nú starf sitt á skrifstofu til að byggja á jafnframt — Hvað finnst yður um sönglífið hjá Dönum, er það í mikilii framför? — Já, það finnst mér, eink- um í óperunni. Þar eru nú margar ágætar raddir, til dæm is Lone Koppel, sem er fín rödd og á eflaust eftir að verða á heimsmælikvarða — og tenórsöngvarinn Hart- mann. — En f nýrri músik? — Það er auðvitað mikið af henni hér eins og annarsstað ar en ég verð að játa, að ég kann yfirleitt ekki að meta hana, held mér helzt við gömlu kompónistana. Sem bet ur fer heyrist enn nokkuð eftir Bach, Vivaldi og Hfindel. — Segið mér að lókum Elsa, man ég ekki rétt, að móð ir yðar hafi verið góður píanó leikari? — Jú, jú — hún var af- bragðspíanóleikari og spilar enn þótt hún sé orðin 81 árs. Hún hlakkar mikið til að koma til íslands í sumar og heimsækja vini og kunningja. Þætti mér vænt um ef ég mætti biðja yður fyrir kveðj- ur til þeirra og þakklæti til allra þeirra aðila heima, sem hafa hjálpað mér og veitt mér ómetanlegan stuðning. y

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.