Morgunblaðið - 26.07.1969, Side 14

14
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 26. JÚLÍ 106®
Methúsalem Methú-
salemsson — Minning
Fæddur: 27. apríl 1889.
Dáinn: 1. júlí 1969.
METHÚSALEM var fæddur á
RusbatfeUi og diyafLdij þar allain
sinn aldur, að undanteknum 3
vetrum, sem hann ver fjarver-
andi við nám.
Faðir hans, Methúsalem Einars
son, óðalsbóndi, bjó einnig allan
sinn búskap á Bustarfelli. Hann
var af svokallaðri Bustarfells-
ætt, en sú ætt befur búið óslit-
ið á Bustarfelli síðan 1532, eða
í 437 ár.
Móðir Methúsalems var Elín
Ólafsdóttir frá Sveinsstöðum í
Húnaþingi. Hún var bróðurdótt-
lr sr. Halldórs Jónssonar, pró
fasts á Hofi í Vopnafirði, og
kom fyrst sem ung stúlka í Hof
vegna frændsemi við sr. Hall-
dór.
Methúsalem var næst yngstur
af 7 systkinum, sem upp kom-
ust, en þau voru: Ólafur, bóndi
á Bustarfelli, síðar kaupfélags-
stjóri á Vopnafirði og síðast
skrifstofumaður á Akureyri, gift
ur Ásrúnu Jörgensdóttur frá
Krossavík. Einar, bókbindari og
síðar verzlunarmaður hjá Nath-
an Olsen á Seyðisfirði og Akur-
eyTÍ, giftur Guðnýju Jónsdóttur
frá Kjarna í Eyjafirði. Halldór
ógiftur, lærður smiður og fór til
Ameríku. Oddný Salína, ógift,
hagleikskona, stundaði útskurð
og silfursmíði í hjáverkum, nokk
ur ár ráðskona á Bustarfelli.
Björn, vann hér við verzlunar-
störf, en fór síðan til Ameríku,
giftur Bergljótu Sigurgeirsdótt-
ur af Reykjahlíðarætt.
Methúsalem bóndi á Bustar-
felli, giftur Jakobínu Soffiu
Grímsdóttur, ættaðri frá Svefn-
eyjiuim á Bneiöafiirði, en aiin upp
hjá sr. Jóhanni Lúter og síðari
Ronu hans, Guðrúnu Torfadóttur
á Hólmum í Reyðarfirði. Oddný
Aðalbjörg, gift Friðrik Sigurjóns
syni í Ytri-Hlíð í Vopnafirði.
Er hún ein á lífi nú af þessum
systkinum.
Eins og áður segir, var Met-
húsalem alinn upp á Bustarfelli,
sem þá var fjölmenrtt myndar-
Mó'ð'ir okkar,
Þórunn Björnsdóttir
frá Kóreksstöðum,
amdaðist í sjú.krahúsinu Sól-
vanigi, Hatfnarfirði, þaran 25.
júdá sl.
Jarðarföriin ákveðin síðar.
Margrét Hallsdóttir,
Védís H. Hallsdóttir,
Stefán Hallsson,
Aðalsteinn Hallsson.
heimili, þar sem mikil áherzla
var lögð á starfsemi og reglu-
semi, en þó ríkti þar jafnframt
glaðværð og gamansemi. Fengu
þau systkini að ég held miðað
við þann tíma, óvenjumikinn
tíma til tómstundaiðju, enda öll
fjölhæf og myndvirk og flest
sönghneigð.
Methúsalem lærði snemma að
spila á orgel og var það hans
tómstundaiðja alla ævi. Hann
spilaði og söng mikið og var
æfinlega glatt á hjalla í kringum
hann, hvort sem var í samkvæm-
um eða í heimahúsum.
Á unglingsárum var hann einn
vetur á Seyðisfirði og lærði þar
dönsku og bókband. Hann var
við nám í Gagnfræðaskóla Ak-
ureyrar veturinn 1909—1910 og
í Fredriksborg Höjskole við Hill
eröd á Sjálandi veturinn 1915—
1916, og vann einnig um tíma á
búgarði þar.
Er hann kom heim frá Dan-
mörku 1916, byrjaði hann bú-
dkap á Bustarfielli á móti Ól-
afi bróður sínum, en keypti síð-
an alla jörðina og bjó einn á
Bustarfelli eftir að Ólafur hætti
búskap og varð kaupfélagsstjóri
á Vopnafirði. Síðustu árin eftir
að Jakobína dó, var hann hjá
Elínu dóttur sinni og tengdasyni
Einari Gunnlaugssyni á Bustar-
felli.
Hann var hestamaður og átti
fram á efri ár góða reiðhesta og
gerði vel við þá. Þetta ein-
kenndi líka fleiri þessi systkini
Þau áttu góða reiðhesta á yngri
árum, og höfðu gaman af að
spretta úr spori.
Það fór ekkert á milli mála,
hverjir voru á ferð, þegar Bust-
arfellssystkini voru á útreiðartúr
hvort heldur var á Vopnarfjörð,
sem er 20 km. frá Bustarfelli,
eða þau voru á öðrum ferðalög-
um. Hestarnir, fótaburður þeirra
og reiðlagið sagði til sín.
Methúsalem bjó framan af ár-
um með systrum sínum Salími og
Oddnýju til skiptis, þar til hann
giftist Jakobínu árið 1932, mestu
myndar og ágætiskonu. Hún átti
eina dóttur af fyrra hjónabandi,
Arnfríði Snorradóttur, sem síðar
giftist Þóri Guðmundssyni, við-
skiptafræðingi, systursyni Met-
húsalems, nú búsett í Reykja-
vík.
Þau Jakobína og Methúsalem
áttu eina dóttur, Elínu, sem nú
er húsfreyja á Bustarfelli, gift
Einari Gunnlaugssyni bóndaþár
frá Feili í Vopnafirði.
Methúsalem var fríður maður
og mesta snyrtimenni í allri um-
gengni, og voru það alltaf ein
kennd á hans heimili. Þar var
sérstök umgehgni utan bæjar og
innan og hver hlutur alltaf á
sínum stað.
Jafnframt gætti hann þess allt
af vandlega að vera ætíð vel
biwgiuir atf hieybimgðiuim hainidia
féniaiði sírnuim.
Gestrisinn var hann og þótti
þar öllum gott að koma, því hús-
bóndinn var ræðinn og skemmti
legur og ekki spillti konan eða
dró úr móttökum gesta. Var sór-
staklega mjög mikil umferð þar
eftfir að Bustarfell kom í vega-
samband við Norður- og Austur
land.
Bustarfell hefir frá fornu fari
verið talið höfuðból, enda sýslu
mannssetur á tímabili. Það er tal
in ein bezta jörð hér í sveit og
hefir Methúsalem og hans ætt
kunnað vel að meta hana og
haldið mikilli tryggð við hana,
eins og þessi langa búseta ætt-
arinnar sýnir.
Methúsalem jagði sig allan
fram til að bæta þessa jörð og
prýða á allan hátt og notaði til
þess tækni nútímans og fylgdist
vel með henni. En það sem ein-
kenndi hann þó allra mest, var
hans mikla tryggð við gamla tim
ann og allt, sem honum tilheyrði.
Hann fékk því til leiðar komið,
að ríkið keypti gamla bæinn
og undirgekkst að halda honum
við. Auk þess var hann óþreyt-
andi að safna gömlum munum og
láta í bæinn. Lagði hann þar
áreiðanlega mikið til sjálfur. Von
andi verður þessu áhugamáli
hans haldið áfram, að gamla
Bustarfellsbænum verði haldið
við, og það sem 1 honum er varð
veitt frá glötun.
Nú er búið að reisa eitt stærsta
og veglegasta íbúðarhús sveitar-
innar á Bustarfelli og studdi
Methúsalem þar að, og fylgdist
með af miklum áhuga, þótt heils
an væri farin að bila.
Methúsalem var mjög hjúasæll
og var langdvölum hjá honum
sama fólkið. Segir það sína sögu.
Hann var frændrækinn með af-
brigðum og vildi allt fyrir sitt
fólk gera, enda mikils metinn af
Hann vair mikill samvinnumað
ur og formaður stjórnar Kaup
félags Vopnfirðlnga í 25 ár.
Rækti hann það starf með sama
óþrjótandi áhuganum eins og
önnur störf, og bar hag og vel-
gengni félagsinis mjög fyrir
brjósti.
Hann var snjall ræðumaður,
hispurslaus og lá ekki á liði
sínu, en fylgdi sannfæringu sinni
fast eftir í hvaða máli sem var.
Meitlhiúísiail'eim var j'airðsettuir að
Hofi, laugardaginn 12. júlí s.l.,
og var jarðarförin mjög fjöl-
menn. Prófastur Norður-Múla-
prófastsdæmis, sr. Sigmar Torfa-
son, jarðsöng og hélt húskveðju
á Bustarfelli. Við þá athöfn kom
nokkuð einkennilegt fyrir. Að
endaðri húskveðju, þegar verið
var að syngja síðasta versið í
sálminum „Kallið er komið“ fór
gömul Borgundarhólmsklukka,
sem er forn ættargripur allt í
einu að slá og sló 12 högg, töldu
margir slögin. Flestir héldu nátt-
úrlega, að klukkunni væri farið
að förlast, en upplýst er, að
klukkan var í bezta lagi og hafði
alltaf áður slegið rétt. Og um
kvöldið, þegar fólkið kom heim,
sló klukkan éins og venjulega
rétt, og hafði ekkert fatast við
þennan útúrdúr. Þetta var klukk
an að verða hálf 3 um daginn, en
hún slær aldrei á hálftíma.
Hver var ástæðan til að klukk
an fór allt í einu að slá 12?
Við skiljum það ekki, það er svo
margt, sem við mennirnir ekki
skiljum. Var hún kannski að
þakka Methúsalem fyrir langa
og góða þjónustu við þ ennan
foma ættargrip, eða var hann
að senda hinstu kveðju til við-
staddra. Við skiljum svo lítið.
En eitt af því síðasta, sem Met-
húsalem bað dóttur sína fyrir
á meðan hann hafði rænu, var
að gá vel að klukkunni.
Að síðustu þetta
Merkur sveitarhöfðingi er til
brautar genginn. Allt fram
streymir endalaust, og ný kyn-
slóð tekur alltaf við. Við ótt-
umst ekkert um arf Bustarfells.
Þar eru að vaxa upp 5 efnileg
börn, og við vonum að draumur
Methúsalems rætist um, að Bust-
arfell verði enn lengi í þessari
ætt.
Um leið og ég votta fjölskyldu
hans fyllstu samúð, vil ég sér-
staklega þakka Elínu dóttur
hans fyrir þá miklu fórnfýsi,
sem hún sýndi við að annast föð-
ur sinn veikan á heimili sínu
síðasta tímann, miklu lengur en
hún hafði í raun og veru nokkra
hentugleika á. Hún vissi sem
var, hvað hann var heimakær,
enda lét hún hann ekki frá sér
fara fyrr en hann var orðinn
rænulaus og engin leið að
hjúkra honum, nema á spítala.
Þetta er til fyrirmyndar.
Að lokum þakka ég honum fyr
ir langa og trausta vináttu við
mig og mitt heimili, og ég veit að
Vopnfirðingar munu lengi minn
ast Methúsalems á Bustarfelli.
Blessuð sé minning hans
í Guðs friði.
Friðrik Sigurjónsson.
SVAR AIITT
EFTIR BILLY GRAHAM
ÖÐLUMST við velgengni og auðsæld, ef við göngum Kristi
á hönd og lifum Guði?

Eiginkoinia mín, dóttir og mó'ð-
ir,
Guðný Soffía
Valentínusdóttir,
andaðisit í Ríkisspítailanom í
Kaupman rttafhötfn fiimimtuda'g-
inin 24. júli
J arðarförin aiuiglýsit síðar.
Magnús Eymundsson,
foreldrar og börn.
Móðir okkar,
Valborg Einarsson,
lézt í Reykjavík 24. þ.m.
Úttför heranar fer fram frá
Dómkirkjunini þriðjudaiginin
29. júiá kl. 15.
Elsa Sigfúss,
Einar Sigfússon.
kenmi á ölluim hans búskap. Hiirðu því og öðrum, sem hann kynnt-
semi og reglusemi var viður ist.
t Þökkum inmilega auðsýnda t Inmilegar þakkir fyrir aúð-
samúð og vinarhuig við amd- sýnda siamúð við fnátfaiM og
lát og jairðarför móður okkar, jariðarför
tengdamóður og ömmu, Elísabetar
Steinunnar Guðmundsdóttur
Valdimarsdóttur frá Gili.
frá Stóru-Giljá.
Böm, tengdaböm og bamaböm. Stefán Sigurðsson, Ingibjörg Stefánsdóttir.

t Innilegar þafckir fjrrir auð- t Innilegar þakkir fyrir auð-
sýnda samúð við andflát og sýnda samúð við ainddáit og
jarðarför litlu dórttur okkar, jarðarfar
Oddnýjar Sveinsdóttur. Guðlaugar
Guð bliessi ykkur öll. Erla Oddsdóttir, Gannlaugsdóttur, Þingholtsstræti 29.
Sveinn Heiðar Jónsson, Áshlíð 13, Akureyri. Fyrir hand aðstamdenda,
Páll Pálmason.
EF þér eigið við fjárhagslega auðsæld, þá er svarið neit-
andi. Ef þér vinnið fyrir yður á óheiðarlegan hátt, getur
það kostað yður fjárhagslegar byrðar ,ef þér ætlið að
1 fylgja Kristi. Ég veit um mann, sem stóð uppi slyppur
og snauður, þegar hann hafði goldið aftur það, sem hann
hafði komizt yfir á óheiðarlegan hátt. En í því tilviki var
1 velgengni samfara því að eiga ekkert. Hann var auð-
1 ugri (í hjarta sér) allslaus en hann hafði verið með |
1 fullar hendur fjár.
Hins vegar getur það fært manni velgengni í efnalegu
tilliti, ef hann fylgir Kristi. Ef þér eruð kaupsýslumað-
1 ur, vill fólk ósjálfrátt eiga viðskipti við yður, ef það finn-
1 ur, að þér eruð heiðarlegur, sanlvizkusamur og látið
stjómast af kristilegum viðhorfum í starfi yðar.
Ef þér eruð styggur í lund og erfiður í umgengni getur
' yður reynzt erfitt að halda stöðu yðar, hvað þá að kom-
ast hærra. En þegar Kristur kemur inn í líf yðar og fær
1 að taka stjómtaumana í sínar hendur, eflist þjónusta
yðar, og svo kann að fara, að vinnuafköst yðar fari vax-
andi.
En þau auðæfi, sem vert er að sækjast eftir, eru auð-
1 æfi andans. Biblían segir: „Ég bið þess, minn elskaði, að
1 þér vegni vel í öllum hlutum og að þú sért heill heilsu,
eins og sálu þinni vegnar vel“ (3. Jóh. 2).
Góður
trilluafli
Egil'ssböðuim, 25. júlí.
TÍU trililuir róa nni mieð hiamld-
færi frá Borgairfiriðd eyátai oig
hefuir aflinin veirið góðuir að unid-
ainiföimiu; afflit uipp í fknim ákip-
puinid í róðri. Næg 'aitvinmia er 'mú
í ihraiðfirystihúsimiu í Bomganfirði
eystri. — ha.
RITSTJORN • PRENTSMIÐJA
AFGREIÐSLA*SKRIFSTOFA
SÍMI 10*100
Inmiilegustfu þakkir míniar fæxi
óg Bdfreiðaisitjóratfélagiiniu
Fnaimia fyrir biið viirðuileigia sam
særtá ,seim það ihélit mér og fjöl
sfcyldiu minmi á sextuigsafmæli
mínu og þæir dýrmiæbu gjiafir
sem það færði mér.
Bamidalagi ísl. leigulbitfreiða-
stj’ória og fóikisbiifreiðaistöðvum
uim í Reykjiavík faeri ég immi-
legar þakfciir fyrfr þær veig-
legu gjafiir, sem mér voru
fæirðair af þeiinna hendi.
Eiminiig þalkfca ég hinium
mömgu, sem sýndu mér vin-
áttu með gjötfuim og heilla-
dkeytum á sextugsafmæli
mímL
Bergsteinn Guðjónsson.