Morgunblaðið - 10.04.1969, Blaðsíða 24

24
MORGUNBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 10. APRIL 1960
Aðalbjörg Alberts-
dóttir — 85 ára
HÁLFNÍRÆÐ er í dag frú Aðal-
björg Albertsdóttir, ekkja Þor-
steins Sigurgeirssonar banka-
gjaldkera í Reykjavik, móðir
margra gjörvilegra barna, og er
þeirra elztur Garðar Þorsteins-
son prófastur í Hafnarfirði. Frú
Aðalbjörg er mörgum Reykvík-
ingum að góðu kunn, einkum
fyrir þá sök að hún rak um
árabil greiðasölu að Amtmanns-
stíg 4 hér í borg.
Hún er fædd á Stóruvölhim í
Bárðardal, einhverju hinu mesta
menningarheimili í miklu menn-
ingarhéraði. Enn í dag lifir norð-
ur í Þingeyjarsýslu minningin
um Ijóshær^a stúlku forkunnar-
fríða, sem var svo músíkölsk að
hún lærði hvert lag sem hún
heyrði sungið ein.u sinni á manna
móti, og lék það síðan þegar
heiim var komið á píanóið hans
frænda síns.
En Aðalbjörg Albertsdóttir er
eflcki óblendaður Þingeyingur.
Hún hleypti heimdragamrm á
ungum aldri, „sá borgir og
þekkti skaplyndi margra manna".
Hún minnir á sjálfmenntaða al-
þýðumenn eins og Stefán G., sem
fara út í veröldina með heima-
fégna héraðsanenningu, en þrosk-
ast með lestrí góðra bóka, marg-
vísiegri lifsreynslu og manna-
kynnwn.
Hér verður ekki sögð ævisaga
Aðalbjargar, en mig langar að
staldra við tvo atburði í lífi
hennar. Þegar maður hennar
féll frá voru sum börnin ung,
þá voru krepputímar og ek'ki
annað sýnilegt framundan en
fátækt og basl. En þá réðst Aðal-
björg í það furðulega dirfsku-
fyrirtæki að kaupa i skuld dýra
húseign að Amtmannsstíg 4 og
efna þar til matsölu og veitinga-
halds. Þetta lánaðist, og eftir
skanrwnan tíma var rekstur henn-
ar kominn á traustan grundvöU.
Síðan kom styrjöld sem færði
fé í land, en líka ólgu og upp-
lausn, og má nærri geta hvílík
þrekraun þjð hefur verið fyrir
Aðalbjörgu gð stjórna þessu
mikla veitingahúsi ein síns liðs.
En skapstyrkur hennar og ein-
beitni vax svo mikil að bæði
starfsfótk og gestir hlýddu regl-
um hennar möglunarlaust.
Þegar Aðalbjörg var komin
hátt á sjötugsaldur, lenti hún
undir vörubifreið og slasaðist
geigvænlega. Venjulegar mann-
eskjur hefðu aldrei reist höfuð
frá kodda eftir það. En með and-
legu þreki sem á sér engan líka
tók3t henni að brjótast upp úr
ve kindunuim, og ná svo góðri
heilsu að hún fór allra sinna
ferða og vann öll heimilisverk.
Þegar hún var urn áttrætt vorum
við saman á gleðimóti, og þá
dansaði hún eins og ung væri.
Enn er frú Aðalbjörg ung og
frið sýnum, þar sem hún unir
með Ijós í augum og silfurhaerur
í skjóli barna sinna og horfir til
baka yfir breytilega vegferð.
Fáít veit ég indælla en sitja við
fótskör hennar og heyra hana
miðla af þekkingu sinni og lífs-
reynslu. En þó er mest u«i hitt
vert að enn sem fyrr getur hún
\ýnt og sannað okkur sem yngri
erum hvernig við eigum að lifa
lífinu og njóta þess með allri
sinni sorg og gleði.
Jónas Kristjánsson.
- UR SVEITINNI
Framhald af bls. 15
að þau verði þess megnug að
greiða fyrir bændum með
áburðarkaup“.
Á fundinum mættu frá Búnað
arsambandi Suðurlands, Hjalti
Gesfcson, framkvæmdastjóri
sambandsins og Valur Þorvalds-
son, ráðunautur.
Og svo er að síðustu að geta
aðalfundar tveggja félaga enn,
en það eru Nautgriparæktarfélag
Gaulverjabæjartirepps og Hrossa
rsektarfélag Gaulverjabæjar-
hrepps. Áður fyrri var starfsemi
þessara félaga allmiikil, og héldu
t.d. flestallir bændur sveitarinn-
ar skýrslur um fóður kúa sinna,
en nú hefir þeim fækkað mjög
sem það gjöra. Formaður Naut-
griparæktarfélagsins er Karl
Þorgrímsson, Efri-Gegnishólum.
Um starf.emi Hrossaræktarfé-
lagsins er nú bezt fyrir mig að
vera fáorður, þvi þar kæmist
ég fljótlega út á hálan ís, því
kunnugleiki minn á þeim við-
fangsefnum er sannarlega i lak-
ara lagi. Hitt veit ég, að félagið
er aðili að Hxossaræktarsam-
bandi Suðurlands og sinnir sin-
um sköttum og skyldum gagn-
vart því. Formaður félagsins er
Steindór Gíslason, Haugi.
Ég læt nú lokið þessari haga-
lagða tinslu minni að þessu sinni.
Varla verður það heldur talið
merkilegt lesefni i hinu stóra og
fjölbreytta Morgunblaði. En ef
að það skyldi koma fyrir augu
einhvers af þeim mörgu, sem áð-
ur hafa háð lífsbaráttu sína í
okkar sveit, eða þekkir til henn-
ar á annan hátt, þá er tilgangi
mínum náð. Hinum, sem í ná-
lægðinni eru, eru þetta og því-
líkt trauðla miklar upplýsingar.
Gunnar Sigurðsson,
Seljatungu.
Guðjón Jósefsson
hreppstjóri — 60 ára
Á Vatnsnesi norðanverðu er
dalur upp í fjallið sem nefndur
er Þorgrímsstaðadalur, og ber
nafn af innsta bæ í dalnum
Þorgrímsstöðum. Nokkru neðar
í dalnum er bærinn Asbjarnar-
staðir, þar sem nú eru tvö býli
og á öðru þeirra býr Guðjón
Jósefsson hreppstjóri, sem á sex-
tugsafmæli á morgun.
Hann er fæddur á Súluvöllum
í Þverárhreppi 11. april 1909. For
eldrar hans voru Jósef Gu'ð-
mundsson bóndi þar og síðar á
Ásbjarnarstöðum og Þórdís Gísla
dóttir.
Guðjón hefur verið stöðugt í
sínu heimahéraði, ætáð unnið og
starfað heima, að því undan-
■skildu að hann stundaði nám
við héraðsskólann á Núpi í Dýra-
firði. Vann annars að búi for-
eldra sinna þar til a'ð hann stofn
aði sitt eigið heimili.
En árið 1939 byrjaði hann bú-
skap á hálfum Ásbjarnarstöðum,
reisti þar nýbýli, og hefur búið
þar síðan ásamt konu sinni
Sigrúnu Sigurðardóttur frá Kata
Húsnæði
Veðnrstohinnor
Aðalfundur íslenzkra veður-
fræðinga, haldinn 22. marz 1969,
vekur athygli á sívaxandi hús-
næðiserfiðleikum Veðurstofu ís-
lands, en fullyrða má, að hús-
næðisskortur torveldi nú þegar
starfsemi stofnunarinnar og
hindri nauðsynlega þróun. Vill
fundurinn sérstaklega vekja at-
hygli á, að Veðairstofan muni
ekki geta notfært sér þær fram-
farir í ve'ðunspá, sem fyrirsjáan-
legar eru á næstu árum sökum
lélegrar starfsaðstöðu. Er því
þeirri eindregnu áskorun beint
til viðkomandi stjórnvalda, að
þau geri nú þegar ráðstafanir til,
að hafnar verði framkvæmdir
við fyrirhugaða Veðurstofubygg-
ingu. Minnir fundurinn á, að
Veðurstofa íslandg á hálfrar ald-
ar starfsafmæli í janúarmánuði
næstkomandi og teiur að þesea
merka afmælis verði ekki betur
minnzt en með ríflegri fjárveit-
ingu til byggingarframkvæmda.
(Fréttatilk ynning).
dal. Hafa þau eignast 6 mann-
vænleg börn, og er eitt af þeim
innan við fermingu.
'Vafalaust mun sumum finnast
við þennan lestur að hér sé ekki
um viðburðarríka ævi að ræða
og litit í frásögn færandi. En þeir
sem þekkja til búskapar í
afskekktu.m sveitum þessa lands,
vita hvílíkt starf það er, a'ð koma
upp stórum hóp barna, byggja
góð hús yfir fólk og fénað, og
rækta jörðina, og hjá því fólki
er ekki hefur annað en sínar
hendur á að treysta hlýtur að
verða að leggja mjög mikið á
sig til að inna slíkt af hendi, og
að baki þess starfs ér æviilega
mikil saga sem aldrei er skráð,
og ekki verður gert tilraun til
hér.
Þau Ásbjarnarstaðahjón eru
samhent í því að gera heimili
sitt a’ðlaðandi. Snyi-timennska og
urmgengni sem bezt má vera,
bæði utan húss og innan. Gest-
risni mikil og öilum þar gott að
koma.
Guðjón er maður með góðar
gáfur, fylgist vel með því, sem
er að gerast á hverjum tíma.
Hann er hverjum manni sam-
vinnuþýðari, og þó hann hafi
sínar ákveðnu skoðanir, á hann
létt með að fylgja hverju máli,
sem hann álítur að til heilla
horfi, þó það sé af öðrum flutt.
Á þessa eiginleika hefur mjög
reynt hin sfðari ár, þar sem hann
hefur tekið þótt í flestum meiri
háttar störfum innan síns hrepps
og héraðs. Hann hefur veirið
hreppsstjóri Kirkjuhvamms-
hrepps frá 1961, sýslunefndar-
maður frá 1962, í hreppsnefnd
fleiri kjörtímahil, fulltrúi á bún-
aðarsambandsfundum og ýmsum
fleiri nefndum.
Hann er þó maður hlédrægur,
og færist venjuleiga undan að
taka þátt í opinberum störfum.
Alltaf hefur hann verið ákveð-
inn í stjómimálum, og jafnan
fylgt Sjálfstæðisflokknum að mál
um.
Á sínum yngri árum gekkst
'hann, — ásamt fleirum — fjrrir
stofnun félags ungra sjálfstæðis-
manna á Vatnsnesi, og vaf þar
ávallt i fararbroddi á meðan það
starfaði. Hann var varaþing-
maður Sjálfstæ'ðisflokksins i
Norðurlandskjördæmi vestra
1959—1963 og sat á þingi um
tíma. En þrátt fyrir ákveðnar
áskoranir, gaf hann ekki kost á
að vera í framboði áfram. Ég
bygg að öllum sem unnið bafa
að opinberum málum með
Guðjóni hafi fallið það vel, og
óvildarménn eigi hann ekki.
Það er oft kaldur noxðangjóst-
urinn inn Húnaflóann og inn á
Vatnsnesið. Tíðum fylgir honum
og einnig þoka og rigning. Snjó-
þungt getur einnig odðið á vetr-
um. En dalurinn á líka sitt sum-
ar, sólskinsdaga og unaðsstundir.
Og þarna hefur Guðjón séð börn
sín vaxa, og störf sín bera árang-
ur. Og á þessum stað veit ég að
hann vill vera, og una við sitt,
'og við sem til þekkjum vonum
einníg að sveiit og hérað fái sem
lengst notið starfskrafta hans.
Með þá ósk í huga bið ég
honum og fjölskyldu hans alirar
farsældar á ókomnum árum.
Benedikt Guðraundsson.
Nýtt sagnkerfi í bridge
EINN af þáttti-kendum í ís-
landsme’itaramótinu í bridge,
sem nú er lokið, Guðmund-
ur Han,°n, hefur gefið út bækl
ing með ,yju sagnakerfi
í for "jslli segir höfundur m.
a.: „Þiff-j sagnakerfi er frum-
samið og hugmyndir þær, sem
hér eri lagðar til grundvallar,
eru ekki .fengnar að láni“ ann
ars staðai frá. ógerningur væri
þó að semja slíkt kerfi án þess
að notf 'ra sér eldri hugmynd-
ir að eint-verju leyti. — Aðal-
viðfang’.etni kerfisins er tákn-
málið, en úrvinnslan er lögð í
hendur spilaranna sjálfra . ..“
Síða: segir m.a.:
„Ver laskipting er milli hand-
anna. Sr.t nbyrjandi gerir grein
fyrir Ibaskiptingu handarinnar
og hásp .ustyrk, en svarhöndin
ræður feiðinni og oftast loka-
sögninni.
Verðlagning háspilanna er
með noKkuð öðrum hætti en al
mennt riðkast. Talning punkta er
mjög eir.döld og þægileg en
gegnir þó veigamiklu hlutverki.
Skipth/gum 39 er skipað í þrjá
flokka nv-ð ti’liti til fjölda sagn
færra íta 4-litur er alltaf tal-
inn sagifær.
Sagn.irtðir svara til skipting
anna, rhikvæm svörun. Þegar
sagt er á sagnræð, „litagreinist“
HÆTTA Á NÆSTA LEITI
eftir John Saunders og Alden McWilliams
Guðmundui Hansen.
höndin. Þannig getur sagnbyrj-
andi ski.að vitneskju um fjölda
spila á ,’verjum Iit, oftast með
þremur cða fjórum sögnum.
Sagnir á tvíspil, einspil og
eyður 'TU nokkuð notaðar, en
vitneskjan um ósagnfæru litina
hefur gilii fyrir könnun á sam-
hengi ounktanna.
Stöðvur.arsagnir, biðsagnir og
spurnarri-gnir eru einkennandi
fyrir sv ./ höndina auk lokasagn
anna. E cki er gert ráð fyrir, að
notaðar : cu venjulegar spurnar-
sagnir urn ása og kónga. í stað
þeirra > oma fyrirstöðuspurn-
ingar“ að r.okkru leyti.
Veik O; nun, sem er fyrirfram
gerð unuirtekt, er til þess höfð
að komr í veg fyrír að passað
verði h únginn í ... sagnumferð."
Yður gengur mjög vel, herra Troy.
Látið . . . látið ekki útlitið blekkja yð-
ur góða mín . . . ég er dauð . . . dauð-
hræddur. (2. mynd). Þú hefur lika full-
komna ás.æðu til þess, Troy. Vatnið er
hætt að streyma inn, við erum í gildru
hér miðja vegu upp. (3. mynd). Vélar-
rúm, svarið mér . . . hvað gengur eigin-
lega á þarna. Opnaðu hurðina.
VERZLUIRSTJÓRI
utan af land óskar eftir sölu-
mannsstarfi eða verzlunarstjóra-
stöðu strax. Góð meðmæli. —
Tilboð merkt: „Duglegur 2663"
sendist blaðinu fyrir 15. þ. m.