Morgunblaðið - 15.08.1968, Side 24

24
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 15. ÁGÚST 1968
Það er ekkert heppilegur staður
fjrrir unga stúlku að vera þar
lengi eina síns liðs.
Hún var farin út, áður en Pam
fékk svigrúm til að spyrja hana,
hvað hún ætti við með þessu.
Þennan dag var Pam leyft að
fara upp á þilfar, og það hittist
svo á, að þann dag voru hátíða-
höld. Jeff bar hana upp og kom
benni þægilega fyrir í legustól,
með teppi um fæturna og stór-
an súkkulaðikassa við hlið sér,
en nýjustu tímaritin á hnjánum.
Allir voru svo góðir við hana.
Fólk kom og settist hjá henni og
spurði hana, hvernig henni liði.
Það er gott til þess að vita,
hvað fólk getur verið almennilegt
við þann, sem orðið hefur fyrir
einhverju áfalli, og það fólk,
sem mundi varla lita í áttina til
manns, undir venjulegum kring
umstæðum.
Brátt var Pam komin á stjá aft
ur, en vitanlega gat hún hvorki
dansað né tekið þátt í íþróttun-
um á þilfarinu. Hún var vön að
liggja í stólnum sínum og horfa
á Jeff taka þátt í þeim. Hann
var afburða íþróttamaður, svo
að enginn annar þarna jafnað-
ist neitt við hann. Stundum, þeg
ar Pam var að horfa á hann,
fann hún, að hjartsláttur henn
ar færðist í aukana, og einhvers
konar köfnunartilfinning greip
hana. Hann var svo yndislegur
við hana í hvívetna. Og svo lag
legur, með andlitið brúnað af hita
beltissólinni.
Nú var tæp vika þangað til
þau ætfcu að koma til Rio. Og
hvað yrði þá. Pam leið hálfilla
af þessum áhyggjum sínum. Yrði
hún að fara beint heim til Eng-
lands, eða mundi Jeff segja eitt-
hvað, sem gæti komið í veg fyr-
ir, að hún þyrfti að fara? Stund
um, þegar hann brosti til henn-
ar, svo blíðlega og um leið hálf-
glettnislega, eins og hann var
vanur, fannst henni sem hann
kynni að segja þetta. Og
þá hoppaði hjartað í henni. En
annars var hún hálfveik af spenn
ingi og eftirvæntingu. Stundum
fannst henni hann mundu segja
eitthvað, áður en þau kæmu til
Rio ... En þá gerðist nokkuð.
Hræðilegt og sorglegt. Það er
einkennilegt, hvernig óvæntir at
burðir geta breytt öllu.
12. kafli.
Jeff barði að dyrum hjá henni
eldsnemma einn morguninn.
— Komdu upp á þilfar, Pam!
sagði hann og honum var mikið
niðri fyrir. — Ég þarf að tala
við þig.
Hana grunaði strax af málrómi
hans, að eitthvað væri að. Og
hún vissi það fyrir víst, þegar
hún kom upp og sá framan í
hann. Hann stóð úti við riðið,
andlitið náfölt og tekið og hann
hleypti brúnum að skeyti, sem
hann hélt á í hendinni.
— Þetta er hræðilegt, Pam!
Hræðilegt!
— Og hvað er á seiði, Jeff?
spurði hún.
— Það er maðurinn hennar
Phyllis, hann Bevan. — Hann er
búinn að skjóta sig.
Pam hörfaði skref til baka og
horfði á hann.
— Skjóta sig? át hún eftir.
Hann kinkaði kolli, skuggaleg
ur á svipinn. — Já, það er vfat
ekki um að villast, er ég hrædd-
ur um. Hann hefur skotið sig.
Það hefur verið símað til mín og
ég beðinn um að tilkynna Phyll-
is þetta. Hann renndi fingrunum
gegn um þykka hárið og sagði í
hálfum hljóðum: — Það verður
heldur hvimleitt erindi, finnst
þér ekki?
Hún kinkaði kolli þegjandi.
— Ég skil ekki, hversvegna
hann hefur tekið uppá þessu,
28
--------------- i
hélt hann áfram með sama á-
hyggjufulla rómnum. — Hann
var forríkur, svo að ekki geta
það hafa verið fjárhagsáhyggj-
ur. Vitanlega gæti hann hafa ver
ið einmana, en hinsvegar vissi
hann, að Phyllis var á leiðinni
og yrði komin eftir fáa daga.
Enn svaraði Pam engu.
— Phyllis tekur sér þetta af-
skaplega nærri, hélt hann áfram.
— Mér skildist nú einhvern-
veginn, sagði Pam, — að þeim
kæmi ekkert sérlega vel saman.
Hann hrökk við. Hann reidd
ist henni næstum fyrir þessa at
hugasemd.
— Ja ... já, kannski hefur það
nú verið, en þó var það ekkert
alvartegt. Ég vorkenni henni af-
skaplega, f lýtti hann sér að
segja. — Ég veit ekki, hvernig
ég á að færa henni þessar frétt-
ir.
— Hún þarf náttúrulega að
fá að vita ... hvernig hann dó?
spurði hún dræmt.
* _________ ■■
FANNEVITT FBA FONN
Sendið okkur stykkjaþvottinn
í dagsins önn,
því sú saga er sönn,
að allt fer fannhvítt frá FÖNN.
SÆKJUM — SENDUM.
Langholtsvegi 113. — Sími 8-22-20.
Fífu nuglýsir útsölu
Meðal annars mikið úrval af peysum — úlpum — terylene-bux-
um og molskinnbuxum. Einnig úrval af ungbarnafatnaði. —
Minnst 20% afsláttur.
Verzlunin Fífn
Laugavegi 99, (inng. frá Snorrabraut)
Ný skósending
frn Ítnlíu, Spnni og Þýzknlnndi
Sólveig
Hnfnnrstræti
Hann kinkaði kolii vandræða-
lega. — Hún hlýtur að frétta
það fyrr eða seinna, og kannski
er henni bezt að ljúka því af,
öllu í einu. Ef ég segi henni
það ekki núna, getur hún fengið
taugaáfall, þegar hún fréttir það
í Rio.
Það var þögn. Pam vissi ekki,
hvað hún gæti sagt. Henni hafði
verið illa við Phyllis Bevan.
Og það var fullerfitt, jafnvel nú
að vorkenna henni. Hún vor-
kenndi miklu meira manninum
hennar, sem hafði skotið sig.
Hvaða ástæðu hafði hann? Og
það hlaut að hafa verið góð og
gild ástæða!
— Þú ætlar að vera góð við
hana, er það ekki? sagði hann
allt í 'einu. Djúpa röddin var
næstum biðjandi. Hún á marga
kunningja hérna um borð, veit
ég, en stundum dettur mér í hug,
að hún eigi enga sanna vini. Að
minnsta kosti ekki meðal kven-
þjóðarinnar. Það er eins og þær
kunni ekki við hana. Ekki veit
ég hversvegna. Hann rak upp
ofurlítinn hlátur og bætti svo
við: — Kannski eru þær bara
afbrýðisamar.
— Já, ætli það sé ekki, sagði
hún og brosti í laumi.
Vafalaust var þetta skýringin,
sem hún hafði gefið Jeff á óvin
sældum sínum hjá kvenþjóðinni
en Pam fannst, að væri hún karl-
maður mundi hún vera tortrygg
in gagnvart konu, sem segði, að
aðrar konur væru óvinveittar af
því að þær væru afbrýðisamar.
— Ég skal vera almennileg
við hana, ef hún vill leyfa mér
það, sagði hún.
Hann greip báðar hendur henn
ar. — Þú ert ágæt Pam. Svo
bætti hann við, hugsi: — Stund
u-m hefur mér dottið í hug, að
þú sért ekkert sérlega hrifin af
henni Phyllis, en nú, þegar hún
á bágt, þá veit ég, að þú verður
góð við hana.
— Ég ætla að reyna það, sagði
hún og á þeirri stundu var henni
alvara að reyna það. En samt
vissi hún, að það yrði ekki auð-
velt.
Hún sá ekki Jeff aftur þenn-
an morgun. Hún bjóst við, að
hann væri hjá Phyllis að segja
henni tíðindin. Hún var eins og
fest uppá þráð á meðan. Þetta
kom nú ekki mikið henni við, en
einhvernveginn fannst henni samt
það gera það. Hún þóttist viss
um að dauði eiginmanns Phyll-
is gæti haft mikil áhrif á henn-
ar eigið líf. Það var einkennilegt
en þetta lá nú samt á henni
eins og mara. Hún reyndi að
lesa, en gat það ekki. Undir eins
og hún var byrjuð á einhverri
sögu, fleygði hún tímaritinu frá
sér og opnaði annað. Hún reyndi
að tala við fólk, en fann samt
alltaf á meðan, að hún var utan
við sig.
Það var komið rétt að hádegi
þegar Jeff kom aftur upp á þil-
far. Hann leit hræðilega út. And
litið var fölt undir sólbrunan-
um, og tekið. Hann kom og sett-
ist við hliðina á henni, og sagði
lágt og með miklum erfiðismun-
um.
— Jæja. Ég er búinn að segja
henni það. Og ég er hræddur
um, að hún hafi tekið það mjög
nærri sér. Það er alveg voða-
legt að sjá hana — og hvaða
konu sem væri — falla svona
saman. Ég vissi ekkert, hvað ég
átti til bragðs að taka. Var al-
veg ósjálfbjarga. Og svo bætti
hann við, hugsi: — Henni hlýt
ur að hafa þótt miklu vænna um
hann en ég hafði haldið. Mér hef
ur skjátlazt í áliti mínu á henni.
— Er hún orðin hressari
núma? spurði hún.
Hann hristi höfuðið, spennti
greipar og leit á hana.
Hrúturinn, 21. marz — 19. apríl. —
um kauphækkun, haltu áfram þessum vinnubrögðum.
Nautið, 20. apríl — 20. maí. — Allir ósammála í dag, og ein-
mitt þess vegna væri gaman að safna samam mislitum hóp, og
bera saman bækur
Tvíburrnir, 21. maí — 20. júní. — Fylgstu með straumnum 1
dag, njóttu þeirrar gleði, sem það kann að fela í sér. Gættu hófs,
þótt þú njótir lífsins.
Krabbinn, 21. jú.ní — 22. júlí. — Vinir þínir vilja gera við-
skipti við þig, þú skalt nota tækifærið og hagnast, um leið og
fumdum ykkar ber saman.
Lijónið, 23. júlí — 22. ágúst. — Nú fer erfiðið að borga sig, ef
þú hefur iagt nóg á þig og gengið vel til verks.
Meyjan, 23. ágúst — 22. sept. — í dag áttu von á hreyfingu og
breytingum, sem vert er að gefa gaum að.
Vogin, 23. sept. — 22. okt. — Rýndu ofan í kjölinm, og gættu
tungu þinnar. Mikið veltur á því, hvaða röð þú vinnur verk
þín í.
Sporðdrekinn, 23. okt. — 21. nóv. — Vertu í dag, þar sem
þörfin er mest, og lestu eitthvað i kvöld.
Bogmaðurinn, 22. nóv. — 21. des. — Reyndu að komast að
betra samkómulagi, ef þú ert óánægður með fyrirkomulag
hlutanna.
Steingeitin, 22. des. — 19. jan. — Hvíldu þig í dag, það er það
skársta, sem þú getur gert. Reyndu að taka þátt í félagslífinu.
Vatnsberinn, 20. jan. — 18. febr. — Reyndu að blanda geði
við vini þína og kunningja, og taka lífinu dálítið létt.