Morgunblaðið - 26.07.1969, Blaðsíða 4

MOaGUNÖLAÖIB, LAUGARDAGUR 26. JÚLf 1)966

>

MAGNUSAR
«toH 3m21>MAs2U90 r„
tffilr lokup sim> 40381
car rental service
22-0-22-
rauðarArstíg 31

1-44-44

Hvf rfistiitu 102.
Simi eftir lokun 311«.
LITLA
BÍLALEIGAN
Bergstaðastræti 13.
Sím/14970
Eftir lokun 81748 eða 14970.
hilaleigan
AKBRA UT
car rental scrtice
r' 8-23-4 7
sendum
SAMKOMUR
K.F.U.M.
Vegne viðgerðar á samkomu-
saknum, verOur samkoman arvn-
að kvðld k'l. 8.30 1 búsi félagsins
við Laogagerði 1 (á horná Rétt-
awihohsvegar). 8jam« Eyjólfsson
talaw. AWr veHcomí»r.
Bænastaðurínn Fálkagötu 10
Kristjleg samkoma sunnudag-
inn 27. þ. m. kl. 4. Bænastund
alte v«ka daga kf. 7 e. h.
Alfcr veUcomrm-.
Tveir í sveit
öska eftir eirvum til tveimur
ungl'ingspiltum 14—16 ára t«1
svertastarfa ágústmánuð, jafn-
vel fram yfir réttir. Þurfa heizt
hafa venð áður í svsit. Gott
of gætu gripið í vétevinnu í tún-
um Kaupþóknun eftir samkomu-
tegi og hæfni með h Irð^jón 1S4
venju þar um hér í svertum.
Titboð sendist sem fyrst.
Bjami Frímannsson, símstöð
Efri-Mýrar Húnavatnssýs+u.
0 Fall á landsprófi
„Kæri Velvakandi!
í blaðinu þ. 18.7 skrifar „Móð-
ir“ og segir sögu af 15 ára göml-
um syni sinum, sem féll á lands-
prófi í vor. Við getum ekki orða
bundizt vegna mikillar hneyksl-
unar. Þessi drengur hefur aug-
sýnilega verið borinn á gullstóli
alla sína tíð, verið hrósað við
hvert smávik, sem hann hefur
gert. Móðirin hefur verið yfir sig
hrifin vegna dugnaðar hans í
skóla og hvað hann hefur „gert
allt vel hvað sem hann tók sér
fyrir hendur“. En nú skeði það
undur að hann féll á iandsprófi,
en féll samt ekki: hann getur
tekið það upp í haust, sem hver
unglingur gerir í þessari aðstöðu
ef hann hefur áhuga á að ná prófi
En það lítur út fyrir að þetta sé
fyrsta þraut þessa drengs, en
hann kolféll á henni. Það þýðir
ekkert fyrir hann að laumast út
í hom og fela sig fyrir umheimi
og kunningjum, skammast sín
vegna þessa ósigurs. Hann verð-
ur að berjast á móti þessu sjálf-
ur. Ef hann er látinn vera emn,
mikiar hann þetta fall svo fyrir
sér, að hann verður algjör aum-
ingi. Svo spyr þessi blessaða móð
ir: Hver ber ábyrgðina? Ekki
nokkur maður, nema þá kannski
hún sjálf, vegna rangrar með-
höndlunar. Hann sjálfur, vegna
hrottalegrar einkunnarsýki og
metnaðar. Það ber enginn kenn-
ari, skóli eða ríkisstjórn ábyrgð-
ina, heldur er þetta undir hverj-
um og einum komið.
Við höfum sjálfar reynslu af
landsprófi. önnur er í nákvæm-
lega sömu aðstöðu og þessidreng
ur, en hún ætlar aftur í lands-
próf og ganga í gegnum það enn
á ný. Það þýðir ekkert annað.
Þessi drengur er að okkar áliti
mikil kveif og allir þeir sem
taka falli á þennan hátt. Hann
hefur hugsunarhátt á við litla,
móðursjúka stúlku og ætti í raun
að skammast sín. Hvað munar
hann um eitt ár í viðbót? Gerir
hann sér ekki grein fyrir að tug-
ir annarra féllu? Svo ætti móðir-
in að tala við hann sem fullorð-
inn mann, en ekki sem „litla
strákinn sinn“ og telja honum í
trú um að hann geti allt, því
það er alrangt og gerir ósigur
enn þungbærari.
Með virðingu og þökk fyrir
birtinguna,
Tvær með eigin reynslu"
Velvakandi þakkar bréf stúlkn
anna, en heldur finnst honum það
harkalega orðað á köflum. En
kannski hefur það verið ætlunin:
að stappa stálinu I drenginn, svo
að hann herði upp hugann. Þá
væri vel.
£ „Opið bréf til
borgaryfirvalda“
Guðmundur Þorsteinsson skrif
ar (undir ofangreindri fyrirsögn):
„Þau orð Friðriks mikla Prússa
konungs eru öllum kunn, er hann
mælti eitt sinn við ráðgjafa sinn,
Savoja: „Því meir, sem ég kynn
ist mannfólkinu, því vænna þykir
mér um hundinn minn.“ Þessi um
mæli koma mér nú i hug, þegar
hundahald veldur deilum enn
einu sinni. Og það mætti líka bæta
því við, að viðhorf hundsins til
mannskepnunnar, hvort sem það
er gott eða illt, stafar eir.mitt af
framkomu mannsíns við hund-
inn. Vondur hundur hefur kom-
izt í kynni vð vont fólk, og það
þarf vart að fjölyrða um hvom
aðilann beri að sækja til saka.
Já, hundurinn hefur alltaf gert
okkur íslendingum skömm til.
Tryggðin er innsta eðli hans, en
við höfum hent honum frá okkur
um leið og fyrirhöfnin aí honum
verður of mikil, að okkur finnst.
Þó hafa sumar fjölskyldur verið
gleðilegar undantekníngar. En
hvernig vill þá fara? Ég þekki
eina þessara undantekninga tals-
vert náið og vil hér segja frá
reynslu minni. Fjölskylda, sem
GLER
Tvöfalt „SECURE" einangrunargler
A-gœðaflokkur
Samverk h.f., glerverksmiðja
Hellu, sími 99-5888.
Jarpur
hestur
með stjömu á enni og hvítur
á nös, með mark, blaðstýft
framan vinstra, klippt í lend
F 27, tapaðist úr Geldinga-
nesi fyrir 1| mánuði.
Þeir sem upplýsingar gætu
gefið um hestinn eru vinsam-
legast beðnir að hringja í síma
34905.
bjó við sömu götu og ég, sýndi
þessum forna vini mannanna
mannsæmandi tryggð og hélt
einn hund á heimili sínu. Böm-
in voru fjögur, indæl og vel upp-
alin og léku sér við litla fjör-
mikla hundinn sinn. Það var un-
un að horfa á gagnkvæma vin-
áttuna. En skyndilega var gleð-
in úti. Geðill kona í næsta húsi
(eflaust með öfund í brjósti)
tók skyndilega að gjamma
grimmdarlega að hundinum litla
£ hvert sinn, er hún sá hann. í
fyrstu lét hvutti eins og hann sæi
ekki geltandi konuna, en erþessu
hafði haldið linnulaust áfram um
hríð tók honum að leiðast þófið
og gelti á móti 1 sömu tónteg-
und. Daginn eftir komu lögreglu
menn í bíl og tóku — nei ekki
kerlinguna, eins og maður hefði
haldið — heldur htmdinn. Ég hef
aldrei séð eins mikla breytingu
verða á litlum saklausum böm-
um. Veröldin hafði ekki aðeins
svikið litla saklausa hundinn
þeirra, hún hafði einnig sýnt böm
unum allsnakið mannleysið í
gervi stórra lögregluþjóna, sem
kvökuðu um það, að þeir væru
aðeins að gegna skyldu sinni.
Skyldu sinni við hvað, —hverja?
Ég vil spyrja borgarstjóra og
borgarráð: „Er þetta hið eina,
sem borgaryfirvöld hafa fram að
færa við uppeldi þeirra barns-
sálna, sem vitja munu arfleifðar
sinnar sem fulltíða fólk — sem
fulltíða borgarar?“
Með virðingu.
Guðmundur Þorsteinsson“.
— Velvakandi þakkar bréfið,
— en það er naumast að það
ætlar að verða æsingur í fólki út
af þessu hundahaldsmáli. Hvert
bréfið öðru stórorðara kemur til
Velvakanda um þessar mundir,
og má vart á milli sjá, hvor
stríðsaðilinn er æstari. (Lögreglu-
þjónar „kvaka" og sýna börnum
„allsnakið mannleysið" o.s.frv.).
Fyrri spumingu bréfritara er
auðvelt að svara: lögregluþjón-
arnir voru að gegna starfsskyldu
sinni, en þeir eiga vitanlega að
fara eftir lögreglusamþykktinni
sem bannar hundahald. Síðari
spumingunni er að vísu beint til
annarra aðila en Velvakanda,
en hann heldur þó, að fljótgert
sé að svara henni neitandi, því
að þetta ákvæði lögreglusam-
þykktarinnar er tæplega „hið
eina“. . . o.s.frv. (Og hverju var
það að kenna, að konunni rann í
skap?)
0 Björgum hundunum
— og okkur
„Kona i Reykjavik" skrifar:
„Kæri Velvakandi!
Mig langar til að hripa þér ör-
fáar línur vegna skriía um hunda
hald að undanförau.
Ég vil í upphafi taka undir orð
„Konu í Kópavogi", sem birtist
í dálkum þínum 18. júlí. Ég er
alveg á sama máli og hún um,
að það sé dálítið undarleg „hunda
vinátta" aS tjóðra hunda oghalda
þeim föngnum i húsum. Hundar
eru elskuleg dýr og í þeirra
rétta umhverfi eiga þeir fáa jafn
ingja.
Ég hefi komið í þó nokkrar
stórborgir erlendis, sem hafa dýra
garða — og ekkert hef ég séð
ömurlegra en dýrin lokuð inni í
búrum — ennfremur hefi ég geng
ið um stræti þessara sömu og
annarra borga og vaðið í hunda
skít — hvað mér þykir lítið eftir
sóknarvert — og hef þá einmitt
þakkað fyrir að það komi ekki
fyrir hér heima.
Þess vegna segi ég að lokum.
(Tökum höndum saman og forð-
um blessuðum hundunum frá al-
gerðri innilokun og einangrun —
og okkur sjálfum frá því að þurfa
að stikla milli skítahrúganna..
Með þökk fyrir birtinguna,
Kona i Reykjavík“.
• „RI G NIN G“
— allt kvæðið lesið
Jökull Jakobsson skrifar:
„í þáttum Velvakanda þann 22.
júlí birtist bréf frá Baldvini Þ.
Kristjánssyni, félagsmálafulltrúa
SÍS, þar sem hann fer hörðum
orðum um þá vanvirðu að ég
hafi lýst kvæðinu „Rigningu“ eft-
ir Einar Benediktsson sem „litlu
snotru kvæði“. Var það í útvarps
þætti fimmtudagsmorguninn 17.
júlí. Segir Baldvin að sér hafi of-
boðið þessi „Xágkúrulegu, mátt-
lausu dómsorð", sjálfur telur
hann kvæðið „djúpstæða speki
speki framborna af mannviti og
mikilli list.“ Ekki skal ég fara
lengra út í þá sálma né karpa
við félagsmálafulltrúann um bók
menntir. Hins vegar er mér skylt
að benda á alvarlegan skort á
almennri athyglisgáfu þar sem
Baldvin segir: „Hvert er núþetta
„litla, snotra kvæði sem Jökuíl
Jakobsson hefur ráð á að lýsa
svo, en láðist að láta lesa?“ Ef
Baldvin Þ. Kristjánsson hefði
hlustað betur á útvarpið þennan
örlagaríka fimmtudagsmorgun, þá
hefði hann heyrt að fyrrgreind
„lágkúruleg, máttlaus dómsorð"
voru einmitt kynning á upplestri
kvæðisins. Kristin Anna Þórarins
dóttir leikkona las þetta litia,
snotra kvæði „Rigníngu“ eftir Ein
ar Benediktsson og sleppti þar
engu orði úr. Ekki sýnir það sér-
stakt næmi fyrir „djúpstæðri
speki“, „mannviti og mikilli list“
að Baldvin skuli ekki hafa heyrt
þar eitt einasta orð.
Einu sinni var maður sem varð
frægur að endemum fyrir það, að
gagnrýna útvarpsþátt, sem aldrei
var fluttur. Það er leitt til þess
að vita að félagsmálafulltrúi SÍS
hafi orðið til að vekja upp þenn-
an draug öfugan — og það í öðr
um sóknum.
Með djúpstæðri virðingu.
Jökull Jakobsson“
Verzlunin HELMA
opnar í dag í
AUSTURSTRÆTI 4
★ ---- ★ ---- ★
Æðardúnsængur, gæsadúnsængur og koddar í öllum stærðum.
Damask ! mörgum litum og gerðum.
Tilbúin rúmföt. — Úrval af bamafatnaði.
Hettupeysur, nærfatnaður, leistar og sportsokkar
allt fyrir nýfædd böm.
♦ ----
Niðursett verð á undirfatnaði í HELMU, Hafnarstræti,
mánudag og þriðjudag.
★ ----
Verðum með HJARTA-gam í mörgum litum.
Verzlunin H E L M A
Austurstræti 4 — Sími 11877.
9
Bíla- og búvéla-
salan auglýsir
Höfum tii sölu úrvai af jeppum,
vörubílum, sendiferðabilum, 4ra,
5 og 6 manna bílum. Einmig
töluvert af dráttarvélum og fleiri
búvélum.
Bíla- og búvélasalan
vtð Miklatorg.
Sími 23136.