Morgunblaðið - 26.07.1969, Blaðsíða 3

MORJGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 26. jULf 196»
3
Ummœli frœgra manna um tunglferðina
mótin bjuggu aðeins 20 prós-
ent jarðarbúa í stórborgum,
en nú 80 prósent. Við höfum
flúið landsbyggðina og nátt-
úruna og borgirnar eru gegn-
sósa af spillingu, ytri seon
innri.
Auðug þjóð, sem hefur efni
á að vinna ólýsanlega tæ(kni-
lega sigra hefur ekki etfni á
að seðja svanga og klæða
nakta. Við erum að bregðast
sjálfum oklkiur í sigurvímu
tækninnar.
STÓRB'LAÐIÐ International
Herald Tribune leitaði eftir
því hjá ýmsum þekktum
miönnum, hvað þeiim fyndist
um afrek Bandarí'kjamanna
að senda menn til tunglsins.
Svör þeirra fara hér á etftir í
lauslegri þýðingu og endur-
sögn.
ist sjóndeildarhringur okkar
nær takmarkalaus. Ef maður
getur gengið á tunglinu getur
hann horft á pláneturnar og
inn í sóllkenfið, sömu aiugum
og Kólumbus hefur honft yfir
úthafið áður fyrr.
Það getur orðið manninum
milkilsvert að kynnast geimn-
um. Að sigrast á þyngdarleys
inu og geta lifað þar sem ekk
ert andrúmsloft er, hlýtur að
vera stórkostlegra en orð fá
lýst.
Ég leyfi mér að flytja þeirn
ánniaðlar- og hiedllllaóslkáir,
sem hafa unnið við Mercury
og Apollo-áætlanirnar. Geim-
farar ökkar hafa tryggt sér
sess í sögunni sem einir
mestu könnuðir og ævintýra-
menn allra tíma.
REINHOLD NEIBUHR.
Þessi stórkostlegi sigur
tsekninnar er táknrænn fyrir
öfugsnúinn slkilning nútíma-
mennsins á andlegum verð-
mætum. Sú hin sama tæfkni
og hetfur fært Qkkur þennan
sigur er rótin að möngum
vandamálum Okkar. Um alda-
CHARLES LINDBERGH
Ég er eindregið þeirrar
ákoðunar, að geimrannsóíkn-
um ákuli haldið áfram. Menn
geta naumast dregið mikil-
vægi þeirra í efa. Ég er sann
færður um, að margt mun
spretta upp af þeim — margt
sem engan órar fyrir.
Þó má velta fyrir sér, hversu
hröð slík þróun á að vera, og
ekki er unnt að líta framhjá
hinum gífurlega kostnaði. En
um þá hlið treysti ég mér
ekiki til að dæma, fyrr en ég
'hef 'kynnt mér málið atf gaum
gæfni.
Við verðum að gera okkur
ljóst, að slkilyrði fyrir því að
jákvæður árangur verði af
geimrannisóknum fyrir mann
kynið, er að við verndum
sjáltfa Qkkur og afrækjum
ekki mikilsverð jarðarsann-
indi. Við getum ekki slitið
Qkkur upp úr jarðarrótium.
Ef við gerðum það verða all-
ir geimsigrar hjómið eitt. Ég
er visis um að okkur tekst
það, en við verðum að gæta
hófs í hverjum hlut.
VLADIMIR NABOKOV
Að stíga fæti á yfirborð
mánans . . . þreifa á jarðvegi
hans, finna til skeltfingarinnar
og gleðinnar .... vera sér
meðvitandi um að tengslin
við jörðina eru ekki ráðandi
lengur .... þetta er stórkost-
legasta reynisla, sem nokkrir
könnuðir hafa kynnzt ......
annað hef ég etoki um málið
að segja vísindalegt gildi
slikrar ferðar dkiptir mig
engu.
PAPLO PICASSO
Ég læt þetta sem vind um
eyru þjóta, hef enga ókoðun
á því og kæri mig kollóttan.
mm 1
lillÉ! I...
m
DALAI LAMA
Tungllendingin mun án efa
marka tímamót — við hljót-
um að fyllast í senn lotningu
og eftirvæntingu. En dýrðleg
ast alls fyndist mér þó, ef
maðurinn gæti losiað srg við
allt það, sem flekfcar og
saurgar mannshugann og
stefnt upp á við og fram, öðl-
ast raunverulegan frið í sál.

HENRY FORD
Fyrir fáeinium kynslóðum
var það flestra hlutskipti að
litfa og deyja innan nokkurra
kílómetra radíusar. Nú virð-
- NIXON
Framhald af bls. 1
mundi tafca slkýrt fram við leið-
toga Asiulanda að Bandaríkja-
menn mundu halda áfram að
vernda hagsmuni sína á Kyrra-
hafi þegar styrjöldinni í Víet-
nam væri lQkið, en um leið
mundi hann hvetja til þess að
bandalagsþjóðir Bandaríkjanna
legðu meira af mörfcum til
varnanmála svo að þær yrðu
eikfci um otf háðar Bandaríkja-
mönnum og svo að Bandarífcja-
menn drægjust ekfci inn í nýjar
styrjaldir í líkingu við etyrjöld-
ina í Víetnam.
Nixon sa'gði að Asiuþjóðir
yrðu sjálfar að bæla niður und-
irróðursstartfsemi í löndum sin-
um, en Bandaríkjamenn yrðu
alltaif reiðubúnir til samvhmu
og yrðu áfram vinir þeirra.
Hann hét þjóðum Asiíu nægri
efnahagsaðstoð en sagði að stór
lega yrði dregið úr hernaðarað-
stoð Bandarílkjanna. Hann sagði
að í ferðinni yrði ekkí boðaður
aukinn brottflutningur banda-
riískra hermanna frá Víetnam,
því að málið væri enn í athug-
un.
I Manila á Filippseyjum, sem
Nixon 'heknsækir á morgun, hef
ur verið gripið til mjög strangra
varúðarráðstafana. Síðustu daga
heíur sprengjuim no'kkrum sinn-
um verið komið fyrir við banda
rísk hús og eignir. Auk þese hafa
stúdentar boðað víðtækar mót-
mælaaðgerðir.
Sjá ennfremur bls. 13
Dróst með
strætisvogni
KONA marðist á fæti, þeigair hún
k'liemimidlist á miiMii stafls oig huirð-
ar stræaisva'gn'S í fyrriiniótt. Kon-
an drós t mieð vagnóinium eiinia tvo
miatra. Hún vair flutt í Slysa-
vairð'Stofuna, þar sem gert var
að meiðalum hemnar.
STAKSTEINAR
Kratinn og
framkvæmdirnar
Eins og kunnugt eir flutu tveir
kratar inn í borgarstjórn í síð-
ustu kosningum. Töldu þeir þá
hag síniun bezt fyrirkomið með
því að hæla meirihlutanum gf
fremsta megnj og að verðleikum.
Á síðasta borgarstjómarfunði
brá hins vegar svo einkennilega
við, að annar þeirra, reyndar
varafulltrúi, tók til máls í um-
ræðunum um borgarreikninjginn.
Var augljóst að grein, er birzt
hafði í Mbl. þá fyrir skömmu,
hafði vakið krata af Þymirósar-
svefni þeirra í borgarstjóm. Biðu
menn nú boðskapar hans með
andakt. Ábúðarfullur hóf krat-
inn mál sitt, og sagði Sjálfstæð-
ismenn eyða féi borgarbúa fyrir
kosningar í sýndarmennsku og í
eiginhagsmunaskyni. Að ræðu
kratans lokinni leiðrétti borgar-
stjóri missagnir hans. Á þeim
erfiðu tímum, sem gengið hefðu
yfir undanfarin ár, hefði auknum
kostnaði verið mætt með spam-
aði í öllum þáttum borgarrekst-
ursins að tveimur undanskildum:
Gatnagerð og félagsmáliun. Væri
kratinn kannski að mælast til
meiriháttar samdráttar í þessum
málaflokkum ?
Krata varð fátt um svör og var
það endir frumhlaups hans.
1+1 eru 4
í neðri bekkjum barnaskóla er
reikningsdæmið 1 + 1 ákaflega
vinsælt úrlausnarefni. Flestum
nemendum tekst þó að fá rétta
útkomu að lokum, en hún er sem
kunnugt er 2. Heyrir það fremur
til undantekninga, að mönnum
fatist við þetta reikningsdæmi
síðar á lífsleiðinni.
Það kom þó í Ijós á síðasta
borgarstjórnarfundi, að einni þess
ara undanteknin|ga hefur tekizt
að brjóta sér leið allt upp í borg-
arstjórn. Maðurinn, sem þannig
gerði gömlu barnaskólakennur-
unura sínum skömm til, heitir
Guðmiundur Vigfússon.
1 umræðunum um borgar-
reikninginn hélt þessi vísi maður
langa tölu, þar sem hann opin-
beraði reikningskúnst sína á eftir
farandi hátt: Borgarsjóður skuld-
ar ýmsum lánastofnunum vissa
upphæð, sem hann síðan lánar út
til borgarfyrirtækja. Ef þessum
endurlánum borgarsjóðs, er nú
bætt við upphaflega lánið, fást
skuldir borgarinnar tvöfaldar, For
múla kommúnistans er því þessi:
1+1=4. Borgarstjóri líkti þessum
útreikningum Guðmundar við
heimili, sem tæki lán og skipti
þvj síðan upp .milli hinna ýmsu
liða heimilishaldsins. Samkvæmt
Guðmundarformúlu skulu þessir
liðir því næst lagðir saman og
bætt við lánið, sem heimilið tók.
Taldi boiigarstjóri þó ólíklegt að
útreikningar Guðmundar byggð-
ust á fávísi einni heldur væiri
borgarfulltrúinn með þessu að
gefa Þjóðviljanum fréttaefni við
hans hæfi. Þessi spádómur borgar
stjóra reyndist réttur. Síðan
fundinum lauk, hetfur koimmún-
istablaðið birt rangsnúninga
Guðmundar sem framhaldssögu
á forsíðu. Allt er þetta gert
í anda grundvallarsjónarmiðs
þessa blaðs: Að hafa það seim
ósannara reynist.

<
*
«